Recenzje

„Biurowy tyran” autorstwa Nicole Snow to książka, która mimo swojej całkiem pokaźniej grubości umili Wam ten letni wieczór. Pierwsze spotkanie naszych głównych bohaterów bardzo mnie rozbawiło i sprawiło, że tak szybko zakochałam się w nich. Sabrina wierzy w przesądy i kiedy w piątek trzynastego łamie obcas oraz traci pracę wie, że ten dzień musi się skończyć jak najszybciej. W parku próbuje się zrelaksować przy towarzystwie swojej ukochanej kawy, ale jej relaks bardzo nie podoba się pewnemu marudnemu gościowi w garniturze, który domaga się jej przesunięcia. Brina ma dość, od słowa do słowa próbując zrobić mężczyźnie na złość wypluwa resztkę swojej kawy na jego drogie buty. Dziewczyna spodziewa się go już nigdy nie spotkać, ale ku jej zdziwieniu kilka dni później dostaje od jego firmy zaproszenie na rozmowę o pracę. Na jakie stanowisko? Osobistej asystentki swojego ulubionego gbura. Książka sprawiła, że wiele razy uśmiałam się jak nigdy. Nasza bohaterka nie gryzie się w język i zdecydowanie nie pozwala sobie wejść na głowę nawet swojemu nowemu szefowi. Jeśli zachęcił Was motyw „enemies to lovers” to od razu rozbije waszą bańkę… niestety wrogami są bardzo krótko. Nasz szef - Magnus - przepada dla swojej asystentki bardzo szybko. Nie szczędzi sobie przemyśleń na temat swojego zachwytu jej ciałem oraz swoimi niecnymi zapędami. Scen zbliżeń mamy dużo, nawet dla mnie trochę za dużo, ale są one spójne do postaci naszego głównego bohatera, który ma zdecydowanie DUŻY apetyt. Poza dogryzaniem sobie i natłokiem pracy książka porusza wiele ważnych tematów. Jak ważne jest wspieranie rodziny, jak kłamstwa wychodzą na jaw w najgorszy sposób, jak dźwigane problemy z naszych barków zawsze odbiją się na naszym życiu. Autorka zauroczyła mnie swoim piórem. Książke czytało się bardzo szybko a historia była niesamowicie wciągająca. Na pozór może wydawać się tylko zwykłym kolejnym romansem, ale zagłębiając się w tę historię możemy wyciągnąć wiele ważnego. Podsumowując - 4 gwiazdki.

Czy potrafisz dostrzec swoją wartość i naprawdę docenić siebie? 📚Kobiety od najmłodszych lat często są wychowywane na grzeczne, ciche, opiekuńcze. Przynajmniej tak było w czasach mojego dzieciństwa. Jak to wpływa na dorosłe życie? Często nie umiemy wyrażać swojego zdania, boimy się ubrać tak, jak mamy ochotę - z obawy przed opinią innych. Nie potrafimy zawalczyć o własne kariery, bo wątpimy w swoje możliwości. Trwamy w relacjach, które nam nie służą, bo paraliżuje nas lęk przed samotnością. 📚Ten poradnik pokazuje, jak zacząć doceniać siebie i swoją wartość. Przypomina, że każda z nas jest wyjątkowa - niezależnie od tego, co myślą o nas inni. Bo to, co myślą, to ich sprawa, nie nasza. Autorka uczy też, jak radzić sobie z lękiem przed zmianą i działaniem. 📚Książka podzielona jest na 10 rozdziałów, z których każdy dotyczy innego obszaru rozwoju. Na końcu znajdziemy miejsce na własne notatki i ćwiczenia do wykonania. 📚Choć uważam się za dość świadomą kobietę, podczas lektury znalazłam kilka rzeczy, nad którymi chcę popracować. Nie zdążyłam jeszcze przejść całego 10-tygodniowego treningu, ale już teraz patrzę na siebie inaczej. Mam nadzieję, że uda mi się wprowadzić te zmiany i spojrzeć na siebie z większą łagodnością i zrozumieniem. 📚Polecam tę książkę każdej kobiecie. Wszystkie jesteśmy wartościowe - choć często zupełnie o tym zapominamy.

TUS - Trening Umiejętności Społecznych. Myślę, że pracując z dziećmi każdy z nas słyszał o tych zajęciach lub nawet je prowadzi czy kieruje na nie swoich uczniów.. Czy są to łatwe do prowadzenia zajęcia? Tu już powinni wypowiedzieć się specjaliści, ja jednak patrząc trochę "z boku" podziwiam często specjalistów za te zajęcia - nie tylko muszą odpowiednio dobrać grupy do pracy, ale także kierować zajęciami tak, aby uczniowie chętnie na nie uczęszczali i wynosili z nich odpowiednie wnioski. Niedawno ukazała się książka "TUS skrojony na miarę" autorstwa Karoliny Pudło i Aleksandry Pęcak która pokazuje jak w odpowiedni sposób planować i realizować zajęcia. Nie myślcie, że książka jest przeznaczona wyłącznie dla specjalistów prowadzących te zajęcia. Każdy kto pracuje z dziećmi znajdzie tak naprawdę świetne przykłady działań dla własnej pracy. W książce znajdziecie m.in.: ✅ Co to jest TUS i jakie cele powinien realizować specjalista; ✅ Jak w odpowiedni sposób dobierać uczestników zajęć w grupy; ✅ Jak pracować z różnymi grupami wiekowymi; ✅ Jak nawiązać prawidłową współpracę z rodzicami. Dodatkowo znajdziecie także porady dotyczące pracy z dziećmi neuroatypowymi, propozycje aktywności a także karty kwalifikacji i obserwacji. To co jednak ja najbardziej lubię w tego rodzaju książkach to case study, czyli przypadki grup, które zostały objęte TUS. Niezależnie czy prowadzicie zajęcia czy pracujecie z dziećmi - każdy w tej książce znajdzie coś dla siebie ❤️

Byłabym zachwycona, gdybym nie znała 1. Części. „Jaruna” czytałam dawno, ale musiałam zrobić przerwę po pewnej scenie. Zlecenia gw@1tu przez głównego bohatera, nie potrafię wybaczyć. Gdy wyrzucić tę jedną cholerną scenę z mojej głowy, to „Wejar” podobał mi się bardzo, ponieważ Jaryło w 2. części, to jest zupełnie inny typ niż w "Jarunie". „Wejar” jest naprawdę dobry! Skupienie na relacji Dobrawy i Jaryła jest cudne. Oni nie są idealni. Sprzeczają się, docierają, poznają się lepiej. Podoba mi się kreacja bohaterów, ich niepozorne zmiany i rozwój. Miejscami aż uroczo! Przy zakończeniu poczułam niedosyt! Więcej Dobrawy i Jaryło! No zauroczona jestem! (Dopóki nie pamiętam o 1. części) Mamy także ciekawe postaci poboczne. Bardzo lubię Janka, a Boruta jest genialny! Kocham! Poproszę całą książkę o przygodach Boruty! Osadzenie fabuły w słowiańskiej kulturze jest świetne. Mamy niewiele takich pozyzji, więc cieszę się z każdej, która wychodzi. Co mogłoby być lekko dopracowane, to główny konflikt. Nadchodzi wojna z Marzanną i naszej głównej bohaterce wszystko przychodzi zbyt łatwo. Choć dzięki temu akcja leci nam bardzo szybko. Do samego tekstu, nie mam zastrzeżeń. Widać dużą poprawę w stylu. Czytało mi się przyjemnie i płynnie. Mocno się wciągnęłam i nie zorientowałam się, że jestem w połowie. Pobudza emocje. Czujemy stratę, żałobę, ale także nowe przyjaźnie i budowanie relacji. W tej części także spodobał mi się humor i dialogi. Tak więc dopóki potraficie zapomnieć o Jaryle z „Jaruna”, albo zwyczajnie przeczytacie tylko „Wejar”, to polecam! Świetna lektura! Jeśli jednak czytając przy każdym miłym geście Jaryły, będziecie miały flashbacki z 1. części, to może być ciężko.

„Życie jest zbyt krótkie, żeby pozwalać, by lęk zabierał nam dobre chwile”. Cole Lancaster, właściciel sieci kawiarni Wired Cup, postanawia osobiście skontrolować swoje lokale i sprawdzić, co można ulepszyć, by przynosiły większe zyski. Niestety, jego wizyta nie kończy się tak, jak ją zaplanował… Wszystko przez kobietę, która postanawia stanąć w obronie baristy. Nieznajoma — choć zjawiskowo piękna — nie przebiera w słowach i bez ogródek przedstawia swoje zdanie na temat Cole’a. Chwilę później opuszcza lokal, zostawiając po sobie… własnoręcznie przygotowaną kawę, której smak zwala Lancastera z nóg. Zachwycony, Cole nie zamierza odpuścić. Wydaje polecenie, by jak najszybciej sprowadzić kobietę do jego firmy — choćby tylko na kilka miesięcy. Stawka? Nie gra roli. Eliza przyjmuje propozycję pracy. Wkrótce odkrywa, że jej nowy przełożony to mężczyzna o intensywności i złożoności porównywalnej z najlepszymi kawami świata. Praca, która miała być spełnieniem marzeń, szybko okazuje się także ryzykiem i… pokusą, której trudno się oprzeć. „Wyzwanie pachnące kawą” to drugi tom serii Garnitury Seattle autorstwa Nicole Snow. Choć nie czytałam pierwszego tomu, absolutnie nie przeszkadzało mi to w odbiorze historii — każda z książek opowiada osobną opowieść, więc śmiało można sięgać po nie w dowolnej kolejności. Jeśli lubicie silne bohaterki z pasją i pewnych siebie miliarderów, którzy uważają, że świat leży u ich stóp, to ta historia Was nie zawiedzie. Mieszanka dwóch wyrazistych charakterów gwarantuje emocje, od których serce zaczyna bić szybciej — zupełnie jak po porządnym espresso