Starając się zbytnio nie mrugać - Anita Trusz

Lato, a więc świeci mocno,

słońce wszystko złoci

morze mieni się jak kryształ,

w lesie szumią drzewa

przelatujące jak ciepły piach

między palcami, na gorącej plaży

jesień, a więc ferie barw wokół nas

kręcę w dłoniach kruchy liść

w powietrzu czuć, (i) w kościach też

to tylko nieustępliwy czas

zima, a więc skrzypi pod butami (śnieg)

mróz maluje na szybach samochodów

błyskające świąteczne lampki

luty - starzeje się bez godności

wiosna, a więc nowy początek

wszystko odchodzi w zapomnienie

ulga, spokój, radość

powstajemy na nowo

dzień gra w berka z nocą

nie dając się złapać

Mówią, że ideały nie istnieją

kim więc jesteś dla mnie?

Gdy myślę o Tobie widzę to

ideał, w moich oczach

Nie ma ludzi bez wad,

skaz i złych wyborów

Nie jesteś krystaliczny

jak woda w górskim potoku

Jesteś moim szczęściem,

spełnionym marzeniem

Ja, gdy patrzę w niebo

nie widzę go, widzę Nas razem.

Nie chcę skupiać się

na wadach, są nieistotne

Jeśli kochasz całym sobą

akceptujesz to, co masz.

Nie wszyscy muszą Cię lubić,

liczymy się My dwoje

Róże są piękne,

ale usychają, są nietrwałe.

Moja miłość jest bezterminowa,

będzie żyć we mnie już zawsze.

80 urodziny, w niebie

piątek, 8 maja 2020

ideałów nie ma

od lat noszę blizny na sercu

nierzadko jątrzące się, nigdy niezagojone,

otwierające na nowo, i na nowo

na zawsze na tej fotografii,

choć jedyne co robię,

to moczę strony w notatniku

słonymi łzami, ponosząc klęskę

8 lat bez Ciebie,

moja bratnia duszo

wtorek, 16 września 2025