Robert Kudus

Wiersze II

Fotograf Robert Kudus

© Robert Kudus, 2020

© Robert Kudus, fotografie, 2020

Zbiór ponad stu osiemdziesięciu wierszy pisanych na przestrzeni całego życia. To skondensowany w krótkich formach zapis ulotnych chwil, jak i towarzyszących im uczuć oraz przemyśleń.

Piękno i brzydota. Powaga i żart.

Radość i smutek.

Władza i jednostka.

Nieprzemijające wartości i nieubłagany postęp.

Cały kalejdoskop tematów i wrażeń.

Ku refleksji. Dla zabawy.

Do wyboru.

ISBN 978-83-8189-617-7

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Wiersze II

2. Na początku

3. Proste

4. Kurtyna

5. Rozstania

6. /***/

7. Mój dom

8. Paradoksy

9. Szpieg

10. Noc śpi

11. Koniec

12. Rozstaje

13. /***/

14. Północ

15. /***/

16. Pełzanie

17. Widzenie

18. Królestwo

19. /***/

20. Wieczność

21. Wzory

22. Koc

23. Przebłysk

24. Drewniany Chrystus

25. Na pożegnanie

26. Ruch

27. Z daleka

28. Kontakt

29. /***/

30. Zimne klamki

31. /***/

32. Pieniądze

33. Twardy grunt

34. Jak siebie samego

35. Koniec świata

36. /***/

37. Skrzyżowanie

38. /***/

39. Do końca

40. Poker

41. /***/

42. Profil

43. Będzie

44. Chleb

45. Prawda

46. /***/

47. Ptaki czują jesień

48. Próżnia

49. Bajki

50. /***/

51. /***/

52. Łza

53. Bieguny

54. Żart

55. Beton

56. Ponowoczesny

57. Cukierki

58. Zaproszenie

59. Lustro

60. Piętra

61. Midas

62. Ogień w jaskini

63. /***/

64. Cykl

65. Drzwi

66. Ślad

67. Przywitanie

68. Głodny

69. Czyn

70. Władza (Błazen)

71. Śmiesznie

72. Sprzedawcy

73. Wiersz

74. Ten jeden raz (Mrukom)

75. Usta pełne miasta

76. Gdzie ci kwiaty?

77. Nieśmiertelność

78. Wiara

79. Przodkowie

80. Posągi

81. /***/ (Matce)

82. /***/

83. Ciernie

84. Kara

85. Do poetów

86. Cień

87. Kurort

88. W ideale porządku

89. Wiatr

90. Świt

91. Sieć

92. Białoczerwony

93. Pachnidło

94. /***/

95. /***/

96. Śluby

97. Teraz

98. Zmierzcha

99. A kiedy to będzie już

100. Kres

101. /***/

102. Kasztany

103. Rok tysięczny

104. Narkomanka

105. Scena

106. Więcej

107. Barykada

108. /***/ (Żonie)

109. Celebracja

110. Krzyk

111. Mosty

112. Ruletka

113. Spojrzenie

114. Porządki

115. Tam, gdzie kończy się wykres

116. Huśtawka

117. /***/ (Frostowi)

118. Strzała

119. Serce

120. Stukot

121. Rekord

122. Bielmo

123. Ble ble

124. Poza dom

125. Skrzydełka

126. Ciało gaśnie, płonie duch

127. Obce

128. Linia serca

129. Wieści

130. /***/

131. Prosto

132. /***/

133. Spacer

134. W mgnieniu

135. To, co mam

136. Bilety ulgowe

137. Stojąc z boku

138. Epitafium

139. Kołaczę

140. Po pracy

141. Czarna dziura

142. /***/

143. /***/

144. /***/

145. Pasożyt

146. /***/

147. Targowisko

148. Deszcz

149. Nadzieja

150. Rękawiczki

151. Pętla

152. Generał

153. Druga świeżość

154. Nocna włóczęga

155. /***/

156. /***/

157. Szczyt

158. Ofiara

159. /***/

160. /***/

161. Elektrony

162. Koło ratunkowe

163. /***/

164. Miejsce

165. /***/

166. /***/

167. Malarz

168. Skrzyżowania

169. /***/

170. Gdy rodzi się kolejne dziecko

171. Kult

172. /***/

173. Opoka

174. Szał

175. Jęk

176. Hasła

177. Sen

178. Politycznie

179. Nowe lądy

180. Chłód nadchodzi

181. /***/

182. Milczenie ponad wszystko

183. Rozmowa bez końca

Na początku

Na końcu tego początku

Było słowo.

Za nim

Cały świat.

Proste

To ma być proste,

Pewne jak spojrzenie w oczy.

W szczypcie milczenia

Pokiwać głową,

Podać rękę,

Westchnąć…

Kurtyna

Widzę koniec,

Puste nic.

Twardą jak mur

Ciemną kurtynę,

Którą trzeba podpalić

Rozstania

Więc to nie kłapnięcie drzwi,

Ani brzęk talerza w kuchni,

Całującego świeżo wypastowaną podłogę.

To raczej skrzypnięcie starej furtki,

Która nie może się doczekać ognia.

To wielki znak zapytania

Nad twoimi żyłami,

Które dla mnie chciałaś kiedyś ciąć.

/***/

Trzymając się za ręce,

Dzieciny schodzą w dół ulicy.

Chowają się pod latarniami

I w ciemnych parkach, na ławkach,

Dzieciny szepczą do siebie.

Ślą obietnice, słowa i łzy.

Zasłuchani w ciszę

Odwracają głowy kąsani przez kłamstwo.

Mój dom

Mój dom ma jej twarz,

Kilka drobnych zmarszczek uśmiechu.

Paradoksy

Pędząc na zachód

Doganiam wschód.

Brnąc na północ

Znajduję południe.

Szpieg

Skradam się jak szpieg,

Łamię powoli twój szyfr.

W tym śnie,

Ten sam sens.

Po mym ramieniu

Przebiega cichy dreszcz.

Położę głowę na twym sercu.

Chcę tylko słyszeć jak bije.

Noc śpi

Może coś znika

Jak znak na drodze.

Nie ma gdzie pójść,

Więc śpi.

Noc śpi.

Koniec

Za blisko, by widzieć,

By coś przegapić.

Ty, Słonko, już wiesz.

Zachodzisz…

Rozstaje

Co za sen na mnie zsyłasz?

Pod dotknięciem cały się rozpływam.

Usta drżą pustym słowem.

Czemu każdy krok bólem krwawi

Nie na swojej drodze?

/***/

Tak sobie wróciło.

Usiadło między nami

Jak kot — zawsze na tym,

Co nas boli.

I tak pręży się,

Wyciąga i ziewa

Z przejedzenia.

Już mu więcej nie trzeba.

Północ

Po kolana w śniegu,

Idę na północ.

O mroźne słońce!

Pogłaszcz moje serce

W wieczną noc,

Wciąż czekam na świt.

W życiu,

Które skuwa lód.

/***/

Tam pokazali ci drzwi,

Tu nie dali nawet stać.

To tylko te ich wargi

I bezruch ślepego serca.

Pełzanie

Śmiejesz się, że klęczę

Zamiast iść do przodu.

Jak ty, krok w krok.

Dobrze być blisko ziemi,

Gdy tylko się pełza.

Widzenie

Kiedyś widziałem,

Bo patrzyłem.

Teraz tylko się rozglądam.

Królestwo

Moje życie to królestwo,

Na wojnie z głupcami o tron.

Każdą wydartą chwilę wolności

Tulę do siebie bez litości.

/***/

Ugryzł mnie w palec,

„Tak” — pomyślałem,

„On chce być sam.”

Człowiek za oczami zwierzęcia.

Wieczność

Nas tu nie ma,

Na raz — dwa — trzy

Zamykamy oczy.

A to nie żaden czar.

Jeden skok,

Znów żyjemy wiecznie.

Wzory

Wczoraj znalazłem starą koszulę.

Taką, jakiej już się nie nosi.

Kilka haseł

Na dnie serca.

Wzory stapiają się w jedno,

Przepoczwarzają na drugą stronę.

To, co widzę

Ma swój koniec

Zawsze.

Koc

Daj mi koc.

To wystarczy.

Ciepło jak zawsze

To najlepsza odpowiedź.

Przebłysk

W locie

Między jednym a drugim,

Tylko chwila.

Na przystanku

Jak smak z innego świata.

Drewniany Chrystus

Drewniany Chrystus ze ściany patrzy w moją twarz,

Drewniana rana z jego boku krwawi ciężką łzą.

Drewniane usta znów zadają to pytanie.

Na pożegnanie

I znów się ode mnie oddalasz.

Kręcisz i szydzisz nieubłaganie.

I pytasz, czy coś na koniec powiem,

A w mojej głowie tylko jedno słowo — „spadaj.”

Ruch

Ty tu toniesz,

Choć to nie koniec.

Toniesz cały w swojej łzie.

Póki dom jeszcze cały

I pewny, tak jak ty.

Wszyscy widzą

To, co mogą.

Pod sam sufit wniebowzięci.

A ty taki — jak to mówią —

Niewyraźny, gdy wybucha wielki śmiech,

Tu naprawdę już nie ma cię…

Z daleka

Oto wszystko — co można tknąć.

Sen, który chce trwać.

Tu, na końcu świata,

Gdzie wywiał los.

Ale razem — to oni,

Choć nie w pełni,

Jakieś jutro, dla nich lub nie,

Pewnie jest,

Więc są

I wciąż będą,

Zimni i na zawsze piękni.

Kontakt

Żegnam się krótko,

Zawsze, gdy kończę,

Te kontakty

Są takie męczące.

Prawdziwe batalie,

Noże — nie słowa.

Gdy Bóg to usłyszy,

To już tylko się schować!

/***/

Wyprowadzony z lasu

Na żer miastu.

Czasem wolałbym kamień i nóż.

Zimne klamki

Z domu odszedłem nagle.

Ojca nie było, matka płakała.

Od tej pory,

Wszystkie klamki są zimne.

/***/

Cicho tu,

Nikogo między tobą i mną.

Milczę przez zaciśnięte usta.

Pieniądze

Ty, słuchaj, pieniądze.

Sałata z nieba sama nie spada.

Stać pod murem umie każdy,

Ale po co go podpierać?

Słucham, słucham więc,

Tylko ryki bydlęcego serca.

Twardy grunt

Nie zapiał kur,

Nie musiałem się zapierać trzy razy.

Wystarczył lekki wiatr.

Teraz już nic nie wiem,

Tylko idę.

Czuję twardy grunt po każdym kroku.

Jak siebie samego

Dzielimy się miastem,

Jak chlebem po którym się pierdzi.

Jakiś menel napluł na ławkę,

Wiadomo — nie siadać.

Kochaj bliźniego jak siebie samego,

Powtarzam w myślach

Przez zaciśnięte zęby.

Koniec świata

Tu nie chodzą autobusy,

Tylko szeleszczą brudne firanki.

Dzień do dnia składane na zapas.

Oby tylko nie zabrakło.

A w tamtym domu

Ciemna noc, że oko wykol.

Ten nie wrócił,

Nie wróci.

Tak tu wszyscy mówią,

Stamtąd nikt nie wraca.

Przepaść i mrok,

Tam kończy się świat.

/***/

Wychodzą i idą

Drugie śniadania, gazety,

Lizanie oliwy z wody.

Skrzyżowanie

Skrzyżowaliśmy się.

Nie ma już dokąd iść.

Kilka dróg do końca

Za nami…

/***/

Szukając dotyku Nieba,

Bez sił na kolejny ruch.

Schowam głowę pod skrzydła anioła,

Bez wystrzępionych piór.

Do końca

Przytulam się do siebie,

A wiatr jest za zimny.

Rachunek nie kłamie,

Nie opłaca mi się bez ciebie żyć.

Pojedynczy oddech,

Jak twój cichy szept.

Moje okno szeroko otwarte

Łapie tę samą falę.

To miłość mnoży się.

Tak miłość mnoży się.

Poker

To tylko

Tasowanie słów.

/***/

Oślepłem wreszcie,

Tyle razy widziałem

Nowy świt.

Promień zimnego słońca

Nie dał mi za wiele,

W mojej piersi

Wyrósł twardy głaz.

Profil

Opisuje mnie profil

I kilka numerków na plastiku.

Włącz.

Zgaśnij.

Zapomnij.

Będzie

Zerwana noc do kresu siebie

Jak tych kilka śladów na skórze.

Niedopałki w okolicach serca.

Chleb

Powiew jutra,

Bo jeszcze można.

Trochę chleba,

Bo jeszcze jest.

Nadal wystarczy,

Nadal musi.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.