Recenzje

Urlop tuż-tuż, a u nas nie liczy się on bez górskich wędrówek. A jak górskie wędrowanie to zawsze z najlepszymi przewodnikami z serii Trek&Travel od Wydawnictwa Bezdroża. Idealnie się złożyło, że dokładnie w czasie, gdy planuję nasz wyjazd na rynku ukazał się przewodnik o Tatrach Wysokich, bo to one najbardziej nas w tym roku przyciągają! Ale nim sprawdzimy go w praktyce, to już mogę dać Wam znać, że jest tak samo dobry jak wszystkie inne z tej serii, jakie posiadamy. Przejrzysty, czytelny, pełen użytecznych informacji, z propozycjami 17 szczegółowo opisanych tras głównych i 13 trasami dodatkowymi, a także propozycją atrakcji turystycznych w okolicy. Bardzo cenię opisy tras w tych przewodnikach - z dokładną mapą, kolejnymi punktami na trasie, informacją o jej długości, przewyższeniach, średniej długości przejścia i stopniu trudności. W dodatku opatrzone pięknymi ilustracjami, szczegółowym opisem z licznymi ciekawostkami. Opisy tras poprzedzają informacje o Tatrach, ich klimacie i przyrodzie, a także zasady przygotowania się do wyruszenia w góry. Same trasy są różnorodne i każdy może wśród nich znaleźć coś dla siebie. Nieraz planowałam nasze górskie wycieczki z tymi przewodnikami i nigdy mnie nie zawiodły, więc tak naprawdę ruszając w góry, których jeszcze nie zdeptaliśmy w ciemno sięgam po przewodniki Trek&Travel z Bezdroży. Są świetne także dlatego, że mają poręczny format i łatwo zabrać je ze sobą do plecaka. Polecam!

Tak na dobry sen zapraszam was na moją opinię na temat książki Forget Me Not od Ludka Skrzydlewska - strona autorska i Editio Red. No to jedziemy. Ludka Skrzydlewska znowu to zrobiła! Nie wiem, jak ona to robi, ale każda jej książka trafia prosto w moje czytelnicze serce. Uwielbiam jej twórczość - za lekkość, za błyskotliwe dialogi, za emocje, które przychodzą znienacka i nie chcą odpuścić. Jej styl pisania jest cudownie lekki, wciągający i niesamowicie obrazowy - z łatwością przenosi mnie w sam środek opowieści. „Forget Me Not” to historia, od której trudno się oderwać. To miała być jedna noc, zapomniana historia bez imion i numerów telefonów… a wyszła z tego prawdziwa burza uczuć, tajemnic i nowych początków. Astra i Thane są jak ogień i lód - oboje poranieni, oboje próbujący poskładać się na nowo, i oboje nieprzygotowani na to, co ich połączyło. Astra to bohaterka, której nie sposób nie kibicować - inteligentna, niezależna, ale i zagubiona po zdradzie, której kompletnie się nie spodziewała. A Thane? Chciałoby się powiedzieć: „halo, gdzie byłeś wcześniej?”. Jest intrygujący, pełen sprzeczności i zdecydowanie niełatwy do rozgryzienia. To, co kocham u Ludki, to fakt, że jej historie nigdy nie są banalne. Zawsze dostaję coś więcej niż tylko romans - emocje, drugie dno, postacie z krwi i kości. Forget Me Not to opowieść o tym, że czasem to, co wydaje się końcem, jest początkiem czegoś lepszego. Że warto ryzykować, nawet jeśli życie właśnie rozpadło się na kawałki. Jeśli kochacie książki, które zostają z Wami na dłużej, przy których się śmieje, wzrusza, czasem złości - a potem chce się więcej - ta książka jest dla Was. A Ludka? Cóż… dla mnie to jedna z najlepszych polskich autorek romansów. I nie przestanę tego powtarzać. ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️/10

Czy można nauczyć dzieci relacji jak robienia naleśników? Autorki tej książki przekonują, że zdecydowanie nie da się tego zrobić „na sucho” - potrzebne są doświadczenia, próby, błędy i... relacja. „TUS skrojony na miarę” to niezwykle wartościowy przewodnik dla każdego, kto prowadzi Trening Umiejętności Społecznych - nie tylko z dziećmi z trudnościami, ale również z tymi, które po prostu potrzebują być bardziej „w relacji z drugim człowiekiem”. Karolina Pudło i Aleksandra Pęcak, psycholożki z ogromnym doświadczeniem, pokazują TUS nie jako gotowy szablon do powielania, ale jako elastyczne narzędzie, które warto dopasować do konkretnej grupy i jej potrzeb. To książka, która porządkuje wiedzę, ale też otwiera oczy. Przypomina, że dzieci nie uczą się relacji z karty pracy, tylko w bezpiecznym środowisku, gdzie mogą być sobą, spróbować jeszcze raz, doświadczyć akceptacji. Ogromnym atutem tej pozycji jest jej praktyczny charakter - od gotowych scenariuszy i kart obserwacji, przez opisy pracy z grupami neuroatypowymi, aż po refleksje nad tym, co zrobić, gdy TUS... jednak nie działa. Wszystko podane z dużą uważnością i empatią. To książka, która inspiruje, daje narzędzia i przypomina, że w pracy z dziećmi i młodzieżą najważniejsza jest relacja. A pierwszy naleśnik - jak to pierwszy - może się nie udać. I to też jest okej. Milego czytania. 

Kawa czy herbata? Ja od pewnie już z 15 lat zdecydowanie tylko herbata, i tylko czarna, mocna bez cukru, owocowe herbaty to zupełnie nie moja bajka. Kawa po latach mi już nawet nie smakuje, a na szczęście mocna herbata budzi, więc swoje zadanie spełnia. Książka ta zdecydowanie jednak pachnie kawą i to jak! On jest właścicielem firmy, bogatym i wpływowym. Jako właściciel sieci kawiarni czasem w którejś się pojawia. W czasie jednej z takich wizyt poznaje Elizę, która jest wielką pasjonatką kawy. Poznają się w takich typowych okolicznościach jak na komedię romantyczną przystało, czyli w chwili, gdy ona mu po prostu nagadała, i to tak konkretnie! On potrzebuje jej zawodowo, ale z czasem jak się pewnie domyślacie pojawią się i te prywatne pragnienia. Mamy więc super scenariusz na piękną miłosną historię. Jak ja oceniam? Książka tak naprawdę nie wyróżnia się spośród wielu romansów biurowych. On jest jak można się domyślić z tych trudnych i władczych, ona jest tą iskierką radości w jego ciężkim losie. Pojawiają się tu wątki też, które wiele z nas czytelniczek lubi, czyli samotne rodzicielstwo, czy trudna przeszłość. Trzeba przyznać, że bardzo dobrze czyta się historię samotnego ojca nastolatki, który nie do końca jest gotowy na nowy rozdział w życiu. Dużo koloru tej książce dodaje córka Pana biznesmena, ale też sama Eliza jest dość barwną postacią. W fabułę wpleciona jest też przeszłość Cole'a, która dotyczy jego zmarłej wiele lat temu żony. Wątek jest oczywiście ważny i ciekawy, bo wpływa istotnie na obecnie rozwijającą się relację. Przeszłość Cole'a jak każde traumatyczne przeżycie, kiedy nie jest przepracowane do końca wraca, a tutaj przeszłość jeszcze namiesza i wywoła sporo emocji. Tu zdecydowanie duży plus tej książki w postaci wydarzeń, które w pewnym momencie naprawdę przykuły mnie do fotela! Polecam jeśli nie znacie tej serii, przyjemna lektura kolejnego tomu, chociaż przyznaję, że w przypadku obu tomów miałam momenty, że trochę mi się książka dłużyła.

„Żyj bez maski!” to połączenie elementów autobiografii i przystępnego przewodnika dla osób neuroatypowych, osób podejrzewających, że mogą mieć ADHD/spektrum autyzmu oraz ich bliskich. Autorka opiera się również na swoich doświadczeniach - otrzymała ona diagnozę jako 24-letnia kobieta. Książka zbudowana jest z krótkich, samodzielnych rozdziałów: tłumaczy kryteria diagnostyczne, wyjaśnia, jak mogą się przejawiać cechy ADHD i spektrum autyzmu u dorosłych, zwłaszcza tych, którzy maskują swoje objawy, omawia psychiczne skutki braku diagnozy, kwestie tożsamości, a także potrzebę wspierania się autodiagnozą. Każdy rozdział zaczyna się zapowiedzią tematów i kończy krótkim podsumowaniem z kluczowymi punktami. Styl jest zwięzły, przyjazny osobom neuroatypowym - pozwala na swobodne przeskakiwanie między rozdziałami bez utraty wątku. „Żyj bez maski!” to wartościowy i empatyczny przewodnik dla osób na początku swojej neuro‑samodzielnej podróży. Middleton tworzy bezpieczną i wspierającą przestrzeń - szczególnie dla młodych dorosłych, którzy mierzą się z późną diagnozą ADHD i spektrum autyzmu. Dla osób posiadających już dość ugruntowaną wiedzę może być jednak lekturą, która nie wniesie do tematu nic nowego. Jeśli szukasz serdecznego i przystępnego głosu, który wyjaśni Ci różne wątpliwości w nowym, neuroatypowym świecie, to ta książka z pewnością będzie dobrym wsparciem :)