Metoda na cukier. Jak przestać jeść słodycze i czuć się świetnie w swoim ciele - Bartek Szemraj

WSTĘP

Uza­leż­nieni od cu­kru

Cu­kier od za­wsze nie­zwy­kle sil­nie wpły­wał na czło­wieka. Krze­pił i umi­lał ży­cie. By­wały na­wet czasy, w któ­rych cu­kier­nice za­my­kano na klu­czyk, po­nie­waż ich war­tość sta­no­wiła do­bro luk­su­sowe. Dziś cu­kier jest pro­duk­tem prze­my­sło­wym, ta­nim, do­stęp­nym prak­tycz­nie dla każ­dego i stał się jed­nym z naj­po­waż­niej­szych pro­ble­mów współ­cze­snego świata. Uza­leż­nia, pod­ko­puje zdro­wie, po­wo­duje ty­cie... A jed­nak nie po­wiem wam, że trzeba go wy­eli­mi­no­wać z ży­cia. To nie­moż­liwe i nie­po­trzebne. Sztuka po­lega na tym, by zro­zu­mieć, po co po niego się­gamy, i umieć go ogra­ni­czyć lub mą­drze za­stą­pić. Nie wy­obra­żam so­bie już ni­gdy nie się­gnąć po cze­ko­ladę.

Mam na imię Bar­tek, je­stem die­te­ty­kiem i tre­ne­rem oso­bi­stym i chcę opo­wie­dzieć o tym, jak ra­dzić so­bie z cu­krem w die­cie. Sam do dwu­dzie­stego roku ży­cia ży­wi­łem się głów­nie nim. Do­piero kło­poty zdro­wotne (cho­roba Ha­shi­moto) i moja ro­snąca świa­do­mość tego, co zna­czy zdrowy styl ży­cia, na­uczyły mnie wy­gry­wać z cu­krem.

Cały ten cu­kier

Myli się ten, kto są­dzi, że cu­kier to tylko słod­ko­ści. Obec­nie cu­kier do­da­wany jest do wielu pro­duk­tów spo­żyw­czych, ta­kich jak wę­dliny, ke­czup czy chleb. To jed­nak nie wszystko - z die­te­tycz­nego punktu wi­dze­nia cu­kry obej­mują rów­nież wę­glo­wo­dany za­warte w pro­duk­tach, ta­kich jak: ziem­niaki, białe pie­czywo czy ma­ka­ron. Te pro­dukty sta­no­wią pod­sta­wowe skład­niki na­szego po­ży­wie­nia albo czę­sto do­mi­nują w die­cie. Są smaczne, ła­two do­stępne i ta­nie, dla­tego jemy ich po pro­stu za dużo. W kon­se­kwen­cji go­spo­darka glu­ko­zowa or­ga­ni­zmu zo­staje za­bu­rzona, co może pro­wa­dzić do wzmo­żo­nego ape­tytu, przy­ro­stu masy ciała oraz zwięk­sze­nia ry­zyka roz­woju cho­rób krą­że­nia czy cu­krzycy.

Je­dze­nie cu­kru spra­wia przy­jem­ność.To sprawka do­pa­miny.

Co wiesz o cu­krze? Cie­ka­wostki na do­bry po­czą­tek

W książce, którą od­daję w wa­sze ręce, dro­dzy Czy­tel­nicy, przed­sta­wię, co wiem o cu­krze. Po­sta­ram się sku­pić głów­nie na fak­tach, a nie­które z nich mogą być dla wielu osób za­sko­cze­niem. Opo­wiem o tym, jak cu­kier może pro­wa­dzić do uza­leż­nie­nia. W tę pu­łapkę wpa­dła więk­szość z nas - współ­cze­śnie jest to re­alny, glo­balny pro­blem. Nic dziw­nego, skoro cu­kier do­star­cza szyb­kiej na­grody w po­staci po­prawy na­stroju, choć na krótko. Po tym efek­cie za­wsze przy­cho­dzi tzw. zjazd cu­krowy. In­nymi słowy, spo­śród wszyst­kich skład­ni­ków od­żyw­czych cu­kier wy­wiera naj­sil­niej­szy wpływ na na­sze za­cho­wa­nie.

Opi­szę rów­nież, ja­kie cho­roby mogą wy­ni­kać z diety bo­ga­tej w pro­ste wę­glo­wo­dany i dla­czego cu­kier może przy­spie­szać pro­cesy sta­rze­nia. Co wię­cej, nad­mierne spo­ży­cie cu­kru wpływa na od­por­ność, mocno ją osła­bia­jąc. Nie­mniej cu­kier ma nie tylko ne­ga­tywne od­dzia­ły­wa­nie i żeby od­dać mu spra­wie­dli­wość, opo­wiem rów­nież o tym, kiedy cu­kier jest nam po­trzebny i z ja­kich źró­deł warto go po­zy­ski­wać. Przed­sta­wię także, ja­kie są naj­więk­sze mity na te­mat cu­kru.

Dla­czego na­pi­sa­łem tę książkę?

Za­cznę od wy­ja­śnie­nia, dla­czego na­pi­sa­łem tę książkę. Je­stem - a ra­czej by­łem - uza­leż­niony od cu­kru. To wpły­nęło nie tylko na mój wy­gląd, ale też sa­mo­po­czu­cie i zdro­wie. La­tami po­chła­nia­łem góry słod­ko­ści - w każ­dym ga­tunku i kształ­cie. Cu­kier był moim spo­so­bem na stres i zmę­cze­nie. Moim głów­nym pa­li­wem ży­cio­wym. Jed­nak cena, którą mu­sia­łem za to za­pła­cić, oka­zała się wy­soka. Bo­ry­kam się z pro­ble­mami zdro­wot­nymi. Nie umia­łem też zre­zy­gno­wać z na­gra­dza­nia się sło­dy­czami, kiedy tylko ży­cie kła­dło mnie na de­ski - na róż­nych jego eta­pach.

Dziś je­stem w zu­peł­nie in­nym miej­scu. Wpraw­dzie na­dal ko­cham jeść, ale je­dze­nie prze­stało mną ste­ro­wać. Zmie­ni­łem pro­por­cje w skła­dzie diety, cu­kier zszedł na da­leki plan. Obecna dieta daje mi siłę do dzia­ła­nia. Sprzyja szczu­płej syl­wetce. I uwierz­cie - nie fun­duję so­bie dra­stycz­nych re­stryk­cji die­te­tycz­nych. Jak to zro­bi­łem? Go­towi? Za­czy­namy!