Recenzje

Taki wątek od przyjaciół z dzieciństwa do miłości, jest tym czego oczekuje w książkach. W większości przypadków za nim nie przepadam, lecz tutaj on został naprawdę dobrze stworzony, przeplatany z resztą fabuły, nie czułam znużenia, które zwykle we mnie wywołuje to przedarcie się z tej przyjaźni do czegoś więcej. Tutaj byłam zaciekawiona całym przebiegiem ich relacji. Jest to trzeci tom serii i następny który skradł mi serce, słyszałam wiele opinii, że jest najsłabszy, lecz ja odnalazłam w nim to czego szukam w romansach, niesamowite napięcie pomiędzy bohaterami, poruszane trudne tematy, ale też klimat małego miasteczka, który jednak znając twórczość Elsie jest raczej bardziej zróżnicowany i inny, co nie powiem też było pozytywnym zaskoczeniem. Uwielbiam, że przewijają się tutaj postacie z innych tomów, jak zawsze zresztą jestem szczęśliwa gdy mogę zobaczyć te pary, które mają już ułożone życie we dwójkę, ale też usłyszeć trochę i tych pojawiających się w następnych częściach. Sama kreacja Jaspera i Sloane jest rzetelna, nie są oni powierzchowni tylko we dwoje mierzą się z jakimiś problemami, które nie są spychane na dalszy plan. Pomimo wielu różnic w ich życiu, autorka dobrała i stworzyła ich charaktery w taki sposób, że od początku łatwo uwierzyć w rodzące się pomiędzy nimi uczucie. Spicy sceny są tutaj naprawdę konkretne i choć nie czuć takiego zażenowania podczas ich czytania jak w poprzednich tomach, to jednak są trochę inne, bardziej nietypowe. Niemniej tutaj nie mamy rozwoju relacji pomiędzy bohaterami tylko w sferze cielesnej, możemy zobaczyć jak się przełamują, jak przyjaźń która ich łączyła przeradza się w coś więcej, te wszystkie wątpliwości i strach spotykany na ich drodze ma dobre podłoże. Kolejny tom, który zostawił po sobie wiele dobrych emocji i wspomnień, i choć czytałam go z wielką przyjemnością i radością, nie udało mi się przebić moich ulubieńców spod pióra autorki, choć bardzo dużą nadzieję na to pokładam w historii Winter.

Zazwyczaj wszystkie westchnienia z lat młodości przynoszą delikatne zażenowanie po latach. Jednak są takie uczucia, których siły nie jest w stanie odebrać upływ czasu… Sloane, znakomita primabalerina, nigdy nie należała do delikatnych dziewcząt, jak wskazywałaby jej profesja. Wychowana w przepychu najbardziej ceniła sobie szalone wakacje z kuzynami. To tam znalazła bratnią duszę… Jaspera, przygarniętego przez Eastonów, którego życie nie oszczędzało już w młodości. Nawet jako wybitny hokeista posiadający ogromny majątek nie może się wyzbyć duchów przeszłości. Od zawsze byli dla siebie nawzajem kotwicą, jednak nigdy nie przekroczyli granicy przyjaźni. Może nadszedł czas, by to zmienić? „Bez siły” to kolejny tom serii „Chestnut Springs”, jednak z uwagi na to, że każdy tom opowiada o innych bohaterach, można go czytać bez znajomości poprzednich części, choćby w pełni cieszyć się lekturą warto poznać cały cykl. Silver przyzwyczaiła mnie już do płynnej i angażującej narracji, a jej pozycje pod tym względem nie zawodzą, co udowadnia ta książka. Lecz nie tworzy ona zwykłych romansów, starając się wplatać w swoje historie wartościowe treści, co bardzo cenię. Ta historia to piękna ewolucja silnej, bezcennej przyjaźni w miłość, która ma solidne podstawy i w którą wierzymy od pierwszego momentu pojawienia się bohaterów we wspólnej scenie. Otrzymujemy tu ten rodzaj miłości, o którą warto walczyć, dla której warto zaryzykować, która jest szczera, gotowa do poświęceń i wyjątkowa. Ale ta opowieść to również poruszające wątki dotyczące braterstwa, przyjaźni, rodziny, rodzicielstwa, skłaniających do refleksji nad tym, co w życiu ważne. I choć romans gra tu pierwsze skrzypce i momentami bywa gorąco to dzięki tematom pobocznym i zgrabnemu pisarstwu Silver, a także przemyślanej fabule i ciekawej kreacji postaci, jest to jedna z tych pozycji, która pozostawi coś po sobie w czytelniczym sercu, a to przecież bezcenne.

🖤„Bez siły” to historia Jaspera i Sloane - dwójki przyjaciół z dzieciństwa, którzy mają tak dużo wspólnej historii. Od ich pierwszego spotkania jako dzieci na ranczu Wishing Well po momenty, kiedy wszystko w ich dorosłym życiu zaczyna się rozpadać... Jasper - cichy, zamknięty w sobie hokeista, który w dzieciństwie miał życie, delikatnie mówiąc, do bani. I Sloane - baletnica z wysokich sfer, której życie od dziecka było zaplanowane w Excelu przez rodziców. 🖤I choć Jasper jest z początku chłodny i wycofany, to jak już się otwiera - OMG. Nie będę kłamać, czasami miałam ochotę potrząsnąć nim za kołnierz i krzyknąć: „CZŁOWIEKU, KOCHASZ JĄ!” Ale potem zrozumiałam - on po prostu nie wierzy, że zasługuje na cokolwiek dobrego. Sloane to w ogóle ciekawa postać. Z jednej strony delikatna jak płatek śniegu, z drugiej ma w sobie siłę, która eksploduje, kiedy w końcu postanawia żyć po swojemu. Ma narzeczonego z układu, rodzinę z oczekiwaniami i zero przestrzeni na własne pragnienia. 🖤Jasper i Sloane oboje są więźniami przeszłości i cudzych oczekiwań. I dopiero razem potrafią powoli się z tego wyplątać. Nie chcę zdradzać zbyt dużo, ale Jasper ma ciemną przeszłość, która zostawiła w nim głębokie rany. I to nie jest cukierkowa historia o tym, jak dziewczyna „naprawia” chłopaka. 🖤Mimo że pokochałam tę historię, nie była idealna. Czasami miałam wrażenie, że całość leci trochę za gładko. Brakowało mi momentów, w których widzimy, jak Jasper i Sloane na nowo się poznają. 🖤Jasper Gervais oficjalnie dołącza do grona książkowych mężów. Polecam całym sercem!

"Dobry rodzic wewnętrzny" to praktyczny i przystępny poradnik dla wszystkich, którzy chcą nawiązać głębszy kontakt ze swoim wewnętrznym dzieckiem. Książka zawiera wiele krótkich, ale bardzo trafnych ćwiczeń i mini praktyk, które mogą pomóc lepiej zrozumieć siebie i swoje emocje. To swego rodzaju przewodnik po ścieżce autoterapii — szczególnie wartościowy dla osób poszukujących wewnętrznej równowagi, spokoju i miłości do siebie. Na szczególne uznanie zasługuje praktyczny charakter książki — znajdziemy w niej liczne przykłady i sytuacje z życia, które ułatwiają przyswojenie teoretycznych treści i zachęcają do refleksji. Dodatkowym atutem jest estetyczne wydanie: grube kartki oraz miejsce na notatki przy ćwiczeniach sprawiają, że to narzędzie nie tylko do czytania, ale i aktywnej pracy nad sobą. Czy książka mi się podobała? I tak, i nie. Mam poczucie, że choć treść jest wartościowa, osobiście nie jestem jeszcze gotowa na taką formę samodzielnej pracy — wciąż potrzebuję wsparcia w postaci terapeuty, który mógłby być moim "zewnętrznym przewodnikiem". Moja ocena: 8/10. Polecam tę pozycję każdemu, kto interesuje się tematyką autoterapii, pracy z wewnętrznym dzieckiem czy szerzej — rozwojem emocjonalnym. To również świetna inspiracja dla terapeutów, coachów czy osób wspierających innych w procesie terapii.

Nie mogę zacząć tej recenzji od niczego innego niż powiedzenia wam, jak bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie ta książka. „Past” to moje nowe odkrycie i jestem naprawdę, naprawdę pod wrażeniem tej książki. Zacznijmy od bohaterów. Sophie, to dziewczyna która nie miała w życiu łatwo i, której zaufanie to najcenniejsza rzecz, jaką można zdobyć. Ace za to, dość tajemniczy bohater, który z niewyjaśnionego powodu pała do dziewczyny niechęcią. Każde z nich było inne, ale z każdym byłam w stanie utożsamić się podczas czytania. Jak już jesteśmy przy tej kwestii, chciałabym zwrócić uwagę na to, jak dobrze zostały opisane myśli bohaterów. Opisów w „Past” było sporo, jednak nie były to opisy niepotrzebnych rzeczy jak na przykład koloru płytek w toalecie, a opisy myśli i odczuć Sophie i Ace’a. Dzięki nim, mogłam zrozumieć podejmowane przez bohaterów decyzje i odczuwać emocje, które czuli oni. Najbardziej jednak, zaskoczył mnie styl pisania autorki. Dawno nie czytałam tak dobrze napisanej książki. Ma bogate słownictwo, język choć zrozumiały, nie jest potoczny, a poruszane tematy, są zgłębione i opisane dokładnie, a nie po łebkach. Wracając jeszcze do samej fabuły, bardzo podobała mi się oryginalność Sophie i wprowadzenie muzyki do książki. Pokazanie zespołów, które może i nie są popularne w naszych czasach, a mimo wszystko są osoby, które o nich pamiętają i ich słuchają. Podsumowując, chciałabym naprawdę podziękować autorce, za tak dobrą pracę, jaką włożyła w „Past” i polecić wam tą książkę, bo jest naprawdę warta przeczytania. Uważam ją, za jedną z lepszych pozycji, jakie w ostatnim czasie przeczytałam.