Cisza po oklaskach - Paweł Ciepłuch

Starca zimna drżąca ręka

Z dawno głuchym aparatem

Z żalu czasem głośno stęka

Tam samotnością, jego bratem

Nie potrzebne mu zegary

Czasu strażnicy bez litości

Chociaż dawno jest już stary

Ciągle tęskno mu młodości

Lecz nie płacze i nie żałuje

Do sprawności swej dziecięcej

Teraz mocniej kręgi czuje

Trochę kości bolą więcej

Nie potrzebne mu zabawy

Przetańczone z dawna noce

Pełne wódki, piwa, strawy

Do hulanki ciągłe moce

Nie pamięta towarzyszy

Starych kumpli od kielicha

Wielu z nich już nie usłyszy

Lecz nie do nich dziś tak wzdycha

Siedzi dalej sam ze słuchawką

Chociaż w niej nikt go nie słucha

Wielką jego jest zagadką

W telefonie cisza głucha