Recenzje

„Bad Decision” to książka, która dotyka tego, co w człowieku najbardziej kruche i najbardziej prawdziwe. To opowieść o tym, jak trudno jest wybaczyć — nie tylko drugiej osobie, ale przede wszystkim sobie. Autorka w niezwykle dojrzały sposób pokazuje, że czas nie zawsze leczy rany, a nieprzepracowane emocje potrafią zatruwać życie przez lata. W „Bad Decision” nie ma łatwych odpowiedzi ani prostych dróg. Są za to wybory, które bolą i które uczą, że prawdziwa siła rodzi się tam, gdzie człowiek odważy się przyznać do własnych słabości. Styl autorki jest niezwykle wyrazisty. Pisze lekko, ale jej słowa mają ciężar. Każde spojrzenie między bohaterami, każde ich milczenie mówi więcej niż tysiąc wypowiedzianych zdań. Czytelnik czuje tę duszną atmosferę, napięcie, ból, który unosi się w powietrzu i nie pozwala oderwać się od historii. To książka o strachu przed bliskością, o dumie, która nie pozwalała przyznać się do błędu wtedy, kiedy miało to jeszcze sens. O decyzjach, które w jednej chwili mogą zmienić całe życie, i o odwadze, której potrzeba, by wrócić i spróbować wszystko naprawić — choćby na nowo miało boleć. To książka o bólu, który nie przemija, o miłości, która nie chce umrzeć, nawet wtedy, kiedy wydaje się, że powinna. Czytając tę historię, trudno nie zatrzymać się nad własnym życiem. Nad własnymi decyzjami, nad słowami, których kiedyś zabrakło, i nad uczuciami, które kiedyś zlekceważyliśmy. Kulik przypomina, że czasem największym aktem odwagi jest nie nowe rozpoczęcie, ale powrót tam, gdzie coś kiedyś zostawiliśmy. I próba zmierzenia się z prawdą, choćby najbardziej bolesną. „Bad Decision” to książka, która nie tylko opowiada historię — ona budzi emocje, zmusza do myślenia i na długo zostaje w sercu. To powieść dla tych, którzy wiedzą, jak bardzo potrafi ranić miłość. I dla tych, którzy mimo wszystko wciąż wierzą, że warto. I być może właśnie dlatego ta powieść zostaje z nami na długo— bo każdy z nas choć raz musiał zmierzyć się z konsekwencjami decyzji, których nie da się już cofnąć.

Autor: Julia Mroczek Wydawnictwo: Beya Ocena:5/5 ⋆ ˚˚ Jestem pod wielkim wrażeniem, super była ta historia i bardzo mocno czekam na drugą część! Z twórczością Julki już się poznałam w jej poprzednich książkach i mogę szczerze przyznać, że jej styl pisania jest świetny. Książki spod pióra Julki czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko, wszystko było bardzo dobrze dopracowane i nie ma do czego się przyczepić. ,,Remind me of Our memories. Ślady utraconych dni.” To książka z bardzo, ale to bardzo ciekawą fabułą. Mamy tutaj dwójkę bohaterów, którzy się przyjaźnią od małego, pewnego dnia Brittan wyjeżdża do innego miasta i pozostawia Nathaniela. Gdy po sześciu latach wraca do Portland, wraca wspomnieniami do dzieciństwa jak i do Nathaniela. Britt spotyka chłopaka, ale to czego się dowiaduje jest straszne. Relacja między bohaterami bardzo mi się podoba, super jest to, że nie ma w niej żadnej toksyczności, tylko jest przyjemna relacja co bardzo lubię. Nathaniel to bohater, który skradł moje serce bardzo mocno, uwielbiam jego postać, to jaki jest uroczy i kochany jest słodkie. Ta historia jest lekka, czyta się ją przyjemnie i z zaciekawieniem co się dalej wydarzy. Jeśli szukacie książki na jeden wieczór to jest to zdecydowanie pozycja dla was, idealnie się ona sprawdzi do przeczytania na raz. Bardzo polecam tą historię, na pewno o niej nie zapomnę i będę do niej wracać. Oczywiście z niecierpliwością czekam na drugi tom, bo to jak się zakończyła ta książka, było dla mnie dużym zaskoczeniem. Dalej nie dowierzam co tam się wydarzyło i mam nadzieję, że premiera drugiego tomu niebawem. 😍💙

💋 "Na każde jedno szczęśliwe zakończenie przypada tuzin złamanych serc, wgniecionych w ziemię jak pokruszone ozdoby." Drogi Dakoty i Lincolna przecięły się w jednym z ich gorszych dni. Szczęścia dopełnić miała im cynamonowa bułeczka, o którą stoczyli nie mały bój. Nie ugięła się, nie dała kupić, ucierając mu nosa. Nie spodziewała się jednak, że mężczyzna od cynamonki kolejnego dnia, znów pojawi się w jej życiu, albo raczej ona w jego. To Dakota złożyła podanie o pracę w Lincolna firmie modowej. Okazała się najlepszą z kandydatek, bardzo zaskakując, szokując i wprawiając mężczyznę w jeszcze większe osłupienie. Była jak powiew świeżości, budząc w nim dawno uśpione zakamarki duszy. Zaczęło się od słownych utarczek, które doprowadziły ich do momentu, gdzie ich życie mogło się totalnie odmienić, jeśli tylko otworzą się na nowe. Nie spodziewałam się totalnie, tak fantastycznie spędzonego czasu z książką. Moja dusza romantyczki została zaspokojona w 100 %. Zaczęło się od bułeczki, a stanęło na tym, że bohaterowie znaleźli się w miejscu, do którego żadne z nich nie chciało już nigdy powracać, bramy miłości stanęły przed nimi otworem. Wszystko zaczęło się do nich dobijać ze zdwojoną siłą. Obydwoje sparzyli się na miłości. Zostali zranieni. Ale czy to upoważnia ich do odrzucenia prób, ciągłego odmawiania sobie przyjemności? Życie pisze różne scenariusze, raz daje nieźle w kość, by później złagodzić cierpienia, lub na odwrót. Lincoln i Dakota pochodzili z różnych światów, ale idealnie zaczęli się uzupełniać. Ona była pisarką, twórczą duszą, miała niebywałe pomysły, idealnie wpasowując do jego firmy, tworząc doskonałe reklamy. Niestety jej przeszłość bolała od samego wspomnienia, fatalnego i niedoszłego dnia ślubu. Lincoln także poślizgnął się boleśnie na miłości, obijając porządnie. Trzymała go jedynie przy życiu mama, cierpiący przyjaciel i firma. Był wymagającym szefem, idealnym przyjacielem, mężczyzną, który po doświadczeniach bał się straty. Mogli zostać najpiękniejszą żywą reklamą kolekcji ślubnej. Bohaterowie, zarówno ci główni jak i poboczni, bardzo przypadli mi do gustu. Ich potyczki, pojedynki, przyjaźnie, oddanie, trudne ścieżki, zaangażowanie, sprawiły wiele przyjemności z czytania. Bawili, rozśmieszali, zaskakiwali i poruszali najczulsze i najsmutniejsze struny w duszy. Nie mieli lekko, z wielkim skupieniem i zaangażowaniem śledziłam ich zawiłe poczynania. Doszli do szczęścia na własnych warunkach. Podążyli swoją skomplikowaną drogą, sprawiając, że książkę wpiszę wysoko na moją listę naj naj. Jeśli chcecie poznać dokładne szczegóły, to zachęcam was do poznania tej historii dogłębnie. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i już wiem, że nie będzie ono ostatnim. Bardzo polecam i z wielką przyjemnością zobaczyła bym ją na wielkim ekranie.

★★★★,𝟧/★★★★★ [𝟦,𝟧/𝟧] 📖| ʟɪᴄᴢʙᴀ ꜱᴛʀᴏɴ: 𝟥𝟫𝟤 (Nie) widzialne serca, to historia, która rozpoczyna się w momencie, gdy Joy po latach spędzonych w Huston powraca do Galway, aby rozpocząć studia i poczuć w końcu coś innego niż pustkę, która towarzyszyła jej przez ostatnie lata, gdy była z dala od Irlandii. Jednak kiedy wraca do rodzinnego miasta, jej wyobrażenia o tym mieście okazują się mylne. Zmieniło się wszystko: dom, sklepy i miejsca, do których chodziła, będąc dzieckiem i co najważniejsze jej przyjaciel, Callum. Nie było już tak samo, jak przed laty, gdy była małą dziewczynką i nie przejmowała się niczym. Przez kilka pierwszych rozdziałów miałam problem ze wciągnięciem się w fabułę. Czułam, że po trochu zmuszam się do czytania, jednak moje odczucia zmieniły się, gdy przysiadłam do lektury i w 100% skupiłam się na tekście. Żałowałam, że dopiero po takim czasie ją skończyłam, ponieważ pokochałam historię Callum’a i Joy z całego serca. Ich relacja była pełna emocji. Smutek, złość, szczęście, wzruszenie, zranienie. Mogłabym wypisywać w nieskończoność emocji, które panowały między nimi. A zakończenie? Chociaż od początku podejrzewałam, jak się zakończy ta historia, to i tak podczas czytania ostatnich rozdziałów moje serce rozpadło się na milion, małych kawałków. Była to moja druga styczność z twórczością Natalii i się nie zawiodłam. Odkąd tylko usłyszałam o (Nie)widzialnych sercach, zapragnęłam ją przeczytać. Książka poruszała wiele tematów, takich jak: dorastanie, tęsknota za domem czy odkrywanie siebie na nowo. Zostały one świetnie opisane i połączone z refleksją nad przeszłością, jaka łączyła głównych bohaterów. Styl pisania był przyjemny, a narracja płynna, co sprawiło, że po wciągnięciu się w fabułę czytało mi się bardzo szybko. Autorka pisze w narracji trzecioosobowej, która wielu osobą może się nie spodobać, jednak tutaj została ona dobrze napisana. Ta historia skradła moje serce i na pewno zrobi ona to samo z wszystkimi, którzy przeczytają (Nie)widzialne serca. 

Recenzja: (Nie)widzialne serca - Natalia Fromuth Ocena: 5/5 ⭐ (Nie)widzialne serca to powieść, która nie tylko porusza serce, ale i zostaje w nim na długo. Natalia Fromuth stworzyła historię, która emanuje melancholią, czułością i subtelnym pięknem - to emocjonalna podróż w głąb siebie, ale też wzruszający hołd dla wspomnień, które nas kształtują. Joy to bohaterka niezwykle prawdziwa - pełna tęsknoty, zagubiona, ale i odważna w swojej potrzebie powrotu do korzeni. Jej historia to coś więcej niż próba odnalezienia się w nowym-starym miejscu - to walka o odzyskanie własnej tożsamości i o dom, który istnieje już tylko we wspomnieniach. Galway staje się nie tylko przestrzenią fizyczną, ale i symbolem emocjonalnego azylu, którego każdy z nas gdzieś w sobie szuka. Fromuth pisze pięknym, lirycznym językiem, który idealnie oddaje klimat opowieści - miękki, delikatny, a jednocześnie pełen emocjonalnej siły. Relacja Joy i Calluma rozwija się powoli, z wyczuciem i niedopowiedzeniem, budując napięcie i głębię. To nie tylko romans - to historia o dojrzewaniu, przemijaniu i pogodzeniu się z tym, że nic nie trwa wiecznie. W książce nie ma miejsca na banał. Każdy dialog, każda scena niesie znaczenie. Autorka pięknie ukazuje, że czasem to, co najważniejsze, pozostaje niewidzialne dla oczu - ale nie dla serca. To pozycja dla tych, którzy tęsknią za czymś nieuchwytnym, wierzą w siłę wspomnień i nie boją się wzruszeń. Zdecydowanie jedna z najbardziej poruszających książek, jakie miałam okazję przeczytać. Bez wahania: 5/5.