Recenzje

★★★★☆ (4/5) Była to moja pierwsza książka Fortuny i szczerze? Byłam bardzo ciekawa, czy styl autorki do mnie trafi. Na szczęście pozytywnie się zaskoczyłam - historia mocno mnie wciągnęła, a emocje, jakie jej towarzyszyły, trzymały mnie do końca. Podchodziłam do tej książki z lekką rezerwą - głównie dlatego, że na co dzień nie przepadam za dark romansami. Ten gatunek zwykle mnie nie przekonuje, ale muszę przyznać, że tutaj naprawdę się wciągnęłam i pozytywnie zaskoczyłam. Historia Vedii Parker, która próbuje uciec od toksycznego związku i rozpocząć nowe życie w Miami, wciąga czytelnika od samego początku. Mimo ostrzeżeń ze strony przyjaciół, dziewczyna wchodzi w ryzykowną relację z tajemniczym Scarem - mężczyzną, którego wszyscy odradzają. Początkowo ma to być prosty układ bez zobowiązań, ale szybko wszystko się komplikuje, a przeszłość daje o sobie znać. Vedia zaczyna tracić kontrolę nad tym, przed czym tak bardzo próbowała uciec. Styl pisania Fortuny jest lekki, ale też emocjonalny, obrazowy i bardzo płynny. Mimo cięższej tematyki, książkę czyta się z dużym zaangażowaniem. Szczególnie poruszyły mnie opisy emocji bohaterów - ich traumy i zmagania z przeszłością zostały pokazane bardzo autentycznie. Nie spodziewałam się, że aż tak mnie to poruszy. Choć nie jest to gatunek, po który sięgam często, muszę przyznać, że "Addiction" miało w sobie coś, co przyciągnęło mnie do ostatniej strony. 

Uwielbiam przewodniki z serii trek&travel, ze względu na ich układ i wielkość. Nie są one duże, mieszczą się w każdym plecaku i przede wszystkim zawierają ogrom informacji i danym miejscu. Nie inaczej jest w przypadku przewodnika „Saksońska i Czeska Szwajcaria”. Przewodnik ten ukazuje nam niezwykłą krainą leżącą na pograniczu niemieckiej Saksonii i Czech. Znajdują się tutaj ciekawe formacje skalne, pałace i tajemnicze labirynty piaskowcowych wież i baszt. Znajdziemy tutaj również wiele map i profili wysokościowych, które ułatwiają planowanie wycieczek. Nie zabraknie również informacji jak przygotować się do wyprawy i co zjeść. Obok tras trekkingowych są tutaj również propozycje wycieczek po miastach i miasteczkach tego regionu, z wspaniałymi zabytkami i historią tego regionu. Przewodnik zawiera również piękne ilustrację, które pobudzają wyobraźnię. Bogate opisy krajoznawcze i propozycje miejsc wartych odwiedzenia. Zaproponowane tutaj wycieczki są o różnym stopniu trudności. Są zarówno takie dla rodzin z dziećmi, jak również bardziej zaawansowanych turystów. Każdy więc znajdzie tutaj coś dla siebie. Polecam!

„Epic Girl” Klidahi: opowieść o bólu, granicach i desperackiej potrzebie miłości Są książki, które czyta się z przyjemnością. Są też takie, które czyta się z niedowierzaniem, ze ściśniętym żołądkiem, z wewnętrznym niepokojem - i właśnie do tej drugiej kategorii należy Epic Girl autorstwa Klidahi. To nie jest historia łatwa. Nie daje ukojenia. Nie przynosi katharsis. Ale zostawia po sobie ślad - może nie zawsze piękny, ale na pewno prawdziwy. To powieść, która rozrywa czytelniczą strefę komfortu. Która zmusza do stanięcia twarzą w twarz z emocjami, o jakich zwykle nie mówi się głośno: gniewem dziecka wobec rodzica, seksualnością jako formą zemsty, pragnieniem bycia ważnym nawet za cenę przekroczenia wszelkich granic. Główna bohaterka, Milly Shelby, to nie typowa nastolatka z literatury młodzieżowej. To dziewczyna, która od dziecka żyje w cieniu nieobecności - ojciec w więzieniu, matka wiecznie zajęta sobą, kolejnymi związkami, kolejnymi przeprowadzkami, kolejnymi mężczyznami, których imion Milly nawet nie zapamiętuje. Jej życie jest niestabilne, rwane, poszarpane. I w tym chaosie Milly próbuje znaleźć coś, czego nikt jej nigdy nie dał - kontroli. Nad sobą. Nad sytuacją. Nad bólem. Zemsta, która staje się osią fabularną, nie jest tu jedynie fabularnym chwytem. To desperacki akt wołania o uwagę, o znaczenie, o to, by ktoś wreszcie ją zobaczył. Kiedy pojawia się Miles - nowy partner jej matki, starszy, tajemniczy, wyjęty jakby z innego świata - Milly widzi w nim coś więcej niż tylko cel. Widzi narzędzie. Odbicie. Lustro, w którym odbija się jej własne zagubienie. To, co zaczyna się jako prowokacja, szybko wymyka się spod kontroli. Bo Miles, mimo różnicy wieku, nie pozostaje obojętny. A Milly, choć początkowo pewna swojej siły, z każdym krokiem zaczyna tracić grunt pod nogami. Klidahi nie moralizuje. Nie podsuwa ocen, nie wskazuje winnych. Zamiast tego zostawia czytelnika z pytaniami, których nie da się zbyć wzruszeniem ramion. Czy Milly naprawdę jest winna? A może to świat dorosłych ją zawiódł? Czy Miles to drapieżnik, czy może sam pogubił się w relacjach, które miały dać mu bezpieczeństwo? Czy matka Milly, skupiona na własnych potrzebach, naprawdę nie dostrzega cierpienia córki, czy po prostu nie chce go widzieć? To nie jest książka o romantycznej miłości. To nie jest też typowy dark romance. To emocjonalna wiwisekcja - pełna niepokoju, niejednoznaczności i intensywnych napięć. Klidahi z chirurgiczną precyzją opisuje relacje, które nie powinny się wydarzyć, ale się wydarzyły. Opisuje namiętność, która nie daje ukojenia, tylko pogłębia rany. I pokazuje, że czasem to, co najbardziej zakazane, bywa najbardziej ludzkie - choćby nie do zaakceptowania. Styl autorki jest surowy, oszczędny, ale wyjątkowo sugestywny. Nie znajdziemy tu kwiecistych opisów, za to każde zdanie niesie ładunek emocjonalny. Dialogi są napięte jak struny, narracja balansuje na granicy intymności i brutalności, a atmosfera przez większość książki przypomina tykającą bombę. Tu nie ma przestrzeni na oddech - a nawet jeśli się pojawia, to tylko po to, by chwilę później znów nas zatopić. Na szczególną uwagę zasługuje psychologia postaci. Milly nie jest łatwa do pokochania - czasem irytuje, czasem szokuje, czasem wzrusza. Ale jest prawdziwa. Jej nieprzewidywalność nie wynika z autorskiej fanaberii, lecz z autentycznego wewnętrznego chaosu. Miles również nie jest prosty - jego decyzje, reakcje, wewnętrzne konflikty czynią go postacią pełnokrwistą, ale jednocześnie moralnie niejednoznaczną. Ich relacja to emocjonalna mina - wybuchowa, toksyczna, a jednocześnie trudna do oderwania wzroku. Epic Girl to książka, która nie daje się łatwo sklasyfikować. Ani polubić. Ani znienawidzić. To opowieść, która zostaje z czytelnikiem na długo - jak echo trudnych emocji, których nie da się zignorować. To książka, która zmusza do zadawania sobie pytań o granice - nie tylko moralne, ale i emocjonalne. Gdzie kończy się bunt, a zaczyna destrukcja? Gdzie kończy się zemsta, a zaczyna desperacja? I czy miłość - nawet ta najbardziej zakazana - może czasem ocalić, choć na chwilę? Nie każdemu ta historia przypadnie do gustu. I bardzo dobrze. Bo nie każda literatura musi być wygodna. Czasem ma boleć. I Klidahi właśnie to robi - boli słowem. I to jest jej największa siła.

Na początku muszę zaznaczyć, że miałam dość wysokie oczekiwania względem tej książki, przez wiele pozytywnych opinii oraz świetnych motywów powieści. I nie spodziewałam się, że autorce uda się je tak bardzo przewyższyć!! 💙 Pokochałam historię Czarnych Srok już od pierwszych stron. Urzekł mnie bajkowy klimat książki, o szajce złodziei poszukiwanych na całym kontynencie. Najbardziej spodobał mi się tu motyw 𝐟𝐨𝐮𝐧𝐝 𝐟𝐚𝐦𝐢𝐥𝐲. Złodzieje stali się dla siebie rodziną i byli gotowi poświęcić swoje życie dla dobra reszty. Bardzo spodobała mi się postać Reigna - przywódcy Czarnych Srok. Od samego początku przeczuwałam, że coś jest między nim a Elaine ale starałam się to wyprzeć, bo w końcu byli TYLKO przyjaciółmi. Pojawiła się też postać Williama, który miał ogromny potencjał na drugą połówkę dziewczyny. Bo wyobraźcie sobie połączenie on - książę, następca tronu i ona - najbardziej poszukiwana złodziejka, czy może być piękniej? Jednak późniejsze wydarzenia i to jak Reign dbał o przyjaciółkę i jak wiele dla niej poświęcił utwierdziło mnie w przekonaniu, że to jest prawdziwa miłość 💓 Co jeszcze skradło moje serce? Zdecydowanie cudownie wykreowany fantastyczny świat, rzeczywistość w której rządziły Feniksy, złodzieje, którzy okradali bogatych i pomagali biednym oraz świetni bohaterowie, którzy na długo zostaną w mojej pamięci 💙 Styl pisania autorki jest lekki, przyjemny i baaardzo wciągający. Czytając tą książkę nie mogłam się oderwać i chciałam jak najszybciej poznać całą historię. Jestem pewna, że sięgnę po więcej książek spod pióra Marysi 💙 Książka trzyma w napięciu, z każdą stroną pojawiało się coraz więcej tajemnic, zagadek, które z niecierpliwością chciałam odkryć. Najbardziej ciekawiła mnie jednak historia zaginionego pierścionka, przeszłość Elaine i jej relacja z dwoma chłopakami 🤭❤ Jako podsumowanie nie muszę mówić więcej niż: Czytajcie historie o dziewczynie która kochała wolność i księciu kochającym złote klatki!! Jest to zdecydowanie jedna z lepszych książek jakie czytałam i tylko utwierdziła mnie w myśli jak bardzo kocham romantasy ❤🩹

Dzięki swojej najnowszej książce - o tytule „Co głowie wyjdzie na zdrowie? Mózg wie i o tym opowie” - Róża Hajkuś kolejny raz udowadnia, że nauka wcale nie musi być nudna. Wręcz przeciwnie - autorka zabiera nas w fascynującą podróż po tajemnicach ludzkiego mózgu! Książka jest pełna humoru, zabawnych momentów, anegdot, porównań i metafor. Ma formę rozmowy między lekarką Różą a mózgiem 🧠 i sercem 🩷. Styl przypomina taką pogawędkę z miłą nauczycielką, która nie poucza, ale zaciekawia. Konwersacja dotyczy funkcjonowaniu mózgu i jego potrzeb. Zahacza o neurobiologię i psychologię. Jednak już od pierwszej strony czytelnik czuje, że to nie jest suchy poradnik czy encyklopedia z utartymi definicjami. Styl jest dostosowany zarówno do dzieci, jak i dorosłych. A wszystko podane jest w lekki i przystępny, a jednocześnie pełen treści sposób. Przeczytamy o biologii i działaniu mózgu, ale także o tym, jak z nim współpracować. Poznamy praktyczne sposoby na poprawę koncentracji i uwagi. Dowiemy się, jak dbać o pamięć czy radzić sobie z przebodźcowaniem. Znajdziemy tu mnóstwo analogii i przykładów z życia codziennego. Rozdziały są krótkie, a każdy z nich zawiera jasną i klarowną wskazówkę. Szata graficzna i forma książki sprawiają, że szybciej przyswajamy informacje. W dodatku rozdziały można czytać „na wyrywki”. 👍 Dzięki takiej formie nie tylko zdobywamy wiedzę, ale stajemy się bardziej świadomi i zaczynamy wprowadzać tę wiedzę w nasze życie. Lepiej rozumiemy, co dzieje się w naszej głowie. I jak możemy jej pomóc. Ta książka to „przypominajka” o tym, że zrozumienie własnego mózgu to pierwszy krok do zdrowego, spokojnego i szczęśliwego życia. A dbanie o to, co mamy w głowie, to nie jest żaden luksus, lecz codzienna potrzeba! 🙂