Recenzje

📚 Recenzja: Dziennik Baby Girl - Katarzyna Mak 💋✨ Ta książka to emocjonalna petarda! 🔥 Dziennik Baby Girl to szczery, poruszający i momentami bardzo odważny zapis kobiecego życia, pełen bólu, nadziei i siły do walki o siebie. Katarzyna Mak z wyczuciem i autentycznością pokazuje historię, która chwyta za serce i nie puszcza aż do ostatniej strony. 💔➡💪 To więcej niż opowieść - to terapia w formie słów. Idealna dla każdej kobiety, która szuka zrozumienia i odwagi, by zawalczyć o własne szczęście. 🌸📖 💡 Polecam z całego serca! 

"Zraniona kobieta jest jak zranione zwierzę - walczy z każdym, kto się do niej zbliży. Nawet sama ze sobą." Rok 1984. Houston. Babygirl niedługo skończy osiemnaście lat, a wtedy będzie musiała zostać panną do towarzystwa, aby spłacić długi brata. Choć chciałaby w końcu to z nim skonsultować, Brian nie odbiera telefonu. Gdy znajduje się w największej potrzebie, przychodzi po nią tajemniczy przyjaciel z dzieciństwa. Rok 2021. Maddie rozwodzi się z mężem. Aby uciec przed tyranem, jedzie do Chicago, gdzie mieszka wdowa po jej dziadku. Chociaż Bonnie doświadczyła wiele przykrości ze strony rodziny zmarłego męża, przyjmuje jego wnuczkę z otwartymi ramionami. Na miejscu Maddie poznaje Ryana - sąsiada, któremu nie do końca podoba się przyjazd kobiety. Choć początkowo przyciągnął mnie opis i okładka, finalnie spodziewałam się po książce czegoś zupełnie innego. Mamy tu dwie perspektywy: akcja rozgrywająca się w 1984 roku została opisana w dzienniku należącym do babygirl, który znajduje Maddie podczas pobytu u swojej przybranej babci. Kobieta jest bardzo zafascynowana tym odkryciem i stopniowo zagłębia się w wydarzenia z przeszłości. Książka miała być spicy, ale nie powiedziałabym, że sceny seksu były tu jakieś bardzo namiętne. Nie czułam w ogóle tej chemii między głównymi bohaterami, a szkoda, bo ta relacja miała według mnie ogromny potencjał. Fabuła była dość przewidywalna i nie działo się tu nic specjalnego. Zabrakło mi tu tego bycia typową słodką babygirl i scen zbliżeń. Całość wypada całkiem nieźle, jeśli szukacie lekkiej historii miłosnej na wieczór. Ocena: 3/5

gdy sięgałam ponad rok temu po pierwszy tom, kompletnie nie spodziewałam się, że książka aż tak bardzo mi się spodoba i z niecierpliwością będę czekać na kolejną część. spodziewałam się wtedy kolejnej młodzieżówki, ale Ojcowie to coś innego, jedynego w swoim rodzaju i wyjątkowego, a ten kolejny tom tylko potwierdził, że z każdym kolejnym tomem jest lepiej! styl pisania autorki jest naprawdę przyjemny i choć osobiście nie przepadam za narracją trzecioosobową, bo zdecydowanie wole tą pierwszoosobową to w tej książce ona idealnie pasowała, bo mogła przedstawić nie tylko myśli River, ale też jej ojców i nie tylko! całość jest tak fajnie napisana, że kompletnie nie czuje się tego, że się czyta, ja całość pochłonełam w jeden dzień i chętnie od razu zabrałabym się za kolejny tom jeśli już moglibyśmy go już czytać! fabuła została poprowadzona w ciekawy sposób, była pełna typowych dram nastolatków, ale poruszała też i cięższe tematy, co dla mnie jest zdecydowanie na plus i lubię o takich rzeczach czytać! kreacja bohaterów zachwyciła mnie już w poprzednim tomie, zarówno postać River i Russela polubiłam już w pierwszym tomie, a teraz gdy mogliśmy obserwować rozwój ich relacji, jeszcze bardziej polubiłam kreacje tej dwójki. nie mogę nie wspomnieć o ojcach River, każdy inny, ale każdy wyjątkowy a dodatek na końcu z czasów gdy byli młodzi wycisnął ze mnie nie jedną łze.

„Umysł w stanie niedosytu” to książka, która naprawdę daje do myślenia. Michael Easter, wykładowca z Nevady, postanowił sprawdzić, dlaczego ciągle chcemy więcej - i jak sobie z tym poradzić. Brzmi poważnie? Może trochę, ale spokojnie - autor opowiada o tym w bardzo przystępny i ciekawy sposób. Czytając, masz wrażenie, że podróżujesz razem z nim - od błyszczącego Las Vegas, przez dziką naturę, aż po Irak. W międzyczasie dowiadujesz się mnóstwa rzeczy o tym, jak działa nasz umysł, czego tak naprawdę potrzebujemy i dlaczego zaspokajanie każdej zachcianki wcale nie jest takie fajne, jak się wydaje. Żyjemy w świecie, gdzie wszystko mamy na wyciągnięcie ręki. I teoretycznie - super. Ale… może właśnie dlatego czujemy się coraz mniej spełnieni? Nie chcę zdradzać za dużo - powiem tylko, że ta książka naprawdę daje do myślenia i zostaje z Tobą na długo po przeczytaniu. Ja polecam z całego serca - 10/10!

„Co głowie wyjdzie na zdrowie” to świetna książka psychiatryki, idealna dla młodszych i starszych czytelników. Książka pora dużo istotnych faktów na temat zdrowia psychicznego, o których zdarza nam się zapominać (np. Sen, odżywianie, czy relacje). Książka świetnie przekazuje wiedzę, wykorzystuje humor i autorytet (lekarka), a dodatkowo głównymi bohaterami są nasze narządy! Ta opowieść na pewno przypadnie do gustu najmłodszym czytelnikom, ale ci starsi jestem pewna też dużo się z niej dowiedzą! Bardzo się cieszę, że w Polsce pojawia się coraz więcej takich książek, skierowanych też dla młodszych czytelników!