Kilka esejów z tej książki zostało zainspirowanych tekstami pierwotnie zamówionymi przez Poetry Foundation. To na stronie internetowej tej organizacji ukazywały się one jako tygodniowy dziennik w styczniu 2007 roku. Inne pomysły rozwijałem na blogu Harriet. Chciałbym podziękować Emily Warn, która po wysłuchaniu mojego wystąpienia podczas panelu MLA za prezydentury Marjorie Perloff w 2006 roku zaproponowała opublikowanie go na stronie fundacji, co przerodziło się w długą i owocną współpracę. Moje podziękowania kieruję również do Dona Share'a, Christiana Wimana, Cathy Halley i Travisa Nicholsa za ich otwartość i nieustające wsparcie.

Fragmenty rozdziału Język jako materia pojawiły się w książce New Media Poetics (2006) i zostały pierwotnie napisane na konferencję New Media Poetry, która odbyła się w październiku 2002 roku na Uniwersytecie Iowa. Inne części tego rozdziału zostały wygłoszone podczas Digital Poetics na SUNY Buffalo w 2000 roku. Rozdział Niezawodne procesy: o tym, czego literatura może nauczyć się od sztuk wizualnych powstał na bazie dwóch wykładów w galerii, zleconych przez Dia:Beacon w 2008 i 2009 roku. Wczesna wersja Dlaczego apropriacja? została wygłoszona podczas konferencji Untitled: Speculations on the Expanded Field of Writing w CalArts1, która odbyła się w 2008 roku w Disney REDcat Theatre, a następnie ponownie w Cabinet Space w 2009 roku w Brooklynie.

Niniejsza książka początkowo była planowana jako projekt dotyczący samplingu realizowany wspólnie z Marcusem Boonem, ale ostatecznie powstały materiał posłużył do napisania dwóch osobnych publikacji. Mojej, zatytułowanej Uncreative Writing, oraz znakomitej książki In Praise of Copying Boona. Choć obie publikacje eksplorują różne obszary, wywodzą się z tego samego okresu dziesięciu dni pomiędzy świętami a Nowym Rokiem niemal dekadę temu.

Pomysł rozwijał się w ciągu wielu lat podczas rozmów z moimi rówieśnikami. O wielu z nich wspominam. Bez tego trwającego ponad półtorej dekady dialogu ta książka w obecnej formie nie mogłaby powstać.

Dziękuję Uniwersytetowi Pensylwanii za umożliwienie wcielania moich pomysłów w życie. W szczególności jestem wdzięczny za wsparcie Alowi Filreisowi i Charlesowi Bernsteinowi z Centrum Programów Pisania Współczesnego oraz Claudii Gould i Ingrid Schaffner z Instytutu Sztuki Współczesnej.

Chciałbym wyrazić wdzięczność Wydziałowi Studiów Amerykańskich na Uniwersytecie Princeton za przyznanie mi w zimie 2009 roku tytułu Anschutz Distinguished Professorship, który zapewnił mi wsparcie i środowisko, w którym te idee mogły się zakorzenić. Dziękuję Hendrikowi Hartogowi i Susan Braun z Princeton.

Bez zaangażowania Susan Pensak z Wydawnictwa Columbia University Press ta książka nie byłaby wystarczająco dopracowana. Nie potrafię znaleźć właściwych słów, by podziękować mojemu redaktorowi, Philipowi Leventhalowi, za czytanie tej książki uważniej, niż na to zasługiwała, za kształtowanie jej, ratowanie i za danie mi możliwości doprowadzenia jej do szczęśliwego finału w postaci publikacji. Jego intelektualne wyzwania i prowokacje sprawiły, że podjąłem tematy, których wcześniej nawet nie dostrzegałem.

Cierpliwość i oddanie mojej żony, Cheryl Donegan, i zadziorne poczucie humoru moich synów, Finnegana i Cassiusa, stanowiły przez lata pisania tej książki solidne wsparcie. Szczególne podziękowania należą się Marjorie Perloff za jej nieustające wsparcie na najwyższym poziomie. Mój podziw i wdzięczność za jej pracę nigdy nie słabną.

I na koniec, tę książkę dedykuję tym "sześciu gościom, wszystkim stojącym w szeregu, mniej więcej w tym samym wieku, o podobnej krępej budowie ciała, z takimi samymi kiepskimi fryzurami [sic] i w czarnych koszulkach [sic]". Wiecie, kim jesteście.

Seria ESEJ (wybrane)

W serii ukażą się:

1 California Institute of the Arts [przyp. red.]. ?

2 D. Huebler, wstęp napisany przez artystę do katalogu towarzyszącego wystawie, January 5-31, Seth Segelaub Gallery, 1969. ?

3 S. LeWitt, Paragraphs on Conceptual Art, http://radicalart.info/concept/LeWitt/paragraphs.html; dostęp: 15.7.2009. ?

4 C. Dworkin, wprowadzenie do The UbuWeb Anthology of Conceptual Writing, http://ubu.com/concept; dostęp: 9.2.2010. ?

5 Pojęcia cut-ups i fold-ins odnoszą się do działania, które polega na cięciu gazet na paski i sklejaniu ich w innej kolejności, czytaniu na krzyż i tworzeniu w ten sposób wiersza. ?

6 Wyraźny sprzeciw wobec takich gestów pojawia się w świecie sztuki, gdzie takie gesty, dalekie od tego, żeby były jedynie zagadnieniami filozoficznymi, mogą być warte miliony dolarów. W marcu 2011 roku sędzia federalny orzekł przeciwko Richardowi Prince'owi w sprawie przywłaszczenia przez niego fotografii z książki o rastafarianach w celu stworzenia serii kolaży i obrazów. Sprawa jest obecnie przedmiotem apelacji wniesionej przez Prince'a oraz jego galerzystę. ?

7 Kiedy Koons popada w kłopoty prawne, dzieje się tak dlatego, że czasami nie zadaje sobie trudu, by wskazać źródło tego, co przywłaszczył (na przykład wtedy, gdy przekształcił fotografię przedstawiającą parę trzymającą w ramionach osiem szczeniąt w rzeźbę zatytułowaną String of Puppies), jednak powszechnie wiadomo, że wszystko, co robi, opiera się na wcześniej istniejącym obrazie i chodzi jedynie o to, że osoby, od których zapożyczył motyw, słusznie chciałyby uczestniczyć w finansowym zysku Koonsa. ?

8 Być może sytuacja się zmienia. Młoda niemiecka pisarka, Helene Hegemann, opublikowała w 2010 roku bestsellerowe wspomnienia, które okazały się w dużej mierze splagiatowane. Po tym, jak została zdemaskowana przez blogera, pisarka przyznała się do winy i odbyła typową rundę przeprosin. Jednak nawet po ujawnieniu sprawy, książka została wybrana na finalistkę nagrody w kategorii fikcji na Targach Książki w Lipsku. Jury oświadczyło, że nie było świadome posądzenia autorki o plagiat. "The New York Times" poinformował, że "chociaż pani Hegemann przeprosiła za to, że nie była bardziej otwarta co do swoich źródeł, broniła się również jako reprezentantka innego pokolenia - takiego, które swobodnie miesza i zestawia elementy z wirującej powodzi informacji płynących z nowych i starych mediów, aby stworzyć coś nowego. "W ogóle nie istnieje coś takiego jak oryginalność, istnieje tylko autentyczność", powiedziała pani Hegemann w oświadczeniu wydanym przez jej wydawcę po wybuchu skandalu", Nicholas Kulish, "Author, 17, Says It's 'Mixing,' Not Plagiarism," New York Times, 12.02.2010, http://www.nytimes.com/2010/02/12/world/europe/12germany.html?src=twt&twt=nytimesbooks&pagewanted=print; dostęp: 12.02.2010. ?

9 L. Rozakis, The Complete Idiot's Guide to Creative Writing, New York: Alpha, 2004, s. 136. ?

10 G. Stein, The Autobiography of Alice B. Toklas, New York: Vintage, 1990, s. 119. [Jeśli nie podano inaczej, tłumaczenia cytowanych przez Goldsmitha tekstów dokonał Piotr Siwecki, korzystając jedynie z cytatów podanych przez Goldsmitha. - przyp. tłum.]. ?