Księga Światła - Anna H. Niemczynow

Kup ebooka

63.90 zł
51.75 zł (63,90 zł najniższa cena z 30 dni)

-
Proszę czekać

Spis treści

Karta redakcyjna Dedykacja Motto Przedmowa Styczeń 1 stycznia 2 stycznia 3 stycznia Od autorki

Punkty orientacyjne

Spis treści Okładka Strona tytułowa Początek tekstu

Lista stron

4 5 7 9 10 11 12 13 14 15 816 817 818

PRZEDMOWA

Głęboko wierzyłam w istnienie aniołów, które wkładają w nasze serca pragnienia w nadziei, że zechcemy po nie sięgnąć, a następnie je urzeczywistnić. Uwierz mi na słowo - spotkałam je w swoim życiu. Wiara więc stała się wiedzą.

Od lat słyszałam ich podszepty. Towarzyszyły mi w codzienności. Były obok, gdy się budziłam, przygotowywałam posiłki, biegałam, sprzątałam, spacerowałam. W ślad za nimi pojawiała się tęsknota za słowami, które pomogłyby mi ukoić i zrozumieć dziką, kobiecą duszę. Te słowa miały się zmaterializować w postaci książki. Na początku myślałam, że to wcale nie chodzi o mnie, sądziłam, że to nie ja jestem powoływana do spisania tychże słów.

Uważałam, że anioły prowokują mnie raczej do poszukania tego rodzaju literatury na jakże obfitym rynku wydawniczym. Odwiedziłam zatem wiele księgarń, gdzie zakupiłam mnóstwo lektur, zaczynałam je czytać i chociaż większość faktycznie mnie inspirowała, to jednak wciąż czegoś mi w nich brakowało. Wyobrażałam sobie nawet, jak w cudzych książkach dopisuję potrzebne mi rozdziały, natomiast te, które nie są dla mnie, usuwam. Uwierzysz, że potrzebowałam prawie dekady, by zrozumieć, że to właśnie ja, a nie jakaś inna, bardziej zdolna i bardziej znana pisarka, zostałam wybrana przez anioły do napisania tejże książki?

Kiedy już to zrozumiałam, zaczęłam niestrudzenie pracować. Kierowałam się własnym, wewnętrznym głosem. Codziennie modliłam się o to, by go jasno i klarownie słyszeć. Niechętnie dzieliłam się opowieściami o tym, nad czym tak właściwie pracuję. Wiedziałam, czym to grozi - zaczęto by mi doradzać, oczywiście w tak zwane "imię sprawy". Wówczas ja wahałabym się i analizowała. Dlatego milczałam i po prostu robiłam swoje. To był jedyny sposób, aby ruszyć na poszukiwanie WŁASNEJ prawdy.

Robić swoje, słuchać siebie, zadawać sobie pytania i szczerze na nie odpowiadać. Podążać własną drogą - wszak tylko ona jest tą najwłaściwszą.

Kiedy zaczynałam pisać, sama nie miałam pojęcia, że zostanę zabrana w tak fascynującą podróż. Nie sądziłam, że aż tyle się o sobie dowiem i jeszcze więcej się nauczę. Dotychczas zawodowo funkcjonowałam jako powieściopisarka, tu natomiast zostałam katapultowana w nieznane. Zamiast tworzyć opowieść na podstawie jednego pomysłu, stworzyłam kilkaset niezależnych opowieści. Ze zdumieniem przyznaję, że bywało, iż błądziłam niczym wesoły pijaczek. To właśnie błądzenie dało mi najwięcej. Ono pokazało, że błądzić jest rzeczą ludzką i że na drodze codziennego artyzmu my, kobiety o dzikich sercach, wcale nie musimy prosto stawiać nogi za nogą.

Gdy rozpoczynałam pracę, poszukiwałam inspiracji na rynku wydawniczym i oczywiście takowe znalazłam. Kupowałam książki i czytałam, czytałam i kupowałam ich jeszcze więcej. W końcu miałam w domu tak wiele lektur z tekstami na każdy dzień roku, że trudno je było pomieścić. Zaznaczałam fragmenty, przepisywałam je do zeszytu po to, by wreszcie zrozumieć, że zamiast przepisywać słowa innych autorów i autorek, powinnam zacząć pisać własnym piórem. Piórem polskiej pisarki, przesiąkniętym polskimi realiami, tradycjami i kulturą. Jednocześnie nie zamykając się na to, co nowe i nieodgadnione.

Po niemal dekadzie zbierania materiałów i roku intensywnego pisania powstała nie książka, lecz właśnie Księga Światła, mająca zachęcić nas wszystkie do zatrzymania się w pędzącym i - mam wrażenie - wciąż rozpędzającym się świecie. Nie zależy mi na tym, abyś poczuła się zmotywowana do działania. Pragnę, byś wypłynęła na głębię światła, które już jest w tobie. Byś poczuła to szybsze bicie twojego świetlistego serca artystki codzienności, którą niewątpliwie jesteś, chociaż być może tego już nie pamiętasz.

W trakcie czytania tej książki wyruszysz na poszukiwania. Nie oceniaj swojej drogi i nie porównuj jej do żadnej innej. Droga artystki codzienności jest wyłącznie twoja. To nie jest książka motywacyjna. To nie jest publikacja, którą przeczytasz "na raz" i odłożysz na półkę. Wreszcie nie jest to żadne "narzędzie" do pracy nad sobą. Podczas jej lektury nie poczujesz, że wykonujesz jakąś pracę. Ta zadzieje się samoistnie i wierzę, że każda chwila czytania będzie niczym rozmowa z przyjacielem, który nie ocenia, a jest jedynie wspierającym towarzyszem.

Musisz przyznać, że zdarza ci się rozmawiać z kimś na ten sam temat wielokrotnie. To należy do naszej kobiecej natury. Dlatego jeśli tylko poczujesz pragnienie, wracaj do tekstów Księgi. Zostały napisane tak, abyś mogła z nich korzystać przez długie lata, bez obaw, że twoje emocje i sprawy dla ciebie ważne się przeterminowały.

Życzę ci wielu świetlistych przygód.

OD AUTORKI

Sądząc po gabarycie niniejszej Księgi, mogłabym mieć poczucie, że wszystko, co miało wybrzmieć - wybrzmiało. Jednak nie mam takiego poczucia. Wręcz przeciwnie. Kiedy padło słowo "KONIEC", a ja udałam się w długo wyczekiwaną wędrówkę szlakiem Camino, towarzyszyła mi myśl: to jeszcze nie wszystko, to jeszcze nie koniec.

Bo tak naprawdę każdy koniec oznacza początek czegoś nowego.

Napisałam tę Księgę z tęsknoty za sobą. Za dziewczyną, którą byłam, zanim dopadły mnie powinności. W trakcie jej pisania przypominałam sobie o dzikości własnego serca. Kiedy tworzyłam teksty dotyczące pór roku życia kobiety, poruszające całe spektrum tematów, poczynając od artyzmu codzienności, na mistyce duszy kończąc, uświadomiłam sobie, że powstała książka, jaką zawsze pragnęłam przeczytać.

Pochylając się nad redakcją, płakałam, śmiałam się i znów płakałam, a teraz jestem pełna wiary, że Ty, moja najukochańsza przyjaciółko słowa, doświadczysz tego samego - że usłyszysz siebie samą, której pragnienia być może od dawna w sobie tłumiłaś.

Dokładnie w dniu oddania zredagowanego tekstu ruszyłam w nieznane. Zebrałam się na odwagę, by zostawić w domu męża, dzieci, psy i zrobić to, o czym zawsze marzyłam. Na bodaj kilka dni zanurzyć się wyłącznie w ŚWIETLE. Za jedyny cel mieć DROGĘ.

Maszerowałam szlakiem Camino do Santiago de Compostela i modliłam się o to, by słowa niniejszej Księgi dotarły tam, gdzie są oczekiwane. Aby stała się ona inspiracją dla tych z nas, które utraciły wszelką nadzieję. Dla tych, które podobnie jak ja, kiedy pisałam, być może mają poczucie, że to, co najlepsze w ich życiu, już się wydarzyło. Wszystkie wiemy, jak rutyna i codzienność potrafią dać nam się we znaki. W chwilach zwątpienia zadajemy sobie pytania o cel naszej wędrówki. Tymczasem... być może wcale nie trzeba pytać o cel, tylko po prostu żyć i starać się czynić to najlepiej, jak to tylko możliwe.

Pisałam zarówno o sprawach prostych, aczkolwiek niezwykle ważnych, jak i o tych wymagających, pobudzających najwrażliwsze struny kobiecej duszy do tego, by zechciała się rozbudzić.

Pragnęłam, abyś czytając, ujrzała swoją drogę jako WARTOŚĆ.

Wszystkie czasami czujemy się niezauważane, przeźroczyste. Zwykłyśmy nie mówić o tych momentach nikomu. Być może ze wstydu i lęku przed odrzuceniem? Nie wiem. Na to pytanie każda z nas winna sama szukać odpowiedzi.

W każdym razie bycie kobietą autentyczną i pełną harmonii jest wyzwaniem naszych czasów. Celem Księgi jest służyć inspiracją. Niczego nie narzucać. Wspierać, lecz w żadnym wypadku nie oceniać.

Prawiąc właśnie o sprawach "prostych", pragnęłam, byś poczuła, że to w trakcie ich przeżywania JESTEŚ WYPEŁNIONA ŚWIATŁEM. Modliłam się żarliwie, by każde przepływające pod moimi palcami słowo dodawało Ci skrzydeł. Dzieliłam się wszystkim tym, co na przestrzeni minionej dekady niejednokrotnie mnie ratowało i spowodowało, że wciąż mam ochotę się uśmiechać. Nawet wtedy, kiedy życie nie jest zgodne z moimi wyobrażeniami.

Kiedy przemierzałam szlak Camino, niczym piorun uderzyła mnie myśl dotycząca niniejszej Księgi. Jakby Ktoś - być może sam Święty Duch Wszelkiego Stworzenia - do mnie mówił:

"Księga Światła nie da twoim Czytelnikom tego, czego chcą, lecz to, czego najbardziej potrzebują".

Przełożyłam to zdanie do siebie. Niniejsza publikacja uwolniła mnie od poczucia, że życie pisarki powinno wyglądać w jakiś określony sposób. Wyrwała mnie z POWINNOŚCI na rzecz Stwórcy, który żyje we mnie. Na rzecz rozbudzenia dzikości mojego kobiecego serca, które wciąż ma w sobie ten niezwykły ŻAR!

Głęboko wierzę, że i Ty, moja najdroższa przyjaciółko, zaznasz tego wszystkiego. Zasługujesz na to, aby mieć poczucie, że przed Tobą jeszcze wiele pięknych chwil. I wcale nie muszą to być chwile spektakularne, które wzbudziłyby podziw świata.

Spektakularność tak naprawdę dzieje się w cichości dnia. W tych momentach, kiedy układasz kwiaty w wazonie, nalewasz pomidorową na talerz, przyklejasz plaster na zdarte kolano dziecka, gryziesz się w język, aby nie zranić słowem, modlisz się za kogoś, kto jest Ci nieprzychylny, towarzyszysz bliskiej osobie w przejściu do innego świata...

Prawdziwe życie. Cóż to takiego jest? Dlaczego ci mający przywilej dożyć jesieni życia zwykli mawiać, że właśnie owo życie minęło im nader szybko? Może tkwi w tym stwierdzeniu jakaś wskazówka? Skoro godzina naszego przejścia do wieczności jest z góry ustalona, to po co się tak spieszyć?

Księga Światła ma inspirować kobietę, mistyczkę codzienności, artystkę, CIEBIE, do tego, abyś zechciała się zatrzymać i zastanowić, którą drogą chcesz ZMIERZAĆ DO ŚWIATŁA.

Niech dobry Bóg Ci na tej drodze błogosławi.

Przyjmij moje głębokie wyrazy wdzięczności za fakt, że poprzez napisanie niniejszej Księgi mogłam Ci służyć.