Recenzje

Czasem zdarzają się książki, które pomimo niewielkiej objętości, wciągają nas bez reszty w swój świat i nie pozwalają się oderwać aż do ostatniej strony. Książki bardzo poruszające i emocjonujące. Taka bez wątpienia była książka Anny Wolf "Iluzje Royal". Jest to opowieść o dwóch duszach, którym los nie sypał kwiatów pod nogi, raczej rzucał ciernie i kazał po nich kroczyć. Royal to młoda dziewczyna, która straciła w życiu wiele, ale czy dostrzeże coś, co pozwoli jej stawić czoła demonom i zawalczyć o lepszą przyszłość i bezpieczeństwo? Bo ile może znieść taka młoda osoba? Jak się okazuje na przykładzie Royal, bardzo wiele. I dużo też potrafi przecierpieć w obronie swoich bliskich. Ale o co chodzi to już sami sprawdźcie. A drugi bohater Jack, nie jest kryształowo czysty, ale i on w końcu dostrzega, co dla niego ważne i dużo zrobi, by to chronić. Jak dużo? No cóż... Autorka potrafi stopniować napięcie, pokazując, że życie naprawdę umie nas zaskoczyć. A przeszłość i traumy niestety czasem nie pozwalają nam normalnie żyć, wciągając nas w iluzoryczny, oniryczny świat. Jest tu też kilka ognistych, gorących scen, więc to historia zdecydowanie 18+. Ale są tak umiejętnie wplecione w fabułę, że absolutnie mi nie przeszkadzały podczas czytania. Bolesna, momentami poruszająca, bardzo emocjonująca opowieść, którą warto przeczytać. Polecam.

Powiem wam, że bardzo zaciekawił mnie opis tej książki, przez co zdecydowałam się po nią sięgnąć. Cały początek książki bardzo mnie zaciekawił, polubiłam się ze stylem pisania autorki, bardzo szybko dobrnęłam do setnej strony. Było kilka minusów, w tej historii, po pewnym czasie zaczęły mnie lekko irytować zachowania głównych bohaterów, lub ich teksty, nie zbyt przypadły mi do gustu. Uważam też, że akcja całej książki, toczyła się troszkę za szybko. Wiele rzeczy czytałam po kilka razy aby je zrozumieć. Podobało mi się to, że w książce jest wiele opisów, więc z nich możemy wynieść wiele rzeczy. Tak jak wspominałam wcześniej, styl pisania autorki jest lekki, dzięki krótkim rozdziałom naprawdę szybko się czyta. Nim się obejrzałam byłam już na epilogu. Wiele rzeczy zaskoczyło mnie w tej historii, jest tutaj sporo zwrotów akcji, myślałam że już nic mnie nie zaskoczy, w zaraz autorka dawała jakąś nieprzewidywalną rzecz. Możemy zaobserwować zmianę u głównej bohaterki, ta zmiana jest widoczna przez całą książkę, od czasu kiedy przebywa w swoim rodzinnym mieście, po wyjazd. Jej zachowanie w wielu przypadkach było zrozumiane, dziewczyna która cały czas jest pod opieką rodziców, którzy zabraniają jej na wiele rzeczy, chce zacząć żyć jak reszta jej znajomych, przez co posuwa się do różnych działań. Zachowanie Grety, lekko zaczynało mnie irytować, nie umiem wyjaśnić, w dobry sposób dlaczego, ale napewno w wielu kwestiach bym się z nią nie dogadała. Natomiast jeśli chodzi o braci Norvel, mam do nich bardzo mieszane uczucia, mam nadzieję, że w kolejnych tomach dostanę odpowiedzi na pytania które pojawiły się w mojej głowie. Zakończenie, dość mocno mnie zaintrygowało.

Drogi Czytelniku, chciałabyś wiedzieć, jak to jest być mną, Brooklyn Sanders? Nigdy nie byłam bogata. Nigdy nie spotkałam swojego ojca. Teraz miałam nigdy nie spotkać mamy, którą kochałam najbardziej na świecie. Miałam tylko ją, teraz zostałam sama. Sama z krwawiącym sercem, które już nigdy nie będzie bić. Został mi tylko wujek, którego nie znałam — musiałam się do niego przeprowadzić, choć tego nie chciałam. Chciałam zostać w domu. W domu, który był pełen miłości, nawet jak nie mieliśmy dużo pieniędzy. Musiałam także zmienić szkołę — to kolejna rzecz, której nie chciałam, czy miałam wybór? Nie. Nagle w moim życiu zjawił się ktoś, kto sprawił, że moje serce zaczęło bić ponownie. Szalało, nie chcąc przestać — bałam się tego uczucia. Bałam się miłości, ponieważ wiedziałam, że zaboli — może nie teraz, może nie za dziesięć lat, ale zaboli. On jednak nie zamierzał odejść — trwał przy moim boku, gdy tego najbardziej potrzebowałam. Czy to oznaczało, że moje serce nie zostało ponownie złamane? Chciałabym odpowiedzieć inaczej, niż nie... Jestem Brooklyn Sanders i moje życie to jeden wielki PECH. Drogi Czytelniku, nie wiem, czy pamiętasz, ale w ostatniej recenzji napisałam, że potrzebuje czegoś, co zmiażdży moje serce — to właśnie wtedy ten tytuł trafił w moje ręce i sprawił, że łzy lały się strumieniami, chociaż nic na to nie wskazywało. „Nietykalni" to nie tytuł, który od początku się kocha — pozostawia wiele wątpliwości, jak i pytań, czy to na pewno musiało się wydarzyć. Mimo pozytywnego nastawienia, myślałam, że moja recenzja będzie negatywna, aż nagle doszłam do końca i to zmieniło wszystko. Zmieniło moje serce, które teraz bardzo cierpi — gdzie jest druga część? Gdzie?! Chciałabym napisać — nie czytaj tej książki, nie znajdziesz w niej NIC dobrego, jednak muszę napisać — czytaj, bo ta książka miażdży serce! Aczkolwiek końcówka nie sprawiła, że o minusach, których było najwięcej, zapominamy, dlatego od nich sobie zaczniemy — warto podkreślić, że jest to moje pierwsze spotkanie z autorką i wiem, że nie ostatnie. Mam nadzieję, że minusy, o których porozmawiamy, nie będą mieć miejsca w dalszej części. Początek wydawał się w porządku — poznajemy bohaterkę, która straciła matkę i rozpoczyna naukę w nowej szkole. Szkole dla elity, do której nie pasuje. Na szczęście miała przy sobie osobę, dzięki której dni w szkole nie były takie złe. Wszystko zaczęło się, gdy pierwszy chłopak zainteresował się naszą bohaterką. Zaraz dołączył kolejny mężczyzna, którego nie powinno tam być. Przez to Brooklyn była niezdecydowana i latała z kwiatka, na kwiatek. Wiem, że we wcześniejszym miejscu zamieszkania, nie miała czasu na romans, czy poznanie mężczyzn, którzy byliby nią zainteresowani, ale to, co miało tutaj miejsce, to zachęcało do dalszego czytania. Zamiast przyjemności, jaką zazwyczaj odczuwam, gdy obserwuje, jak bohaterowie poznają się i odkrywają, czym jest miłość, czułam frustrację i jedyne, co miałam w głowie to: „co ty robisz dziewczyno? Ogarnij się!!". Jasne, takie uczucie również jest potrzebne, lecz gdy czujesz go całą książkę, przestaje być zabawnie. Uważam, że nie byli to dla niej najlepsi kandydaci, zresztą nie tylko ja tak uważałam.Jeśli już przy tym jesteśmy, to chcę poruszyć wątek Matta, którego mogliśmy poznać, czytając opis. Nie rozumiem, dlaczego nagle zacząć rozmawiać z Brooklyn i chcieć z nią czegoś więcej, skoro dotąd nie rozmawiali. Pojawił się nagle i chciał, żeby kobieta zmieniła swoje życie, zrywając znajomość z pierwszym mężczyzną. Zresztą sam nie mógł się zdecydować — raz było wszystko pięknie, troszczył się o nią, a raz miał ją głęboko gdzieś i pokazywał to dosadnie. Liczyłam na wątek romantyczny, który zwali mnie z nóg, uwolni emocje, a dostało coś, czego nawet nie można nazwać romantycznym. Gdybym miała przyczepić się do jeszcze jakiejś postaci, byłaby to zdecydowanie Kennedy, który irytowała mnie niemiłosiernie — na koniec to odrobinę się zmieniło, dlatego że przestała być taka, jaka była. Podobno chciała wzbudzić zazdrość w chłopaku, z którym nigdy nie rozmawiała, ale nie raczyła o tym powiadomić Brooklyn i zachowała się paskudnie. O samej Brooklyn, a raczej jej przeszłości, wiemy naprawdę mało — pragnę przypomnieć, że jest główną bohaterką, więc czytelnik chce wiedzieć, ile może, żeby lepiej zrozumieć jej zachowanie. To dzięki przeszłości dziewczyna znajduje się w miejscu, w którym się znajduje, dlatego fajnie byłoby, gdyby autorka dopełniła jej tożsamość. Brakowało mi szczegółów, który wyjaśniłyby, dlaczego stało się tak, a nie inaczej. Liczę, że w kolejnej części poznamy naszą bohaterkę, która częściowo zdobyła moją sympatię — nie mogę zapomnieć, jak irytowała mnie przez większość czasu, ale życie ją doświadczyło. Była zraniona. Ostatnie, do czego mam jakieś ale, to wątek tajemnic — razem z bohaterką trochę tych tajemnic odkrywamy, lecz nie dostajemy odpowiedzi, których potrzebujemy. Jasne, na jednej części się nie skończy, dlatego rozwiązania przeczytamy w następnych częściach. Jednak uważam, że czytelnik potrzebuje, czegoś w pierwszej części, aby sięgnąć po kolejne. Nie mówię, że miała grać w otwarte karty, bo to też nie miałoby sensu — chodzi mi o podanie faktów, które wprowadziłyby napięcie, na które część osób czekało i pozostawiłoby pytania w głowie, na które na razie nie dostaniemy odpowiedzi — to sprawiłoby, że czytelnik z zapartym tchem czekałby na kolejne książki autorki. W końcu mogę przejść do tego, co podobało mi się najbardziej, czyli do zakończenia, o czym wspomniałam wyżej. To właśnie na koniec pojawiła się bomba emocji, na którą tak czekałam — pojawiły się łzy, śmiech, napięcie i szok, bo takiego zakończenia nikt się nie spodziewał. Były sceny, które łamały serducho — nie sądziłam, że autorka ma taki plan na przyszłość Brooklyn. Te sytuacje sprawiły, że jak najszybciej chcę mieć w ręku drugą część, żeby znaleźć odpowiedzi na pytania, które krążą w mojej głowie do tej pory. Mimo sporej ilości minusów, nie mogę powiedzieć, że styl autorki był zły — był lekki i przyjemny, co sprawiło, że lekturę czyta się szybko. Plusem są też krótkie rozdziały i narracją pierwszoosobowa, dzięki której poznajemy dokładne myśli bohaterki. Choć jej przeszłość może wydawać się niezrozumiała, teraźniejszość to nadrabia. Chciałabym napisać, że pisarka ma fach w ręku, ale w końcu to jej czternasta książka, więc jakieś doświadczenie ma. Drogi Czytelniku, przykro mi, że pojawiło się tyle niedociągnięć, jednak one nie sprawiły, że bawiłam się źle — mogę powiedzieć, że bawiłam się dobrze i z pewnością sięgnę po następną książkę, aby razem z Brooklyn odkryć tajemnice, które nie zostały wypowiedziane. Ta sytuacja udowodniła, że czasami warto dać książce drugą szansę, bo możemy zaskoczyć się pozytywnie.

Cenię tę książkę za to, że daje poczucie sprawczości — nawet poza gabinetem terapeutycznym. Pracuje na wielu poziomach: ciało, umysł, oddech, ruch i świadomość. Dla kobiet i osób pracujących z traumą to skarb: kompaktowy, ale kompletny i nieprzerażający. Polecam zarówno klientkom, jak i terapeutkom! 🌟 Dlaczego warto?  Kompaktowy przewodnik pełen konkretnych ćwiczeń, gotowych do użycia od razu - idealny nawet na pierwsze wsparcie w trudnych chwilach.  Podejście oparte na mózgu i ciele - czerpiące z neurobiologii, a więc zrozumiałe i skuteczne.  Materiały psychopedagogiczne - gotowe handouty do druku lub wykorzystania w czasie sesji terapeutycznych. To niezwykle praktyczny i pełen empatii przewodnik, skonstruowany jako „narzędziownik”oparty na najnowszych osiągnięciach neurobiologii.

Szkarłatny arystokrata to książka, która mnie pozytywnie zaskoczyła. Nie spodziewałam się tak pięknego romans fantasy, który pochłonął mnie do tego stopnia, że przeczytałam go w jedną noc. To połączenie Bridgertonów, a kto ich nie lubi prawda. Ja kocham całym sercem, a zapoznając się z tą lektura przepadałam dla Dragana i Cereli. Na początku autorka zapoznaje nas z dzieciństwem Dragana, które nie było zbyt łatwe. W czasie jego narodzin przy porodzie zmarła jego matka. Jego ojciec nie mógł się z tym pogodzić i obwiniał o śmierć swojej ukochanej, syna. Pastwił się nad nim. Miał go za najgorszego potwora. Czytając to moje serce pękło. Bo jak można swoje jedyne dziecko tak potraktować. Rozumiem rozpacz, ale dziecko nie jest niczemu winne.  Nasza kochana Cerelia nie jest taka grzeczna za jaką ją na początku miałam. Czytając miałam takie o kurczaki to niezły z niej gagatek 🤣 Ona kocha adrenalinę i pojedynki na miecze. Pomimo rodowodu, za który większość panienek by zabiła ona woli ogrywać mężczyzn w Vista, ale wiecie, że kobiecie to nie wypada, więc dziewczyna musi się przebierać za mężczyznę. Dziewczyna ciągle wpada w jakieś kłopoty i z jednych z nich  ratuje ją Dragan. Między nimi odrazu dało się wyczuć niechęć. Ona sprzeciwiała się jemu, a on jej. Dogryzali sobie wzajemnie. To było urocze. Zaczyna się ich wspólny taniec pełny wzlotów i upadków.  Gdybym nie wiedziała, że to jest debiut nigdy bym nie pomyślała o tym. Autorka stworzyła cudowny świat, w którym się zatraciłam. Byłam ciekawa tajemnic i świata, do którego obydwoje należeli. Ta dwójka była magiczna.  Odkrywali swoje pochodzenie krok po kroku, aż doszli do prawdy. Fabuła od samego początku wciągnie każdego czytelnika . Gwarantuje to wam. Autorka ma lekkie pióro. Książka jest napisana bardzo fajnym językiem z epoki romantyzmu. Bardzo mi się to podobało. Rzadko czytam takie książki i mi ich brakuje. Ja jestem oczarowana ta pozycja i bardzo wam ja polecam 💚!