8. Dawid Motyka - Kto?
Kto Cię ukochał tak bardzo, szalenie?
Kto podarował tęczę, którą w sercu mienię?
Kto wplatał konwalie we włosy jedwabne
i budził ptaszęta, by śpiewały ładnie?
Kto Cię unosił pod błękitne niebo,
darował słońce, tulił pod pniem drzewa?
Kto Cię miłował, ustami całował
i gwiazdy nocne na niebie darował?
Kto Cię podnosił na ramiona swoje,
tulił w sukience, porywał we dwoje?
Kto wonny wianuszek kładł na Twojej głowie
i szeptał czułości, trzymając przy sobie?
Kto spał przy Tobie i śnił roniąc łzy,
kto dotykał ciała, gdy mijały dni?
Kto o poranku parzył zapach kawy
i cicho namawiał do górskiej wyprawy?
Kto nosił ciężary, dbał o dom uroczy,
by spokój i miłość tliły Twoje oczy?
Kto sprzątał podwórko, dzielił trudy znoju?
Ja - bo Cię kocham, w serca mego pokoju.
Laj, koniku, gnaj przez zielony maj,
niechaj nas usłyszy ten daleki kraj!
Laj, mój ty miły, rwij do przodu śmiało,
bądź płomieniem ust, by serce pałało.
Bądź kochanym ziarnem w uroczystych siewach,
niechaj białe lilie rozkwitną na niebach.
Podaruj nam róż bukiet wielki, drogi,
niech miłość otworzy nam wszystkie już drogi.