Demoniczne dwudziestolecie. Czarownice, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni Paulina Drożdż

Recenzje książki: Demoniczne dwudziestolecie. Czarownice, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni (30) Poniższe recenzje mogły powstać po przekazaniu recenzentowi darmowego egzemplarza poszczególnych utworów bądź innej zachęty do jej napisania np. zapłaty.

1. Diabeł pojawiał się w zeznaniach, czarownice trafiały do gazet, a znachor potrafił mieć większy autorytet niż lekarz. Brzmi jak echo znacznie odleglejszych czasów, ale Paulina Drożdż pokazuje, że podobne historie rozgrywały się w Polsce jeszcze niespełna sto lat temu. Demoniczne dwudziestolecie prowadzi czytelnika do tej części II Rzeczypospolitej, która rzadko trafia do popularnych opowieści o epoce. Zamiast eleganckich lokali, artystów i szybkiej modernizacji dostajemy biedę, choroby, lęk przed tym, czego nie dało się nazwać, oraz zbrodnie, którym próbowano nadać nadprzyrodzone wyjaśnienie. Autorka rekonstruuje jedenaście spraw kryminalnych, w których zabobon nie był jedynie tłem, lecz realnie wpływał na decyzje sprawców, świadków i ofiar. Sięga do dawnej prasy, dokumentów oraz materiałów sądowych, dlatego każda z opisanych historii ma mocny fundament źródłowy. Najbardziej przerażające jest tu nie to, że ludzie wierzyli w diabła, lecz to, jak daleko potrafili się posunąć, kiedy uznawali jego obecność za fakt. Drożdż nie traktuje swoich bohaterów z wyższością. Nie przedstawia ich jako zbiorowiska naiwnych ludzi, których łatwo wyśmiać z perspektywy współczesności. Pokazuje raczej warunki, w jakich rodziły się podobne przekonania. Brak lekarzy, niski poziom edukacji, ubóstwo i izolacja sprawiały, że racjonalne rozwiązania często pozostawały poza zasięgiem. Kiedy choroba nie ustępowała, dziecko zachowywało się niezrozumiale albo w domu dochodziło do tragedii, odpowiedzi szukano u tych, którzy obiecywali odczynienie uroku, wypędzenie złego albo wskazanie winnej osoby. Właśnie ten kontekst społeczny nadaje książce największą wartość. Demoniczne dwudziestolecie nie jest wyłącznie zbiorem mrocznych przypadków z przeszłości. To reportaż o państwie, które próbowało wejść w nowoczesność, choć ogromna część jego mieszkańców nadal funkcjonowała według reguł znanych od pokoleń. Postęp techniczny, reforma edukacji i rozwój miast istniały obok światopoglądu, w którym nieszczęście mogło być wynikiem klątwy, a śmierć konsekwencją działania sił nieczystych. Każda opisana sprawa ma własny charakter, ale razem układają się w spójny obraz epoki. Pojawiają się znachorzy przekonani o własnej mocy, ludzie wykorzystujący cudzy strach, rodziny szukające ratunku za wszelką cenę oraz społeczności gotowe uwierzyć w winę osoby, którą uznano za odmienną lub podejrzaną. Czasami zabobon staje się narzędziem manipulacji, innym razem rodzi się z autentycznej rozpaczy. W obu przypadkach skutki bywają tragiczne. Szczególnie ciekawie wypada moment, gdy podobne przekonania trafiają przed oblicze sądu. To tam spotykają się dwa zupełnie różne porządki. Dla jednej strony działanie diabła jest oczywistym wyjaśnieniem wydarzeń, dla drugiej stanowi przesąd, który należy przełożyć na język prawa, dowodów i odpowiedzialności. Autorka dobrze pokazuje napięcie między tymi światami, ale również pogardę, z jaką część prasy i przedstawicieli instytucji patrzyła na mieszkańców wsi. Archiwalne artykuły mają w tej książce szczególne znaczenie. Nie tylko potwierdzają opisywane zdarzenia, lecz także odsłaniają mentalność epoki. Dziennikarze często przedstawiali tragedie jak groteskową ciekawostkę, podkreślając rzekomą ciemnotę bohaterów i pomijając warunki, które doprowadziły ich do desperacji. Dzięki temu reportaż mówi nie tylko o wierze w magię, ale też o głębokich podziałach społecznych oraz braku empatii wobec najuboższych. Mimo ciężkiej tematyki książkę czyta się bardzo sprawnie. Drożdż nie przeciąża narracji datami ani nadmiarem szczegółów, lecz prowadzi kolejne sprawy w sposób uporządkowany i angażujący. Każdy rozdział funkcjonuje jak osobny reportaż kryminalny, z własnym miejscem, bohaterami i finałem. Forma ta sprawia, że łatwo przeczytać jeszcze jedną historię, choć często po jej zakończeniu potrzebna jest chwila, by ochłonąć. Na pochwałę zasługuje także powściągliwość autorki. Nie podkręca grozy sztucznymi zabiegami i nie robi z opisanych zbrodni widowiska. Źródłowe fakty są wystarczająco mocne. Demoniczność tej książki nie bierze się z obecności duchów, lecz z tego, co człowiek potrafi zrobić drugiemu człowiekowi pod wpływem strachu, niewiedzy i fanatycznej wiary. Momentami można poczuć niedosyt, ponieważ jedenaście historii szybko się kończy, a temat wydaje się znacznie szerszy. To jednak niedosyt wynikający przede wszystkim z jakości materiału. Każdy kolejny przypadek odsłania inny fragment międzywojennej Polski i udowadnia, jak wiele nieoczywistych opowieści nadal czeka w archiwach. Demoniczne dwudziestolecie najlepiej trafi do osób zainteresowanych true crime, historią społeczną, dawnymi wierzeniami i codziennością ludzi, którzy zazwyczaj pozostają na marginesie wielkich narracji historycznych. Nie jest to książka o elicie państwa ani o politycznych sukcesach. Jej bohaterowie żyją z dala od salonów, często bez dostępu do wiedzy, pieniędzy i pomocy. Paulina Drożdż skutecznie odczarowuje wyidealizowany obraz II Rzeczypospolitej. Nie odbiera epoce jej osiągnięć, ale pokazuje cenę nierównego rozwoju i konsekwencje pozostawienia części społeczeństwa bez realnego wsparcia. Dzięki temu Demoniczne dwudziestolecie jest nie tylko fascynującym reportażem historycznym, lecz także opowieścią o mechanizmach, które w zmienionej formie wciąż potrafią powracać. To książka mroczna, lecz nie dlatego, że opisuje zaświaty. Największy niepokój budzi świadomość, że wszystkie przedstawione wydarzenia rozegrały się naprawdę, w świecie odległym od naszego zaledwie o kilka pokoleń.

   Recenzja: kawerna.pl

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

2. „Demoniczne dwudziestolecie. Czarownice, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni w II Rzeczpospolitej” Pauliny Drożdż to książka, która pokazuje dwudziestolecie międzywojenne z perspektywy zdecydowanie mniej oczywistej niż ta, którą zwykle znamy z podręczników, filmów czy opowieści o tamtej epoce. Zamiast eleganckich kawiarni, artystycznego życia i obrazu odradzającej się Polski dostajemy świat biedy, niewiedzy, zabobonów, lęku i głęboko zakorzenionej wiary w to, że rzeczywistość może być kształtowana przez siły, których człowiek nie potrafi racjonalnie wyjaśnić. I właśnie ten aspekt książki zrobił na mnie największe wrażenie. Autorka nie próbuje na siłę epatować makabrą ani budować taniej sensacji wokół historii o czarownicach, znachorach czy działaniu sił nadprzyrodzonych. Zamiast tego przygląda się konkretnym sprawom i pokazuje je w szerszym kontekście społecznym i historycznym. Dzięki temu z czasem coraz wyraźniej widać, że za wieloma dramatycznymi wydarzeniami nie stała wyłącznie wiara w zabobony. W tle pojawiały się także bieda, brak edukacji, ograniczony dostęp do lekarzy i opieki medycznej, społeczna izolacja oraz strach przed tym, czego nie dało się zrozumieć. Warto podkreślić, że Paulina Drożdż nie jest dziennikarką, a absolwentką archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W moim odczuciu ma to znaczenie dla charakteru tej książki. Czuć tutaj przywiązanie do źródeł i potrzebę możliwie rzeczowego przedstawienia opisywanych wydarzeń. Autorka nie ogranicza się do samej opowieści o zbrodni. Stara się pokazać jej tło, realia epoki i sposób myślenia ludzi, którzy żyli w zupełnie innych warunkach niż my dzisiaj. To sprawia, że książka nie jest wyłącznie zbiorem mrocznych historii, ale staje się również interesującą opowieścią o społeczeństwie II Rzeczpospolitej. Dużym atutem jest dla mnie bibliografia i widoczne zaplecze źródłowe. Przy tego rodzaju tematyce łatwo byłoby popaść w sensacyjność i potraktować dawne historie jako ciekawostki z pogranicza grozy i kryminału. Tutaj jednak zdecydowanie ważniejsze od efektownego przedstawiania wydarzeń są fakty. To właśnie one stanowią podstawę narracji i pozwalają spojrzeć na opisywane sprawy z większym dystansem. Podczas lektury miałam poczucie, że autorka wykonała naprawdę solidną pracę, a przedstawione historie nie są jedynie pretekstem do snucia opowieści o dawnych zabobonach. Książka składa się z jedenastu historii, które różnią się od siebie, ale łączy je wspólny motyw wiary w to, co niewidzialne i niewytłumaczalne. Szczególnie interesujące jest obserwowanie, jak wierzenia ludowe przenikały się z codziennym życiem, a czasem także z wydarzeniami o charakterze kryminalnym. W sytuacjach, których nie potrafiono wyjaśnić, odpowiedzi szukano u znachorów, wróżek czy osób uznawanych za posiadające szczególne zdolności. Choroba mogła być postrzegana jako efekt działania złych mocy, nieszczęście jako skutek klątwy, a podejrzane zachowanie drugiego człowieka mogło wystarczyć, by przypisać mu kontakty z siłami nadprzyrodzonymi. Najbardziej niepokojące jest jednak to, że takie przekonania nie pozostawały wyłącznie w sferze opowieści i wierzeń. Potrafiły realnie wpływać na ludzkie decyzje i prowadzić do tragicznych konsekwencji. W tym miejscu książka staje się czymś więcej niż zbiorem historii o niezwykłych sprawach. Pokazuje, jak łatwo strach i niewiedza mogą przejąć kontrolę nad człowiekiem, szczególnie wtedy, gdy brakuje mu dostępu do rzetelnej wiedzy i racjonalnych sposobów wyjaśniania świata. Podobało mi się również to, że autorka nie patrzy na bohaterów tych historii wyłącznie z perspektywy współczesnego człowieka. Dzisiaj wiele z opisanych przekonań może wydawać się absurdalnych, a niektóre decyzje wręcz niewiarygodne. Trudno jednak właściwie ocenić zachowania ludzi z przeszłości bez próby zrozumienia warunków, w jakich żyli. „Demoniczne dwudziestolecie” pozwala właśnie na taką refleksję. Uświadamia, że wiedza, dostęp do medycyny, edukacji i informacji, które obecnie traktujemy jako coś oczywistego, jeszcze nie tak dawno temu nie były dostępne dla wszystkich. To książka, która w pewnym sensie rozprawia się również z idealizowanym obrazem dwudziestolecia międzywojennego. Nie neguje oczywiście rozwoju i osiągnięć tamtego okresu, ale pokazuje jego drugą stronę. Tę mniej wygodną, biedniejszą i zdecydowanie bardziej mroczną. Polskę, w której nowoczesność dopiero się rodziła, a obok niej wciąż bardzo mocno funkcjonowały dawne wierzenia i lęki. To właśnie zestawienie dwóch światów wydaje mi się jednym z najciekawszych elementów tej publikacji. Na uwagę zasługuje również sposób prowadzenia narracji. Książka jest napisana przystępnie i rzeczowo, dzięki czemu nie ma się wrażenia obcowania z ciężkim opracowaniem naukowym, mimo że autorka korzysta z materiałów źródłowych i wyraźnie opiera się na wykonanej pracy badawczej. Historie angażują, ale jednocześnie pozostawiają przestrzeń na własne przemyślenia. Nie wszystko zostaje podane czytelnikowi w sposób jednoznaczny i właśnie dlatego niektóre sprawy mogą zostać w głowie na dłużej. „Demoniczne dwudziestolecie” to dla mnie przede wszystkim ciekawa lekcja historii pokazanej z perspektywy zwykłych ludzi i ich codziennych problemów. To książka o zbrodniach, ale także o społeczeństwie, które próbowało odnaleźć się w świecie pełnym zmian. O wierze, strachu, niewiedzy i potrzebie znalezienia odpowiedzi tam, gdzie nauka nie zawsze była jeszcze dostępna. Doceniam ją przede wszystkim za rzeczowość i oparcie opowieści na faktach. Dobrze przygotowana bibliografia i praca ze źródłami sprawiają, że całość odbieram jako publikację, która ma solidne podstawy, a jednocześnie pozostaje przystępna dla czytelnika, który niekoniecznie interesuje się historią zawodowo. To właśnie połączenie faktów, kontekstu historycznego i kryminalnych historii sprawia, że książka może zainteresować zarówno osoby lubiące true crime, jak i tych, którzy szukają mniej oczywistych opowieści o historii Polski. Po lekturze zostało mi przede wszystkim poczucie, że historia nie zawsze wygląda tak, jak przedstawiają ją oficjalne opowieści. Czasem wystarczy zajrzeć trochę głębiej, sięgnąć do dawnych dokumentów, prasy i archiwalnych spraw, aby zobaczyć zupełnie inny obraz minionej epoki. I właśnie to udało się tutaj zrobić. „Demoniczne dwudziestolecie” pokazuje, że pod powierzchnią znanego nam obrazu II Rzeczpospolitej krył się świat, w którym granica między wiarą a rzeczywistością bywała niezwykle cienka, a konsekwencje przekroczenia tej granicy mogły być naprawdę tragiczne.

   Recenzja: andrzejewska_fantasy Andrzejewska Aleksandra

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

3. Była to moja pierwsza przygoda z literaturą faktu i reportażem, więc przed zaczęciem audiobooka, byłam bardzo ciekawa i jednocześnie niepewna. Nie wiedziałam czego mogę się spodziewać, dlatego bardzo się ucieszyłam, że miałam dość pozytywny odbiór. Autorka w książce opisała jedenaście historii z czasów dwudziestolecia międzywojennego. Każda była związana z wiedźmami, diabłem, zabobonami oraz znachorami. Zdecydowanie urzekł mnie fakt, że historie można było poznać bez znajomości pozostałych, a jeśli było między nimi jakieś powiązane, było to zawsze zaznaczone. Bardzo przyjemny dodatek. Od samego początku, było czuć, że został zrobiony bardzo duży research, na podstawie wielu źródeł, które częściowo przytaczane są w tekście. Regularnie lektor czytał informację z różnych gazet, zaznaczając jakie jest to wydanie i jaka gazeta, co tylko udowadniało, że takie rzeczy działy się naprawdę. Kolejną rzeczą, która bardzo mi się spodobała, to fakt, że na codzień w szkole jednak nie jesteśmy uczeni takich rzeczy na historii, więc z ciekawością słuchałam na temat życia niepokazanego na lekcjach. Pozwoliło mi to spojrzeć na tamtejsze czasy z zupełnie innej perspektywy niż dotychczas. Zostało pokazane, jak jednocześnie społeczeństwo odkrywa nowe możliwości, ale mimo wszystko dalej się opiera i żyje w swoich wieloletnich przekonaniach. Z jednej strony, wiedziałam dlaczego tak było, a z drugiej jednak ciężko mi było ich zrozumieć, bo obecnie nowości w technologii to codzienność. Mimo brutalnych tematów, które zostały poruszane uważam, że autorka opisała je bardzo dobrze i w przyjemnym odbiorze. Zazwyczaj mam odczucie, że morderstwa i różne poważne zbrodnie są albo zbyt koloryzowane, albo nieopisane wystarczająco. W tym wypadku, było w sam raz. Po każdej historii, potrzebowałam zatrzymać na chwilę odtwarzacz i przemyśleć to co się w niej wydarzyło. Szczerze mogę polecić tą książkę, osobom, które lubią literaturę faktu lub interesują się tamtymi czasami. Zdecydowanie dowiedziałam się wielu nowych informacji i zostaną one ze mną na dłużej. Muszę przyznać, że nie będą to historię dla każdego, właśnie przez trudne i wręcz brutalne tematy, jednak warto spróbować!

   Recenzja: Szarlociabooks Kłunduk Karolina

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

4. Była to moja pierwsza przygoda z literaturą faktu i reportażem, więc przed zaczęciem audiobooka, byłam bardzo ciekawa i jednocześnie niepewna. Nie wiedziałam czego mogę się spodziewać, dlatego bardzo się ucieszyłam, że miałam dość pozytywny odbiór. Autorka w książce opisała jedenaście historii z czasów dwudziestolecia międzywojennego. Każda była związana z wiedźmami, diabłem, zabobonami oraz znachorami. Zdecydowanie urzekł mnie fakt, że historie można było poznać bez znajomości pozostałych, a jeśli było między nimi jakieś powiązane, było to zawsze zaznaczone. Bardzo przyjemny dodatek. Od samego początku, było czuć, że został zrobiony bardzo duży research, na podstawie wielu źródeł, które częściowo przytaczane są w tekście. Regularnie lektor czytał informację z różnych gazet, zaznaczając jakie jest to wydanie i jaka gazeta, co tylko udowadniało, że takie rzeczy działy się naprawdę. Kolejną rzeczą, która bardzo mi się spodobała, to fakt, że na codzień w szkole jednak nie jesteśmy uczeni takich rzeczy na historii, więc z ciekawością słuchałam na temat życia niepokazanego na lekcjach. Pozwoliło mi to spojrzeć na tamtejsze czasy z zupełnie innej perspektywy niż dotychczas. Zostało pokazane, jak jednocześnie społeczeństwo odkrywa nowe możliwości, ale mimo wszystko dalej się opiera i żyje w swoich wieloletnich przekonaniach. Z jednej strony, wiedziałam dlaczego tak było, a z drugiej jednak ciężko mi było ich zrozumieć, bo obecnie nowości w technologii to codzienność. Mimo brutalnych tematów, które zostały poruszane uważam, że autorka opisała je bardzo dobrze i w przyjemnym odbiorze. Zazwyczaj mam odczucie, że morderstwa i różne poważne zbrodnie są albo zbyt koloryzowane, albo nieopisane wystarczająco. W tym wypadku, było w sam raz. Po każdej historii, potrzebowałam zatrzymać na chwilę odtwarzacz i przemyśleć to co się w niej wydarzyło. Szczerze mogę polecić tą książkę, osobom, które lubią literaturę faktu lub interesują się tamtymi czasami. Zdecydowanie dowiedziałam się wielu nowych informacji i zostaną one ze mną na dłużej. Muszę przyznać, że nie będą to historię dla każdego, właśnie przez trudne i wręcz brutalne tematy, jednak warto spróbować!

   Recenzja: Szarlociabooks Kłunduk Karolina

   Recenzja dotyczy produktu: audiobook

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

5. Dziś przychodzę do Was z książką, która może zaskoczyć, zszokować, wzbudzić poczucie grozy, ale i momentami wprowadzić w stan niedowierzania, że zaledwie sto lat temu wiara w zabobony i "działalność sił nieczystych", klątwy zaklęcia i inne tego typu rzeczy doprowadzała do tak dramatycznych w skutki zdarzeń. Autorka w swej książce kładzie szczególny nacisk na podkreślenie faktu, że to bieda, analfabetyzm, nieufność wobec wszystkiego, co nowe, brak dostępu do opieki medycznej skutkowały tym, że w sytuacjach niezrozumiałych, niepokojących, w chorobach i nieszczęściach masowo szukano pomocy u różnej maści "specjalistów", znachorów, wróżek, wróżów i innych sił nieczystych, które osiągały apogeum swej działalności wśród potrzebującej pomocy (szczególnie) niewykształconej wiejskiej ludności. Dotyczyło to również zdarzeń o charakterze kryminalnym-winowajcy, ich ofiary, a także świadkowie zbrodni w śledztwach bardzo chętnie powoływali się na działanie sił nadprzyrodzonych. Czarownice, diabły i rozmaite złe duchy często gościły na łamach ówczesnej prasy. Autorka podpiera się źródłami opisującymi oryginalne procesy sądowe, ich początki, przebiegi i wyroki, które zapadły- i to robi naprawdę świetny vibe całości, naprawdę czuć w tej historii, to, że spędziła w archiwach bardzo dużo czasu, a przy okazji jest naprawdę mrocznie. Pani Paulina podzieliła swą opowieść na jedenaście rozdziałów, a każdy z nich to inna historia, inny przypadek, inne motywy i inne sposoby i pomysły na zbrodnię, ale wszystkie one pokazują, jak tamtejsza rzeczywistość potrafiła się w ułamku sekundy wymknąć racjonalizmowi. Książkę czyta się doskonale, napisana jest bardzo przystępnym językiem, bez zbędnych ozdobników, wciągająca i intrygująca- żałuję, że to tylko jedenaście krótkich opowieści, bo z ciekawością poczytałabym więcej- z tych historii wyłania się niezwykły obraz Polski, o której nie byliśmy uczeni w szkołach, a przodkowie (o ile jeszcze żyli) nie zawsze chcieli dzielić się taką wiedzą. Każda z historii rozpoczyna się tytułem, rokiem oraz miejscem, w którym się wydarzyła. Znajdziecie tu sporo zdjęć, artykułów z ówczesnej prasy relacjonujących przebiegi procesów, zeznania świadków i wiele ciekawostek pokazujących jak wyglądało codzienne życie, jak bardzo strach potrafił zdominować życie a niewiedza i choroby, które się przytrafiały (szczególnie te psychiczne), stawały się wyrokiem i zalążkiem nadchodzących zbrodni. Jeśli lubicie historie "tru crime", jestem przekonana, że "Demoniczne dwudziestolecie..." przypadnie Wam do gustu, ale tak jak i ja poczujecie niedosyt, bo zdecydowanie chciałoby się więcej takich "demonicznych spraw". Bardzo się cieszę, że trafiłam na tę książkę, skłoniła mnie ona do refleksji i dała powód do tego, by być wdzięcznym, że żyję w tych czasach, gdzie dostęp do wiedzy jest dostępny dla każdego. Czy polecam? Zdecydowanie tak. To bardzo ciekawa lektura, choć nie znajdziecie tu romantyzowania i kolorowania przeszłości. Jest to surowy obraz społeczności w której lęki przesądy i niewiedza niejednokrotnie wygrywały z rozumem, logika i niejednokrotnie prawem.

   Recenzja: Ewelina-czyta.- Ewelina Górowska Górowska Ewelina

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

6. To nie jest ta wersja historii, którą pamiętasz z podręczników eleganckie salony i rozwój kraju schodzą tu na drugi plan. Demoniczne dwudziestolecie wciąga w świat, gdzie strach, zabobony i niewiedza potrafiły być równie silne jak prawo czy nauka. Autorka pokazuje II Rzeczpospolitą od tej mniej oczywistej strony pełnej znachorów, czarownic i ludzi, którzy naprawdę wierzyli w ingerencję sił nadprzyrodzonych. Czytając, miałam momentami wrażenie, że to nie reportaż, a zbiór mrocznych opowieści… tyle że wydarzyły się naprawdę. Każdy rozdział to inna historia, inny przypadek, który pokazuje, jak bardzo rzeczywistość potrafiła wymykać się racjonalnemu myśleniu. I właśnie ta forma sprawia, że książkę czyta się trochę jak serię krótkich, niepokojących historii - jeszcze jeden rozdział wchodzi tu zdecydowanie za łatwo. Najbardziej uderzyło mnie to, jak ogromny wpływ na ludzkie decyzje miały bieda, brak dostępu do wiedzy i zwykły strach przed tym, czego nie dało się wyjaśnić. To nie jest lekka lektura, momentami bywa brutalna, a niektóre historie zostają w głowie na dłużej. To książka, która trochę burzy romantyczny obraz dwudziestolecia i pokazuje, że pod powierzchnią „pięknej epoki” kryło się coś znacznie bardziej niepokojącego. I chyba właśnie dlatego czyta się ją z takim zaciekawieniem bo odkrywa historię, o której rzadko się mówi.

   Recenzja: aneta_w_trasie Goraj Aneta

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

7. Zachęcam Was do powyższej lektury! Tak po prostu! Szczególnie jeśli interesuje Was tematyka dotycząca uroków, znachorów, pradawnych wierzeń czy nawet ziołolecznictwa stosowanego w latach 80/90. Uwierzcie, nie zawsze w dobrym celu. Autorka sięga do historii, bazuje na obszernej bibliografii, w swojej książce umieściła również zdjęcia, które pozwalają czytelnikowi mocniej wczuć się w klimat reportażu. Książka jest niezwykle ciekawa, momentami wywołuje szok i niedowierzanie. W końcu to nie było aż tak dawno temu, a różnica rozwojowa jest ogromna. Sięgając po ten tytuł dotrzecie do historii, gdzie próba rozwoju i wprowadzenia do życia nowoczesności była traktowana jako obcowanie z diabłem. Jakie były tego efekty? Wszystkiego dowiecie się jeśli tylko książka trafi w wasze ręce!

   Recenzja: aga.czyta.wszedzie Świercz Agnieszka

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

8. 🧙🏻 Recenzja: „Demoniczne dwudziestolecie” ✍🏼 Autor: Paulina Drożdż 📚 Gatunek: Reportaż historyczny 🔏 Wiek: 16+ Muszę przyznać, że po „Demoniczne dwudziestolecie” Pauliny Drożdż sięgnęłam z czystej ciekawości, ale to, co znalazłam w środku, kompletnie mnie zaskoczyło. Ostatnio miałam ochotę przeczytać coś, po co nie sięgam na co dzień - fajnie było w końcu przeczytać coś zupełnie innego niż zwykle. To, co najbardziej uderza, to fakt, że te historie działy się ledwie 100 lat temu. Autorka opisuje 11 przypadków, w których „czary”, szeptuchy i lęk przed nieznanym stały się tłem dla krwawych dramatów i samosądów. Czytając o procesach o czary w XX wieku, miałam wrażenie, jakbym przeniosła się do mrocznego średniowiecza, a przecież to czasy naszych pradziadków! Co oceniam na plus? Widać, że autorka spędziła mnóstwo czasu w archiwach. Przy okazji lektury można się naprawdę sporo dowiedzieć o dawnej Polsce, o której nie uczą w szkołach. Cytaty z dawnej prasy i zdjęcia dodają całości niesamowitego, gęstego klimatu. To nie jest suchy podręcznik, ale reportaż, który wciąga. Książkę czyta się błyskawicznie. Język jest przystępny, konkretny i pozbawiony zbędnych zdań. Podsumowanie: Jeżeli chcecie odpocząć od fikcji i przy okazji wynieść z lektury wiedzę o przeszłości, to coś dla Was! 

   Recenzja: ksiezycowa_opowiesc Skrzypkowska Martyna

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

9. 'Demoniczne dwudziestolecie' to reportaż, na który składa się jedenaście historii. Każda jest inna, a jednocześnie taka sama - na wszelkie kłopoty odpowiedzią są gusła i magia. Pamiętacie 'Antka' Prusa i wkładanie na trzy zdrowaśki do pieca? Paulina Drożdż opisuje bardzo podobne zdarzenia, a bibliografia tej pracy ma prawie sto stron! Autorka opisuje sprawy szybko, sprawnie i bez zbędnego kolorowania. Dostajemy samą esencję, ale to wystarczy by oddać klimat dwudziestolecia międzywojennego i pokazać ludzkie myślenie, zwłaszcza na wsiach, gdzie oszuści mieli swoje pole do popisu. Niech to nikogo nie zwiedzie, bo żadna historia nie jest potraktowana pobłażliwie i 'po łebkach'. Polecam tę pozycję każdemu, nawet reportażowym sceptykom!

   Recenzja: alexandrias.bookcase Stępień Aleksandra

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

10. W dwudziestoleciu międzywojennym wciąż silnie obecne były wierzenia w siły nadprzyrodzone. Gdy dochodziło do niewyjaśnionych zdarzeń - chorób, śmierci czy zbrodni - ludzie często szukali odpowiedzi u znachorów, wróżek i „tych, którzy wiedzą więcej”. To właśnie takie sprawy trafiały później do sądów i gazet. „Demoniczne dwudziestolecie. Czarownice, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni w II Rzeczpospolitej” Pauliny Drożdż to zbiór 11 historii. Autorka sięga do archiwów i pokazuje konkretne przypadki, w których wiara w coś „ponad” miała wpływ na ludzkie decyzje. Książka zbudowana jest z kilku odrębnych opowieści. Każda z nich dotyczy innej sprawy, ale razem tworzą obraz świata, w którym granica między racjonalnym myśleniem a wiarą w nadprzyrodzone była bardzo płynna. Widać tu, jak strach, brak wiedzy czy trudne warunki życia potrafiły popychać ludzi w stronę decyzji, które dziś wydają się niezrozumiałe. Mocno wybrzmiewa zderzenie dwóch porządków - ludowych wierzeń i prawa. To, co dla jednych było oczywistym działaniem sił nadprzyrodzonych, dla sądu musiało zostać nazwane i udowodnione w zupełnie inny sposób. Ludzie wierzyli, że niektóre zdarzenia są dziełem diabła lub jego wyznawców i w imię ochrony innych dokonywali niejednokrotnie samosądów. Jednak sprawiedliwość i tak była im później wymierzana. Pióro autorki jest bardzo przystępne - to nie jest ciężki reportaż, tylko zbiór opowieści opartych na faktach. Narracja prowadzi przez kolejne historie w sposób uporządkowany, bez przeładowania szczegółami, ale z zachowaniem kontekstu i tła społeczno-historycznego. Dzięki temu książkę czyta się płynnie, mimo że temat momentami jest trudny. To propozycja dla osób, które są fanami podcastów true crime. Podczas czytania czułam się tak, jakbym odkrywała kolejne odcinki dobrze stworzonego cyklu ze wspólnym mianownikiem w postaci wierzeń ludowych.

    Recenzja: Książka od kuchni - blog recenzencki Deja Agnieszka

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

11. 🇵🇱 𝐑𝐄𝐂𝐄𝐍𝐙𝐉𝐀 : “ 𝐃𝐄𝐌𝐎𝐍𝐈𝐂𝐙𝐍𝐄 𝐃𝐖𝐔𝐃𝐙𝐈𝐄𝐒𝐓𝐎𝐋𝐄𝐂𝐈𝐄 “ 𝐚𝐮𝐭𝐨𝐫𝐤𝐚 : 𝐏𝐚𝐮𝐥𝐢𝐧𝐚 𝐃𝐫𝐨𝐳̇𝐝𝐳̇ 𝐰𝐲𝐝𝐚𝐰𝐧𝐢𝐜𝐭𝐰𝐨 : 𝐬𝐩𝐥𝐨𝐭𝐲 [ 𝟓/𝟓 ] ⭐ „ꜱʀᴇᴅɴɪᴏᴡɪᴇᴄᴢɴᴇ ᴢᴀʙᴏʙᴏɴʏ, ʙłᴀᴢᴇńꜱᴋɪᴇ ᴏᴅᴄᴢʏɴɪᴀɴɪᴀ ᴜʀᴏᴋóᴡ, ꜱᴀᴛᴀɴɪꜱᴛʏᴄᴢɴᴇ ᴘᴏɢʟąᴅʏ ɴᴀ ᴜʀᴏᴋɪ - ᴏᴛᴏ ᴋąᴋᴏʟ, ᴋᴛóʀʏ ᴍóɢł ʀᴏᴢᴋᴡɪᴛ-ɴᴀć ᴊᴇᴅʏɴɪᴇ ɴᴀ ʙᴜᴊɴᴇᴊ ɴɪᴡɪᴇ ʀᴏᴢᴘᴏᴡꜱᴢᴇᴄʜɴɪᴏɴᴇɢᴏ ᴡśʀóᴅ ꜱꜰᴇʀ ᴡłᴏśᴄɪᴀńꜱᴋɪᴄʜ ᴀɴᴀʟꜰᴀʙᴇᴛʏᴢᴍᴜ" ღ 𝐑𝐞𝐜𝐞𝐧𝐳𝐣𝐚 : Heja! Witam was w recenzji książki „ demoniczne dwudziestolecie „ autorstwa Pauliny Drożdż! Nie jest to taka zwykła książka. Bardziej reportaż historyczny, który opowiada 11 różnych przerażających historii z czasów II Rzeczpospolitej. Każda z nich pokazuje inny problem, inną stronę świata, lecz wszystkie łączy jeden wspólny fragment obawa ludzi, przed tym czego nie zrozumieli. Czytając te różne historie o przeróżnych zbr@dniach i opętaniach, czułam się jakbym przeniosła się do dawnej Polski bo tak rzeczywiście było. Same akcje dzieją się w czasach, w których żyli nasi dziadkowie,pradziadkowie. Są tu opisywane bardzo trudne wręcz przerażające historie, które opowiadają najokrutniejsze zbrodnie z II Rzeczpospolitej. Wszystkie wzbudziły we mnie strach przed tym co działo się w tamtych czasach. Podsumowując, ta książka jest dla osób o mocnych nerwach i dla tych którzy kochają kryminalno-historyczne powieści! Zdecydowanie autorka zrobiła świetną robotę przy tej lekturze. Widać że autorka robiła duży research by dobrze opisać tę opowieści. Polecam dla wszystkich którzy kochają historyczne reportaże! — dziękuję za przeczytanie! Adiós!

    Recenzja: jusiaczytaa_ Tkacz Justyna

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

12. Zastanawiasz się czasem, jak naprawdę wyglądało życie w dwudziestoleciu międzywojennym? To jeden z tych tematów, które w szkole traktuje się po macoszemu - gdzieś między odzyskaniem niepodległości a wybuchem wojny. Kilka dat, kilka haseł, szybkie przejście dalej. A przecież to był czas skrajności - z jednej strony rozwój, nadzieja, odbudowa kraju, a z drugiej… bieda, strach i ogromna niepewność jutra. "Demoniczne dwudziestolecie. Czarownice, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni" autorstwa Pauliny Drożdż pokazuje właśnie tę mniej oczywistą, mroczniejszą stronę tamtych lat. Autorka przytacza 11 historii zbrodni - ale nie są to „zwykłe” sprawy kryminalne. To opowieści, w których granica między rzeczywistością a wiarą w nadprzyrodzone niemal się zaciera. Bo jak inaczej wytłumaczyć sytuacje, w których w sprawy zamieszane są czarownice, znachorzy, szeptuchy, a nawet… sam diabeł? To, co najmocniej wybrzmiewa z tych historii, to fakt, że zbrodnia bardzo często nie zaczynała się od samego czynu. Jej początkiem był strach - przed chorobą, przed biedą, przed tym, czego nie da się zrozumieć. Do tego dochodziła zazdrość, chęć zemsty, manipulacja i łatwowierność. I nagle okazuje się, że coś, co zaczyna się od niewinnej wiary w uroki, może doprowadzić do tragedii. Ogromnym plusem tego reportażu jest warsztat. Bardzo cenię książki od Wydawnictwo Sploty właśnie za to, jak dużo pracy autorzy wkładają w przygotowanie materiałów. Tutaj widać to na każdym kroku - bibliografia zajmująca około 80 stron robi ogromne wrażenie, ale jeszcze większe robi to, jak te źródła są wykorzystane. Mamy przypisy w tekście, mamy zdjęcia, mamy ilustracje - ale przede wszystkim mamy kontekst. I to on robi robotę. Bo nie dostajemy tylko informacji „co się wydarzyło”. Dostajemy pełen obraz - wydarzenia, które doprowadziły do zbrodni, relacje między ludźmi, tło społeczne. Poznajemy przebieg śledztw i procesów, nazwiska sędziów, prokuratorów, obrońców. Dowiadujemy się, jakie zapadały wyroki i jak wyglądał system prawny w tamtych czasach - z karą śmierci jako najwyższym wymiarem kary. Autorka idzie jeszcze dalej, pokazując nawet sylwetki katów - co dodatkowo uświadamia, jak realne i „bliskie” były konsekwencje tych historii. To też książka, która bardzo mocno osadza wszystko w realiach epoki. Ogromne bezrobocie, bieda, brak dostępu do lekarzy i opieki medycznej, niski poziom edukacji - to wszystko sprawiało, że ludzie szukali pomocy tam, gdzie mogli. U znachorów, u szeptuch, w wierzeniach i przesądach. I kiedy czyta się te historie z tej perspektywy… one przestają wydawać się aż tak odległe. Najbardziej poruszył mnie rozdział „Synowie ciemności” - historia brutalnego morderstwa całej rodziny dokonanego przez dwóch nastolatków. To jedna z tych opowieści, które zostają w głowie na długo. Przerażające jest nie tylko to, co zrobili, ale też motywacja - jak daleko można się posunąć dla pieniędzy i jak cienka bywa granica między „zwykłym człowiekiem” a kimś zdolnym do wszystkiego. To reportaż, który nie tylko opowiada historie, ale też zmusza do refleksji. Nad tym, jak działa strach. Jak łatwo manipulować ludźmi. I jak bardzo kontekst społeczny wpływa na decyzje jednostki. Jeśli lubisz true crime, ale szukasz czegoś więcej niż samego opisu zbrodni - czegoś z tłem, analizą i klimatem epoki - to zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę.

    Recenzja: kryzys.czytelniczy Kurenda Aldona

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

13. „Czarnowiec, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni” brzmi interesująco? Tak właśnie jest! Widać, że autorka włożyła ogrom pracy w stworzenie tej książki. Zadbała nie tylko o przystępny, prosty język, ale również o solidne zaplecze źródłowe imponująca liczba stron poświęconych bibliografii pokazuje, że nie jest to publikacja napisana w pośpiechu, lecz dopracowana w każdym szczególe. Książka jest tak dobrze napisana, że momentami czułam się, jakbym sama przeniosła się do XX wieku. Choć nie jest to lekka lektura, czyta się ją szybko i z dużym zainteresowaniem. Styl jest konkretny i zrozumiały, dzięki czemu nie trzeba zatrzymywać się nad znaczeniem trudniejszych słów. Ogromnym atutem są również archiwalne zdjęcia opisane i odpowiednio przedstawione, pozwalają jeszcze lepiej wyobrazić sobie realia tamtych czasów. To zdecydowanie coś innego niż to, czego uczono nas w szkołach. Autorka prezentuje historię poprzez fakty: zdjęcia, wycinki z gazet, akta sądowe i zeznania świadków. Dzięki temu czytelnik ma poczucie autentyczności i łatwiej uwierzyć, że opisywane wydarzenia rzeczywiście miały miejsce. To wciągająca i wartościowa lektura, która zostaje w głowie na długo.

    Recenzja: Magic.book322 Bernacka Vanessa

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

14. "Demoniczne dwudziestolecie" od Pauliny Drożdż to reportaż zawierający 11 różnych historii o tematyce zbrodni związanych z zabobonami. Co prawda podtytuł książki "czarownice, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni" może podsuwać nam myśl, że historie te będą opowiadać głównie o tych właśnie postaciach, jednak skupiają się one na wierzeniach, życiu i zwyczajach zwykłych ludzi z czasów dwudziestolecia miedzywojennego w Polsce. Mimo że nie czytam zbyt wiele tego typu książek, ten tytuł otworzył mi jeszcze szerzej oczy na bezmyślność niektórych ludzi oraz wzbudził fascynację, a także ciekawość dotyczącą samego tematu i gatunku jakim jest właśnie reportaż. Autorka wykonała tutaj przeogromny research (sama bibliografia ma ok 100 stron, wow!) odnośnie tychże spraw. Te 11 historii opowiada o różnych ludziach, którzy wierzą w magiczne moce i zdolności znachorów czy wiedźm, do których przychodzą po pomoc. Pokazuje nam to jak okrutni i przebiegli potrafią okazywać się ludzie, którzy zrobią wszystko, by móc się wzbogacić na innych, nie bacząc na konsekwencje. Nie wszystkie te historie mają dobre zakończenie, a zwykle kończą się tragicznie dla obu stron, a co najważniejsze - to same fakty, które zostały zebrane przez autorkę i przedstawione nam w tej książce. Co było dla mnie również zaskoczeniem to to, że większość tych kryminalnych historii działo się praktycznie w okolicach, które znam czy udało mi się odwiedzić jakiś dłuższy czas temu. Pomyśleć, że takie rzeczy miały miejsce całkiem niedaleko.. Możemy tu przeczytać chociażby o tragedii jaka miała miejsce poprzez niewiedzę ludzi, a wszystko za sprawą np. zwykłego radia, które oni uważali za twór szatana, czy o dopatrywaniu się w depresji i schizofrenii oznak opętania. W innej historii możemy przeczytać również o desperacji zdradzonej kobiety, która skorzystała z pomocy znachora, który powiedział jej co dokładnie ma zrobić, by zemścić się na byłym mężu.. czy chociażby o próbach wypędzenia demona z innych osób. Wszelkie zabiegi znachorów czy wróżek po dziś dzień wykorzystują niewiedzę, wiarę i naiwność ludzi, by na tym zyskać jak najwięcej, a autorka przytacza nam właśnie jedynie kilka historii, z wielu innych dostarczanych przez archiwa, pokazując bezmyślne praktyki przebiegłych i okrutnych ludzi. To książka, którą czyta się bardzo przyjemnie, pomimo tematyki w niej poruszonej, a przede wszystkim intryguje i mówi, jacy bezwzględni potrafią być ludzie

    Recenzja: @literackiemarzenia Gaj Aleksandra

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

15. Witajcie, przychodzę do Was z recenzją książki „Demoniczne dwudziestolecie. Czarownice, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni” Pauliny Drożdż. Czy naprawdę jesteśmy wolni od zabobonów, czy tylko zmieniły one formę? To reportaż historyczny oparty na prawdziwych wydarzeniach z czasów dwudziestolecia międzywojennego. I powiem szczerze — ta książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Najbardziej uderzyło mnie to, że ja nie czytałam tego jak czegoś całkowicie oderwanego od rzeczywistości. Wychowałam się na wsi i od dziecka słuchałam opowieści starszych — dziadków, rodziców, wujków — o bardzo podobnych sytuacjach. O wierzeniach, o znachorach, o tym, że pewnych rzeczy „lepiej nie ruszać”. I to nie było sto lat temu, tylko dużo bliżej — 50-60 lat wstecz. Dlatego ta książka tak mocno do mnie trafiła. Autorka pokazuje świat, który z jednej strony wchodzi w nowoczesność — rozwój, technika, miasta — a z drugiej strony ludzie się tego po prostu boją. Nowe rzeczy były odbierane jako coś obcego, czasem wręcz „szatańskiego”. Postęp nie dla wszystkich był czymś dobrym — dla wielu był zagrożeniem, czymś niezrozumiałym. Do tego dochodzą zabobony i sposób myślenia, który dziś wydaje się wręcz nie do ogarnięcia. Choroby, które dziś mają swoje medyczne wyjaśnienie, wtedy często przypisywano czarom, opętaniu albo czyjejś złej intencji. Wierzono, że ktoś rzucił urok, że ktoś „coś zrobił”. I co najgorsze — ludzie naprawdę podejmowali działania na podstawie tych przekonań. Bardzo mocno wybrzmiewa też wątek znachorów. To byli często ludzie bez żadnego wykształcenia, którzy ogłaszali się „uzdrowicielami”, bo mieli jakieś swoje przekonania, metody czy po prostu potrafili przekonać innych. Działali na porządku dziennym — ludzie im ufali, oddawali im swoje zdrowie, czasem życie, a także pieniądze. I to bez większego zastanowienia. Najgorsze jest to, że wielu z nich po prostu na tym zarabiało, wykorzystując strach i desperację ludzi. Zamiast pomagać — często pogarszali stan chorych, a w skrajnych przypadkach prowadziło to do tragedii, a nawet zbrodni. Do tego dochodziła rywalizacja między nimi — o wpływy, o „pacjentów”, o pieniądze. I właśnie takie sytuacje najlepiej widać w niektórych historiach — szczególnie w wątku związanym z Huculszczyzną. To, co się tam wydarzyło, jest naprawdę trudne do ogarnięcia i pokazuje, do czego może doprowadzić ślepa wiara w takie osoby. Tego nie da się dobrze streścić — to trzeba przeczytać. Książka składa się z 11 historii z różnych stron Polski i każda z nich pokazuje inny wymiar tego świata — pełnego strachu, niewiedzy i łatwej manipulacji. I co ważne — to nie działo się tylko gdzieś na totalnym odludziu, ale też bliżej większych miast. Ogromnym plusem jest to, jak ta książka została przygotowana. Mamy autentyczne akta sądowe, zeznania, wycinki z gazet i ilustracje, które robią ogromne wrażenie i jeszcze bardziej potęgują poczucie, że to wszystko wydarzyło się naprawdę. Styl jest prosty, konkretny, momentami dosadny — bez zbędnego upiększania. Najbardziej zapadły mi w pamięć historie: „Krew czarownicy”, „Rozgłośnia Szatana”, „Sekta Ewertowskiej” oraz magia Huculszczyzny. Wszystkie są dobre, ale te były dla mnie najmocniejsze i najbardziej poruszające. Dla mnie dzisiaj to wszystko jest aż trudne do wyobrażenia — że ludzie naprawdę w to wierzyli i podejmowali takie decyzje. A jednocześnie wiem, że takie rzeczy działy się na wsiach jeszcze nie tak dawno temu. To książka, która mocno daje do myślenia i zostawia z refleksją na długo. Zdecydowanie polecam każdemu, kto lubi reportaże i true crime — szczególnie takie, które pokazują nie tylko zbrodnie, ale też to, jak bardzo strach i niewiedza mogą wpłynąć na człowieka.

    Recenzja: thrillerywsluchawkach SZWALA DOROTA

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

16. Przyznam szczerze, że dzieje, nie tylko Polski, nigdy nie były mi szczególnie bliskie. Już od szkoły podstawowej nie przepadałam za zgłębianiem tych tematów. W tej książce natomiast zainteresował mnie wątek czarownic, znachorów oraz zabobonów. Znalazłam też potwierdzenie, że wiedźmy, którymi straszono nas w dzieciństwie, wcale nie były najstraszniejsze… to ludzie potrafią być prawdziwymi potworami. Autorka opisała w tej książce aż 11 historii związanych z diabłem, czarownicami, zabobonami i znachorami, w których niewinni ludzie stracili życie. Jestem pod ogromnym wrażeniem pracy autorki, która wykonała imponujący research, a sama bibliografia liczy niemal 100 stron. Każda z tych historii została opisana dość szczegółowo na podstawie kilku źródeł. Dodatkowo dołączono liczne fotografie archiwalne, które pobudzają wyobraźnię. Opisywane sprawy są trudne i poruszające, doskonale pokazują, że człowiek człowiekowi wilkiem, a wykorzystywanie „diabelskich mocy” nie zawsze było w tej historii jednoznacznie złe. Zagłębienie się w te autentyczne sprawy, które wydarzyły się w naszym kraju, było jedną z lepszych decyzji, jakie mogłam podjąć. Niewiele mówi się o czasach pełnych niedoinformowania, analfabetyzmu i silnych wierzeń, a przecież już wtedy dochodziło do przestępstw i morderstw. To nie jest problem, który pojawił się nagle. Mimo że nie przepadam za historią, tę książkę bardzo polubiłam. Cieszę się, że mogłam choć trochę poznać kryminalny półświatek z początku XX wieku i dowiedzieć się, jak wyglądały na przykład ówczesne rozprawy. Jeśli lubicie historie owiane wierzeniami, ta książka zdecydowanie jest dla Was. Smutne jest jednak to, że najczęściej krzywdzono ludzi niewinnych, którzy ginęli przez nagonkę podsycaną przez samą społeczność.

    Recenzja: literkowy.azyl Gaca Zuzanna

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

17. Tytuł: „Demoniczne Dwudziestolecie” Autor: Paulina Drożdż Ocena: 3,75/5 Autorka opisuje przebieg lat 1918-1939 i pokazuje, jak silnie w polskim społeczeństwie tamtych lat były zakorzenione wierzenia w czarownice, diabły czy znachorów. Te przekonania przenikały codzienne życie i miały wpływ nawet na wymiar sprawiedliwości. Książka oparta jest na rzeczywistych relacjach prasowych, aktach sądowych i historycznych dokumentach. Większość książki to zdjęcia, oraz informacje o źródłach, z których korzystano podczas pisania książki. Reportaż ujawnia mroczne, rzadko opisywane wydarzenia, takie jak: brutalne zbrodnie, konflikty społeczne, a także mechanizmy, które powodowały, że ludzie tłumaczyli tragedie działaniem złych duchów. Moim zdaniem jest to ciężka książka, podziw dla autorki, gdyż to ile czasu musiała spędzić na pozyskiwaniu informacji, które są w niej zawarte, jest ogromna.

    Recenzja: maja_bookstagram_1909 Madej Maja

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

18. Było to moje pierwsze spotkaie z autorką, mam nadzieję, że nie ostatnie. Już na wstępie autorka informuje skąd poznała historie i na ile są one prawdziwe, bo jak widzimy i obecnie jak to wygląda w “gazetach” - jak się pisze pod publikę. Można przypuszczać, że kiedyś też tak było. Sama ksiażka jest bardzo ładnie wydana - elegancka okładka, a srodek wzbogacony o zdjęcia - co bardzo lubię, ale też i materiały źródłowe - dopełnienie mamy na końcu ksiażki - bibliografię, bardzo obszerną - jeśli coś nas zainteresowąło to możemy poszerzyć wiedzę. Ta pozycja składa się z jedenastu rozdziałów, a każdy to osobna historia - mmay tytuł, datę i miejsce. Nawet pokusiłam się co nieco sprawdzić w necie. Nie wiem jak autorka to wygrzebała, połaczyła, ale odwaliła kawał dobrej roboty - takiej prawdziwej. Dzięki temu czyta się to na wydechu jak ja to nazywam. Przerwy robiłam pomiędzy rozdziałami. Teraz to sama już nie wiem czy wierzyć w moce nadprzyrodzone, czy jednak je sobie tłumaczyć naukowo. Autorka mnie zamotała swoimi opowieściami, bo zwykle miałam się za osobę twardo stąpającą po ziemi - no dobra przyznam się, że jednak nie. Ale dają do myślenia, bo to jednak dwudziesty wiek, a czasem miałąm wrażenie, że przeniosłam się kilka wieków wstecz, nie tylko o stulecie. PRzecież ja żyłam w dwudziestym wieku, więc to nei tak odległy świat... Jeśli lubicie reportaże - zwłaszcza takie historyczne, o zbrodniach z porządnym researchem to polecam. Jeśli szukacie tu opowieści o wierzeniach czy zabobonach to nie macie cczego szukać, nie ta bajka. 

    Recenzja: Alilandpl Kubiś Mirela

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

19. Dwudziestolecie międzywojenne to szczególny czas w historii Polski. Bieda, analfabetyzm, nieufność wobec nowoczesności i brak dostępu do opieki medycznej z prawdziwego zdarzenia skutkowały tym, że w sytuacjach niezrozumiałych, niepokojących, w chorobach i nieszczęściach masowo odwoływano się do zabobonów. Dotyczyło to również zdarzeń o charakterze kryminalnym: przestępcy, ich ofiary, a także świadkowie zbrodni w śledztwach nader chętnie powoływali się na interwencję sił nadprzyrodzonych. Wiara w działalność diabła była silniejsza niż wiara w system. Książka otrzymana dzięki współpracy z wydawnictwem Sploty. Odczarowanie czasów międzywojennych Czas ograniczony końcem pierwszej i początkiem drugiej wojny światowej dla naszego kraju oznaczał odzyskanie niepodległości, scalenie ziem trzech dawnych zaborów, intensywny rozwój i podjęcie zbiorowego wysiłku w celu nadrobienia zaniedbań ponad stu dwudziestu lat niewoli. W popkulturze II Rzeczpospolitą często się romantyzuje, ukazując wyłącznie pozytywne aspekty tego okresu i zapominając między innymi o ogromnym ubóstwie, w jakim żyła znaczna część polskiego społeczeństwa. Mało kto stara się pamiętać o tym, jak ograniczone horyzonty towarzyszyły biedniejszym warstwom społecznym, przez co w sytuacji zagrożenia ich pierwsze kroki miały niewiele wspólnego z racjonalnością. Szeptuchy, znachorzy i wiejskie lęki Wiara w siły diabelskie i magię towarzyszy naszym przodkom od pokoleń. To właśnie dawne rytuały i zaklęcia pomagały przetrwać najtrudniejsze wydarzenia. W dwudziestoleciu w większych miastach królowała inteligencja, która wyśmiewała się z mieszkańców wiosek. Artykuły cytowane przez autorkę Demonicznego dwudziestolecia w każdym rozdziale tylko dobitniej pokazują, jak mało empatii i zainteresowania kierowano w stronę najsłabszych. Wiara w czarownice i ingerencję diabła była czymś normalnym dla chłopów. W większości wiosek nie było doktorów, przez co w razie choroby kierowano się do szeptuchy czy znachora, który leczył swoich pacjentów naturalnymi metodami. Nie brakowało szarlatanów, którzy zamiast pomagać, tylko szkodzili. Zbrodnie zrodzone z ciemnoty Wiele z opisywanych w Demonicznym dwudziestoleciu przypadków nie wydarzyłoby się, gdyby zadbano odpowiednio o wykształcenie i dobrobyt chłopów. Wielu z nich nadal nie miało dostępu do prądu, bieżącej wody czy odrobiny kultury. Każda nowość kojarzyła im się z czymś negatywnym, wzbudzała w nich strach i pogardę. Gdyby zaczęto pomagać, zamiast naśmiewać się z najuboższych, to do wielu opisywanych zbrodni by nie doszło. Bardzo trudno jest czytać o katowaniu czy mordowaniu niewinnych ludzi z powodu plotek lub ze strachu przed wpływem diabła. Trudno aż uwierzyć, jak wiele zabobonów utrzymało się w mentalności społeczeństwa i jak ciężko było nakłonić ich do poznawania i korzystania z nowych metod. Zderzenie dwóch różnych światów Istotnym aspektem każdego rozdziału Demonicznego dwudziestolecia było opisywanie działań sądów i służb, aby rozwiązać dany konflikt czy zbrodnię. To właśnie przed obliczem sędziów stykały się losy inteligencji z ich klientami z najniższych sfer. Od ich pierwszych spotkań możemy zaobserwować, z jaką wyższością wypowiadają się o swoich protegowanych i jak ich wiejskie wierzenia są dla nich śmieszne. Ta ignorancja aż bije po oczach i nie da się ukryć, że wyroki wydawane przez sędziego były często łagodniejsze z powodu litości nad słabszym człowiekiem. Wielu reporterów wyśmiewa dawne zbrodnie i patrzy na winowajców z góry, uważając, że w wielkim mieście nigdy nie doszłoby do takiego barbarzyństwa. Świetny reportaż historyczny z bogatym tłem W Demonicznym dwudziestoleciu Paulina Drożdż w ciekawy i kreatywny sposób podeszła do tego trudnego okresu w polskiej historii. Jej opisy wydarzeń są ciekawe, a czytelnik dostaje pełno zdjęć, które tylko pomagają mu lepiej zrozumieć daną sytuację i opisywane wydarzenie. Widać, jak wiele pracy i zaangażowania wymagało stworzenie tak dobrego reportażu. Możemy poznać wiele dawnych wierzeń i stać się naocznymi świadkami wielu spraw sądowych. Artykuły, które opisywały rozprawy i przestępstwa, pozwalają na lepszy i dokładniejszy odbiór zdarzeń. Muszę przyznać, że Demoniczne dwudziestolecie zasługuje na naprawdę ogromny rozgłos. Doceniam, jak autorka połączyła elementy historii i stworzyła książkę, która nie zanudza czytelnika kolejnymi datami i suchymi opisami, tylko pozwala nam poczuć się tak, jakbyśmy byli świadkami tych wydarzeń. Każdy rozdział to inna dramatyczna historia, która wciąga nas w ten mroczny klimat. Jestem zachwycona i mogłabym godzinami czytać kolejne książki tej autorki. Liczę na kontynuację i poruszanie równie ciekawych wątków, być może z innej epoki. W końcu polska historia pełna jest mrocznych wierzeń i wydarzeń, które się za nimi kryją.

    Recenzja: Portal Immersja Zarzyńska Laura

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

20. ✯✯✯✯/5 Sięgając po tę książkę, nie spodziewałam się, że aż tak mnie zszokuje. Wiedziałam, że będzie o zabobonach i dawnych wierzeniach, ale nie sądziłam, że te historie będą aż tak ciekawe i… aż tak prawdziwe. Najbardziej uderzyło mnie to, że wszystko, co opisuje autorka, wydarzyło się w XX wieku. Czytając o oskarżeniach o czary, znachorach czy „opętaniach”, miałam wrażenie, jakbym cofnęła się o kilka wieków. A to przecież historia naszych dziadków i pradziadków. Książka składa się z kilku oddzielnych historii i to bardzo mi odpowiadało. Każda z nich pokazuje trochę inny problem, ale wszystkie łączy jedno - strach przed tym, czego ludzie nie rozumieli. I właśnie ten strach prowadził do najgorszych decyzji. Szczególnie zapadł mi w pamięć wątek związany z niezrozumieniem nowych technologii. To, jak coś zupełnie nowego mogło zostać uznane za „coś złego”, naprawdę daje do myślenia. I trochę pokazuje, że mimo upływu lat pewne mechanizmy wcale się aż tak bardzo nie zmieniły. Dużym plusem jest dla mnie styl pisania. Książkę czyta się szybko i bez problemu, mimo że porusza cięższe tematy. Do tego widać, że autorka zrobiła ogromny research, co tylko dodaje całości wiarygodności. To nie jest lekka lektura, ale na pewno wciągająca i momentami wręcz trudna do uwierzenia. Jeśli lubicie historie oparte na faktach i interesują Was mniej oczywiste aspekty przeszłości, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć. 

    Recenzja: hustawka.books Malarz Michalina

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

21. Jeśli lubicie kryminalne historie z przeszłości i opowieści o dawnych wierzeniach, zdecydowanie sięgnijcie po tę pozycję. To świetny reportaż o tym, jak w II RP świat racjonalny zderzał się z wiarą w magię - i jak ta wiara potrafiła prowadzić do prawdziwych tragedii i zbrodni. Jako studentka kryminologii jestem zachwycona tą lekturą. Sięgając po książkę, nie spodziewałam się, że aż tak mnie zszokuje. Wiedziałam, że będzie o zabobonach i dawnych wierzeniach, ale nie przypuszczałam, że opisane historie okażą się tak wciągające, a przede wszystkim - tak bardzo prawdziwe. Najbardziej uderzyło mnie to, że wszystkie te wydarzenia miały miejsce w XX wieku. Czytając o oskarżeniach o czary, opętaniach czy działalności znachorów, miałam wrażenie, jakbym cofnęła się o kilka stuleci, a przecież to czasy naszych pradziadków. Książka składa się z jedenastu reportaży opartych na archiwalnych materiałach prasowych. Każda historia jest inna, ale wszystkie łączy jeden wspólny mianownik - strach przed tym, czego ludzie nie rozumieli. To właśnie ten strach prowadził do manipulacji, niesprawiedliwych oskarżeń, a często także do brutalnych zbrodni. Szczególnie poruszające jest to, jak łatwo było wykorzystać niewiedzę i desperację innych, zwłaszcza na wsiach, gdzie dostęp do edukacji i opieki medycznej był bardzo ograniczony. To nie jest lekka lektura - momentami wręcz trudno uwierzyć, że opisywane wydarzenia naprawdę miały miejsce. Nie znajdziecie tu romantyzowania przeszłości, lecz surowy obraz społeczeństwa pełnego lęku, przesądów i niewiedzy, w którym często to strach wygrywał z logiką i prawem. Zdecydowanie polecam tę książkę wszystkim, którzy lubią reportaże historyczne i chcą poznać mniej oczywiste, mroczniejsze oblicze przeszłości. To wciągająca, dająca do myślenia lektura, która na długo zostaje w głowie.

    Recenzja: readwithwichta KUREK WIKTORIA

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

22. "Demoniczne dwudziestolecie" to książka, która wciąga w świat osadzony mniej więcej sto lat wcześniej. Znachorzy, ludzie którzy im ufali, zbrodnie. A to wszystko autorka zawarła z materiałów prasowych... Czy te historie dziś wydałaby się realne? Ciężko stwierdzić; jedni jak najbardziej będą skłoni do takich wyobrażeń, w obecnym świecie, z kolei inni nawet nie będą przekonani do przeszłości. Jednak idąc logiką w których czasach zamieszczone zostały przedstawione, w tej pozycji wydarzenia; są one jak najbardziej prawdopodobne. To czasy, gdzie edukacja nie była dostępna, a medycyna nie za specjalnie rozwinięta, wręcz słaba. Ludzie potrzebują wierzyć w różne rzeczy, aby przetrwać - w tym przypadku padło na zabobony czy leczenia u znachorów. Wszystkie historie (11) są osadzone w różnych częściach Polski; szczególnie objęte zostały wsie. Pokazanie jak łatwo było zmanipulować czy wykorzystać starych ludzi, jest szokująco podobne do obecnych sytuacji; tylko o innym podłożu tematycznym, czy sposobie jego wykorzystania. Wtedy, aby zostać uznanym za czarownice nie trzeba było włożyć,w to dużo starań. Pozycja jest napisana naprawdę przyjemnie - prosto bez zbędnego "lania wody". Co na duży plus mamy w niej zamieszczone zdjęcia, fragmenty artykułów. Pozycje polecam osobom, które lubią zagłębiać się w przeszłość i poznawać z różnych perspektyw, jak wyglądało życie około sto lat temu. Pamiętajcie, że to reportaż historyczny, więc nie znajdziecie tu typowo fabularnej opowieści.

    Recenzja: tiktok Kowalska Gabriela

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

23. Demoniczne dwudziestolecie os Pauliny Drożdż to reportaż historyczny, który przenosi czytelnika w realia sprzed około stu lat, ukazując historie związane z wiarą w znachorów i ludzką łatwowiernością. Książka opiera się na archiwalnych materiałach prasowych które są przedstawione w jedenastu przypadkach. Choć książka jest lekko trudna do czytania uważam że to napewno dodaje tej lekturze uroku. Interesujące są także zdjęcia oraz fragmenty dawnych artykułów prasowych, które przewijają się przez całą książkę. Sięgnęłam po tę książkę z względu na wątek historyczny i jakie mity i legendy przewinęły się przez Polskie oraz jakie z nich zostały zapisane w historii. Czy jestem zawiedziona? Nie. Ale brakuje mi więcej demonów - chociaż myślę że największymi demonami tej historii byli ludzie którzy dopuścili się tych zbrodni. 

    Recenzja: Icansmellbooks _ Goraczynska Karolina

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

24. „Demoniczne dwudziestolecie” to książka o zbr0dniach, w których dużą rolę odgrywali znachorzy i ludzie, którzy im ufali. Historie sięgają mniej więcej stu lat wstecz. Autorka, opierając się na archiwalnych materiałach prasowych, opisała jedenaście takich przypadków. Dziś te historie opisane w książce mogą wydawać się dziwne, momentami wręcz nie do uwierzenia. Ale kiedy weźmiemy pod uwagę czasy, w jakich to się działo, czyli brak dostępu do edukacji, słabą medycynę, dużo niewiedzy - łatwiej zrozumieć, dlaczego ludzie wierzyli w zabobony i „leczenie” u znachorów. Oddawali się różnym praktykom, a czasem oskarżali innych o rzeczy, które nie miały nic wspólnego z prawdą. Historie pochodzą z różnych części Polski, głównie ze wsi. Pokazują, jak łatwo było zostać uznanym za czarownicę, ale też jak łatwo było manipulować ludźmi i wykorzystywać ich strach. To bardzo ciekawa książka. Napisana prosto, konkretnie, bez zbędnego przeciągania. Do tego mamy zdjęcia i fragmenty dawnych artykułów, co jeszcze bardziej przybliża te historie. Książkę czytało mi się bardzo dobrze. To lektura dla osób, które lubią czytać o przeszłości i o tym, jak kiedyś wyglądało życie. Książka trochę skojarzyła mi się ze znanymi „Chłopkami”, jednak tu nie ma tekstu o typowym życiu i pracy na wsi, ale o tym w co wierzyli ludzie, jak radzono, albo raczej nie radzono sobie z niezrozumiałymi sytuacjami i różnymi ciężkimi chorobami. Bardzo polecam! Ciekawa i momentami dająca do myślenia lektura.

    Recenzja: skazana_na_ksiazke Twork Paulina

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

25. 💬Q: Kiedyś 'diabeł w drucie', dziś teorie spiskowe o 5G. Kiedyś widły pod chatą sąsiada, dziś niszczący hejt w social mediach. Czasy się zmieniły, ale czy zmienił się człowiek?💬 Czytając te książkę dosłownie co chwilę robiłam wielkie oczy, a w mojej głowie pojawiało się jedno wielkie niedowierzanie. 👉Zima stulecia? Przecież to niezbity dowód na karę prosto z nieba! "A co, nie mówiliśmy że tak będzie, dopóki djabeł będzie do nas po drucie gadał?" 📻 (Rozdz. 3, Rozgłośnia szatana). 👉Najlepszy plan na uleczenie "opętanej" żony? "Szeptano też, że Ewertowska [wróżbitka] kazała przyrodniemu bratu z@bić swoją żonę, po czym zjeść jej serce". 💔 (Rozdz. 4, Sekta Ewertowskiej). ▫️W książce nie znajdziecie popularnego dziś romantyzowania dawnych czasów. To brutalnie szczera lektura - 1️⃣1️⃣ różnych historii opartych na archiwalnych materiałach prasowych. Autorka przedstawia świat pełen ciemnoty, zacofania i przesądów. Brak dostępu do opieki medycznej sprawiał, że ludzie rzucali się w ramiona wróżbitów i szamanów, którzy bezlitośnie wykorzystywali ich naiwność i desperację. ▫️Demoniczne Dwudziestolecie to reportaż historyczny. Jeśli do tej pory słowa "reportaż" i "historia" kojarzyły wam się wyłącznie z nudą - to po tej książce zmienicie zdanie🔥. Każda z opowieści niesamowicie wciąga, napisana jest lekkim, plastycznym językiem. Całość świetnie uzupełniają archiwalne zdjęcia📽, które pozwalają jeszcze bardziej wczuć się w klimat dawnych lat. To nie podręcznik do historii, to opowieść o codziennym życiu zwykłych ludzi; społeczeństwie, w którym samosądy były na porządku dziennym, a strach przed nieznanym wygrywał z logiką i prawem. Na koniec muszę wspomnieć o bibliografii, która zajmuje prawie 100 stron! Ogromny szacunek dla autorki👏, która przekopała się w przez mnóstwo archiwalnych materiałów, aby jak najwierniej przedstawić ten mroczny fragment historii.

    Recenzja: @bedzie.afera_bookstagram Zegota Paulina

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

26. ༄ Demoniczne dwudziestolecie. Czarownice, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni w II Rzeczpospolitej Paulina Drożdż Rzetelny i bardzo dokładny reportaż o kilku historiach kryminalnych, z przepełnionym ezoteryką tłem. Autorka obiektywnie i szczegółowo przedstawia fakty, których nie znajdziemy w podręcznikach do historii - można to odebrać jako kulisy wielkich wydarzeń rozgrywających się w tamtym wieku w Polsce oraz jako możliwość zajrzenia do codzienności zwykłych ludzi. Fakty i zdjęcia wzbudzają niedowierzanie, a czasem nawet przerażenie. Wszystko to poparte jest archiwalnymi materiałami. Dużo informacji, dużo faktów - ja jednak chętnie poznałabym te historie z mniej reportażowego, a bardziej opowieściowego punktu widzenia. Jeśli ktoś interesuje się historią oraz tematami dawnych wierzeń, uprzedzeń i urojeń, zdecydowanie polecam!

    Recenzja: flowers_in_books Pajka Małgorzata

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

27. Historii podejrzanych o czary skazanych na samosąd, z drugiej storny jasnowidze-oszuści, albo uznanie cud techniki jako narzędzia szatana...Brzmi jak średniowiecze? Otóż to realia XX wiecznej Polski. “Demoniczne dwudziestolecie. Czarownice, znachorzy i zaświatach na usługach zbrodni” to 11 historii kryminalnych z ezoteryką w tle, które czyta się z ciekawością, niedowierzaniem a czasem nawet przerażeniem. To wszystko zdarzyło się naprawdę, w naszych rodzimych wsiach i w Polskich miastach, w miejscach gdzie nikt się tego nie spodziewał. Bezpodstawne oskarżenia o czary, rzekome jasnowidztwo, nawiedzone przedmioty, podejrzane zabiegi medyczne i sekty. Autorka, Paulina Drożdż wchodzi w wiele niuansów i kontekstów zachowując tutaj obiektywność i profesjonalizm. Solidna bibliografia bazująca na materiałach archiwalnych, fragmentach śledztw i publikacji w prasie zajmuje ponad 80 stron! Najbardziej poruszył mnie rozdział 3 “Rozgłośnia szatana”. To wprawiający w osłupienie obraz niezrozumienia nowoczesnych technologii, podszyty fanatyzmem religijnym i strachem przed tym co nieznane. Z jednej stronie książka szokuje, z drugiej skłania do refleksji - czy naprawdę w Polsce od zeszłego wieku zmieniło się tak wiele?

    Recenzja: kartomaniaczka Chyczyńska Weronika

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

28. "Demoniczne dwudziestolecie. Czarownice, znachorzy i zaświaty na usługach zbrodni" Pauliny Drożdż to książka pełna niezwykle interesujących historii. Przedstawia życie i wierzenia zwykłych ludzi, którzy różne zbrodnie próbowali tłumaczyć czarami i zabobonami. Autorka w bardzo dokładny sposób opisuje jedenaście historii kryminalnych, przenosząc nas do powojennej codzienności, która wbrew pozorom wciąż była silnie zakorzeniona w wierze w czarownice i demoniczne moce. Na skutek biedy i analfabetyzmu ludzie często powierzali swoje zaufanie znachorom i ulegali przesądom. Polskie realia naszych dziadków i pradziadków zostały przedstawione od strony, o której dziś nie mówi się często, choć jeszcze sto lat temu były one jednym z tematów prasy. Lektura, ze względu na formę, dostępne zdjęcia i przypisy, jest szybka i przyjemna. Treść została przedstawiona rzetelnie i dokładnie, a mroczne historie wciągają od pierwszej strony. Jest to idealna pozycja dla osób, które interesują się historią, ale niekoniecznie tą dotyczącą wielkich wydarzeń i wojen, lecz codziennym życiem zwykłych ludzi, ich wierzeniami i zwyczajami. Jako osoba, która nie przepada za historią, ale bardzo interesuje się wierzeniami i ludowymi tradycjami, uważam tę książkę za niezwykle fascynującą. Przedstawione historie są momentami przerażające, ukazują mroczne strony ludzkiego życia, a jednocześnie pozwalają lepiej zrozumieć realia i sposób myślenia ludzi tamtych czasów. Uważam, że jest to lektura obowiązkowa, dla osób zainteresowanych podobnymi tematami. Serdecznie polecam!

    Recenzja: suzann_a_ Borowska Zuzanna

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

29. Przyznam, że rzadko sięgam po reportaże.. zazwyczaj nie potrafią mnie do siebie przyciągnąć i omijam je szerokim łukiem. Jednak przy tej książce musiałam przystanąć, przeczytałam opis i bez wahania po nią sięgnęłam. Czy to był błąd? Nadal jestem zaskoczona, że śmiało mogę odpowiedzieć "nie". Autorka zagłębiła się w zbrodnie z dwudziestolecia międzywojennego, gdzie wiedza, zwłaszcza na wsiach, była mocno okrojona. Niestety to bardzo sprzyjało oszustom, którzy nie omieszkali skorzystać z szansy i znaleźć jak najwięcej zysku dla siebie. Przyznam, że te historie potrafiły złamać serce. Czytając opracowane przez autorkę historię, zastanawiałam się gdzie uciekło sumienie i rozum? Skąd tyle bezduszności? Na plus na pewno są krótkie rozdziały, zwłaszcza dla osób (takich jak ja), które niekoniecznie mają po drodze z reportażami. Krótko, treściwie i na temat. Nie ma zbędnych opisów, lania wody. Wszystko jest jasne i dodatkowo urozmaicone przez fotografie oddające tamte lata. Głosuje na tak. Dodatkowo autorka swoim piórem potrafi czytelnika skutecznie zatrzymać, przyznam, że po rozpoczęciu rozdziału musiałam go dokończyć, innej opcji nie rozważałam. Reasumując, książkę na pewno dałabym osobie poszukującej treściwej lektury, z krótkimi rozdziałami, zainteresowaną historią, której w podręcznikach szkolnych nie znajdziemy oraz dla tych co ciekawią się nietypowymi zbrodniami.

    Recenzja: zarwana_noc Torczyńska Małgorzata

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

30. „Demoniczne dwudziestolecie” Pauliny Drożdż to bardzo ciekawa i treściwa książka pokazująca mniej oczywiste oblicze dwudziestolecia międzywojennego. Publikacja jest podzielona na krótkie rozdziały, z których każdy przedstawia inną historię lub zjawisko z tamtego okresu. Dzięki temu czyta się ją szybko i z dużym zainteresowaniem. Autorka opiera się na konkretnych źródłach, dodaje przypisy oraz zdjęcia, co sprawia, że książka ma nie tylko charakter popularnonaukowy, ale też dokumentalny. Widać jej duże zaangażowanie i widzę w tym temacie. Pozwala spojrzeć na znaną epokę z zupełnie innej strony i odkryć historie, o których rzadko mówi się w podręcznikach. To świetna propozycja dla osób, które lubią krótsze, dobrze opracowane historie i chcą dowiedzieć się czegoś więcej o mniej oczywistych aspektach przeszłości bez sięgania po typowo ciężkie, historyczne książki.

    Recenzja: _bookworm_beauty Gurowiec Dominika

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

więcej recenzji

ukryj recenzje