Byłam, Jestem i Będę - Wiesława Vismaya Dwojak

Kup ebooka

14.13 zł
11.73 zł (12,01 zł najniższa cena z 30 dni)

-
Proszę czekać

Strzępki

Serce porozrywane

na małe kawałki...

miało tyle pragnień

a teraz zostały

tylko marne strzępki.

Jak je poskładać?

Jaką układankę z nich zrobić?

Czy warto

bawić się jeszcze życiem...

czy całkowicie poświęcić się Bogu?

Jestem królestwem poddania

ta cała moja kapitulacja, to

- poddanie się, uwolnienie

- przebaczenie, pokora

- transformacja

- i taniec ze światłem...

to prawdziwa moja natura

- byłam, jestem i będę...

takie jest moje przeznaczenie.

Byłam, jestem i będę...

Wszystkie skarby świata

wszystkie przyjemności

nie są równe tej jedynej złotej sile życia

która pobudza mojego ducha

własną iskrą ognia

i czyni owocem boskiej miłości.

Byłam, jestem i będę

- jako mieszkaniec Ziemi

- jako świadek Wszechświata

mój cień nie może mnie przestraszyć.

Z serca uderza radość

wplątuje się w tryby

wirującej wspaniałości

wprowadza mnie w cudowny taniec

i blokuje drogę ciemności...

- byłam, jestem i będę!

Piękna jest ziemia w promieniach słońca

i spokojny słodki księżyc tutaj zagląda

to przez te gwiazdy... ciągle na nią wracam

popychana do nowego życia

instynktowną mądrością.

Przywołana w miłości

otwieram pióropusz swojego życia

otacza mnie promienne światło

które, namiętnie płynie przez całe moje ciało.

W moim zasięgu leży dokonanie

w moim planie jest wolność

otwieram furty do wyższych wymiarów

i zawisnę jako gwiazda, między filarami nieba...

- byłam, jestem i będę!

Nasłoneczniona fala

prowadzi mnie do miejsca

dziwnego wyciszenia

powstaję w pełni siły i piękna

- z ufnością podaję moje dłonie...

tajemnicza postać

zabiera mnie w podróż

bez trudu prześlizguję się między światami

płynę, niczym biały żagiel na oceanie

- i rozbrzmiewa w moim sercu

cudowny dźwięk.

Życie to święta podróż

- tylko przez niewinny śmiech

rozkwita moje serce

- tylko przez czyste boskie prawdy

jednoczę dwa królestwa

i staję się złotą kolumną światła...

- byłam, jestem i będę!

14 Feb. 2011

Poszukiwacz

- Nie fiołek, nie lilia, róża, czy lotus

pachnące kwiaty kwitnące w promieniach słońca

- nie kapłan, kapłanka, wróż, wielki mistrz

tylko skromny człowiek

który szuka w głębi siebie największego skarbu

- Miłości Boga.

Wchodzi głęboko w lustro swej pamięci

gdzie jest jego serce

a w nim bramy do Światła...

pragnie je otworzyć na oścież... dla własnej duszy

aby poszybowała z powrotem... prosto do gwiazd.

Pragnie uwolnienia i oddzielenia od siebie

wszystkiego co go ogranicza

doświadcza, uwolnionej słodyczy poddania.

W tym poddaniu każe umrzeć

wszystkim skostniałym wzorcom

I wszystkie stopione razem, wrzuca w otchłań...

W tym poddaniu przez śmierć i transformację

przyjmuje czyste pulsujące Światło

objawienie i lśnienie

- z Ogrodu Prawdziwego Bytu!

Gdzie miłość się uśmiecha

tam twarz zawsze

błyszczy delikatnie!

14 Feb. 2011

Tylko Bóg!

Na Twojej drodze ciągle wieje ostry wiatr

a Ty zanurzasz się w niego - jak ryba w wodzie

nie pytasz o drogę

bo już ją znasz...

wiesz, że musisz zmyć

wszystkie plamy własnym cierpieniem

musisz zanurzyć się w czysty strumień światła

wtedy zapomnisz o wszystkich żalach...

a kiedy to nastąpi

w Twoim sercu

tysiącem kwiatów zakwitnie radość

wybuchnie potężna miłość!

Tylko dotyk światła

hoduje najpiękniejsze róże...

Twoje życie już nie jest martwe

wkrótce ujrzysz cały swój blask...

Twoja dusza wesoło zaśpiewa

tylko Bóg, tylko Bóg, tylko Bóg!

Wiersz dedykowany

Dobremu Samarytaninowi

14 Feb. 2011

Najpiękniejsza perła

Nie więź w sobie światła

nie zakuwaj go w kajdany

nie mów do własnej duszy

- siedź cicho...

nie mów do serca

- nie jest to pora na kochanie...

bo miłość dla duszy

- to kielich słodkiej ambrozji

i zawsze jest czas dobry

aby sprawdzić, jak smakuje.

Nie pozwól wypalić się własnej iskrze

nie pozwól zmarnieć duchowi

przygnębionemu życiem

bo staniesz się tylko

jego produktem ubocznym...

- upadłeś

bo masz serce zniszczone...

- czujesz się samotny

bo nie jesteś na swojej drodze...

nie musisz nosić na głowie złotej korony

nie musisz mieszkać w rajskim ogrodzie

nie musisz czerpać z kopalni złota

kiedy twoje serce śpiewa pieśń radości

wówczas nawet w podartej kieszeni

znajdziesz najcudniejszą... perłę świata.

15 Feb. 2011

Niezwykly żebrak

Powinieneś się wstydzić żebraku

chodzić tak od drzwi do drzwi...

jak ci to przystoi?

Masz na głowie złotą koronę

i jesteś odziany w bogaty płaszcz

jesteś królem nad królami...

a Ty tak bez wytchnienia

pukasz i pukasz...

i wyciągasz dłoń.

Ptak mówi językiem ptaków

można go słuchać bez słów

a Ty chodzisz w milczeniu

i straciłeś całą swą dumę.

Twoja tęsknota płynie, jak strumień

bo kochasz i pragniesz być kochany...

dzień po dniu, noc po nocy

szukasz miłości swoich jagniąt...

Ty ich pasterz

pragniesz wędrować z nimi

- już na zawsze!

16 Feb. 2011

Mała mydlana bańka

Czy może istnieć morze bez fal?

Czy może istnieć cień bez światła?

Czy można zmierzyć

temperaturę szczęścia?

Wszystko się zdarzy

jak wyjdziesz ze swojej ramki

i popłyniesz na kosmicznym oceanie...

a kiedy to się zdarzy

kiedy rozpuścisz górę lodową

która pływa w twojej świadomości

zobaczysz - ile znaczy dla Boga człowiek...

to ty jesteś zbiornikiem wszystkiego

ciemnej ziemi i niebieskiego nieba

to twój ocean umysłu stwarza fale i je ucisza

to twoje emocje budzą światło i cienie

to twoje działania rozpalają twoje szczęście...

to wszystko możesz ty

- taka mała mydlana bańka!

17 Feb. 2011

Wyjdź na przeciw

Jakaś niewidzialna ręka

wpisuje w naszą księgę życia

- marzenia...

każdy dzień jest dla nas

- wielkim cudem

w każdym dniu bądźmy gotowi

przyjąć niespodzianki...

każdy dzień niesie - światło i ciemność

- uśmiech i łzy, radość i smutek...

i to jest pełnia życia

- a ty mu wyjdź na przeciw.

Nawet jak twoje serce się skarży

- że mu jest ciężko

- że nie potrafi tak dalej żyć

- że nigdy mu się nie uda

przekroczyć progu marzeń

bo staje na rozstaju dróg

i nie wie

jakiego dokonać wyboru

bo musi podjąć nowe wyzwanie...

to jednak pokaż swoją siłę i mądrość

nie bądź życiową kaleką

bo się zgubisz w pędzie życia

bo nie zbierzesz swoich cennych perełek

- po które zszedłeś tutaj na Ziemię

by uzupełnić swój skarbiec.

Ale nie poddaj się duszy świata

aby ta nie utopiła cię w swoich marzeniach...

nie wykasowała z twojego życia to

- co dla człowieka jest najcenniejsze...

wiedz

kiedy należy się wycofać

kiedy przekształcić

ziemskie marzenia w czyste światło

i popchnąć własny los na inną drogę

na której czeka na ciebie, kufer pełen skarbów

utkanych rękami tajemniczej mocy

- która daje wieczne życie.

Żyjesz na Ziemi

i poznajesz tylko jej ułamki prawdy...

sięgnij po coś doskonalszego

zjednocz duszę ze światem

którego nie możesz wyrazić słowami.

6 May 2012