Recenzje

Jeden z fajniejszych romansów, jaki czytałam ostatnio. Płynęłam przez tą książkę mimo dość ciężkiej tematyki. Bardzo przypadł mi do gustu sposób pisania autorki. Sama bohaterka była ciekawą postacią, a zakończenie - tego się zupełnie nie spodziewałam. Całość na duży plus, trochę biurowy romans, trochę poruszenie cięższych problemów. Raczej dobry balans

Jest kilka książek, które moim zdaniem powinna przeczytać każda kobieta i ta właśnie do nich należy! Myślę, że bardzo wiele z nas spotkało się w gabinecie lekarskim ze stwierdzeniami takimi jak: „Taki pani urok” „Tabletki antykoncepcyjne pomogą“, „Po ciąży będzie lepiej”. Autorka szczegółowo omawia, jakie podejście do pacjentów ma większość lekarzy - działają oni objawowo, a nie holistycznie. Przepisują tabletki, często nie przeprowadzając nawet dokładnego wywiadu, a my czujemy się po prostu niewysłuchane. Przeanalizowałam wiele moich wizyt lekarskich i zdałam sobie sprawę, że usłyszałam wiele przytoczonych w tej książce zdań, co wywołało we mnie dużą frustrację. Dzięki „Więcej niż hormony” w końcu zrozumiałam, że nie jestem w tych doświadczeniach sama i mogę mieć realny wpływ na to, aby poczuć się lepiej, a w szczególności podczas miesiączki. Znalazłam w tej pozycji wiele istotnych informacji i porad, które postanowiłam wdrożyć w życie. Najważniejsze okazało się jednak to, że autorka nikogo nie ocenia i otwarcie mówi, że to my znamy siebie najlepiej, dlatego powinnyśmy podejmować decyzje, które będą dla nas w danym momencie najlepsze. Po przeczytaniu tej książki poczułam się dużo bardziej wysłuchana i zaopiekowana, niż na niejednej wizycie lekarskiej. Mam wrażenie, że zostało tutaj omówione niemalże wszystko, co dotyczy kobiecych hormonów, co sprawia, że możemy potraktować ten poradnik jak prawdziwą skarbnicę wiedzy! Oczywiście muszę wspomnieć również o tym, jak pięknie wydana jest ta książka - widać, że zostało włożone w nią mnóstwo pracy!

Ponad połowę książki przeczytałam, kiedy była ona na wattpadzie. Choć myślałam, że po prawie trzech latach nic nie będę pamiętać, to ku mojemu zdziwieniu pamiętałam wszystko. Przez początek było mi strasznie ciężko przebrnąć. Czas teraźniejszy, nie przeszły, sprawiał mi w tym największe trudności. Na szczęście szybko pochłonęła mnie fabuła i przestałam zwracać na to uwagę. Ta książka jest dla mnie bardzo ważna. Staram się kierować zasadą, aby nigdy nie kończyć dnia, jeśli z kimś się pokłócę. W końcu kto wie, czy jutro nastąpi? Wiedziałam, że przyczyniła się do tego jakaś książka, ale nie pamiętałam jaka... Teraz kiedy ponownie przeczytałam historię Britt i Audrey przypomniałam sobie, że to przez nie. Byłam ciekawa czy po takim czasie RMOOM wciąż przypadnie mi do gustu i muszę powiedzieć, że tak. Choć na początku przez styl pisania byłam pewna, że to już nie to, a uczucia, które czułam, przy pierwszym czytaniu się wypaliły, tak z każdą kolejną stroną czułam się, jakbym cofnęła się w czasie. Pomimo tego, że znałam część tajemnic, które powychodziły w tej części, wiedziałam, co się wydarzy, wciąż czytałam tę książkę z zaciekawieniem. Nie muszę chyba w takim razie mówić, co było, gdy doszłam do momentu, którego nie czytałam wcześniej. Historia, przy której nie raz czułam deja vu, przy której nie raz się śmiałam, która wniosła do moje życia ważną zasadę i która przyczyniła się do powstania w mojej głowie obrazu idealnej, szarej bluzy nike, której do dziś nie mam. Mam ogromną nadzieję, że na drugą część nie będę musiała czekać drugi raz tyle samo czasu, bo nie wiem, czy to wytrzymam. Muszę poznać dalsze losy historii Nathaniela i Brittan. 𝐎𝐜𝐞𝐧𝐚: 5/5

Po twórczość autorki sięgam regularnie i rzadko się zawodzę. Tym razem sięgnęłam po najnowszy tom serii, która szczególnie przypadła mi do gustu. To cykl skupiający się na życiu uniwersyteckim, wzbogacony o motyw sportowy. Jednak ten tom wyróżnia się na tle poprzednich - jest zdecydowanie bardziej kontrowersyjny. Główny wątek dotyczy nietypowej relacji czworga bohaterów - trzech mężczyzn i jednej kobiety. Zazwyczaj unikam takich motywów, bo często wydają mi się przesadzone. Jednak z każdą kolejną historią z tym schematem przekonuję się, że potrafi on być ciekawie poprowadzony. Choć rzadko coś mnie w takich układach zaskakuje, tutaj było inaczej. Motyw życia seksualnego jest przedstawiony dość odważnie, ale sceny są napisane ze smakiem. Są gorące, ale nie przekraczają granic dobrego smaku, więc nie wywołują zniesmaczenia. Dzięki temu większe grono czytelników może się skusić na tę historię. Lektura tej książki to dobrze spędzony czas - są momenty wzruszenia, śmiechu, lekkiego smutku, a nawet nutka grozy, choć nie tak intensywna jak w thrillerach. Wydarzeń jest sporo, można odnieść wrażenie, że chwilami za dużo, ale całość płynie gładko i nie przytłacza. Najbardziej irytowała mnie postać głównej bohaterki - była dla mnie zbyt "urocza", wręcz cukierkowa. Zachwyty chłopaków nad jej zaletami momentami sprawiały, że przewracałam oczami. Rozumiem, że niektórzy czytelnicy mogą być tym zachwyceni, ale dla mnie to było zbyt oderwane od rzeczywistości. Mimo to książka wciąga i pozwala oderwać się od codzienności. Warto dać jej szansę i samemu sprawdzić, jak zareagujecie na przedstawione w niej wątki. Spróbujecie?

Dzisiaj mam dla was recenzję książki, z motywem, który chyba nie jest zbyt popularny. Czytaliście jakieś powieści z motywem reverse harem?
Ja do tej pory zaliczyłam książkę, gdzie bohaterka była otoczona przez dwóch mężczyzn. Tutaj mamy o jednego więcej chłopaka do pokochania. Josie jest studentką psychologii. Lubiana, znana przez każdego na uczelni i… porzucona przez swojego chłopaka. W konsekwencji tego ostatniego, zostaje bez dachu nad głową. Jedyną jej możliwością jest wynajęcie obskurnej kawalerki, do momentu aż nie trafi się nic lepszego. Josie, jako osoba pozytywnie nastawiona do świata, nie załamuje się, a próbuje szukać w sytuacji plusów i pomimo propozycji pomocy od swojej przyjaciółki, postanawia zostać w wynajmowanym mieszkaniu. Wszystko wydaje się w miarę układać, aż do momentu, gdy w budynku nie dochodzi do wybuchu gazu. Dziewczyna zostaje bez dachu nad głową, samochodu i swoich rzeczy, ale za to z propozycją zamieszkania z trzema chłopakami, o których po uczelni krążą plotki. Powtarzałam to kilka razy i klasycznie muszę powtórzyć znowu (jakby ktoś zapomniał, albo jeszcze nie wiedział): bardzo lubię pióro Ludki Skrzydlewskiej. Podobało mi się „Prędzej Piekło Zamarznie”, zakochałam się w „Puck Luck” (Ok, dobra, zakochałam się w Mavim, ale to szczegół 🤫). Dlatego nie mogłam się doczekać aż zacznę czytać tę książkę. Muszę powiedzieć, że historia mnie wciągnęła. Co bardzo mi się podobało, to dynamiczna akcja (ciągle coś tu się dzieje) oraz krótkie rozdziały. Dzięki temu miałam wrażenie, że przez tekst się płynie. Poza tym perspektywa została podzielona na czterech bohaterów, więc jesteśmy w stanie zajrzeć do głowy każdemu z nich. Kolejnym plusem jest to jak chłopaki traktują dziewczynę. To jest totalnie urocze. Z całej trójki Parker to mój faworyt, ale z racji, że chyba mam słabość do gburowatych, zranionych typów, Vance jest na drugim miejscu. Cieszę się, że pomimo tego jak na pozór urocza, a jednocześnie pikantna jest ta historia, autorka nie koloryzuje wszystkiego i pokazuje trudy związane z tego typu związkiem, bo przecież w głowie rodzi się milion pytań. Jak miałoby to wyglądać w przyszłości? Co z dziećmi? Co z dziesiątkami innych spraw? Co z opinią ludzi, z którą przyjdzie się zmierzyć? Bardzo się cieszę też z faktu, że pomimo tego, że w książce przewija się trochę scen łóżkowych i ta historia jest naprawdę pikantna, fabuła nie skupia się jedynie na nich i nie są one wulgarne ani rozciągnięte na ogromną liczbę stron. Widać tu budowanie więzi pomiędzy bohaterami, troskę oraz uszanowanie każdej decyzji Josie. Czy miałam z czymś problem? Trochę drażniło mnie to, jak słodka była bohaterka. Ta książka to praktycznie sam cukier. Było to podkreślone na każdym kroku i nie wierzę, że istnieje na świecie człowiek, który jest lubiany przez każdego. Do tego momentami miałam dość jej dobroci serca i chciałam żeby pokazała trochę charakteru. Czego jeszcze mi zabrakło? Szkoda, że pewne wątki nie były mocniej rozwinięte, jak ten o rodzicach Vance’a lub historia pozostałych chłopaków. Szczególnie, że odnoszę wrażenie, że West trochę znika w tej książce. Pomimo tego rozumiem, że gdybyśmy mieli poznać dokładnie historię każdego bohatera, książka musiałaby liczyć kilkaset stron więcej. Podsumowując. Spędziłam z tą książką miło czas. Historia jest urocza, momentami zabawna, ale nie brakuje jej też pikanterii (w końcu mamy tu czworokąt!). Jeśli macie ochotę na coś lekkiego, a jednocześnie odważniejszego (i macie skończone 18 lat) to śmiało sięgajcie.