1.1. Bakteryjne zapalenie spojówek
1.1.1. Proste bakteryjne zapalenie spojówek
Wstęp
Jedna z najczęstszych chorób zapalnych spojówki. Może być wywołana przez szeroki zakres bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. W typowych przypadkach często skutecznie leczona przez lekarzy rodzinnych.
Epidemiologia
Jest to powszechne schorzenie, szczególnie u dzieci.
Etiologia
- Najczęściej spowodowane jest przez: Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus epidermidis, Haemophilus influenzae. - Występują pewne różnice w odniesieniu do:
- szerokości geograficznej - w ciepłym klimacie czynnikiem sprawczym jest częściej Haemophilus aegyptius, a w zimnym - Streptococcus
- wieku - zakażenie Haemophilus influenzae jest typowe dla dzieci.
- Infekcja rozprzestrzenia się poprzez bezpośredni kontakt.
Objawy
Objawy główne:
- Początek choroby jest ostry lub podostry - rozwija się od kilku godzin do kilku dni. - Zazwyczaj występuje obustronnie, gałki oczne często są zajmowane sekwencyjnie. - Wydzielina może być początkowo wodnista, ale wkrótce staje się ropna lub śluzowo--ropna (ryc. 1.1). - Typowe objawy to pieczenie oczu, uczucie ciała obcego, zwykle nie występuje ból. - Obecna jest brodawkowata reakcja spojówek i chemoza.
Objawy dodatkowe:
- Może występować obrzęk powiek o różnym nasileniu. - Na rogówce mogą występować łagodne punktowe ubytki nabłonka. - Zapalenie spojówek wywołane przez Staphylococcus aureus jest często związane z zapaleniem powiek, a nieleczone przypadki mogą prowadzić do nawracających infekcji.
Diagnostyka
W typowych przypadkach rozpoznanie stawiane jest na podstawie objawów klinicznych. W przypadkach opornych na leczenie, atypowych, nawrotowych lub u chorych w immunosupresji i noworodków należy pobrać posiew z worka spojówkowego i wykonać antybiogram.
Leczenie
Zwykle choroba ma tendencję do samoistnej poprawy, ustępuje w ciągu 2 tygodni. Leczenie może skrócić czas trwania objawów.
- Oczyszczanie powiek i usuwanie wydzieliny. - Stosowanie kropli lub maści z antybiotykiem o szerokim spektrum działania (4-6 razy dziennie). - Zapalenie spojówek wywołane przez Haemophilus influenzae należy leczyć doustną amoksycyliną ze względu na ryzyko zakażenia pozagałkowego. - Istotne jest przestrzeganie zasad higieny osobistej, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji na osoby z bezpośredniego otoczenia.
1.1.2. Gonokokowe zapalenie spojówek u dorosłych
Wstęp
Jest to choroba przenoszona drogą płciową, wynikająca z kontaktu zakaźnej wydzieliny narządów płciowych z oczami. Jest to okulistyczny stan nagły, ponieważ infekcja może szybko doprowadzić do perforacji rogówki.
Epidemiologia
Obecnie rzadka choroba, występuje u osób dorosłych aktywnych seksualnie. Okres inkubacji u dorosłych wynosi 3-5 dni.
Etiologia
Choroba wywoływana jest przez Gram-ujemne dwoinki Neisseria gonorrhoeae, które mogą przenikać w głąb zdrowej rogówki przy nieuszkodzonym nabłonku.
Objawy
Objawy główne:
- Początek jest bardzo ostry (<24 h). - Infekcja objawia się znacznym obrzękiem powiek, chemozą i reakcją brodawkową spojówki, limfadenopatią węzłów chłonnych przedusznych, obfitą wydzieliną ropną i błonami rzekomymi. - Zajęcie rogówki zaczyna się jako owrzodzenie obwodowe, które przechodzi w owrzodzenie pierścieniowe. Może dojść do perforacji rogówki i zapalenia wnętrza gałki ocznej.
Objawy dodatkowe:
- Objawy ogólne związane z infekcją układu moczowo-płciowego:
- zapalenie cewki moczowej
- zapalenie pochwy
- zapalenie odbytu.
- Przebieg infekcji układu moczowo-płciowego często jest bezobjawowy.
Diagnostyka
Zaleca się wykonanie wymazu ze spojówki (lub pobranie zeskrobin rogówki w razie jej zajęcia) do barwienia metodą Grama, na posiew i oznaczenie antybiogramu.
Leczenie
- Jeśli nie doszło do zajęcia rogówki, to leczenie polega na podaniu pojedynczej dawki ceftriaksonu 1 g domięśniowo. - W przypadku zajęcia rogówki konieczne jest przyjęcie do szpitala i leczenie ceftriaksonem w dawce 1 g dożylnie 2 razy dziennie przez 3 dni. W większości przypadków konieczne jest częste płukanie worka spojówkowego solą fizjologiczną w celu usunięcia wydzieliny. - W leczeniu miejscowym stosuje się często aplikowane (początkowo co godzinę) fluorochinolony (np. ofloksacynę 0,3%) lub erytromycynę, gentamycynę, bacytracynę. - Pacjenta i partnerów seksualnych należy zbadać i leczyć pod kątem innych infekcji nabytych drogą płciową (u kobiet infekcja układu moczowo-płciowego może stanowić przyczynę bezpłodności, mimo że zwykle przebiega bezobjawowo).
1.1.3. Zapalenie spojówek u noworodków (ophthalmia neonatorum) wywołane przez gonokoki
Wstęp
Dwoinki rzeżączki (Neisseria gonorrhoeae), oprócz chlamydii, wirusów opryszczki zwykłej (HSV, Herpes simplex virus) i innych bakterii, stanowią infekcyjną przyczynę zapaleń spojówek u noworodków; zapalenia te określa się pojęciem ophthalmia neonatorum. Do zakażenia dochodzi podczas porodu w czasie przechodzenia przez kanał rodny. Głównym czynnikiem ryzyka jest rzeżączkowa infekcja układu moczowo--płciowego u matki.
Epidemiologia
Choroba występuje rzadko w krajach rozwiniętych, a częściej w krajach rozwijających się (ophthalmia neonatorum dotyczy 12% wszystkich noworodków, natomiast w krajach rozwijających się rozpoznawana jest u 23% noworodków). Objawy zwykle pojawiają się w ciągu 1-3 dni po urodzeniu.
Etiologia
Chorobę wywołują Gram-ujemne dwoinki Neisseria gonorrhoeae, które mogą przenikać w głąb zdrowej rogówki przy nieuszkodzonym nabłonku.
Objawy
Objawy główne:
- Charakterystyczne jest występowanie obfitej surowiczo-ropnej wydzieliny spojówkowej, która zmienia charakter na ropny. - Występuje znaczny obrzęk powiek, chemoza spojówki, mogą pojawić się błony rzekome. - Do 3. m.ż. nie powstają grudki spojówki - u noworodków typowa jest reakcja spojówek typu brodawkowego. - Istnieje znaczne ryzyko zajęcia rogówki.
Objawy dodatkowe:
- Rzadko dochodzi do rozsiewu gonokoków, z potencjalnie zagrażającymi życiu powikłaniami:
- zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych
- zapaleniem płuc
- posocznicą.
Diagnostyka
Zaleca się wykonanie wymazu ze spojówki (lub pobranie zeskrobin rogówki w razie jej zajęcia) do barwienia metodą Grama, na posiew (agar czekoladowy) i oznaczenie antybiogramu.
Leczenie
- W przypadku choroby nierozprzestrzeniającej się leczenie polega na podaniu pojedynczej dawki ceftriaksonu 100 mg/kg mc. (max. 1 g). - W większości przypadków konieczne jest częste płukanie worka spojówkowego solą fizjologiczną w celu usunięcia wydzieliny. - Leczenie miejscowe jest takie samo jak w przypadku gonokokowego zapalenia spojówek u dorosłych. - Zaleca się, aby we wszystkich przypadkach zapalenia spojówek u noworodków leczenie prowadzić we współpracy ze specjalistą chorób zakaźnych dzieci lub neonatologiem. - Zarówno matkę, jak i jej partnera należy skierować na diagnostykę i leczenie chorób przenoszonych drogą płciową.
1.1.4. Wtrętowe zapalenie spojówek u dorosłych wywoływane przez Chlamydia trachomatis
Wstęp
Jest to choroba przenoszona drogą płciową, która zazwyczaj dotyka młodych dorosłych. W jej przebiegu może dochodzić do uszkodzenia rogówki. Często występuje ona w połączeniu z zapaleniem cewki moczowej i szyjki macicy.
Epidemiologia
Wtrętowe zapalenie spojówek występuje najczęściej u aktywnych seksualnie młodych dorosłych, częściej u mężczyzn. Choroba jest przenoszona głównie drogą płciową, opisywane są także sporadyczne przypadki zakażenia zakaźną wydzieliną z oka.
Etiologia
Choroba wywoływana jest przez serotypy D-K Gram-ujemnych bakterii Chlamydia trachomatis.
Objawy
Objawy główne:
- Początek choroby jest podostry (2-3 tygodnie). Nieleczone objawy mogą utrzymywać się do 18 miesięcy. - Grudkowe zapalenie spojówek (niekiedy początkowo brodawki) i limfadenopatia przeduszna.
Objawy dodatkowe:
- Potencjalne zajęcie rogówki, które obejmuje punktowe lub zlewne nacieki nabłonkowe i/lub podnabłonkowe. - Często występuje w połączeniu z zapaleniem cewki moczowej i szyjki macicy.
Diagnostyka
Badaniem z wyboru jest reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR, polymerase chain reaction), ale dostępne są różne testy laboratoryjne: hodowla, test immunoenzymatyczny (ELISA, enzyme-linked immunosorbent assay) i bezpośrednia mikroskopia fluorescencyjna przeciwciał monoklonalnych.
Leczenie
- Leczenie polega na doustnym podaniu 1 g azytromycyny w pojedynczej dawce. - Pacjenci z potwierdzonym laboratoryjnie zakażeniem i ich partnerzy seksualni powinni zostać zbadani pod kątem nadkażenia innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową przed rozpoczęciem leczenia antybiotykami.
1.1.5. Jaglica
Wstęp
Jaglica to najczęstsza przyczyna ślepoty na świecie.
- Na obszarach endemicznych rozpoczyna się w dzieciństwie. - Na obszarach nieendemicznych wyzwanie kliniczne stanowią pacjenci z postępującym bliznowaceniem - powikłaniem przewlekłej choroby.
Epidemiologia
Jaglica jest odpowiedzialna za 10-15% przypadków ślepoty na świecie. Na obszarach endemicznych występuje w społecznościach o słabym dostępie do środków higienicznych i sanitarnych. Choroba przenoszona jest przez bezpośredni kontakt, muchy lub drogą kropelkową. Pierwotne zakażenie występuje zwykle w dzieciństwie.
Etiologia
Choroba wywoływana jest przez serotypy A-C Gram-ujemnych bakterii Chlamydia trachomatis.
Objawy
Objawy główne:
- Nawracające grudkowe zapalenie spojówek. Charakterystyczne jest częstsze występowanie grudek na spojówce tarczkowej powieki górnej niż na dolnej oraz w okolicy rąbka. - Z czasem dochodzi do liniowego lub gwiaździstego bliznowacenia spojówki tarczkowej. Szerokie, zlewające się blizny określa się mianem linii Arlta. - Inwolucja i martwica grudek w okolicy rąbka rogówki skutkuje zagłębieniami zwanymi dołkami Herberta.
Objawy dodatkowe (postać przewlekła):
- Postępujące bliznowacenie spojówki powoduje trichiasis, entropion i suchość powierzchni oka, co z kolei prowadzi do keratopatii. - Zmiany rogówki obejmują punktowe ubytki nabłonka, owrzodzenia, bliznowacenie i unaczynienie (powstanie łuszczki).
Diagnostyka
W postaci ostrej typowy obraz kliniczny wystarcza do postawienia diagnozy; w przypadkach przewlekłych występujących na terenach nieendemicznych badaniem diagnostycznym z wyboru jest PCR, ale dostępne są różne testy laboratoryjne: hodowla, ELISA i bezpośrednia mikroskopia z barwieniem immunofluorescencyjnym.
Leczenie
- Wdrożenie środków zapobiegawczych, takich jak zwiększona higiena (mycie twarzy) i dostęp do czystej wody. - W leczeniu ostrego zakażenia stosuje się azytromycynę 1 g doustnie w pojedynczej dawce. - Leczenie suchego oka jest często konieczne, a entropion lub trichiasis mogą wymagać interwencji chirurgicznej.
1.1.6. Zapalenie spojówek u noworodków wywołane przez chlamydie
Wstęp
Podobnie jak w innych przypadkach ophthalmia neonatorum do zakażenia dochodzi podczas porodu w czasie przechodzenia przez kanał rodny. Głównym czynnikiem ryzyka jest infekcja układu moczowo-płciowego u matki.
Epidemiologia
Jest to najczęstsza przyczyna zapalenia spojówek u noworodków.
Etiologia
Choroba wywoływana jest przez serotypy D-K Gram-ujemnych bakterii Chlamydia trachomatis.
Objawy
Objawy główne:
- Czas od narodzin do wystąpienia objawów jest zmienny, ale zwykle początek ma charakter podostry - od ok. 5. dnia po urodzeniu. - U noworodków nie występuje reakcja grudkowa spojówki. - Obecna jest znaczna ilość wydzieliny śluzowo-ropnej.
Objawy dodatkowe:
- Jeśli występują objawy infekcji ogólnoustrojowej, to istnieje ryzyko chlamydiowego zapalenia płuc.
Diagnostyka
Zaleca się wykonanie wymazu ze spojówki. Badaniem diagnostycznym z wyboru jest PCR, ale dostępne są różne testy laboratoryjne: najczęściej stosuje się bezpośrednią mikroskopię z barwieniem immunofluorescencyjnym, a także ELISA i hodowlę komórkową. Zeskrobiny spojówkowe można także poddać barwieniu metodą Giemzy.
Leczenie
- Leczenie polega na ogólnoustrojowym podawaniu erytromycyny: 50 mg/kg mc. dziennie, dożylnie, 4 razy na dobę, przez 14 dni. - Zarówno matkę, jak i jej partnera należy skierować na diagnostykę i leczenie chorób przenoszonych drogą płciową. - Zaleca się, aby leczenie wszystkich przypadków zapalenia spojówek u noworodków prowadzić we współpracy ze specjalistą chorób zakaźnych dzieci lub neonatologiem.
1.1.7. Podsumowanie
- Głównym objawem bakteryjnego zapalenia spojówek jest występowanie śluzowo--ropnej lub ropnej wydzieliny. - Bakteryjne zapalenie spojówek to w większości przypadków choroba o pomyślnym rokowaniu, z tendencją do samoistnej poprawy, dająca się skutecznie leczyć empiryczną miejscową antybiotykoterapią. - W przypadkach opornych na leczenie, atypowych, nawrotowych lub u chorych w immunosupresji i noworodków należy pobrać wymaz z worka spojówkowego w celu wykonania badań dodatkowych i/lub posiewu z antybiogramem. - Szybkie rozpoznanie i włączenie leczenia zapaleń spojówki wywołanych gonokokami lub chlamydiami pozwala zmniejszyć częstotliwość występowania groźnych powikłań rogówkowych.
1 Choroby zapalne spojówek
Maria Pomorska
Zapalenie spojówek - pojęcie i klasyfikacja
Jest to niespecyficzny termin określający stan zapalny spojówek.
Charakterystyka:
- poszerzenie naczyń krwionośnych (nazywane także zadrażnieniem powierzchniowym lub nastrzykiem gałki ocznej) - obecność wydzieliny (wysięku) - obrzęk spojówki (chemoza).
Istnieje wiele sposobów klasyfikacji zapalenia spojówek, przedstawiono je poniżej.
Kryteria podziału:
A. Wiek
B. Czas trwania
C. Etiologia:
- infekcyjna - alergiczna - autoimmunologiczna - toksyczna - mechaniczna - nowotworowa
D. Morfologia:
- Brodawki - uniesione zmiany z rdzeniem naczyniowym otoczonym obrzękniętym zrębem i przerośniętym nabłonkiem. Występują typowo na spojówce tarczkowej i przyrąbkowej. Są niespecyficznym objawem zapalenia spojówki o różnej etiologii. Olbrzymie brodawki (średnica >1 mm), które występują w przypadkach przewlekłych jako następstwo łączenia się pojedynczych brodawek są charakterystyczną cechą olbrzymiobrodawkowego zapalenia spojówek i wiosennego zapalenia spojówek. - Grudki - powstają na skutek rozrostu tkanki limfoidalnej i są charakterystyczne dla zapalenia spojówek spowodowanego wirusami, chlamydiami i alergią na krople. Należy ich szukać w załamkach worka spojówkowego. - Błony rzekome - nie są to prawdziwe błony, ale raczej skoagulowany wysięk przylegający do nabłonka spojówki. Można je oddzielić od nabłonka. Są charakterystyczne dla adenowirusowego zapalenia spojówek, gonokokowego zapalenia spojówek i ostrego stadium zespołu Stevensa-Johnsona (SJS, Stevens-Johnson syndrome). - Błony - prawdziwe błony są ciągłe z nabłonkiem spojówki i nie można ich usunąć bez jej uszkodzenia. Występują przy zapaleniu wywołanym bakteriami: Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus i Corynebacterium diphtheriae (błonica). - Bliznowacenie - typowe dla jaglicy, pemfigoidu ocznego (OcMMP, ocular mucous membrane pemphigoid), SJS. - Krwotoczne zapalenie spojówek - wywołane infekcją enterowirusową, adenowirusową, Haemophilus aegyptius, Neisseria gonorrhoeae. - Ziarniniaki - występujące np. w przypadku sarkoidozy i gruźlicy.
E. Rodzaj wydzieliny
Klasyfikacja zapalenia spojówek według rodzaju wydzieliny nie jest specyficzna, ale może być pomocna, gdy nie można przeprowadzić całościowego badania, np. u bardzo małych dzieci. Wydzielina może być:
- ropna (ostra infekcja bakteryjna) - śluzowo-ropna (zapalenia bakteryjne, chlamydiowe) - śluzowa (zapalenia alergiczne, wirusowe) - wodnista (zapalenia wirusowe).
Spis treści
Okładka Stopka redakcyjna Wstęp Skróty 1. Choroby zapalne spojówek 1.1. BAKTERYJNE ZAPALENIE SPOJÓWEK 1.2. WIRUSOWE ZAPALENIE SPOJÓWEK 1.3. ALERGICZNE ZAPALENIE SPOJÓWEK 1.4. BLIZNOWACIEJĄCE ZAPALENIE SPOJÓWEK 1.5. ZESPÓŁ SUCHEGO OKA 2. Choroby zapalne rogówki 2.1. BAKTERYJNE ZAPALENIA ROGÓWKI 2.2. GRZYBICZE ZAPALENIA ROGÓWKI 2.3. PEŁZAKOWE ZAPALENIE ROGÓWKI 2.4. ZAPALENIA ROGÓWKI WYWOŁANE PRZEZ WIRUS OPRYSZCZKI 2.5. ZAPALENIA ROGÓWKI WYWOŁANE PRZEZ WIRUS OSPY WIETRZNEJ I PÓŁPAŚCA 2.6. ZAPALENIE ŚRÓDBŁONKA ROGÓWKI WYWOŁANE PRZEZ CYTOMEGALOWIRUS (CMV ENDOTHELIITIS) 2.7. KIŁOWE ŚRÓDMIĄŻSZOWE ZAPALENIE ROGÓWKI 2.8. ZESPÓŁ COGANA 2.9. POWIERZCHOWNE ZAPALENIE ROGÓWKI THYGESONA 2.10. AUTOIMMUNOLOGICZNE ZAPALENIE ROGÓWKI W PRZEBIEGU REUMATOIDALNEGO ZAPALENIA STAWÓW 2.11. AUTOIMMUNOLOGICZNE ZAPALENIE ROGÓWKI W PRZEBIEGU ZIARNINIAKOWATOŚCI Z ZAPALENIEM NACZYŃ 2.12. ZMIANY ZAPALNE ROGÓWKI W PRZEBIEGU TRĄDZIKU RÓŻOWATEGO 2.13. ZAPALENIA ROGÓWKI ZWIĄZANE Z REAKCJĄ NA ANTYGENY GRONKOWCOWE 2.14. WRZÓD MOORENA 3. Choroby zapalne twardówki i nadtwardówki 3.1. ZAPALENIE NADTWARDÓWKI 3.2. ZAPALENIE TWARDÓWKI 4. Zapalenia błony naczyniowej 4.1. NIEINFEKCYJNE ZAPALENIA BŁONY NACZYNIOWEJ OKA 4.2. INFEKCYJNE ZAPALENIA BŁONY NACZYNIOWEJ 5. Choroby zapalne nerwu wzrokowego 5.1. PIERWOTNE DEMIELINIZACYJNE ZAPALENIA NERWU WZROKOWEGO 5.2. WTÓRNE ZAPALENIA NERWU WZROKOWEGO 5.3. ZAPALENIE OKOŁONERWOWE NERWU WZROKOWEGO (PERINEURITIS) Okładka 2 Landmarks
Spis treści Cover
SKRÓTY
ACAID (anterior chamber-associated immune deviation) - specyficzna tolerancja immunologiczna na antygeny wewnątrzgałkowe
ACE (angiotensin-converting enzyme) - enzym konwertujący angiotensynę
ADDE (aqueous deficient dry eye) - zespół suchego oka związany z niedoborem warstwy wodnej filmu łzowego
ADEM (acute disseminated encephalomyelitis) - ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia
AF - angiografia fluoresceinowa
AIDS (acquired immunodeficiency syndrome) - zespół nabytego niedoboru odporności
AION (anterior ischemic optic neuropathy) - przednia neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego
AKC (atopic keratoconjunctivitis) - atopowe zapalenie rogówki i spojówki
ANA (anti-nuclear antibodies) - przeciwciała przeciwjądrowe
ANCA (antineutrophil cytoplasmic antibodies) - przeciwciała przeciw cytoplazmie neutrofilów
anty-CCP - przeciwciała przeciwcytrulinowe
anty-GFAP (glial fibrillary acidic protein) - przeciwciała przeciwko kwaśnemu białku włókienkowemu gleju
anty-GlyR (autoantibodies against glycine receptor ?1) - przeciwciała przeciwko receptorowi ?1 glicyny
anty-MOG (myelin oligodendrocyte glycoprotein antibody) - przeciwciała przeciw glikoproteinie oligodendrocytów mieliny
anty-VEGF (anti-vascular endothelial growth factor) - przeciwciało przeciwko śródbłonkowemu czynnikowi wzrostu naczyń
APMPPE (acute posterior multifocal placoid pigment epitheliopathy) - ostra tylna wieloogniskowa plackowata epiteliopatia barwnikowa
ARN (acute retinal necrosis) - ostra martwica siatkówki
ASIA (autoimmune/inflammatory syndrome induced by adjuvants) - autoimmunologiczny/autozapalny zespół indukowany przed adiuwanty
AQP4-IgG - przeciwciała przeciw akwaporynie 4
BSA (body surface area) - powierzchnia ciała
cANCA (cytoplasmic antineutrophil cytoplasmic antibodies) - typ cytoplazmatyczny ANCA
CIA (chemiluminescence immunoassay) - odczyn chemiluminescencyjny
CIS (clinically isolated syndrome) - zespół klinicznie izolowany
CME (cystoid macular edema) - torbielowaty obrzęk plamki
CMV - cytomegalowirus
CNV (choroidal neovascularization) - neowaskularyzacja naczyniówkowa
COX - cyklooksygenaza
CRION (chronic relapsing inflammatory optic neuritis) - przewlekłe nawracające zapalenie nerwu wzrokowego
CW - ciśnienie wewnątrzgałkowe
DED (dry eye disease) - zespół suchego oka
DEQ (dry eye questionnaire) - kwestionariusz suchego oka
DEWS (dry eye workshops) - warsztaty suchego oka
DMARD (disease-modifying antirheumatic drugs) - leki modyfikujące przebieg choroby
EBRT (external beam radiation therapy) - napromienianie wiązkami zewnętrznymi
EBV - wirus Epsteina-Barr
EDE (evaporative dry eye) - zespół suchego oka związany z nadmiernym odparowywaniem filmu łzowego
EIA (enzyme immunoassay) - odczyn immunoenzymatyczny
ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay) - test immunoenzymatyczny
EMA (European Medicines Agency) - Europejska Agencja Leków
EMM (erythema multiforme major) - rumień wielopostaciowy większy
FasL - ligand Fas
FDA (Food and Drug Administration) - Agencja ds. Żywności i Leków
FTA-ABS (fluorescent treponemal antibody absorption) - test immunofluorescencji krętków w modyfikacji absorpcyjnej
GM-CSF (granulocyte-monocyte colony stimulating factor) - czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów
GPA (granulomatosis with polyangiitis) - ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
GVHD (graft-versus-host disease) - choroba przeszczep przeciw gospodarzowi
HAART (highly active antiretroviral therapy) - terapia antyretrowirusowa stosowana w przypadku zakażenia HIV
HIV (human immunodeficiency virus) - ludzki wirus upośledzenia odporności
HSV (Herpes simplex virus) - wirus opryszczki zwykłej
ICGA (indocyanine green angiography) - angiografia indocyjaninowa
IFA (indirect fluorescence assay) - odczyn immunofluorescencji
IPL (intense pulsed light) - intensywne światło pulsacyjne
KP - komora przednia
LESC (limbal epithelial stem cells) - komórki macierzyste rąbka rogówki
LHON (Leber hereditary optic neuropathy) - dziedziczna neuropatia nerwów wzrokowych Lebera
MCP (multifocal choroiditis and panuveitis) - wieloogniskowe zapalenie naczyniówki i całej błony naczyniowej
MCP-1 (monocyte chemoattractant protein-1) - białko chemotaktyczne dla monocytów 1
MEWDS (multiple evanescent white dot syndrome) - zespół licznych znikających białych punktów
MGD (Meibomian gland disease) - dysfunkcja gruczołów Meiboma
MHA-TP (Microhemagglutination Treponema pallidum) - test mikrohemaglutynacji Treponema pallidum
MIZS - młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
MMP (mucous membrane pemphigoid) - pemfigoid
MOGAD (myelin oligodendrocyte glycoprotein antibody-associated disease) - choroba związana z obecnością przeciwciał przeciw glikoproteinie oligodendrocytów mieliny
MPA (microscopic polyangiitis) - mikroskopowe zapalenie naczyń
MRI (magnetic resonance imaging) - obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego
MS (multiple sclerosis) - stwardnienie rozsiane
NLPZ - niesteroidowe leki przeciwzapalne
NMOSD (neuromyelitis optica spectrum disease) - choroby ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego
OB - odczyn Biernackiego
OcMMP (ocular mucous membrane pemphigoid) - pemfigoid oczny
OCT (optical coherence tomography) - optyczna koherentna tomografia
OSDI (Ocular Surface Disease Index) - kwestionariusz choroby powierzchni oka
OUN - ośrodkowy układ nerwowy
PAC (perennial allergic conjunctivitis) - całoroczne alergiczne zapalenie spojówek
pANCA (perinuclear antineutrophil cytoplasmic antibodies) - typ okołojądrowy ANCA
PCNSL (primary central nervous system lymphoma) - pierwotny chłoniak centralnego układu nerwowego
PCR (polymerase chain reaction) - łańcuchowa reakcja polimerazy
PIC (punctate inner choroidopathy) - choroidopatia punkcikowata wewnętrzna
PION (posterior ischemic optic neuropathy) - tylna niedokrwienna neuropatia nerwów wzrokowych
p.o. (per os) - doustnie
POHS (presumed ocular histoplasmosis syndrome) - zespół domniemanej histoplazmozy ocznej
PORN (progressive outer retinal necrosis) - postępująca zewnętrzna martwica siatkówki
PUK (perforative ulcerative keratitis) - obwodowe wrzodziejące zapalenie rogówki
RAPD (relative afferent pupillary defect) - względny dośrodkowy defekt źreniczny
RAST (radio-allergosorbent test) - test radioalergosorpcji
RF (rheumatoid factor) - czynnik reumatoidalny
RNFL (retinal nerve fiber layer) - warstwa włókien nerwowych siatkówki
RPR (rapid plasma reagin) - szybki test reagininowy
RTG - zdjęcie rentgenowskie
RZS - reumatoidalne zapalenie stawów
SAC (seasonal allergic conjunctivitis) - sezonowe alergiczne zapalenie spojówek
SJS (Stevens-Johnson syndrome) - zespół Stevensa-Johnsona
SLE (systemic lupus erythematosus) - toczeń rumieniowaty układowy
SO (sympathetic ophthalmia) - zapalenie współczulne
TEN (toxic epidermal necrolysis) - toksyczna martwica naskórka
TFOS (Tear Film and Ocular Surface Society) - Towarzystwo Filmu Łzowego i Powierzchni Oka
TINU (tubulointerstitial nephritis and uveitis syndrome) - zespół cewkowo-śródmiąższowego zapalenia nerek z zapaleniem błony naczyniowej
TNF-? (tumor necrosis factor) - czynnik martwicy nowotworów ?
TPHA (Treponema pallidum hemagglutination) - test hemaglutynacji Treponema pallidum
TPPA (Treponema pallidum particle agglutination) - odczyn aglutynacyjny Treponema pallidum
VDRL (veneral disease research laboratory) - odczyn mikrokłaczkujący z antygenem kardiolipidowym
VEP (visual evoked potentials) - wzrokowe potencjały wywołane
VKC (vernal keratoconjunctivitis) - wiosenne zapalenie rogówki i spojówki
VKH - zespół Vogta-Koyanagiego-Harady
VZV (Varicella zoster virus) - wirus ospy wietrznej i półpaśca
WR (Wassermann reaction) - odczyn Wassermanna
WZW B - wirusowe zapalenie wątroby typu B
ZBN - zapalenie błony naczyniowej
ZZSK - zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
Choroby zapalne gałki ocznej - poradnik lekarza praktyka
? Medical Education sp. z o.o., Warszawa 2024
RedaktorZY
dr n. med. Karolina Czajor
Katedra i Klinika Okulistyki, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
prof. dr hab. n. med. Marta Misiuk-Hojło
Katedra i Klinika Okulistyki, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
Autorzy
dr n. med. Karolina Czajor
Katedra i Klinika Okulistyki, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
lek. Julia Kręcicka
Klinika Okulistyki, Uniwersytecki Szpital Kliniczny we Wrocławiu
dr n. med. Małgorzata Mimier-Janczak
Klinika Okulistyki, Uniwersytecki Szpital Kliniczny we Wrocławiu
prof. dr hab. n. med. Marta Misiuk-Hojło
Katedra i Klinika Okulistyki, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr n. med. Maria Pomorska
Katedra i Klinika Okulistyki, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
dr hab. n med. Anna Turno-Kręcicka, prof. nadzw. UMW
Katedra i Klinika Okulistyki, Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu
lek. Aleksandra Zgryźniak
Klinika Okulistyki, Uniwersytecki Szpital Kliniczny we Wrocławiu
dr n. med. Katarzyna Zimmer
Klinika Okulistyki, Uniwersytecki Szpital Kliniczny we Wrocławiu
RECENZENCI
prof. dr hab. n. med. Ewa Mrukwa-Kominek, FEBOS-CR
Katedra Okulistyki, Wydział Nauk Medycznych w Katowicach, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
dr hab. n. med. Joanna Konopińska
Klinika Okulistyki Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku
PROJEKT OKŁADKI, opracowanie graficzne
Inga Król
REDAKTOR PROWADZĄCA
Maria Liedke
ZASTĘPCA REDAKTOR PROWADZĄCEJ
lek. Andrzej Jabłoński
KOORDYNATOR PROCESU WYDAWNICZEGO
Jadwiga Kowalczyk
SKŁAD
Katarzyna Gadamska-Rewucka
REDAKCJA JĘZYKOWA
Marcin Kuźma
KOREKTA
Małgorzata Piotrowicz
WYDAWCA
Medical Education sp. z o.o.
ul. Kukiełki 3a
02-207 Warszawa
tel.: (22) 862 36 63/64
www.mededu.pl
Redaktorzy, Autorzy i Wydawca dołożyli wszelkich starań, aby informacje na temat metod postępowania diagnostyczno-terapeutycznego (w tym dotyczące leków i ich dawkowania) były zgodne ze współczesną wiedzą medyczną. Nie ponoszą oni odpowiedzialności za konsekwencje wynikające z wykorzystywania informacji zawartych w niniejszej publikacji. Ostateczną odpowiedzialność ponosi lekarz prowadzący leczenie.
Wszelkie prawa zastrzeżone.
Żadna część tej pracy nie może być powielana i rozpowszechniana w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób (elektroniczny lub inny), włącznie z fotokopiowaniem, nagrywaniem na nośniki magnetyczne, optyczne lub inne media bez zgody wydawcy.
Wydanie pierwsze
Warszawa 2024
ISBN 978-83-67696-64-7 - wersja papierowa
ISBN 978-83-67696-65-4 - wersja elektroniczna