Recenzje

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Elsie Silver i jestem pozytywnie zaskoczona! ✨📚 Podeszłam do książki bez żadnych oczekiwań, pomimo tego, że widziałam ogrom pozytywnych opinii na temat jej książek. Autorka stworzyła świetnych bohaterów, między którymi od samego początku czuć było napięcie, a chemia była wręcz namacalna. Dzięki czemu ich relacja totalnie mnie wciągnęła! W książce poznajemy Jaspera i Sloane przyjaciół z dzieciństwa, których łączy nie tylko wspólna przeszłość i wakacje spędzone na ranczu, ale też uczucia, które przez lata dojrzewały wraz z nimi. Bardzo spodobało mi się to, że ich więź nie została zbudowana na jednym impulsie czy nagłym zwrocie akcji. To uczucie rosło razem z nimi nimi, przechodziło przez wzloty i upadki, i dopiero po latach miało szansę wybrzmieć naprawdę. To właśnie to uczucie, ta dojrzałość emocjonalna była dla mnie jednym z najmocniejszych punktów książki. WIdać, że autorka bardzo się postarała, aby nie spłycić tej historii - uczucia nie przychodzą łatwo, a decyzje, które podejmują mają znaczenie. Z drugiej strony jednak trochę zabrakło mi mocniej zarysowanych indywidualnych wątków bohaterów. Jasper jest hokeistą, Sloane baletnica - teoretycznie brzmi to jak przepis na dwa fantastyczne światy, ale w praktyce sport i taniec są jedynie wspomniane i nie odgrywają większej roli w samej historii. Szkoda, bo mogłoby dodać jeszcze więcej głębi i kontrastu ich postaciom. Mimo wszystko, “Bez siły” zaskoczyło mnie emocjami i ukazaniem jaka piękna może być miłość, która dojrzewa przez lata. Zdecydowanie sięgnę po kolejne książki autoki! 😍

Ranczo,przyjaciele z dzieciństwa,uciekająca panna młoda,hokeista i primabalerina,oraz relacja,która według wielu nie miała prawa zaistnieć... ,,Bez siły" to barwny,zakręcony,ale także burzliwy romans,który zafunduje wam niezwykły rollercoaster emocjonalny. Elsie Silver przenosi nas do Wishing Well,gdzie 18 lat wcześniej,na ranczu Eatonów,rozkwita niezwykła przyjaźń pomiędzy zagubionym chłopcem o smutnych oczach,oraz uroczą dziewczynką,lśniącą jak słońce. Jasper i Sloane nie sądzili wtedy,że ta relacja przetrwa lata,ale także,że pozostawi po sobie dwa złamane serca... Po kilku latach poznajemy bohaterów z całkiem innej strony.Nie są już beztroskimi dziećmi,które razem tarzały się w błocie. Sloane z pozoru powodzi się w życiu.Ma zamożnego narzeczonego,oraz oddaje się tańcu. Za to Jasper rozwija się jako hokeista,który nie może odpędzić się od tłumów fanek. Ich życia przez lata się zmieniły,ale przyjaźń i uczucia pozostały na zawsze... Relacja bohaterów była świetnie przedstawiona i wykreowana. Między Jasperem i Sloane bardzo wyraźnie było czuć oddanie,przywiązanie ,ale także szczere uczucia,które po latach coraz bardziej się nasilały. Również napięcie między bohaterami było namacalnie wyczuwalne i nie do zniesienia. Elsie stworzyła bohaterów z bardzo barwnymi i intrygującymi osobowościami. Jasper mimo trudnej i traumatycznej przeszłości,potrafił na nowo zaufać i pokochać.Był mężczyzną opiekuńczym,który dla rodziny zrobiłby wszystko. Poruszyło mnie to jak bardzo był zamknięty i tłamsił w sobie wszystkie uczucia i obawy.W szczególności poruszyła mnie przeszłość Jaspera,oraz jego lęki przed porzuceniem.Mimo,że mężczyzna troszczył i wspierał wszystkich w kółko,sam czuł się samotny i zlękniony,że zostanie sam. Cierpiał w samotności,by inni nie odczuwali bólu. Sloane mimo swojej skrytej miłości do chłopaka,nigdy z niego nie zrezygnowała. Wspierała go w każdym kryzysie i gorszej chwili mimo,że od środka dusiły ją własne uczucia. Dziewczyna całe życie starała się podporządkować,by nie zawieść rodziny,czym skazywała się na cierpienie. Miło się patrzyło,kiedy przy Jasperzr wyfrunęła z klatki i jak ptak rozwinęła swoje skrzydła. Polecam wszystkim fanom motywu ,,friends to lovers",oraz miłośnikom wiejskich klimatów🌸

„Jak mówić bez wysiłku i dobrze brzmieć” - oto poradnik oddechowy NIE TYLKO dla mówców. Szczerze? Nie zwróciłabym uwagi na tę książkę, gdyby nie podcasty, które dla Was nagrywam. Robię to amatorsko i po wszelkie poradniki, które wzbogacą moje umiejętności zawsze sięgam z ciekawością oraz nadzieją na udoskonalenie warsztatu. Jednocześnie wiem - i niejednokrotnie tego doświadczyłam - że oddech w mówieniu jest kluczowy. Dlatego tytuł „Jak mówić bez wysiłku i dobrze brzmieć” wydał mi się niezwykle intrygujący, choć moją pierwszą myślą było pytanie: To tak można?! Zaczęłam czytać i w miarę poznawania kolejnych rozdziałów moje zdumienie szybowało w górę. Po pierwsze: nie sądziłam, że aż tyle mogę zdziałać przejmując kontrolę nad przeponą. Po drugie: nigdy nie słyszałam o tak praktycznych wskazówkach - wyjaśnianych krok po kroku - jak poskromić ten organ. Po trzecie: książka jest napisana w lekkim i przystępnym stylu - aż chce się czytać!  I po czwarte: to nie jest poradnik, który raz przeczytany odkłada się na półkę i o nim zapomina. To tytuł, który chce się mieć zawsze pod ręką, bo praca nad oddechem to proces, a opisane w publikacji etapy wymagają czasu i regularnych ćwiczeń. „Jak mówić bez wysiłku i dobrze brzmieć” to bardzo merytoryczny, rzetelnie opracowany poradnik oddechowy nie tylko dla mówców. Myślę, że dla wszystkich, którzy chcą skorzystać z dobroci, jakie niesie ze sobą poskromienie przepony i panowanie nad oddechem. Na pewno warto spróbować, tym bardziej że świadome oddychanie działa również uspokajająco, doskonale sprawdza się w medytacji oraz wpływa na poprawę samopoczucia.

Była wszystkim czego pragnąłem. Była domem. Była. A teraz jest tylko chaosem. Rollercoaster emocji to mało powiedziane. Tą książkę trzeba przeżyć, nie czytać a przeżyć. Historia rodem z 2012 roku, wtedy były w modzie właśnie takie książki. Książki dzięki którym pokochałam czytanie. Tej też niczego nie zabrakło. Już na 20 stronie włączyłam z łzami. Smutna ale jednocześnie radosna historia. Pełna nadzieji ale też smutku. Dużo relacji, tych pozytywnych i tych negatywnych. Młodzi, zagubieni ludzie, dużo muzyki, utrata pamięci i sekret który rozrywa jedno z nich od środka. Dziewczyna z przeszłością, rzucana z jednej rodziny zastępczej do drugiej. Niechciana, nigdzie nie czuje się jak w domu, trudną przeszłość które nie daje o sobie zapomnieć. I chłopak, który na pierwszy rzut oka ma wszystko, bananowy dzieciak, popularny nastolatek. Niestety to wszystko tylko otoczka, maska która przybiera gdy wali mu się życie . Jak odnaleźć się w całkiem nowym świecie? I jak odnaleźć się w świecie w którym dziewczyna która była celą ciebie najważniejsza nawet cię nie pamięta? A co gdyby jeszcze miałam zamieszkać z tobą pod jednym dachem? Jak sobie z tym wszystkim poradzą Sophie i Ace? Tego musicie się dowiedzieć czytając.

Nie powiem, ta książka wciągnęła mnie od pierwszej strony. Było tyle niewiadomych, tajemnica, zraniony chłopak i dziewczyna, która chciała tylko mieć kochającą rodzinę. To wszystko sprawiło, że chłonęłam tą książkę jak gąbka. Nie sądziłam też, że jakaś książka wywoła u mnie tak silne emocje, mimo, że domyślałam się o co chodzi to i tak z każdą stroną byłam w szoku w jaki sposób prowadzona jest ta historia. Zważając na to, ze to debiut - choć nigdy bym tak nie powiedziała. Lektura wprowadza nas do niezwykłego świata. Pełnego smutku, gniewu i niepowodzeń losu, z którymi bohaterowie się spotykają. Cała otoczka zaniku pamięci bardzo mi się podobała, lubię takie motywy. Mimo wszystko, kończąc tę książkę nie mogłam uwierzyć, że to koniec ich historii. Zastanawiam się czy będzie kolejny tom, czy autorka zostawiła nas na pastwę losu z rozdartym sercem. Reasumując debiut uważam, za bardzo udany. Gratuluję autorce tak świetnie napisanej książki i czekam na kolejne. Polecam!!!