Recenzje

To była bardzo kontrowersyjna książka i myślałam, że ją zmiażdżę krytyką… a jednak - nie mogę tego zrobić. Dlaczego? Zaraz wszystko wyjaśnię. Na samym wstępie trzeba zaznaczyć, że książka jest wyłącznie dla pełnoletnich czytelników. Zawiera wiele scen o charakterze intymnym, także dotyczących osoby niepełnoletniej, ostry język, motywy przemocy i trudne emocjonalnie wątki. Na początku znajdziemy ostrzeżenie, które warto przeczytać, by wiedzieć, na co się piszemy. Jest tam jasno podkreślone, że to nie jest słodka historia miłosna, ale opowieść o czymś, co nie powinno mieć miejsca. Już brzmi groźnie, prawda? Czy czułam dyskomfort? Zdarzało się. Czy żałuję, że przeczytałam? Myślałam, że tak będzie - ale jednak nie. To historia o 17-letniej Milly, która już jako dziecko traci ojca (trafia do więzienia) - jedyną osobę, która naprawdę okazywała jej uczucia i zainteresowanie. Jej matka, Gisele, na każdym kroku ją poniża, obwinia za wszystkie niepowodzenia. Milly, próbując poradzić sobie z bólem psychicznym, zaczyna podejmować autodestrukcyjne wybory. Wtedy na scenę wkracza Miles - nowy partner matki. Dziewczyna postanawia rozegrać wszystko tak, by się na niej zemścić… Co dzieje się dalej? Musicie sprawdzić sami. Od początku jesteśmy wręcz zasypani tematami cielesności, relacji, gry o uwagę. Momentami byłam naprawdę zniesmaczona, ale im dalej brnęłam w tę historię, tym bardziej zaczynałam rozumieć motywacje Milly (przynajmniej w pewnym stopniu). Uwielbiam analizować psychikę postaci - zwłaszcza tych bardzo skomplikowanych. I właśnie po dość mocnym, szokującym początku, zaczynamy zagłębiać się w psychikę zarówno Milly, jak i Milesa. Książka napisana jest z kilku perspektyw, co pozwala lepiej zrozumieć ich intencje i przeszłość. Pióro autorki jest przyjemne w odbiorze - mimo trudnych tematów, książkę czyta się dobrze. Styl nie razi, wręcz przeciwnie - widać w tym pomysł i głębię. Dostrzegam w tej historii drugie dno. Choć absolutnie nie pochwalam wszystkich działań głównej bohaterki, uważam, że Miles - mimo kontrowersyjnej roli - przyczynił się do jej zmiany. Milly zaczęła zauważać więcej, dojrzewać i zrozumiała, czym jest prawdziwe uczucie. . To kontrowersyjna, trudna książka, ale nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Niektóre sceny były dla mnie zbyt mocne, ale całość poruszyła mnie na swój sposób. Jeśli jesteście odporni psychicznie na dość dosadne opisy scen erotycznych i macie ochotę na coś naprawdę mocnego - spróbujcie, może też Was poruszy, być może też odkryjecie tu coś więcej...

ADHD - mit czy rzeczywistość? Zdecydowanie nie jest to wymysł współczesności. Choć obecnie temat ADHD zyskuje na popularności i jest coraz szerzej omawiany, to niestety czasami prowadzi to do bagatelizowania wyzwań, z jakimi mierzą się osoby dotknięte tym neurozwojowym zaburzeniem. ADHD to stan, w którym mózg funkcjonuje inaczej, co wpływa na koncentrację, organizację i codzienne funkcjonowanie. Dzięki tej książce osoby z ADHD mogą lepiej zrozumieć swoje mechanizmy działania i nauczyć się, jak efektywnie współpracować ze swoim mózgiem. Jednocześnie jest to także wartościowy przewodnik dla bliskich, przyjaciół i współpracowników osób z tym zaburzeniem — pomaga im lepiej zrozumieć codzienne trudności i wspierać efektywne funkcjonowanie. Publikacja oferuje praktyczne strategie radzenia sobie z rozproszeniem uwagi, efektywnego planowania zadań oraz budowania zdrowej świadomości czasu. Zachęca do tego, by nie walczyć ze sobą, ale nauczyć się żyć w zgodzie z własnym umysłem i wykorzystywać swoje unikalne możliwości. To nieoceniona pomoc dla wszystkich, którzy chcą lepiej zrozumieć ADHD i znaleźć skuteczne sposoby na poprawę jakości życia. 

Książka mi się bardzo podobała zostawiłem już recenzję na Instagramie polecam książkę dla osób co bardzo mocne romance ale tak bardzo Książka mi się podobała czekam na drugi tom ocenka 8 /10

W latach 70-tych, w pewnym małym miasteczku Monta Clare w niewyjaśnionych okolicznościach znikały młode dziewczęta i nikt nie wiedział, kto odpowiada za tak okrutne czyny. Pewnego dnia Patch, jednooki chłopiec, marzący o byciu piratem, zachował się jak bohater ratując znaną każdemu córkę państwa Meyerów. Dla chłopaka to wydarzenie okazało się brzemienne w skutkach, rzutując na całe jego życie. “Wszystkie barwy mroku” to opowieść-cegła, mająca ponad 600 stron, a którą czytało mi się zaskakująco sprawnie. Pewnie jest to następstwo krótkich, niekiedy nawet jednostronnych rozdziałów, wprowadzających do historii niebywałą dynamikę. A ta była istotna, bowiem chociaż w historii dzieje się wiele, to wszystko toczy się swoim tempem, bez zwrotów akcji, które miałyby siłę wbijania czytelnika w siedzenie. To historia, która swoim przebiegiem zadziwia, bowiem autor potrafi stworzyć niepokojącą atmosferę, dawkując różnorodne emocje i równocześnie zachęcając do rozmyślań. To, co mnie zachwyciło, to niejednoznaczność gatunku, w jakim została stworzona ta historia. Znalazło się tutaj miejsce na thriller, kryminał, dramat i romans. Chociaż mówi się niekiedy, że co za dużo to niezdrowo, w przypadku opowieści o Patchu, Saint, zaginionych dziewczętach i innych, nie warto byłoby zamykać się w ramach jednego sposobu na przekazanie tych wydarzeń. To wielowątkowa historia, która koncentruje się na dorastaniu, przyjaźni, miłości, stracie i winach. Taka różnorodność tematów pozwoliła autorowi na stworzenie bohaterów, obok których nie sposób przejść obojętnie. Chociaż może wydawać się, że są wyjątkowi, nic bardziej mylnego. Niemal każdy z nich jest taki jak ja, ty, oni; po prostu jak wszyscy przechodnie mijani na ulicy w zwykły dzień. Składają się z zalet, ale znalezienie u każdego słabszych stron nie stanowi problemu. Cieszą, wzruszają, zastanawiają, irytują, odrzucają; są bliscy rzeczywistym postaciom, jakby w efekcie braku anonimowości, na którą nie pozwala im małomiasteczkowość Monta Clare. Muszę natomiast przyznać, że mimo wspomnianych atutów, książka nie należy do najprostszej historii. Główny czynnik stanowi objętość tej powieści, która w naturalny sposób wymusza na czytelniku utrzymanie nieustannej uwagi, ciągnącej się znacznie dłużej niż przy książkach przeciętnej długości (mam na myśli te w przedziale 300-400 stron; zatem ta historia jest nawet dwukrotnie dłuższa). Autor zaserwował czytelnikowi mnogość znaczących szczegółów przy jednoczesnym rozłożeniu akcji na niemal 30 lat. Przy okazji wzbogacił fabułę o opisy, które niekiedy w skuteczny sposób wybijały mnie z właściwego dla siebie rytmu czytania. Jeśli jej objętość przeraża, warto spojrzeć na nią w zupełnie inny sposób - autor oprócz rozdziałów, podzielił tę opowieść na pewny okresy w życiu bohaterów. W danym etapie inny wątek jest bardziej istotny od pozostałych. Wolniejsza, wieloetapowa droga może być rozwiązaniem dla niezdecydowanych, bowiem naprawdę warto poświęcić tej lekturze swój czas.

Ocena: 4+/5 Gatunek: thriller literacki (?) Motywy: miłość i obsesja, nieuchwytny seryjniak, akcja na przestrzeni kilkudziesięciu lat, plot twisty . Czy istnieje taki podgatunek jak thriller literacki? Jeśli nie, to Whitaker właśnie go wymyślił. "Wszystkie barwy mroku" to książka dla tych, którzy lubią zanurzyć się w pięknie języka, a przy tym doceniają historie trzymające w napięciu. Jest to monumentalna opowieść, która ma wiele warstw - nie sposób omówić ich wszystkich: to historia o niezwykłej przyjaźni jednookiego chłopca i młodej pszczelarki, ale też o tym, jak żyć z traumą, o seryjnym mor*ercy, o sztuce i o miłości, która staje się obsesją. To dramat, kryminał, studium społeczeństwa i romans w jednym. To także zmierzenie się ze znaczeniem przyjaźni, losu, przebaczenia, straty i nadziei. Zagłębiając się w lekturę, nie tylko czytasz o perypetiach bohaterów - żyjesz, kochasz i cierpisz razem z nimi. Intryga jest dość wymagająca i pełna zwrotów akcji (szczególnie pod koniec), autor powoli dawkuje informacje, ale śledźcie je uważnie, bo może się okazać, że coś, co uważaliście za mało istotne, pod koniec urośnie do rangi największego twistu. To nie jest jedna z tych nic nieznaczących, rozrywkowych książek, które czyta się błyskawicznie i o których równie szybko się zapomina. Historia Patcha i trzech dziewczyn: tej, z którą się przyjaźnił; tej, którą uratował i tej, z którą był uwięziony, chwyta za serce i nie pozwala o sobie zapomnieć.