Recenzje

Byłem agentem FBI. Tajniki Kodeksu Biura Autor Frank Figliuzzi Zastanawialiście się kiedyś co sprawia że nie ma osoby, która nie wie czym jest FBI? Organizacja ta zawdzięcza swoją popularność szczególnemu kodeksowi, który wymaga od każdego członka nieustannego dążenia do doskonałości. Agenci Federalnego Biura Śledczego do każdego zadania podchodzą z zapałem i determinacją obojętnie czy jest to coś prostego czy tropienie szpiegów lub bezlitosnych złoczyńców. Autor książki był członkiem kierownictwa FBI więc doskonale poznał tą jednostkę a jego informacje są autentyczne. Po przeczytaniu książki dowiemy się jakimi wartościami kierują się pracownicy najsłynniejszego biura śledczego.

Jakie jest Wasze największe marzenie? Choć nie drugie pytanie jest ważniejsze - czy jesteście wytrwali w dążeniu do spełnienia swoich marzeń? Tej wytrwałości nie możemy odebrać na pewno piłkarzom, którzy brylują na największych arenach! Jednym z nim jest Luka Modric, którego historię możecie poznać w najnowszej książce z serii "Sportowi giganci" od 🤩 Dla niego piłka nożna była odskocznią. Trudna sytuacja polityczna w jego rodzinnym kraju wpłynęła także na jego rodzinę. Musimy przyznać, że nie było mu łatwo. Do tego choć miał pasję do piłki ciągle słyszał, że coś jest nie tak: ✅ Nie dasz rady ✅ Jesteś za mały ✅ Nie nadajesz się do wielkiego świata piłki nożnej A tu proszę! Dziś trzymam w rękach książkę, która opisuje jego historię i to z dobrym zakończeniem! Pomimo trudności i nieprzychylnych słów osiągnął sukces. I teraz co bardzo ważne - ten sukces go nie zepsuł (co wiemy, że nieczęsto się zdarza)! Jeśli czytaliście moje wcześniejsze recenzje wiecie że moja wiedza opiera się tak naprawdę na opowieściach moich uczniów. I gdy przyszłam i powiedziałam im, że mam książkę o Modriciu już mam kolejkę do wypożyczenia 🫣 I mnie to bardzo cieszy! Bo warto dzieciom dawać takie książki! Warto pokazywać im książki, o ludziach którzy nie poddali się w niełatwej walce! A nawet jeśli tak jak ja Wasza wiedza o piłce nożnej jest niewielka nie martwicie się - każdy w tej książce znajdzie coś dla siebie!

Czterech Ojców River Conway już znam i polubiłam ogromnie od pierwszego tomu. Powrót do nich był mi niezwykle potrzebny, a nawet nie zdawałam sobie z tego sprawy. Mimo, że etap dojrzewania mam już dawno za sobą, Milena idealnie ubrała wszystkie emocje towarzyszące w tamtym okresie, w słowa. A jednym z najtrafniejszych jest poczucie zagubienia i bezradności. Często jako nastolatkowie, tym bardziej wchodząc dopiero w okres dojrzewania, nie do końca rozumiemy wszystko co się wokół dzieje, jak nasz organizm się zmienia i często ciężko jest nam poradzić sobie z emocjami. Taka właśnie była River. Jest definicją wszystkich tych emocji, błędów, czy młodzieńczej naiwności. Jest po prostu prawdziwa i to jest w niej najpiękniejsze. Ta książka to jedyna taka historia, o której dane mi było czytać i pomimo faktu, że akcja nie rozgrywa się tam gwałtownie, nie ma wielkich plot twistów i wielkich dramatów, to nie da się wynudzić. Bohaterowie są wykreowani w świetny sposób, przez co każdy znajdzie kogoś, z kim może się utożsamić, a może tak jak w moim przypadku - każdy z bohaterów będzie po trochu wami? Z tej historii na każdej stronie płynie komfort, ale i zrozumienie, przez co ma się poczucie ciepłego kocyka otulającego nas w najzimniejsze dni. River, Sally, Charlie, Russell, Liam, Logan, Vincent, Ray i Isaak to pełna wartości, miłości i ciepła rodzina, której życzę każdemu z was. Nawet jeśli to nie będzie rodzina z kwi, to pamiętajcie, że nie muszą was one łączyć, byście mogli poczuć z kimś wyjątkową więź. Rodzina może być rodziną z wyboru i to też jest piękne! Podoba mi się mały wątek romantyczny w tej pozycji, bo jest on delikatny, a jednak wywołujący małe rumieńce, bo poznajemy z River na nowo uczucie, które może towarzyszyć przy pierwszym zakochaniu. Motylki w brzuchu, niepewność, ale też pierwsze myśli, czy pocałunki. Autorka świetnie poradziła sobie z wykreowaniem tego świata i bardzo łatwo było mi dołączyć do tej niezwykłej rodzinki. Czterech ojców River Conway to historia pełna uśmiechu, komfortu, ale też poruszająca ciemną stronę dorastania. Pokazuje jak okrutne potrafi być liceum i jak ważne jest by umieć stawiać na swoim, oraz stawać w obronie swoich bliskich. Dlatego też was od razu proszę: nie bójcie się prosić o pomoc i nie bądźcie bierni, gdy widzicie, że dzieje się komuś krzywda. Zostawiam wam również telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, i choć liczę, że nie będziecie go potrzebować, to warto o nim wiedzieć: 116111. Dbajcie o siebie, o swoich bliskich i uważajcie na siebie w każdej sytuacji.

Jeśli wasze dzieci są przekonane, że ich pokój zamieszkują dziwne stwory, to warto zapoznać je z książką "Strasznostwory" od @czytalisek_wydawnictwo 🙂 Pięknie ilustrowana, z prostym i ciekawym przekazem oraz propozycjami zadań do wykonania świetnie nada się do psychoedukacji w temacie nocnych lęków i potworów zamieszkujących pod łóżkiem 😉 Humor i lekkość z jaką została napisana wciąga od pierwszych minut czytania. Dzieci przeżywając nocną przygodę wraz z głównymi bohaterkami dowiadują się, że każdy z nas może się czegoś bać. Strach jest czymś zupełnie naturalnym i normalnym. Możemy sobie z nim poradzić na wiele sposobów. Kilka propozycji znajduje się w książce. Książka nada się idealnie dla starszych przedszkolaków i dzieci wczesnoszkolnych. Świetna do nauki czytania. Sami zobaczcie na ten wspaniały środek!

Powrót do dzieciaków uciekających od przeznaczenia był jak powrót do domu. Jednak zakończenie tej książki było zupełnym tego przeciwieństwem. Trzeci tom serii Przeznaczenia jest póki co chyba moim ulubionym. Pokochałam wszystko, co działo się przez całą książkę. Nawet przez moment nie czułam się znudzona. Wręcz przeciwnie: z zachłannością pochłaniałam kolejne strony. Jestem zakochana w przedstawionej w niej relacji Eilish i Willa. Po tak długim czasie nareszcie dostali od Zuzy trochę spokoju i szczęścia, na które zdecydowanie zasłużyli. Natomiast Jason i Diana nadal pozostają dla nas - czytelników - zagadką. Czwórka przyjaciół podróżuje dalej, jednak z każdym milem każdy z nich traci coraz więcej warstw. Eilish zawsze odważna i niepokonana, pokazuje swoją słabą stronę i nareszcie decyduje się na coś wielkiego - postanawia podzielić się swoją historią z przyjaciółmi. William zatraca się w uczuciu, jakim darzy wojowniczkę, łącząc to z ciągłym żalem o własne zabójstwo ojca. Wszystkie nowe informacje tylko potęgują to uczucie. Jason, jak to on, jest grupowym klaunem i stara się każdego wesprzeć, jak tylko potrafi. Chociaż jest on tą „zabawną” postacią, jest bliski mojemu sercu, gdyż uważam, że pomimo tego jaki jest w rzeczywistości jest mocno zranionym demonem. Próbuje rozśmieszyć każdego, by odciągnąć ich uwagę od problemów. Może nawet robi to by zapomnieć o własnych zmartwieniach i bolesnej przeszłości? Półelfka Diana błądzi we własnych myślach, nie będąc w stanie pogodzić się z bolesną utratą magii. Pomimo to nie traci nadziei i postanawia walczyć z wrogiem. Nie poddaje się, a naucza walki sztyletami. Nie może rozwijać swojej magii, ale to nie znaczy, że nie może rozwijać innych umiejętności. Zakochałam się w tej serii już od pierwszego tomu, jednak przy Igrając Z Przeznaczeniem zrozumiałam, że uczucie do tej książki to coś więcej, niż miłość. Jedyną reklamację, jaką chce złożyć jest ta apropos zakończenia. Nawet pisząc to czuję pustkę. Potrzebuje następny tom na wczoraj.