Recenzje

Royal nie miała łatwego życia. Po śmierci jej mamy, została przeniesiona do rodziny zastępczej. Morles’owie traktowali ją jak żywy fundusz powierniczy. Ostatnią noc spędziła na komisariacie policji , w celu złożenia wyjaśnień gdzie znajduje się Matt syn jej opiekunów. Następnego dnia w dzień swoich urodzin wyprowadza się od rodziny zastępczej. Postanawia wrócić do Gusa (partnera jej matki). Po dotarciu na miejsce kieruje się do klubu nocnego w którym pracuje „ojczym”. Mężczyzna cieszy się na widok Royal. Dziewczyna. W tym samym czasie Syn Gusa, Jackson wychodzi z więzienia. Gus wyprawia imprezę urodzinową Royal w klubie, tam Jackson może przyjrzeć się dziewczynie. Następnego dnia mężczyzna bierze Royal za jedną z tancerek i postanawia ją wykorzystać do osiągnięcia swoich celów z jego informatorami. Drogi tej dwójki przecinają się cały czas raz jest lepiej, raz gorzej. Sytuacja wymyka się spod kontroli w noc sylwestrowa. A później jest już tylko chaos… Wiecie co ? To była naprawdę świetna historia. I okej dość szybka akcja ale kto jej nie lubi ? 🤨Od nienawiści do miłości. Bardzo cenię krótkie rozdziały 😇Royal zagubiona, samotna dziewczyna która pragnie uczucia bliskości chce kochać i być kochaną. ALE słuchajcie to jaką przemianę przechodzi Jacskson od zarozumiałego dupka po całkiem fajnego mężczyznę to jest coś fenomenalnego. Ich historia jest trudna, ale no właśnie czy skończy się happy endem 🤔? Z tym pytaniem Was zostawiam i cóż biegnijcie, kupujcie i czytajcie losy tej dwójki. I pamiętajcie bo burzy zawsze wychodzi słońce🫶🏼

„Jeśli umiesz dbać o swoje szczęście i być szczęśliwą osobą, to nieświadomie przekazujesz tę kompetencję dziecku, które może z kolei przekazać ją dalej.” „Życie nie jest tylko gładkie i łagodne. Dzieci muszą nauczyć się sprzeciwiać, muszą nauczyć się funkcjonować z rówieśnikami, walczyć o swoje(...)” Hierarchia i koalicje w rodzinie, rodziny pachworkowe, okaleczanie się u nastoletnich dzieci, stawianie granic, zaniedbane wewnętrze dziecko rodzica, czarne owce, medykalizacja życia społecznego i wiele, wiele więcej. W tej książce, znajdziecie ważne rozmowy o sprawach trudnych, a nawet... bolesnych. Wymiana myśli i cennych spostrzeżeń pomiędzy dwojgiem doświadczonych terapeutów. Skupiają się na tym, jak dzieciństwo wpływa na dorosłe życie i na to, jakimi rodzicami się stajemy, mając taki bagaż doświadczeń. Kopiujemy, powielamy schematy i różne zachowania naszych rodziców... Robimy to, co oni i to, za co mamy do nich żal. Jak to zatrzymać? Jak wyleczyć siebie i swoją rodzinę z toksycznych wzorców? Ta, książka pomogła mi dogłębnie zrozumieć kilka ważnych kwestii. Na przykład, to że dzieci mają prawo do złości. Moim zadaniem, jako rodzica, jest nauczyć je, jak okazywać te uczucia w sposób akceptowalny i... bezpieczny. Dzieci mają prawo do emocji, a nawet powinny je okazywać. Przypomniało mi, że gdy byłam małą dziewczynką i chciałam popłakać to musiałam się schować... W szafie, za zasłoną. Wstydziłam się płakać, nie bez powodu. Nie mogłam się też złościć, bo przecież „takie ładne dziewczynki się nie złoszczą, nie trupią i nie krzyczą”. Zmroziło mnie! Zdałam sobie sprawę, że gdy słyszę płacz swoich dzieci, to momentalnie zaciskam zęby ze złości! A gdy one złoszczą się w miejscach publicznych, to czuję wstyd i wielkie zażenowanie i od razu mam to głupie poczucie, że zawaliłam, że nie potrafię „ogarnąć” własnych dzieci. Mam ochotę zniknąć, zapaść się pod ziemię. I teraz, zaczynam patrzeć na to wszystko zupełnie inaczej. Dziękuję. Trochę nie odpowiadała mi forma przekazu tej książki. Trochę źle mi się czytało te rozmowy. Mimo to, szczerze Wam polecam tę książkę. Bardzo!

𝓞𝓬𝓮𝓷𝓪: ⭐️⭐️⭐️⭐️/5 𝓣𝓮𝓻𝓪𝔃 𝓳𝓾ż 𝔀𝓲𝓮𝓶, ż𝓮 𝓵𝓪̨𝓬𝔃𝔂ł𝓸 𝓷𝓪𝓼 𝔀𝓲ę𝓬𝓮𝓳, 𝓷𝓲ż 𝓶𝓸𝓰ł𝓸𝓫𝔂 𝓷𝓪𝓶 𝓼𝓲ę 𝔀𝔂𝓭𝓪𝔀𝓪𝓬́. 𝓝𝓲𝓮𝓼𝓽𝓮𝓽𝔂 𝔃𝓻𝓸𝔃𝓾𝓶𝓲𝓮𝓵𝓲𝓼́𝓶𝔂 𝓽𝓸 𝔃𝓫𝔂𝓽 𝓹𝓸́z𝓷𝓸 𝓲 𝔃𝓪𝓶𝓲𝓪𝓼𝓽 𝔀𝔃𝓪𝓳𝓮𝓶𝓷𝓲𝓮 𝓼𝓸𝓫𝓲𝓮 𝓹𝓸𝓶𝓸́𝓬, 𝓻𝓪𝔃𝓮𝓶 𝓹𝓸𝓼𝔃l𝓲𝓼́𝓶𝔂 𝓷𝓪 𝓭𝓷𝓸. Książka, którą przeczytałam „w ciemno”. Nie zajrzałam do opisu, nie zerknęłam na opinie. Po prostu poczułam, że to będzie to. I nie myliłam się. Historia Vanessy McMillan, której życie z dnia na dzień zmienia się o 180 stopni. Najpierw będąc małą dziewczynką, a później dorosłą kobietą. Powrót do sentymentalnego miejsca, jakim był dla niej Nowy Jork, miał być prosty. Przyjechać, spotkać się z dawnym przyjacielem oraz pójść na galę rozdania nagród. Wszystko wydaje się tak idealne i tak łatwe do wykonania. Jednak nie wszystko poszło zgodnie z planem. A to, co dopiero miało się stać, nie śniło się w największych koszmarach Vanessy. W całokształcie książka wywarła na mnie pozytywne odczucia. Jestem nią mile zaskoczona i szczerze nie spodziewałam się, że tak wciągnę się w fabułę. Niestety mimo tylu pozytywów znalazła się również negatywna rzecz. Dopadł mnie chwilowy zastój podczas czytania. W pewnym momencie nie byłam w stanie przeczytać nawet jednej strony i czułam, że im dalej w las tym będzie gorzej. Nie do końca wiem, skąd to się wzięło, ale gdy po około tygodniu ponownie sięgnęłam po lekturę, poszło już z górki. Spoiled Souls to książka dla osób pragnących zagłębić się w świat płatnych zabójców i sytuacji bez wyjścia. Nie zabraknie w niej plot twistów i z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że z niecierpliwością czekam na kolejną częścią.

Walka o przetrwanie. Miłość w cieniu przemocy. Nadzieja tam, gdzie wszystko wydaje się stracone. Karolina Zielińska zabiera nas do mroźnej i odciętej od świata Alaski - nie jako turystycznej atrakcji, ale dusznego, nieprzyjaznego miejsca, w którym przetrwanie bywa wyzwaniem, a ludzie nie zawsze okazują się tym, kim się wydają. „Till the Last Breath” to historia młodej dziewczyny, której świat rozpada się kawałek po kawałku - i mężczyzny, który niespodziewanie staje się jej jedyną szansą na ratunek. Lucille McCarthy ma dziewiętnaście lat i dźwiga więcej niż niejeden dorosły. Po śmierci ojca zostaje praktycznie sama - matka pogrąża się w fanatycznej „wspólnocie”, dom przestaje być bezpiecznym miejscem, a codziennością staje się głód, strach i desperacja. Kiedy Lucille odkrywa mroczne sekrety grupy, z którą związana jest jej matka, staje się celem. Wtedy pojawia się Thoren Davies - o 15 lat starszy, milczący, twardy, pełen wewnętrznych ran. Zaczyna się ucieczka - przez lasy, przez śniegi, przez własne lęki. I powolne, ostrożne budowanie relacji, w której pęknięcia i czułość idą ramię w ramię. To klasyczny motyw slow burn - uczucie narasta powoli, z każdą kolejną stroną, napięcie rośnie, aż w końcu wybucha z pełną siłą. Mocne strony książki: - wyrazista atmosfera Alaski - chłód nie tylko w krajobrazie, ale i w ludziach - realistycznie ukazana trauma i przetrwanie w obliczu przemocy - emocjonalna, napięta relacja między bohaterami z wyczuciem poprowadzona - obecność ciemniejszych tematów, ale bez taniej sensacji Dla kogo: Dla dorosłych czytelników, którzy szukają romansu z tłem społecznym i dramatycznym ciężarem. Dla fanów motywów typu „zakazany związek”, „age gap”, „touch her and you die”. Dla tych, którzy w miłości lubią szczyptę niebezpieczeństwa - i dużo emocji. Minusy? - wrażliwsi czytelnicy mogą odczuć niepokój przy bardziej brutalnych scenach - niektórym przeszkadzać może znaczna różnica wieku między bohaterami „Till the Last Breath” to intensywna emocjonalnie opowieść o tym, że czasem jedyną drogą do wolności jest ucieczka - a w najgorszych chwilach można znaleźć najprawdziwsze uczucie. Mroźna, bolesna, poruszająca - zostaje z czytelnikiem na długo po zakończeniu ostatniego rozdziału. Ocena: 8,5/10

W świecie, gdzie złodzieje mają więcej serca niż królowie, 18-letnia Elaine ucieka przed swoją złą matką i spotyka na swojej drodze grupę wyrzutków. Uczy się wraz z nimi, jak być rozbójniczką i złodziejką 🥷 Z czasem stają się sławnymi Czarnymi Srokami, które kradną bogatym, by podzielić się łupem z biednymi 🐦⬛ 5 lat po swojej ucieczce do Elaine nagle powracają duchy przeszłości. W wyniku splotu nieprzewidzianych wydarzeń musi zawsze sojusz z samym księciem, który próbuje wytępić Czarne Sroki i wyruszyć z nim w niebezpieczną podróż, by odnaleźć tajemniczy pierścionek, mogący zmienić losy królestw 🏰 Ta książka mnie zaskoczyła! Historia pięknie opisuje motyw found family. Autorka pokazała, że rodzina to nie więzy krwi, ale potrafi nią być grupa przyjaciół - złodziejaszków 😏 Stopniowo wyłania się tutaj przed nami przeszłość Elaine, historia jej matki, jej pochodzenia oraz tego jak stała się groźną rozbójniczką, potrafiącą przywdziewać różne maski 🎭 Podróż jaką odbywa pełna jest niebezpieczeństw, kłamstw, intryg i plot twistów. Poznajemy bohaterów, ich dylematy oraz moralnie wątpliwe wybory. Wątek miłosny jest tłem dla historii, rozwija się stopniowo i bardzo subtelnie, by w końcu dać płomień prawdziwego uczucia 🩵 Magicznym elementem tej historii są feniksy, które stanowią życiowych towarzyszy rodzin królewskich. Myślałam, że ich obecność będzie mieć większe znaczenie, a okazały się być tłem dla głównej historii 🐦🔥 Podsumowując - tę historię naprawdę fajnie się czytało i spędziłam przy niej miło czas, wciągając się coraz mocniej w wydarzenia 😊 Zakończenie - zaskakujące 🤯 Polecam każdemu, kto lubi książki przygodowe o rozbójnikach i czekam na więcej od Marysi Bujak 🥰