Podziękowania

Chciałabym serdecznie podziękować dr. nauk przyrod. Hartmutowi Fischerowi za jego kompetentne rady w dziedzinie chemicznych obliczeń stechiometrycznych, za czujność badacza i życzliwą gotowość dzielenia się wiedzą, a zwłaszcza za to, że złożył mi nawet wizytę, aby mi zademonstrować dwie proste techniki otrzymywania czystego roztworu ditlenku chloru: metodę z wekiem i metodę uzyskiwania małej ilości do szybkiego użycia. Wiele osób przyjęło je potem z radością.

Dr. Andreasowi Kalckerowi dziękuję za rozmaite inspiracje: jego zaangażowanie w opracowanie metod otrzymywania czystego roztworu ditlenku chloru oraz ich doskonalenie i upraszczanie zainspirowało wszystkich zainteresowanych do tego, aby zająć się uprzystępnianiem domowych sposobów stosowania roztworu ditlenku chloru. Także jego intensywne badania w dziedzinie parazytologii i nasze rozmowy na ten temat okazały się dla mnie bardzo wartościowe.

Jak zawsze winna jestem podziękowania Jimowi Humble za jego stałą gotowość do eksperymentów i otwartość na nowe pomysły.

Dziękuję też dr. Wolfgangowi Storchowi za jego niestrudzoną gotowość do prowadzenia badań i upowszechniania wiedzy na temat CDL.

Serdecznie dziękuję mojej współpracowniczce Kerstin Depping, która cierpliwie wstukała mój rękopis do komputera i okazała mi wielką pomoc w przygotowywaniu fotografii.

Szczególnie dziękuję moim rodzicom, którzy pozwolili mi wyrosnąć na samodzielnego człowieka, jak również moim nauczycielkom i nauczycielom, którym zawdzięczam wiele radości z nauki; dziękuję pacjentkom i pacjentom, uczestniczkom i uczestnikom kursów, koleżankom i kolegom, którzy skorzystali z moich sugestii i śmiało odkryli dla siebie, co z tego może się okazać pożyteczne w ich życiu. Szczególnie dziękuję wszystkim, którzy udostępnili mi relacje z osobistych doświadczeń, oraz wszystkim, którzy wyrazili zgodę na zamieszczenie ich nazwisk na liście specjalistów od CDL. Zarówno jedno, jak i drugie okazało się dla wielu osób bardzo pomocne.

Wyrażam podziękowania mojemu wydawcy Danielowi Peterowi, który zainspirował powstanie poradnika na temat CDL, wielokrotnie wyrażając życzenie, aby udostępnić szerokim rzeszom czytelników wielkie korzyści płynące ze stosowania tego pożytecznego w wielu dziedzinach specyfiku.

Na moje serdecznie podziękowania zasłużyli też sobie Monika Stolina-Wolf i Hans-Jürgen Maurer, którzy nadali moim słowom tak piękną formę.

Z głębi duszy dziękuję mojej partnerce Christiane, która także podczas przygotowywania tej książki była dla mnie niczym pełne troski i miłości lustro, za promieniujący od niej spokój i pogodę ducha, za zachętę, jaką daje jej obecność, i za piękno, które wnoszą w świat jej obrazy.

Serdeczne dzięki!

Dlaczego CDL mnie zachwyca

Wiele osób, które na własną odpowiedzialność stosowały MMS, były zachwycone jego działaniem i doświadczyły poprawy samopoczucia czy nawet pozbyły się chorób.

W przypadku innych okazało się to jednak niemożliwe - ponieważ zapach lub smak tego preparatu budził ich odrazę albo też już na niewielkie ilości aktywowanego w klasyczny sposób chloranu sodu reagowali nudnościami lub biegunką, wskutek czego musieli ograniczyć stosowanie tego środka bądź zupełnie go odstawić.

To wielki postęp, że - o ile mi wiadomo - w przypadku stosowania CDL nie występuje już prawie nietolerancja jego smaku, biegunka ani nudności. Uważam to za prawdziwe dobrodziejstwo!

CDL1 nadaje się też lepiej niż MMS do płukania jamy ustnej i czyszczenia zębów, bo nie zawiera lub prawie nie zawiera kwasu, który mógłby zaszkodzić szkliwu.

CDL jest znacznie lepiej tolerowany przez organizm niż MMS i ma przyjemniejszy smak, co umożliwia szerszym kręgom ludzi odniesienie korzyści z pozytywnych właściwości ditlenku chloru.

Informacje zwrotne od wielu zachwyconych osób, które na własną odpowiedzialność stosowały CDL, zachęciły mnie, aby poświęcić temu specyfikowi odrębną książkę. W przeciwnym razie Das MMS-Handbuch (wydanie polskie: MMS - mineralne panaceum) - która ukazała się po raz pierwszy w 2011 roku, a następnie została gruntownie przerobiona w 2012 roku oraz 2016 roku - stałaby się zbyt obszerna. Toteż CDL/CDS silne wsparcie w procesie zdrowienia stanowi uzupełnienie mojej podstawowej pracy o MMS, może jednak być wykorzystana niezależnie, o ile ktoś chce stosować na własną odpowiedzialność "tylko" CDL.

Specyfik ten, podobnie jak MMS, można stosować jedynie na własną odpowiedzialność, bo jest to środek do uzdatniania wody, a nie lek dopuszczony do użycia przez przepisy prawne. Tak czy inaczej, zawsze ważne jest, aby brać za siebie odpowiedzialność! Z tego powodu dobrze jest na początku uzyskać wyczerpujące informacje, zachęcam więc, abyś najpierw przeczytał całą książkę, a dopiero potem podjął decyzję, czy chcesz stosować CDL, a jeżeli tak, to w jaki sposób.

Ponieważ opisanych w niniejszej książce metod aplikowania CDL nie potwierdzają żadne naukowe dowody w postaci kontrolowanych badań z użyciem placebo, medycyna akademicka generalnie nie uznaje twierdzeń o skuteczności terapeutycznych zastosowań CDL. Dlatego jeśli planujesz przyjmowanie tego specyfiku, powinieneś omówić to ze swoim lekarzem domowym, praktykiem medycyny niekonwencjonalnej albo odpowiednim lekarzem specjalistą, by ocenił użyteczność i zagrożenia takiego postępowania i wyjaśnił, na jakiej podstawie doszedł do takiej opinii. Wtedy, uzyskawszy wszechstronne wyjaśnienia, sam rozważysz potencjalne korzystne i niekorzystne skutki kuracji CDL i podejmiesz decyzję, czy chcesz na własną odpowiedzialność stosować CDL mimo że nie został on dopuszczony jako lek i brak wyników kontrolowanych badań jego skuteczności z użyciem placebo.

Cieszę się, że ten poradnik o CDL jest już gotowy. Umożliwi ci to wyrobienie sobie własnego zdania i - jeśli poweźmiesz takie życzenie - wykorzystanie w pełni wszystkich możliwości tego wspaniałego płynu.

Z najlepszymi życzeniami

dr Antje Oswald

CDL to skrótowiec od niemieckich słów Chlordioxidlösung (po angielsku: chlorine dioxide solution, po polsku: roztwór ditlenku chloru2). Słowo "roztwór" oznacza, że ditlenek chloru, który w temperaturze pokojowej występuje jako gaz, został rozpuszczony, w tym przypadku w wodzie.

Ditlenek chloru (ClO2) składa się z atomu chloru (Cl) i dwóch atomów tlenu (O2). W temperaturze pokojowej jest to intensywnie żółty, dość lotny gaz o ostrym zapachu. Już w temperaturze powyżej 11°C przechodzi w stan gazowy. Dlatego CDL należy przechowywać w lodowce!

Podczas gdy gazowy ditlenek chloru jest trujący, jego wodnego roztworu o stężeniu nie przekraczającym 0,3% nie można nazwać substancją niebezpieczną, ponieważ ditlenek chloru związany w wodzie w stężeniu poniżej 0,3% jest klasyfikowany jako nie stanowiący zagrożenia.

Ditlenek chloru jest składnikiem dozwolonym przez niemieckie rozporządzenie dotyczące wody pitnej z 2011 roku (§ 11, część C) i jest zgodny z normą DIN EN 12671 Produkty do przygotowania wody używanej przez ludzi. CDL jest od dawna stosowany jako skuteczny środek do dezynfekcji wody i systemów wodociągowych, zwłaszcza rur i zbiorników mających kontakt z wodą pitną. Z uwagi na dobrą tolerancję ditlenku chloru przez organizm ludzki, niemieckie rozporządzenie dotyczące wody pitnej dopuszcza występowanie tego związku w wodzie pitnej po jego zastosowaniu w stężeniu do 0,2 mg na litr. W Austrii jest to do 0,5 mg na litr.

Ditlenek chloru zachowuje się na szczęście zupełnie inaczej niż chlor, także stosowany do dezynfekcji wody. Ditlenek chloru odkaża dzięki utlenianiu, dlatego nie tworzą się przy tym żadne szkodliwe dla człowieka substancje, jak na przykład związki trihalogenowe, chlorofenole, związki AOX czy chloraminy, w przeciwieństwie do procedur dezynfekcji z użyciem chloru. Chlor zabija zarazki dzięki chlorowaniu, przy czym akceptuje się, że powstają przy okazji potencjalnie szkodliwe dla człowieka produkty rozkładu, z których niektóre uznawane są już za kancerogenne. Toteż ważne jest, aby zrozumieć, że działania roztworu ditlenku chloru nie wolno porównywać z działaniem roztworów chloru. Z tego powodu chlorowanie wody pitnej można tak naprawdę uznać za rozwiązanie doraźne, podczas gdy po potraktowaniu wody ditlenkiem chloru nie powstają żadne szkodliwe dla człowieka produkty. Z drugiej strony jon chlorkowy (Cl-) znany jest jako "partner" jonu sodowego (Na+) w chlorku sodu (NaCl), czyli soli kuchennej i jako taki stanowi ważny składnik fizjologiczny naszych płynów ustrojowych jak krew, chłonka (limfa), łzy, pot itd.

W przemyśle ditlenek chloru stosowany jest do bielenia masy celulozowej i tekstyliów. Ponieważ związek ten działa w sposób łagodny dla tkanin i środowiska naturalnego, prawie całkowicie zastąpił on chlor w roli wybielacza w krajach, gdzie istnieją surowe wymogi dotyczące ochrony środowiska.

Ditlenek chloru stosowany jest nie tylko do dezynfekcji wody pitnej i ścieków, ale - w stanie gazowym - do odkażania budynków. Ponieważ zabija prawie wszystkie zarazki i może też usuwać pleśnie, niektórzy właściciele domów w Nowym Orleanie z powodzeniem wykorzystali go do ich oczyszczenia po tym, jak w następstwie przejścia huraganu Katrina zostały zalane, a ubrania, meble i mnóstwo innych rzeczy poczerniały od pleśni. Po potraktowaniu przez dwanaście godzin gazowym ditlenkiem chloru wszystko stało się znów idealnie czyste (patrz: http://www.youtube.com/watch?v = JOagl5tiyA4). Jest to robiąca wrażenie demonstracja siły utleniającej ditlenku chloru. Nawiasem mówiąc, zupełnie nie zaszkodziło to tkaninom. Także rozpylenie 2%-owego roztworu powstrzymało na całe lata plagę pleśni w pewnej bibliotece (podaję za: Pat L. Weaver-Meyers, Wilbur A. Stolt, Barbara Kowaleski, Controlling mold on library materials with chlorine dioxide: An eight-year case study, w: "The Journal of Academic Librarianship", 1998 rok, 24(6), strony 455-458; DOI: 10.1016/S0099-1333(98)90006-4).