Jak dojść do bogacwa i ... jak je stracić - Ewa Peruga

Wstęp

Andaluzja jest tajemnicza, kiczowata, niespokojna. Pod płaszczykiem południowej leniwej sjesty czai się wieczorny temperament jej mieszkańców.

Nie napisałam tej opowieści z głowy ponieważ procesy sklerotyczne dokonały spustoszenia w wiedzy, którą nabyłam w procesie edukacji. Ale też dawniej nie zawracano sobie głowy jakąś Hiszpanią położoną na krańcu Europy czyli za górami za lasami.

Sięgnęłam do wielu publikacji bardziej lub mniej naukowych i wycisnęłam z nich te wszystkie sensacyjne informacje, które wypełniają treść tej książki.

Spełniłam swoje marzenie i przez kilka lat zamieszkałam w Andaluzji. Postanowiłam sprawdzić co kryje w sobie przeszłość tego kawałeczka Europy i ... Pomyślałam, że trzeba tę wiedzę opowiedzieć turystom, którzy licznie zapełniają nadmorskie plaże. Zajmowałam się organizacją wycieczek fakultatywnych i ta opowieść jest rezultatem mojej pracy. Chciałam, żeby turystom we wspomnieniach pozostał nie tylko widok błękitnego morza ale też jakieś zdziwienie. Żeby wracając myślami do bezchmurnego nieba i ciepłej wody obmywającej stopy na śródziemnomorskim wybrzeżu przypomnieli sobie, że Hiszpania to niepospolity kraj, do którego trzeba wrócić i spenetrować cudowności zapierające dech w piersiach.

O nich opowiadam w kolejnej książce pod tytułem "Malaga, Granada, Sevilla i inne opowieści".

Historia Hiszpanii, a szczególnie Andaluzji, to czasy zmagania i przenikania się wzajemnie dwóch wielkich religii monoteistycznych: chrześcijaństwa i islamu z judaizmem w tle.

Każda z religii ma na swoim koncie miliony niepotrzebnych śmierci i każda stosuje socjotechniki potwierdzające fakt, że wiara czyni czuba.