Recenzje
ADHD jest super. Jak przeżyć życie na turbodoładowaniu
„ADHD jest super. Jak przeżyć życie na turbodoładowaniu” Autorzy: Penn Holderness & Kim Holderness Bestseller NYT Jestem w trakcie diagnozowania ADHD… i ta książka naprawdę pomogła mi ogarnąć chaos w głowie. Nie tylko dodała mi otuchy, ale też pozwoliła spojrzeć na wiele rzeczy z humorem - i zrozumieniem. Bo życie na turbodoładowaniu może być naprawdę super… gdy wiesz, jak nim sterować To lekka, ciepła, pełna luzu książka, która mówi głośno o tym, co wielu z nas czuje w środku - ale nie umie nazwać. Śmiałam się, wzruszałam i miałam tysiąc „aha!” po drodze Jeśli też się diagnozujesz, podejrzewasz ADHD lub po prostu chcesz lepiej zrozumieć siebie lub kogoś bliskiego - bardzo polecam!
Wszystkie barwy mroku
Goodreads, Lubimyczytać i Empik: Ponad sześcousetstronicowa powieść, którą chciałoby się przeczytać jednym tchem. Piękne studium miłości - rodzicielskiej, romantycznej, do Stwórcy i do drugiego człowieka, ale także - obsesyjnej, wyniszczającej, biorącej więcej, niż człowiek może dać. Fabuła, choć niezwykle mroczna i ponura, wciąga bez reszty; bohaterowie, których decyzje nie zawsze da się zrozumieć i wspierać, stają się czytelnikowi tak bliscy, że gotów jest zarwać noc, by dowiedzieć się, jak potoczyły się ich losy. Lektura, poza ukazaniem nam najjaśniejszych oraz najciemniejszych stron miłości, zmusza nas do refleksji nad naszymi własnymi marzeniami i pragnieniami, pytając: czy naprawdę warto o coś walczyć za wszelką cenę? Instagram (fragm.posta - więcej na kafelkach): Literatura piękna to trudny w odbiorze podgatunek prozy. Powieści tego typu często są wymagające i przy lekturze, i przy recenzowaniu. Jak wspomniałam na kafelkach, książka ta opowiada o relacjach międzyludzkich z brutalną szczerością, nie upiększając tego, co z góry skazane jest na brzydotę. Historia kiełkuje z ziarna szaleństwa, przemocy i tragedii, żywi się tytułowym mrokiem, aż w końcu, zgromadziwszy w sobie niewyobrażalne pokłady ciemności, rozkwita w postaci dogłębnego studium współuzależnień emocjonalno-uczuciowych. Czy ze znajomości, których kamieniem węgielnym bądź punktem zwrotnym jest trauma, może wyniknąć cokolwiek dobrego? Piękno tej powieści tkwi nie tylko w piórze autora, hipnotyzującym poetyckością i poruszającym prostotą, z jaką omawiane są skomplikowane zagadnienia. Znajduje się ono przede wszystkim w połączeniu scenek rodzajowych, które same w sobie nie znaczą nic, lecz razem nadają historii sens i zostawiają czytelnika z licznymi refleksjami na temat definicji pojęć takich jak wiara, miłość czy przyjaźń oraz sensu pogoni za marzeniami równie wzniosłymi, co nieosiągalnymi. Co więcej, subtelnie porusza problemy, które i w przeszłości, i obecnie pozostają dalekie od rozwiązania, np. możliwość decydowania o własnym ciele czy prawo do związania się z osobą tej samej płci bez narażenia się na nagonkę i potępienie.
Jak ogarnąć ADHD. Niezwykły przewodnik, jak pracować ze swoim mózgiem (a nie przeciwko niemu)
Czy potrzebna nam kolejna książka o ADHD ? Oto jest pytanie ! Mimo, że o ADHD dużo się teraz mówi to nadal mam wrażenie, że w rzeczywistości jeszcze potrzebujemy dużo czasu by naprawdę zrozumieć czym jest neuroatypowość. Dlatego też kolejna książka na pewno nam nie zaszkodzi… 📚Jakie są zalety tej pozycji? 1. Pisana jest bardzo dostępnym i zrozumiałym językiem, a przy tym miło się ją czyta. 2. Książka powstała jako rezultat poszukiwań autorki informacji o tym jak działa jej własny mózg. Jessica McCabe, potrzebowała miejsca, gdzie efekty jej poszukiwań będą dostępne w 1 miejscu i to miejsce stanowi właśnie tą pozycja. 3. Autorka pisze z własnej perspektywy i dzieli się swoimi doświadczeniami co sprawia, że ten podręcznik to nie tylko sucha teoria i czyta się go lekko. 4. Jessica McCabe zwraca się do swoich odbiorców per “mózgi”. Mózgi to osoby neuroatyppwe, które tak jak autorka poszukują odpowiedzi na wiele pytań związanych z ich diagnozą. To jednak nie wszystko, bo autorka kieruje ten tytuł również do “serc”. Serca, jak tłumaczy sama pisarka, to osoby wspierające swoich bliskich z ADHD, którzy chcą ich lepiej zrozumieć. 5. Organizacja książki sprawia, że łatwo przez nią nawigować. Można czytać rozdziały po kolei lub wyrywkowo. Każdy rozdział składa się ze bardziej luźnego wstępu z prywatnymi doświadczeniami pisarki. Następnie w podrozdziale “czego się dowiedziałam” autorka podsumowuje informacje i fakty naukowe, których się dowidziała robiąc research dla siebie samej jak i dla własnej wspólnoty. Podoba mi się, że do każdego rozdziału są dołączone przypisy, sam język jest rzeczowy ale bez zbyt trudnego naukowego żargonu. Kolejna część każdego rozdziału to “skrzynka z narzędziami”, gdzie znajdziemy bardziej praktyczne opisy strategii pomagających atypowym “mózgom”. Wreszcie ostatni podrozdział to końcowa anegdota, w której pisarka podsumowuje rozdział jak i uwzględnia zmieniające się z czasem podejścia i różne perspektywy. 6. W książce przewijają się również cytaty osób ze wspólnoty, która stworzyła autorka, a na końcu mamy prawdziwe perełki czyli dodatki z konkretnymi narzędziami. Szczególnie podoba mi się bingo silnych stron :) 7. Całość to 479 stron, których główny szkielet stanowi 13 rozdziałów opisujących różne tematy blisko związane z funkcjonowaniem osób z ADHD. Tematy ujęte są ciekawie i dobrze się to czyta. Szczególnie podobał mi się rozdział o tym “Jak postrzegać czas” i “Jak czuć”. Polecam ! 🤍
Kim jesteś?
Karolaaa, znowu romans i to mafijny? A no tak, bo to nie byle historia pierwsza z brzegu! Kim jesteś? - zachwyca już na pierwszy rzut oka, swoją okładką, opisem, a przede wszystkim grubością! Oj taaak. Bo jakby to powiedzieć, każdy czytelnik uwielbia książkę, którą można na spokojnie czytać i zagłębiać się coraz to bardziej w świat, który wytworzył nam dany autor, tudzież autorka! Historia jest o osieroconym rodzeństwie, które pod opieką babci, próbują jakoś żyć. Niestety, jak to w rodzeństwie bywa, jedno jest ułożone, a drugie to magnes na kłopoty. Pewnego dnia brat Amelii czyli Mike sprowadza kłopoty już nie tylko na siebie samego, ale i na nią, ponieważ zadziera z niewłaściwymi ludźmi. Los bywa nieprzewidywalny, a najbardziej nieprzewidywalna jest? Miłość. Tylko czy to ma rację bytu? Czy Amelia uratuje brata i siebie? O tym musicie przekonać się sami! I o woow. Zauważyłam jedną szczególną różnicę w moim czytelniczym żyćku. Im bardziej dałam se spokój z pewnymi gatunkami, tym chętniej później po nie sięgam. Mało tego, jak już się za którąś historię zabieram, to okazuję się, że trafiłam na diament wśród kamieni! Nietuzinkowi bohaterowie, pełne podziwu akcje, czy chociażby multum emocji zamkniętych na kartkach papieru, to przecież idealny przepis na udany wieczór przy książcę! Autorka perfekcyjnie oddaje klimat, w jakim bohaterowie odgrywają swoje rolę, a co za tym idzie, można bezproblemu wyobrazić sobie każdy możliwy detal. Z czystym sumieniem polecam, bo ja? Jestem zachwycona!
TIME of lies
🦋Książka, do której na początku nie miałam zbyt wielkich oczekiwań. ⏱Chciałam przeczytać coś innego, nowego. Poznać debiut autorki, jej styl pisania oraz historię, która - mimo wszystko - pozytywnie zaskoczyła mnie już samym opisem. Jakie więc było moje zdziwienie, gdy podczas czytania nie mogłam się oderwać od lektury! 🦋Zacznijmy od bohaterów, wykreowanych w tajemniczy, nieoczywisty sposób. Z każdą stroną poznawaliśmy ich zachowania, zwyczaje i przeszłość, ale szybko okazywało się, że to jedynie iluzja, misternie zbudowana po to, by ukryć swoje prawdziwe „ja”. Uwielbiam, gdy autor bawi się emocjami czytelnika, a tutaj było to naprawdę dobrze poprowadzone. Byłam pełna niepewności, zaskoczona, a gdy bohaterowie w końcu się odsłaniali, okazywali się pełni uczuć, lecz czy gotowi do poświęceń? ⏱Pomysł na fabułę, choć niby powtarzalny, bo ile to już razy słyszeliśmy o książkach o dziewczynie z biedniejszego domu i bogatym chłopaku - został tutaj przedstawiony zupełnie inaczej. Mroczniej, głębiej, z warstwą sekretów, z których nie wszystkie zostały nam w pełni odkryte. I właśnie za to tak bardzo ją pokochałam. 🦋Styl autorki to kolejny ogromny plus. Mimo trudniejszych tematów, książkę czytało się zaskakująco lekko. Nie było tu nadmiaru opisów czy przeciągniętych dialogów, wszystko było idealnie wyważone, przez co lektura naprawdę wciągała. ⏱Jako fanka cytatów muszę wspomnieć, że zaznaczyłam ich tu naprawdę wiele. To zawsze dodaje książce wartości i sprawia, że chcę do niej wracać. 🦋Podsumowując: to historia, którą z całego serca mogę Wam polecić. Ze mną zostanie na długo, a nieodkryte jeszcze tajemnice nadal siedzą mi w głowie i nie dają spokoju. ᴏᴄᴇɴᴀ: ∞/𝟻 ✩ ✩ ✩ ✩ ✩