Arkana Linii Życia. Arcana of the Life Lines - Artur Chabrowski

 0: Adiotism

I've always wondered.Why, when things are going well in my life, there has to come amoment when everything falls into oblivion. I don't remember a lot ofpeople anymore and I don't want to remember a lot of people anymore.As soon as something peaks in my life, when I trust a person, therecomes a moment when someone messes everything up. I can't imagine howother people can put up with it. Does what happens to me also happento them? Cognition, trust, foundation, and then suddenly a boom and alack. My biggest regret is that I can't predict it and keep mydistance when something like this happens. Maybe I'm talking toomuch, so you can gut me like a dead fish and when I start to stink atthe fish stand, smoke me and put salt in my eyes and expose me sothat some adiot can impale me on a stick and eat and spit out what'sleft.The vortex of oblivion is very creative after all.He creates a semblance of oblivion. And because it's creative, you gothrough everything from the beginning. From the beginning you want toremember, then he hurts you, and in the end you want to ruin youracquaintances again. And so on and so forth. Creative betrayal,creative slander that goes with you to the grave. And even further.Not all of me am going to die, he says, and he makes it officialissues for the enemies who were your friends that I am bad after all,even though a smaller circle of friends say otherwise. Am I evil? No.I become angry in the eyes of my old friends because some scoffer hasaccused me of doing what I am not capable of. Can anyonesave me and wash away my disgrace in which, someone completelyunknown to me, has plunged me up to my neck like a pig in shit.However I'm not a piglet who would be happy about that. I'm guessing,I know for sure, that someone didn't want me to communicate withcertain people. I just don't understand why? Have I said too muchabout myself? Was it because I said something my friends shouldn'tknow? Is it a punishment that I was naive and wanted to share myknowledge?Punishment, knowledge, disgrace, the whirl ofoblivion, friendship, enmity. Can punishment come during four hoursof carefree? Can knowledge be fatal to use? Can your friends becomeenemies in a matter of hours? This is a mistake. And the vortex ofoblivion swirls and whirls, not allowing you to forget, in spite ofeverything. All I have to do is explore what I have left to discover.Thoughts, words, deeds. Far away from the acquaintances I have met,whether they are friends or foes.Everyone has their ownproblem. God grant that I stop having a problem just like they don'thave problems because of what happened to them, what happened to us.Make me insensitive to other people's slander. Give me the strengthto at least be able to forget. As I said, everyone has their ownproblem. Everyone is healthy crazy if they want to look for friendswhere I found them. And I lost. People have their complexes. Theworst of these is the distrust complex. What is adiotism?Is it a lack of trust? Or is it just a lie that has fallen on goodground? First of all, it is a slander that inflicts harm on someoneyou like, because it states that you as a subject have never beenhonest with the person who liked you. Adiotism is a double slanderbecause it hurts both of us. adiotism is impeccable in itself.Because when it comes as a slander to both people to whom it issubject, it does not hurt itself at all. He is a perfect example ofperfect evil. Adiotism is also a sensory disability.People who like to cheat, steal, in a word, take pleasure in doingevil, are usually adiotic. When someone has a sensory disability,their soul is hidden in the basement and their conscience is hiddenin a closet. It is said that angels have no feelings. Those who havefallen have also lost their trust and obedience to God. Can I blamesomeone who has no feelings? Who doesn't have trust? Which onelistens only to someone who bares his fangs against the truth? Afriend and a friend obey each other because they know that no one canseparate them. If they don't have that quality, then they're notfriends. Adiotism exists in many people. And it is only throughrehearsals that you can prove that you are not an adiot. Only thencan you prove that you are a friend or not. There willalways be a moment in my life when it marks a trial against me and mygood friends. It's always been that way. And always none of us couldstand the test. Breakups are painful. More painful, however, isparting with a supposed friend. It is even more painful to be partedevery day, over and over again. This can lead to unpleasant sideeffects. Namely, physical effects. Although the psyche suffersconstantly, which in itself is unnatural, because suffering is meantto disappear after some time and teach us how to deal with it in thefuture, the physical side can still suffer from a heart attack orstroke or a stomach ulcer. Therefore, I have to give up the pleasureof meeting some people I like who hate me. Have they become adiots? Ido not know. It is possible that they have become the victim of someperfidious adiot. So I express what they do, and I respect them verydeeply in my ass, although the heart may suffer along with the soul,I have to separate myself from these sufferings.My heartis still beating, my pulse is still racingIn this overlyconscious and hard pursuit.There's no cure for it, there'snothing for itFor everything is nothing, nothing... andhyc.I'm turning into a rabbit roasted on the fire of myown stupidity. When my hope, love, and faith were buried bysinful beings.Could I chase these wasps away,Whichturned fingers into sharp scythes?

 0: Adiotyzm

Zawsze się zastanawiałem.Dlaczego gdy już w moim życiu idzie dobrze, musi przyjść takimoment, w którym wszystko wpada w wir niepamięci. Nie pamiętam jużwielu ludzi i wielu ludzi już nie chcę pamiętać. Skoro tylko cośszczytuje w moim życiu, gdy ufam jakiejś osobie, to przychodzimoment, w którym ktoś wszystko psuje. Nie mogę sobie wyobrazićjak mogą znosić to inni ludzie. Czy w ogóle im przytrafia się toco mi? Poznanie, zaufanie, podstawa, a potem nagle trach i brak.Najbardziej żałuje tego, że nie potrafię tego przewidzieć i miećdystans, gdy już coś takiego się stanie. Może za dużo mówię,dzięki czemu można mnie wypatroszyć jak zdechłą rybę i gdy jużzacznę śmierdzieć na stoisku z rybami, uwędzić mnie potraktowaćsolą w martwe oczy i wystawić na widok, by jakiś adiota mógłmnie nadziać na kijek i zjeść i wypluć to co już pozostanie.

Wir niepamięci jest bardzokreatywny mimo wszystko. On stwarza pozory niepamięci. A dlatego żejest kreatywny, przechodzisz wszystko od początku. Od początkuchcesz pamiętać, później on cię rani, a na końcu znowu chceszobrócić w niwecz swoje znajomości. I tak w kółko. Kreatywnazdrada, kreatywne pomówienie, kreatywne oszczerstwo, które idziewraz z tobą do grobu. A nawet dalej. Nie wszystek umrę, mówi istwarza oficjalną kwestię dla wrogów, którzy byli ciprzyjaciółmi, że jednak jestem zły, chociaż mniejsze gronoznajomych twierdzi inaczej. Czy ja jestem zły? Nie. Ja staję sięzły w oczach dawnych przyjaciół, ponieważ jakiś szyderca pomówiłmnie, że robiłem to do czego nie byłbym zdolny.

Czy ktoś może mnie uratowaći zmyć moją hańbę, w której, ktoś zupełnie mi nieznany,zanurzył mnie po szyję jak prosiaka w gównie. Z tymże nie jestemprosiakiem, który by się ucieszył z tego. Domyślam się, wiem napewno, że ktoś nie chciał, bym komunikował się z pewnymiosobami. Nie rozumiem tylko dlaczego? Czy za dużo powiedziałem osobie? Czy dla tego, że powiedziałem coś o czym moi przyjacielenie powinni wiedzieć? Czy za to jest ta kara, że byłem naiwny ipragnąłem podzielić się swoją wiedzą?

Kara, wiedza, hańba, wirniepamięci, przyjaźń, wrogość. Czy kara może przyjść podczasczterech godzin beztroski? Czy wiedza może być śmiertelna wużyciu? Czy przyjaciele twoi mogą się stać w ciągu kilku godzinwrogami? To jest pomyłka. A wir niepamięci wiruje i wiruje niepozwalając zapomnieć, mimo wszystko. Pozostaje mi eksplorować toco mi zostało do odkrycia. Myśli, słowa, czyny. Z daleka odpoznanych przeze mnie znajomych nie ważne czy wrogów czyprzyjaciół.

Każdy ma swój problem. Bożespraw bym przestał mieć problem tako jak oni nie mają problemów zpowodu tego co im, co nam się przydarzyło. Spraw bym był nieczułyna pomówienia, oszczerstwa innych ludzi. Daj mi siłę bym chociażumiał zapomnieć. Jak powiedziałem każdy ma swój problem. Każdyjest zdrowo walnięty, jeżeli chce szukać znajomych tam gdzie jaich odnalazłem. I straciłem. Ludzie mają swoje kompleksy.Najgorszym z nich jest kompleks braku zaufania.

Na czym polega adiotyzm? Czyjest brakiem zaufania? A może po prostu jest to kłamstwo, któreopadło na dobry grunt? Przede wszystkim jest to oszczerstwo, którezadaje krzywdę komuś kogo lubisz, gdyż stwierdza, że ty jakopodmiot nigdy nie byłeś szczery względem osoby, która ciępolubiła. Adiotyzm to podwójne oszczerstwo, gdyż rani obopólnie.Adiotyzm jest sam w sobie nieskazitelny. Ponieważ gdy jakooszczerstwo dojdzie do obu ludzi, którym podlega, zupełnie nie ranisiebie. Jest doskonałym przykładem zła doskonałego.

Adiotyzm jest takżeniepełnosprawnością czuciową. Zazwyczaj mają adiotyzm ludzie,którzy lubią oszukiwać, okradać, słowem czerpać przyjemność zczynienia zła. Gdy ktoś jest niepełnosprawny czuciowo, jego duszajest schowana w piwnicy, a sumienie w szafie. Podobno anioły niemają uczuć. Te które upadły pozbyły się także zaufania iposłuszeństwa względem Boga. Czy mogę winić kogoś kto nie mauczucia? Kto nie posiada zaufania? Który posłuch daje tylko komuś,kto szczerzy kły przeciwko prawdzie?

Przyjaciel z przyjacielem sąsobie posłuszni, gdyż wiedzą, że nikt ich nie może rozdzielić.Jeżeli nie ma takiej cechy, to nie są przyjaciółmi. Adiotyzmistnieje w wielu ludziach. I tylko na próbach można dowieść, żenie jest się adiotą. Tylko wtedy można udowodnić, że jest sięprzyjacielem albo się nim nie jest.

Zawsze znajdzie się moment, wktórym w moim życiu wyznacza próbę przeciwko mnie i moim dobrymznajomym. Było tak od zawsze. I zawsze próby z nas nikt niewytrzymywał. Rozstania są bolesne. Boleśniejsze jest jednakrozstanie z mniemanym przyjacielem. Jeszcze boleśniejsze jestrozstawanie się codziennie, raz po raz, w kółko. To możeprowadzić do nieprzyjemnych skutków ubocznych. A mianowicie skutkówfizycznych. Mimo, że psyche cierpi nieustannie co samo w sobie jestnienaturalne, bo cierpienia są od tego, by zniknąć po jakimśczasie i nauczyć nas tego jak się z nim obchodzić na przyszłość,to jeszcze strona fizyczna może ucierpieć zawałem lub wylewem albowrzodem żołądka. Dla tego muszę zrezygnować z przyjemnościspotykania się z niektórymi osobami, które lubię, a które mnienie znoszą. Czy stały się adiotami? Nie wiem. Możliwe że stałysię ofiarą jakiegoś perfidnego adioty. Więc wyrażam to co one imam je w poważaniu bardzo głęboko w dupie, chociaż serce możecierpieć wraz z duszą, muszę się odgrodzić od tych cierpień.

Jeszcze bije mi serce, jeszczepuls mi goni

W tej zbyt świadomej iciężkiej pogoni.

Na to nie ma lekarstwa na tonie ma nic

Gdyż wszystko jest niczym,niczym... i hyc.

Zamieniam się w królikaupieczonego na ogniu swojej własnej głupoty.

Gdy mą nadzieję, miłość iwiarę pogrzebały grzeszne istoty.

Czy mógłbym odgonić te osy,

Które zmieniły palce w ostrekosy?