Jest piątek po południu i Adelka właśnie odkłada zabawki na półkę w przedszkolnej sali, kiedy widzi przez okno mamę. Mama też ją dostrzega, uśmiecha się i macha jej przez szybę. Adelka szybko sprząta po sobie resztę zabawek, żegna się z panią, z Alą i innymi dziećmi, a potem pędzi do drzwi. Mama już tam czeka. Adelka przytula ją mocno na powitanie, a potem siada na ławce i zdejmuje kapcie.
- I jak dziś było, robiliście coś fajnego? - dopytuje mama, kiedy Adelka się ubiera.
- Malowaliśmy motyle. O, tam wisi mój nowy rysunek, widzisz? - Dziewczynka wskazuje palcem na prace przy oknie.
- Ten twój motyl jest naprawdę piękny. I jaki kolorowy! - mówi mama, przyglądając się rysunkowi Adelki. - Bardzo mi się podoba.
- I wiesz co, mamo? - wtrąca szybko Adelka. - Dziś dowiedziałam się jeszcze o dwóch wspaniałych rzeczach! - woła podekscytowana, sięgając po płaszcz.
- Jakich? - pyta zaciekawiona mama, kiedy wychodzą na zewnątrz.
- W przedszkolu będzie bal i będziemy mogli przebrać się za co tylko chcemy. I jeszcze jest konkurs plastyczny. Trzeba narysować swoje ulubione zwierzę!
Adelka podskakuje kilka razy jak piłeczka, a mama bierze ją za rękę, kiedy chwilę później przechodzą przez ulicę.
- To chyba już wiem, co takiego narysujesz... - mówi ze śmiechem.
- Zgadnij!
Mama udaje, że się namyśla, chociaż Adelka wie, że doskonale zna jej ulubione zwierzę.
- Ropuchę? - pyta.
- Nie, mamo! - śmieje się Adelka. - No coś ty!
- Krokodyla?
- Też nie! - prycha Adelka.
- Wiem! Na pewno mrówkojada!
- Mamo! - Adelka grozi jej palcem. - Przecież wiesz, nie żartuj sobie...
- Hmm, no to może... kota?
- Oczywiście, że kota! - zgadza się Adelka. - Bo koty to moje ulubione zwierzęta. Tylko muszę jeszcze dokładnie obmyślić jakiego... To musi być mój najlepszy rysunek! Bardzo chciałabym wygrać ten konkurs.
- A za co przebierzesz się na bal?
Teraz to Adelka się namyśla. Tak naprawdę, a nie na niby jak mama.
