SNY - Dawid Kowalczyk

Odchodzę krokiem postawnym

30 marca 2024

Odchodzę krokiem postawnym

Mam oczy z iskierek nie swoich

Zataczam krąg nad gniazdem

Odebranym gwałtem

Zastygłymi kończynami

Wzbraniam się wezbranej fali

Blednę, tuż przed haustem powietrza

W gęstwinie

Ludzkiej obojętności

By wykrzyczeć NIE mam zaledwie chwilę

Pomiędzy świtaniem, a początkiem

Wyblakłe NIE to zaledwie przystanek

Nabieram powietrza

I nurkuje w świat

Zbieram się z części

Niewspółmiernego człowieka

Odrzucając uczucia

Paraliżowane strachem

Do kraju twego

Z pustyni mojej

Nie, nie żałuję

Do objęć szczerości

Z pustyni nieufności

Odejdź, nie

Nie będzie już blasku

Do uczuć ludzkich mam jedynie szacunek

Nie ma już komu wnosić nie,

Nie w swoim świecie sprzeciwu

I w nie swoim poranku

Mam oczy zmęczone i szczęśliwe

Haust powietrza

Tuż przed wejściem

Do zbyt dusznego od fałszu pokoju

Wchodzę jako bohater

Swojego własnego życia.