Recenzje

To może być płytkie, ale już po pierwszych stronach wiedziałam, że ta książka stanie się dla mnie ważna. Cała fabuła we mnie uderzyła i doceniam autorkę za kontent. W książce zawarła wiele trudnych sytuacji, które potrafiły sprawić na mojej twarzy smutek. Pierwsze rozdziały były już dla mnie poruszające i byłam bliska płaczu. Główna bohaterka została świetnie wykreowana i dosłownie od razu wpadła w moje gusta czytelnicze. Była postacią, z którą potrafiłam się utożsamić i rozumiałam ją w stu procentach. Bardziej denerwował mnie Ace, ale to raczej oczywiste, że musiał taki być, aby fabuła miała sens. Mógł wszystko powiedzieć Sophie na samym początku, ale gdyby tak zrobił, nie byłoby książki, dlatego mimo to uwielbiam ich. Jeżeli chodzi o zdarzenia, to były klasyczne. Działo się dużo i było kilka imprez. Nie było nudno, a ja za to czytając, miałam dobrą zabawę. Że szczerego serca mogę powiedzieć, że sięgnę po kolejną część i to obowiązkowo.

𝓟𝓪𝓼𝓽 𝓐𝓾𝓽𝓸𝓻𝓴𝓪: M. K. Klos 𝓞𝓬𝓮𝓷𝓪: ★ ★ ★ (3,75/5) ✦ Przyznam, że przeczytałam tę książkę, ponieważ niesamowicie zaciekawiła mnie cudowna okładka, ale gdy już mi przyszła, długo zbierałam się do niej z racji na jej czcionkę, za którą po prostu nie przepadam. Mimo to lektura mnie wciągnęła i podobała, chociaż nie została moim ulubieńcem. ✦ Styl pisania autorki był lekki i wciągający, ale czasami irytowały mnie lekko za długie opisy, co spowalniało akcję, lecz wynagrodził mi to klimat 2016, który kocham, a elementy surfingu i muzyki idealnie tu pasowały! Relacje między bohaterami są dobrze rozwinięte i opisywane, oraz pojawia się tu także motyw found family, który uwielbiam! ✦ Sophie - główna bohaterka - ma charakter, lecz również ma momenty słabości. Tak jak każdy, mimo tego, co się stało, próbowała odzyskać siłę i kontrolę nad swoim życiem. Była bardzo mocną postacią, musiała sobie radzić z niektórymi sytuacjami sama, i mimo że było jej ciężko, to dawała radę - potrafiła walczyć o swoje. ✦ Za to Ace na początku mnie intrygował i ciekawiła mnie jego postać, chociaż czasami nie umiałam go zrozumieć, ale jednak przyznam, że czasami mnie denerwował. ✦ Mogę wam polecić tę historię - na pewno dostarczy wam dużo zabawy i emocji!!

Fabuła książki wkręciła mnie od początku. Styl pisania autorki jest przyjemny, przez co szybko się ją czyta. Historia opiera się na życiu Sophie, która zostaje adoptowana przez rodzinę Hammfordów. Przez przykre doświadczenia z rodzinami, u których wcześniej mieszkała, na początku miała wątpliwości, jednak i tak przyjmuję, tę propozycję. Para jest bardzo miła i chcą, żeby Sophie miała dobrze. Ace, ich syn od razu jest nastawiony przeciwko niej. Dziewczynie wydaje się, że już go gdzieś spotkała. Co takiego się stało przed jej wypadkiem rok wcześniej, którego praktycznie nie pamięta? Ja cię, ile to we mnie emocji wywołało. Czasami, aż musiałam zamknąć książkę i przejść się po pokoju, żeby ochłonąć po jakimś zdarzeniu. Ta historia bardzo chwyciła mnie za serce. Uważam, że opisy różnych problemów oraz uczucia bohaterów są dobrze napisane. Relacja Sophie z najmłodszą córka była urocza. Liz i Andrew są super. Uwielbiam ich za to, że chcieli, by Sophie czuła sie komfortowo.. Jest to naprawdę slow burn, co dla mnie było okej, ponieważ ostatnio mam ochotę na takie historię. Na początku Ace strasznie mnie irytował, jednak po dalszym czytaniu rozumiem, dlaczego był taki. Mogę nazwać tę historię moim domem. Ja potrzebuje kolejnego tomu, ponieważ nie wierzę, że tak to się kończy.

Drogi Czytelniku, jeśli mnie obserwujesz, to wiesz, że twórczość Ludki znam jeszcze z czasów wattpada i dobrze pamiętam, jak z niecierpliwością czekało się na rozdział, a później rozpływało ze słodyczy. W tym temacie nic się nie zmieniło, bo nadal publikuje na tej platformie, choć stój! Zmieniło się i to w zasadzie dużo… Moja miłość wzrosła — nawet sama nie wiem, w którym momencie to się stało, ale sięgam teraz po każdą jej książkę, bo wiem, że się nie zawiodę. Jeśli potrzebuje dobrego romansu, który nie wprowadzi mnie w zastój czytelniczy, to wiem, gdzie go szukać. Była ze mną, gdy po książki sięgałam sporadycznie i jest, teraz gdy książki to całe moje życie. To miłe uczucie mieć kogoś, kto sprawia, że wystarczy sięgnąć po literki na papierze, w których się zakochasz, a czarne chmury znikają. Serię „Prawda o Yarrow” znam bardzo dobrze i lubię do niej wracać, dlatego gdy dowiedziałam się, że zostanie wydany spin-off wiedziałam, że musi trafić w moje ręce. Jak widać, to się stało, z czego się ucieszyłam, bo uwielbiam wszystkich bohaterów, którzy wyszli spod pióra Ludki. Jest to jednak inna książka od tych, po które sięgam na co dzień — motyw reverse harem, to motyw, który wyróżnia ten tytuł. Po raz pierwszy się z nim spotykam i wiem, że to nie jest motyw dla mnie, gdyż nie bawiłam się przy nim tak dobrze, jak oczekiwałam. Na początku umknęła mi ta informacja, więc gdy zaczęłam czytać i odkryłam, o co chodzi, to byłam zaskoczona i nie wiedziałam, co o tym sądzić. Nie mogę napisać, że bawiłam się źle, bo byłoby to niezgodne z prawdą — bawiłam się całkiem nieźle, choć potrzebowałam trochę czasu, aby przyzwyczaić się do tej nowej sytuacji. Tym razem pojawiło się kilka minusów, o których wspomnę, ale to za chwilę. Ostatnio tego nie robiłam, więc muszę to zmienić — dawno nie widziałam tak uroczej okładki, która pasowałaby do fabuły. Po tych słowach, Drogi Czytelniku, możesz się domyślić, że w fabule także nie zabraknie słodyczy. Josie, czyli główna bohaterka, jest niczym truskawkowy lizaczek, który ożywi nasz smutny dzień. Nie lubię przerysowanych bohaterek, a ta niestety taka była — była zbyt idealna, gdzie wszyscy ją podziwiali i widzieli jej blask. Brakowało mi tego charakterku, które mają wszystkie bohaterki Ludki. Mogła zostać słodyczą, ale taką, która widzi też to, co złe. Skoro już jesteśmy przy bohaterach, to warto przedstawić naszych, a w zasadzie Josie, chłopców, którzy podbiją niejedno serce lub oko, jeśli zajdzie taka potrzeba. Parker Lane to pierwszy bohater, którego mogliśmy poznać. Jest on studentem fizjoterapii i gra w drużynie futbolowej. Weston Reyes to przyszły inżynier, który ma czarny pas w karate, a Vance Crawford to fotograf, który lubi pływać, ale nie wiąże z tym swojej przyszłości. Razem postanowili pomóc bohaterce, która straciła dach nad głową i zaproponowali jej wolny pokój w swoim domu. Mieszkanie z trzema mężczyznami to spore wyzwanie, czy Josie dała radę? Jeśli mam być szczera, to Parker zdobył moje serce i szczerze liczyłam, że to z nim kończy, lecz i zakończenie mnie zaskoczyło. Sądziłam, że taki układ długo nie będzie miał miejsca, a wtedy zaiskrzy pomiędzy Josie i Parkerem, bo to z nim na początku była najbliżej. Zdziwiłam się, że zaiskrzyło, ale pomiędzy nimi wszystkim. Trochę trudno było mi to sobie wyobrazić, a w głowie nagromadziło się milion pytań, na które nie dostałam odpowiedzi. Jednak Ludka postanowiła zagłębić się w temat i pokazała, że taki związek również nie jest usłany różami — ma złe i dobre chwile. Społeczeństwo niekoniecznie akceptuje taki związek, raczej wydaje się to dla nich dziwne i niespotykane, co jest normalne i w ich głowach też rodzi się milion pytań. Nie mam nic do takich związków, ale wiem, że nie jest on dla mnie, tak samo jak książki z tym motywem, nawet w wykonaniu autorki. Chociaż ciężko mi było przyzwyczaić się do takiego stanu rzeczy, to książkę czytało się naprawdę przyjemnie i mało kiedy zwracałam na to uwagę. Fakt, pojawiały się gorące sceny, ale były one napisane w taki sposób, że nawet czytelnik, które je omija, nie mógł tego zrobić. Kilka razy próbowałam odłożyć książkę, ale się nie dało, bo po chwili do niej wracałam, ponieważ chciałam dowiedzieć się, co będzie dalej. Przez krótkie rozdziały miałam wrażenie, że po książce się płynie. Przyczyniła się też do tego akcja, która ciągle trzymała w napięciu, ponieważ ciągle się coś działo, ale to nic dziwnego, bo Ludka nie lubi oszczędzać czytelników. Zaciekawieniem śledziłam, jak potoczą się dalsze losy bohaterów, chociaż brakowało mi rozwinięcia niektórych wątków, które były rozpoczęte, a raczej dotknięte i mało o nich wiemy. Mało też wiemy o chłopakach, nad czym ubolewam, bo fajnie byłoby ich poznać bliżej tak jak Josie. Mamy czterech bohaterów i uważam, że 400 stron, to za mało, aby oddać w pełni charaktery. Jasne, mamy rozdziały z ich perspektywy, ale to nie wystarcza. Najmniej wiemy o Vance, który jest skryty w sobie i niezbyt dużo się odzywa. Cieszyłam się, że Ludka rozpoczęła wątek z jego rodzicami, ale zawiodłam się, bo nie został on wykorzystany. Mimo tych minusów „All over me” to przyjemna i lekka lektura, która doda słodyczy w naszym życiu. Spędziłam z nią miłe chwile i sprawiła, że moje serce, po poprzedniej książce, zostało naprawione. Dużo się na niej śmiałam, a momentami rozpływałam pod wpływem słodkich momentów. Polecam! 🩷

“All over me” to spin-off trylogii Prawda o Yarrow (Unbreak me, Untangle me, Uncover me), po który z wielką chęcią sięgnęłam. Uwielbiam uniwersum tych książek - klimat uczelni, imprez i wątek found family, który jest ich nieodłącznym elementem. Ta kolejna, czwarta książka, osadzona w tym świecie zaintrygowała mnie nie tylko opisem, ale głównie wątkiem reverse harem bardzo rzadko spotykanym u polskich autorek. Moim zdaniem został on całkiem dobrze napisany. Z przyjemnością sięgnęłam po tą historię i od razu czytało mi się ją cudownie. Tak jak poprzednie tomy denerwowały mnie swoją szybko rozwijającą się akcją, tak tutaj fabuła była spokojna (ale nie nudna!) i mieliśmy okazję najpierw dobrze zapoznać się z bohaterami. Mimo dużej ilości perspektyw, nie gubiłam się w odróżnianiu głównych postaci, bo każdy z nich był różny. Wszyscy mieli swoją historię, zainteresowania, a co najważniejsze - nie byli płytcy i przyjemnie się o nich czytało. Z łatwością przepłynęłam przez 400 stron, które naprawdę mnie w sobie rozkochały. Jestem wielką fanką tego tomu, który jest chyba moim ulubieńcem z tej serii. Interakcje między bohaterami były momentami żenujące, ale nie przeszkadzało to jakoś bardzo w dalszym czytaniu. Naprawdę polecam!!