PO CO SIĘ ZACZYNA? - Daria Osmenda-Łukaszek

Uczeń

Przyszedł rano.

Jak wszyscy.

Usiadł tam, gdzie mu kazano.

Nie za blisko.

Nie za daleko.

Miał być gotowy.

Na wszystko.

Sprawdzano, czy pasuje.

Do klasy.

Do planu.

Do tempa.

Czy nie odstaje.

Czy nie przeszkadza.

Czy da się go wpisać.

Kiedy mówił za dużo, było źle.

Kiedy mówił za mało, też.

Kiedy płakał, trzeba było uspokoić.

Kiedy się śmiał, uciszyć.

Miał się dostosować.

Do reszty.

Do większości.

Do normy.

Mówiono, że to dla jego dobra.

Kiedy nie pasował, szukano dla niego miejsca.

Innej ławki.

Innej klasy.

Innego rozwiązania

Jeśli pasował - zostawał.

Jeśli nie - przesuwano go dalej.

Nikt nie zapytał,

kim jest.

Zapytano tylko,

czy się zgadza.