Rozmowa z mamą
W magicznym lesie w którym drzewa szeptały, a kwiaty nuciły ciche piosenki, mieszkała mała Iskierka. Była świetlikiem, którego światło świeciło jaśniej niż wszystkie inne.
Ale Iskierka miała problem - bała się ciemności i często chowała swoje światełko.
Pewnego wieczoru, gdy las ogarniała noc, mama świetlik usiadła obok Iskierki.
- Iskierko! Pamiętaj, Twoje światło jest wyjątkowe. Gdy jest Ci smutno lub boisz się, znajdziesz w sobie siłę, jeśli uwierzysz w swoje światełko- powiedziała mama, otulając Ją ciepłym blaskiem swojego światła.
- Ale mamo, co jeśli ktoś mnie wyśmieje? Co jeśli moje światełko zgaśnie? - spytała Iskierka, czując łzy na małych policzkach.
- Nie martw się kochanie. W lesie znajdziesz odpowiedz. Tylko musisz zaufać sobie i swojemu światłu.
In an enchanted forest, where trees whispered secrets and flowers hummed lullabies, there lived a tiny firefly named Sparkle.
Her glow shimmered brighter than all the stars above the treetops.
But Sparkle carried a quiet fear - she was afraid of the dark, and often dimmed her own light.
One twilight, as the forest fell under the hush of night, Mama Firefly nestled beside her.
- My little Sparkle, - she whispered gently, -your light is one of a kind. When sadness shadows you, or fear tiptoes in, remember - there is strength within, if you believe in the light you carry.
- But Mama... what if someone laughs at me? What if my light flickers out? Sparkle asked, her tiny cheeks damp with tears.
- Oh, my sweet one, -Mama said, her glow wrapping them both in warmth, -the forest holds the answers. But you must trust - in yourself, and in the light only you can shine.
