Myśli na wskroś przeczesane 

 

***

 

stare samotne drzewa

usychają z tęsknoty

jak starzy samotni ludzie

chylą się ku ziemi

pruchnieją i umierają powoli

 

 

 

***

 

 

stare drzewa

szukają wsparcia

w dziennikach ustaw

proszą o szacunek

by umierać stojąc

 

 

 

***

 

 

ponieś mnie na skrzydłach muz

w krainę kwitnących drzew

dotknij dłonią zapachu ciszy

myśli dojrzewających wiatrem

pieśni lirycznych słów

 

 

 

 

***

 

 

drzewa dumne i wyniosłe

nie boją się ni wiatru ni burzy

stoją sobie wzdłóż drogi

są świadkami naszych podróży

i wielu drogowych wypadków

 

 

***

 

stare drzewa milczą

wytrącone z zadumy

nad przemijaniem

wyciągają konarów ramiona

błagają o ratunek

 

 

 

***

 

 

 

delikatna linia horyzontu

jest jak srebrny sznur

rzuconych pereł

w opowiadanie nocy

które tylko trwa do świtu

 

 

 

 

***

 

 

 

blask złotej podkowy

na biurku posła

zaklina bogactwo

zegarek marki rolex

odmierza czas kadencji

 

 

***

 

nieznani kupcy

przy okrągłym stole

konsumują dobro narodu

polewając postkomunistycznym

czerwonym kisielm

 

 

 

***

 

 

 

babki z piasku

zamki na piasku

mocodawcy budują

w rodzimej piaskownicy

sypią nam piachem w oczy

 

 

 

***

 

 

samotność zasiadła

przy pustym stole

samotna w soli łez

cisza uderzyła w dzwon

znieruchomiały płomienie świec

 

 

***