Codzienność A.D. 2023 - Cyprian Seliga

Łąka

zielonych

miziających odrostami różnymi

mieszanych

z błękitniejącymi chabrami

pełnoczerwonymi makami

i innymi

mi nieznanymi

skolorowanymi

do granic wytrzymałości

kwiatami

bucha to wszystko

wonią nieziemską

w nozdrza

rusza się

i pływa

w podmuchach

powietrza

i gra niewyobrażalnie

tysiącami istnień

małych

pełzających

latających

i niknących

pod powierzchnią

zieleni

bombardują

neurony

nie chcą już

wprawiać w ruch

dobrych decyzji

nie mogąc

strawiać

podawanych

i przestrzeń

mej wiecznej duszy

pragnie

wytchnienia

ciszy

za zamkniętymi

drzwiami

i spojrzeń

Miłość

bym nie miał

byłbym niczym

i choćbym

szczyty

sławy zdobył

i był podziwem

dla wszystkich

to bez miłości

byłbym nikim

a nawet jeśli

fortunę

bym zyskał

i wydał ją

na innych

bez miłości

na nic by mi to było

nawet wtedy

gdyby

przez moje ręce

cuda się działy

a moc nadzwyczajna

zewsząd

mnie otaczała

to bez miłości

dążyłbym

do piekła

bo miłość

ponad miarę

kocha

najpodlejszego człowieka

wyciąga dłonie

po odrzuconych przez innych

kocha wrogów

kocha grzeszników

i oczekuje ich

zbawienia

czekając

na prostytutki

księży pedofili i

ich zbite perfidią ofiary

na zapatrzonych w siebie duchownych

i ciągle

walczących o świętość

zwykłych wiernych

bo bez miłości

nic nie ma sensu

ani znaczenia

gdy nienawiść

burzy relacje

miłość je odbudowuje

gdy złe doświadczenia

gaszą nadzieje

miłość je przywraca

gdy śmierć niszczy życie

miłość je daje na nowo

bo trwają

wiara, nadzieja i miłość

lecz to miłość

z tych trzech

jest największa

bo bez miłości

nic by

nie miało

sensu

znaczenia

i faktycznego

w świecie

widzialnym i niewidzialnym

istnienia