Krzyk rozdartej duszy - Oliwia Ołtarzewska

i chciałabym

tak po prostu

zatopić się w oceanie pełnym różanych serc

i żeby te róże miały kolce

najostrzejsze ze wszystkich

bo nie lubię sielanki

nie chcę Cię mieć,

jeśli nie zasłużyłam

jesteś piękny jak te róże kwitnące na wietrze

piękny jak wschodzące słońce

jak wzburzone nocą fale oceanu

jesteś tak samo piękny jak i niebezpieczny

Twoje kolce ranią dogłębnie

kocham Cię

i nie chcę aby Cię tego pozbawili

kiedy o Tobie myślę

moje serce boli jak nigdy

ale wiesz

ten ból jest dobry

to on przypomina mi o tym, że żyję

i że kocham tak jak jeszcze nigdy wcześniej

całym swoim pokaleczonym sercem

umarłam,

by narodzić się na nowo

jak feniks z popiołów

umarłam,

by dostrzec to,

czego nie widziałam za życia

umarłam

i choć wciąż żyłam

to moje serce zdeptane leżało u Twoich stóp

umarłam

i narodziłam się na nowo,

by w końcu dostrzec to, co niewidzialne

umarłam,

zobaczyłam tych wszystkich ludzi nad moim grobem

i to, że wcale nie byłam taka niewidzialna

umarłam,

choć wciąż żyję

umarłam,

by narodzić się jako zupełnie inna osoba

umarłam,

by żyć i odzyskać to, co mi zabraliście

ta pustka w moim sercu

sprawia, że nie mam siły

ta pustka mnie zabija

wyniszcza mnie od środka

wysusza moją duszę

ta pustka jest okropna

odbiera mi to, co najcenniejsze

brak mi uczuć

brak mi serca

ta pustka nie jest dobra

ta pustka chce mnie zabić

ona nie chce dobrze

ona chce mojego końca

ja chciałabym czuć do Ciebie to samo, co Ty czujesz

do mnie

ale ona mi nie pozwala

ona nie chce, bym kochała

i bym była kochana

i siedzę znów sama

w pustym pokoju

i myślę

i krzyczę

i już sama nie wiem

co dalej

moje nadgarstki

całe w czerwieni

zupełnie tak jakbym urodziła się po to, by nosić go z dumą

i chwałą

życie nie jest łatwe

nie raz, nie dwa potkniemy się o ciernie rzucane

i każdego dnia

iść dalej i dalej

nie żyjemy po to

by płakać

by narzekać

by mówić, jak nam źle

żyjemy po to by żyć

i dawać przykład tym, którzy przejmą ten świat

żyjemy po to, by kochać

i nawet jeśli przysporzy nam to wiele cierpienia

to warto

bo miłość jest warta wszelkiego cierpienia

kim bym była

gdybym nie kochała?

kim bym była

gdybym nie czuła?

czy byłabym niczym?

czy w ogóle bym była?

czy bym istniała

gdybym nie cierpiała?

czy gdybym nie płakała

to bym egzystowała?

czy bym się cieszyła z małych rzeczy

gdyby wszystko było inne?

z Twojej miłości

gdybym przy sobie miała tuzin innych osób?

czy bym tego chciała?

czy bym Ciebie chciała?

czy bym kochać chciała?

a może bym nie kochała?

czy bym czuła?

co bym czuła?

kim bym była, gdyby nie Ty i te wszystkie małe rzeczy?