Recenzje

„Ona przykłada twarz do mojego torsu. Tam, gdzie czarny tusz oznacza jedno. Moją miłość do siostry przyjaciela, „ Alisson młoda piękna dziewczyna wraca po czterech latach studiów w Edynburgu do swojego rodzinnego domu. Relacje między nią, a rodziną są nieco oziębłe przez co dziewczyna czuje się okropnie, do tego brat zaskakuje ją wiadomością iż Dominic jego najlepszy przyjaciel, a zarazem jej były partner bierze ślub. Choć relacja między nimi zakończyła się już i mężczyzna nienawidzi jej całym sercem coś ciągnie go w kierunku dziewczyny. Co się stało w życiu młodej i piękne Alison? Czy Dominic wybaczy jej to jak złamała mu serce? Co tak naprawdę kryje się za ślubem mężczyzny i kontraktem który miał zostać dopełniony? „Bad Decisions książka , która skradła moje serce od pierwszych stron. Historia którą czyta się z zapartym tchem i wcale nie chce się jej kończyć. To nie jest zwykły i banalny romans biurowy, to książka która wywołuje w nas masę emocji i skłania do refleksji, do wyciągnięcia z niej jak najwięcej. Znajdziecie tu „zakazaną „miłość , ból ohh jego jest tu zdecydowanie sporo, cierpienie, intrygi, strach przed bliskością, ale także masę nadziei. Autorka wykreowała bohaterów idealnie, Dominic ah tez mężczyzna myślę zawrócił by w głowie nie jednej z nas, za to Alison jest tu pokazana jednocześnie jako ta „silna „ale bardzo pokiereszowana przez życie i mam wrażenie, że czytając czułam jej ból więc to pokazuje, że autorce naprawdę udało się przelać te emocje na papier w taki sposób, że my czytelnicy je przeżywamy razem z bohaterka i nie będę ukrywała, ale łezka w oku mi się zakręciła. Styl pisania Zuzanny znam już z poprzednich jej książek, i musze tu przyznać, ze uwielbiam to jak pisze tu nic nie jest przerysowane nic nie jest na siłę czy wymuszone, przez tą książkę się płynie i chce się więcej. Mogła bym napisać o wiele, wiele więcej ale myślę że to jedna z tych książek które już sama okładka ( swoją drogą jest przepiękna) krzyczy przeczytaj mnie i uwierzcie mi środek jest równie piękny jak zewnętrzny wygląda książki. Z niecierpliwością czekam na II tom a Was kochani zachęcam do czytania „Bad Decisions „

Nie) widzialne serca - Natalia Fromuth. _._._._._ (Nie) widzialne serca autorstwa Natalii Fromuth to naprawdę ciekawa książka. Czytając ją przeżyjesz różne emocję, od radości do smutku. _._._._._ Główna bohaterka - Joy - musiała wyjechać z Irlandii i zamieszkać w Houston, zostawiając przy tym swojego najlepszego przyjaciela - Calluma. Gdy wróciła okazało się, że chłopak skrywa tajemnicę, którą Joy zapragnęła odkryć. Nie przewidziała jednak pojawiających się uczuć, które przez jej nieobecność tylko bardziej się nasiliły. _._._._._ Bardzo podoba mi się styl pisania autorki. Czytając tę książkę totalnie się w nią wciągnęłam i straciłam poczucie czasu. Zakończenie co prawda nie jest za bardzo w moim guście, ale nie zepsuło mi całokształtu. Historia bohaterów poruszyła mnie i na pewno szybko o niej nie zapomnę. Autorka znalazła świetny sposób na ukazanie tego co najważniejsze . Pokazała jak pasja, a w przypadku bohaterki taniec, może dać wymarzony spokój i stanowić ucieczkę od problemów. _._._._._ (Nie) widzialne serca to historia pełna szczęścia i też wzruszeń. Mam nadzieję, że tak samo jak ja pokochacie tą książkę całym sercem

"ʙʏᴌᴀ ᴡꜱᴢʏꜱᴛᴋɪᴍ, ᴄᴢᴇɢᴏ ᴘʀᴀɢɴᴀ̨ᴌᴇᴍ. ʙʏᴌᴀ ᴅᴏᴍᴇᴍ. ʙʏᴌᴀ. ᴀ ᴛᴇʀᴀᴢ ᴊᴇꜱᴛ ᴛʏʟᴋᴏ ᴄʜᴀᴏꜱᴇᴍ " Ocena: 4/5 ⭐️ KATEGORIA WIEKOWA: 16+ R E C E N Z J A 🧩 " Sophie to taka dziewczyna z trudną przeszłością, która wiecznie była przerzucana z jednej rodziny zastępczej do drugiej. W końcu trafia do bogatej rodziny Hammfordów, którzy chcą jej pomóc ogarnąć życie , dają jej dach nad głową, żeby mogła skończyć szkołę i studia. Są w porządku, ale ich syn, Ace, od razu daje jej do zrozumienia, że jej nie znosi. A ona, zaczyna się nim interesować, bo ma wrażenie, że już go skądś zna. Tyle że Ace wie coś o jej przeszłości i nie zawaha się tego użyć, żeby się jej pozbyć. " 🧩Ogólnie podobało mi się. Była to naprawdę wyjątkowa historia, z którą nieczęsto mamy okazję się spotkać. Lubię w niej to, jakie tematy poruszała. Naprawdę autorka bardzo w ciekawy sposób rozpisała cały ten wątek domu dziecka oraz procedury adopcji. Wszystko było rozpisane ze szczegółami, więc naprawdę duży plus za to. 🧩Jeśli chodzi o styl pisania autorki, był naprawdę przyjemny. Bardzo szybko wciągnęłam się. Sama historia Ace i Sophie, to, co się stało w ich przyszłości cały czas mnie zastanawiało.Ja po prostu potrzebowałam wiedzieć coraz więcej, a na dodatek jeszcze początek całej historii, po prostu rewelacja. Bohaterka jaką jest Clara, która była naprawdę uroczym dzieckiem, jeszcze nieświadomym i niedoświadczonym życia. Naprawdę dobrze, że miała bliskich przy sobie. 🧩Natomiast, przejdźmy do minusów, to, co mi się nie podobało, to właśnie to, że było parę takich sytuacji, które mam wrażenie, że tak bardzo randomowo weszły do tej książki. Niektóre momenty po prostu mi nie pasowały w tej książce, bo za bardzo mnie oddalały od głównego wątku, a tak naprawdę do niego nic nie wnosiły. 🧩 Podsumowując, poza tym cała książka naprawdę była bardzo fajna i nigdzie nie widzę podanych informacji, żeby to była jednotonówka, także może czekamy na drugą część? Mam nadzieję, bo wydaje mi się, że szybko się zakończyło, a może czeka na nas coś jeszcze. Naprawdę wam polecam, bo to historia, która w mało jakiej książce znajdziecie. 

W świecie dziecięcego sportu często skupiamy się na wynikach, osiągnięciach, statystykach. Tymczasem to, co naprawdę może zadecydować o sukcesie - albo porażce - rozgrywa się w głowie. I właśnie o tym jest „Psychologia sportu dla bystrzaków” - praktyczny przewodnik, który powinien przeczytać każdy nauczyciel, trener i rodzic dziecka uprawiającego sport. Jako nauczyciel z codziennie widzę, jak wielka presja potrafi spoczywać na barkach dzieci. Czasem przychodzi od dorosłych, czasem z rówieśniczego środowiska, a nierzadko - z ich własnych wewnętrznych oczekiwań. Ciało jest gotowe do działania, ale głowa... już niekoniecznie. Lęk przed porażką, potrzeba akceptacji, paraliżująca presja „muszę wygrać” - to wszystko sprawia, że sport zamiast cieszyć, zaczyna męczyć. Ta książka tłumaczy, jak temu zapobiegać. Z niezwykłą przystępnością i konkretami przedstawia najważniejsze filary psychologii sportu: jak budować wewnętrzną, trwałą motywację, czym różni się prawdziwa pewność siebie od jej fasady, jak ćwiczyć koncentrację i „resetować” głowę przed startem, jak radzić sobie z porażką i przekształcać ją w lekcję, dlaczego rytuały i nawyki mają ogromną moc mentalną, jak przeciwdziałać stresowi - u dzieci i dorosłych. To nie tylko teoria. To zbiór technik i narzędzi, które każdy rodzic i nauczyciel może wdrożyć w codzienności dziecka uprawiającego sport - nawet rekreacyjnie. Książka pomaga zrozumieć, że dzieciństwo to nie etap zdobywania medali, ale czas budowania silnego, zdrowego charakteru. Czytając, miałam momenty olśnienia - „właśnie to widzę u swoich uczniów”. To publikacja, która uczy wrażliwości na emocje dzieci, pomaga zauważyć sygnały przeciążenia psychicznego i zrozumieć, że sukces sportowy nie powinien być mierzony wyłącznie podium. Nie po to, by wychować mistrza świata. Tylko po to, by pomóc dziecku czerpać radość z ruchu, pokonywać siebie - a nie innych - i rozwijać się w zgodzie ze sobą. 

Kolejna książka 𝐋𝐮𝐝𝐤𝐢 i kolejna, która skradła moje serce od pierwszych stron. W sumie nawet mnie to nie dziwi, bo 𝐀𝐥𝐥 𝐎𝐯𝐞𝐫 𝐌𝐞 to istne cudeńko. Ilość komfortu, jaką znalazłam w tej historii, jest nie do opisania - to była po prostu słodycz w najczystszej postaci. Książki 𝐋𝐮𝐝𝐤𝐢 mają w sobie to coś, co sprawia, że zapominasz o całym świecie. Wciągają cię bez reszty, a ty przepadasz - nie tylko dla fabuły, ale też dla bohaterów. Styl pisania 𝐋𝐮𝐝𝐤𝐢 to czysta przyjemność. Nie ma nic przeciąganego na siłę, a wszystko jest opisane tak plastycznie i fascynująco, że, serio, mogłabym przeczytać jej “tutorial, jak obrać ziemniaki” i pewnie byłabym zachwycona. No bo kto inny potrafi opisać codzienność tak, że masz ochotę ją przeżyć z bohaterami? Do tej pory nie miałam okazji przeczytać 𝒔𝑰𝒐𝒅𝒌𝒊𝒆𝒈𝒐 𝒓𝒆𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆 𝒉𝒂𝒓𝒆𝒎𝒖, ale… o mój Boże, jakie to było cudne! Po tej książce już wiem, że muszę sięgać po ten gatunek częściej, bo to trafia prosto w mój gust. Każdy z chłopaków był wyjątkowy i miał swoją unikalną osobowość. To, jak została opisana ich więź, było absolutnie przeurocze. Rozklejałam się przy każdej scenie, w której okazywali sobie wsparcie, byli dla siebie nawzajem oparciem, a potem tak samo troszczyli się o 𝐉𝐨𝐬𝐢𝐞. 𝐉𝐨𝐬𝐢𝐞… Kocham tę dziewczynę! Była przesłodka i naprawdę nie dało się jej nie pokochać (serio, nie dziwię się chłopakom). Była jak 𝒑𝒓𝒐𝒎𝒚𝒄𝒛𝒆𝒌 𝒔𝑰𝒐𝒏́𝒄𝒂 - zawsze radosna, pełna dobrej energii. Ale przecież każdy ma swoją przeszłość, prawda? I 𝐉𝐨𝐬𝐢𝐞 też ją miała. Z każdą kolejną stroną coraz bardziej mnie zaskakiwała. To, że mimo wszystkiego, co przeszła, wciąż potrafiła być tak ciepła i słodka… szokujące i niesamowite zarazem. A teraz chłopaki… Uwielbiałam to, jak zostali przedstawieni - zakochani od pierwszego wejrzenia, jakby 𝐉𝐨𝐬𝐢𝐞 rzuciła na nich jakiś urok. Zachowywali się jak zauroczone szczeniaki, które zrobiłyby dla niej wszystko. Śmieszyło mnie to, że na początku wszyscy zarzekali się, że “na pewno nie zostaną kolejnymi gośćmi w jej kółku adoracji”, a potem… no cóż. Byli totalnie oczarowani. Gdybym miała wybrać jednego z nich, nie dałabym rady (rozumiem cię, Josie!). 𝐏𝐚𝐫𝐤𝐞𝐫 był przesłodki. Ich moment poznania ma moje całe serce. To, jak się o nią zmartwił, jak zadbał, żeby była najedzona - IDEAŁ. 𝐕𝐚𝐧𝐜𝐞 też mnie nie zawiódł. 𝐉𝐨𝐬𝐢𝐞 podobała mu się od dawna, ale tak bardzo bał się, że się ośmieszy, że… po prostu się do niej nie odzywał. A z jego perspektywy było widać, że chłopak był zakochany na zabój - chłonął każde jej słowo, każde spojrzenie. A 𝐉𝐨𝐬𝐢𝐞 myślała, że on jej nie lubi… No cóż, była w błędzie. I 𝐖𝐞𝐬𝐭 - typ, który wygląda groźnie, bo spędza pół życia na siłowni, a wewnętrznie jest totalnym nerdem. Cudo!