Recenzje

„Bad Decisions” to pierwszy tom Dylogii Complicated. Książki, która zainteresowała mnie swoim opisem i przyciągnęła wzrok ciekawą okładką. Twórczość autorki nie była mi wcześniej znana, więc było to moje pierwsze spotkanie z jej książką. Tak jak pomysł na fabułę przypadł mi do gustu, tak co do jego wykonania mam pewne zastrzeżenia. Początek historii zapowiadał się interesująco. Z czasem jednak mój entuzjazm z lektury zaczął ciut opadać. Główni bohaterowie to postaci, które często mnie denerwowały. Dorośli ludzi, a zachowywali się jak dzieci. Ja rozumiem, że bohater mógł nienawidzić bohaterki, ale nie musiał się zachowywać jak rozwydrzony bachor. Nie przemawiała do mnie relacja bohaterów. Jedynym plusem była chemia miedzy nimi, którą się czuło. Podobał mi się natomiast wątek z tajemnicą kobiety i tego domyślania się co mogło się wydarzyć. Nie do końca pojmuje też potraktowanie relacji bohaterki z rodzicami tak nijako. Myślałam, że lepiej zostanie to poprowadzone, po tym jak nagle wróciła do domu. „Bad Decisions” to historia, z której oceną mam problem. Pióro autorki jest lekkie i przyjemne, więc książkę czyta się szybko. Spodobały mi się niektóre wątki i wydarzenia, ale ich poprowadzenie już nie do końca. Mam problem również z bohaterami i ich relacją. Moje uczucia względem tej książki są naprawdę mieszane. Jak było ciekawie i interesująco, to nagle działo się coś co totalnie odwracało te dobre uczucia. Szkoda, że historia nie została bardziej rozwinięta. Wiem, że to dopiero pierwszy tom, ale już tutaj mogło być coś więcej. Zakończenie sprawiło, że chyba sięgnę po kolejną część. Gdyż jestem ciekawa jak mimo wszystko potoczą się losy bohaterów.

𝐁𝐀𝐃 𝐃𝐄𝐂𝐈𝐒𝐈𝐎𝐍𝐒 ★★★★★★★☆☆☆ "- W tym momencie nie jesteś moją asystentką. - A kim jestem? - Kobietą, o którą chce znów zawalczyć." Alison, dziewczyna, która po ciężkich przejściach na studiach wraca do rodzinnego miasta. Jej powrót jest niespodziewany i zaskakuje tym nie tylko swoją rodzinę, z którą ograniczyła kontakt przez ostatnie cztery lata, ale i byłego chlopaka. Choć myślała, że wszystko będzie jak dawniej, wiele się zmieniło. Najbardziej jak się okazuje, życie Dominica, który ułożył sobie życie na nowo i niedługo się żeni. "- Nie musimy się lubić, ale powinniśmy się tolerować. - Lubić? - Parska pogardliwym śmiechem. - Ja cię nienawidzę." Dominic to mężczyzna, który od razu przyciąga uwagę - nie tylko swoim wyglądem, ale przede wszystkim skomplikowaną osobowością. Z pozoru twardy, nieprzystępny i pewny siebie, skrywa w sobie wiele ran i sekretów. Jest szefem, który swoją postawą w pracownikach sieje postrach, jednak posiada również 'milszą' stronę, którą tylko nieliczni mogli odkryć. "Czy to pożegnanie? Jeśli tak, to właśnie umarłem." Podejmowanie złych decyzji to definicja ich dojrzewania i w sumie całego życia. Mierzenie się z konsekwencjami swoich wyborów bywa trudne. Jak po czterech latach poradzą sobie z nimi Ali i Dominic? ... Podeszłam do tej książki z czystą głową, nie na stawiając się na nic i... Nie spodziewałam się, że ta książka, aż tak mi się spodoba. Nie ukrywam, że do sięgnięcia po nią zachęciły mnie liczne cytatami, które autorka wstawiała na story (i sama zaznaczyłam ich równie dużo). Choć historia jest opisana jako romans biurowy, nie zejdziecie tu wielu gorących scen w biurze, ale jest to idealny odmóżdżacz na jeden wieczór - ‼️dla osób powyżej osiemnastego roku życia‼️- którzy lubują się w motywie drugiej szansy, trudnych doświadczeń i przełamywania własnych barier. Styl pisania Zuzy zdążyłam już poznać przy okazji czytania "Małej Charlie", jednak przy tej pozycji, bardziej trafił w moje gusta i przyjemniej spędziłam czas z książką. Czułam, jakby rozwijał się z każdą stroną, wciągając na maksa. Najlepszym potwierdzeniem jest to, że przeczytałam "Bad decisions" praktycznie "na raz" i nie potrafiłam się od niej oderwać do samego końca. Jednak książka ma też swoje wady. Jedną z nich są zachowania bohaterów. Zarówno Dominic, Alison jak i Caroline mieli swoje 'momenty' i zachowania, które mnie irytowały, jednak przeplatały się one z tymi dobrymi, które były taką równowagą. Drugą i chyba największą wadą jest to zakończenie. JAK można TAK skończyć książkę nie dając kontynuacji?! Nie powinno być takich sytuacji trzymania czytakenika tak długo w niewiedzy. Aktualnie potrzebuje drugiego tomu na wczoraj, bo po ostatnim rozdziale nie wyobrażam sobie porzucenia tej historii.

„All Over Me” to kolejna perełka w dorobku Ludki Skrzydlewskiej i zarazem świetny spin-off serii Prawda o Yarrow. Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi mistrzowsko połączyć emocje, dramat i namiętność z lekkością pióra i autentycznymi dialogami. Główna bohaterka, Josie Maxwell-Spencer, od pierwszych stron zyskuje sympatię czytelnika. Jej świat wali się w gruzy - bolesne rozstanie, utrata dachu nad głową i początek nowego roku akademickiego bez jakiegokolwiek planu B. A mimo to Josie nie poddaje się. To bohaterka, która dojrzewa na oczach czytelnika, mierzy się z przeciwnościami i odnajduje siłę w sobie i w… nieoczywistym towarzystwie. Największym atutem powieści są trzej charyzmatyczni współlokatorzy - Parker, Vance i Weston - z którymi Josie zamieszkuje po wybuchu gazu w jej poprzednim mieszkaniu. Choć plotki na ich temat są dość pikantne, Skrzydlewska świetnie buduje napięcie i rozwija relacje między bohaterami, serwując czytelnikowi nieoczywiste zwroty akcji, zabawne sytuacje i gorące emocje. Styl autorki pozostaje lekki i wciągający. „All Over Me” czyta się błyskawicznie - to idealna lektura na długie wieczory, która potrafi wzruszyć, rozbawić i przyprawić o rumieńce. Skrzydlewska zgrabnie balansuje między dramatem a romansem, nie popadając w schematy, co czyni tę historię świeżą i przyjemnie zaskakującą. Podsumowując - „All Over Me” to ciepła, zmysłowa i pełna serca opowieść o odbudowywaniu siebie, szukaniu swojego miejsca i… miłości, która potrafi znaleźć nas tam, gdzie najmniej się jej spodziewamy. Fani new adult i stylu Ludki Skrzydlewskiej będą zachwyceni.

Najlepsze zdanie tej książki? ,,Ciąg dalszy nastąpi..." - tak, cała była (delikatnie mówiąc) świetna, ale to te słowa dały mi najwięcej satysfakcji. To jeszcze nie koniec - a bardzo się tego bałam. Już w I części Sylwia Kruk pokazała klasę - zachwyciła nieszablonowymi bohaterami, realnością zachowań i mistrzowskim budowaniem napięcia. Ale tutaj? Autorka pobiła samą siebie i pokazała, że da się JESZCZE LEPIEJ. To jak sączy emocje, jak powoli, niemal niezauważalnie, oplata czytelnika mrokiem, obsesją, napięciem - FE-NO-ME-NA-LNE Autorka nie idzie na skróty. Nie daje nam bajki, w której ofiara zakochuje się w oprawcy. Tu nie ma miejsca na łatwe emocje. Jest za to nieustanna walka - o siebie, o granice, o przetrwanie. Dragon to postać, której nie da się jednoznacznie ocenić. I to jest jego siła. Potrafi być czuły, wzbudzać współczucie, ale też błyskawicznie przypomnieć, kim naprawdę jest. A napięcie między nim a Luizą? Gorące. Ale nie w sposób oczywisty. Tu nie znajdziecie tandetnych opisów czy scen rodem z kiepskich erotyków. Tu jest klimat. Duszna atmosfera napięcia, które wybrzmiewa w półsłówkach, spojrzeniach, niedopowiedzeniach. Autorka prowadzi fabułę pewną ręką. Wie, kiedy odpuścić, a kiedy przycisnąć. Zna wartość ciszy, pauzy, emocjonalnego niedosytu „Uwięziona. Bez wyboru” przerasta wszystkie romanse i erotyki, jakie czytałam. Bo ma to, czego tam zawsze podświadomie mi brakowało - realność. Nic tu nie jest czarno-białe. Nic nie dzieje się dlatego, że tak wypada. Autorka potrafi wywołać silne emocje i napięcie, a jednocześnie oszczędzić nam wątpliwej jakości opisów zbliżeń. Bo to by się nie wydarzyło w tej historii. A mimo to wiele razy temperatura sięga zenitu. Jestem absolutnie zachwycona - historią, bohaterami, językiem, emocjami. Wszystkim.