Recenzje

Czołem kochani 😁 Mam dla was Idealną książkę na wieczór 😁😁 Oczywiście jest to historia mafijna od @karobella_autorka "It's my pleasure", którą czytałam na wattpadzie. W papierze ta historia jest bardziej rozbudowana i niektóre wątki są dodane i jest zmienione zakończenie. To najbardziej mnie pokusiło, żebym przeczytała tę historie w papierze. Do tego patronka @ksiazka.sercem.w.dloni mnie namawiała na nią. Musiałam siłą wyższa 🤭Nie mogłam już jej przecież zignorować 😂😘 Ja z piórem autorki zapoznałam się juz przy serii KRÓLOWIE KARTELU już teraz wam śmiało mogę powiedzieć, że autorka zrobiła wielki postęp w swoim kunszcie pisarskim. Widać jaki ogrom pracy włożyła w tą książkę. Oddala cale swoje serce, aby wyszło perfekcyjnie. Mam jedno małe, ale nie była bym sobą, gdybym się do czegoś nie przyczepiła. Jest za malo mafii a autorka skupiła się bardziej na relacji głównych bohaterów. Tutaj miałam troszkę żalu, że nie było więcej niebezpiecznych akcji i tej adrenaliny co czułam czytając KRÓLOWIE KARTELU. Nie mówię, że tego nie było, ale dla mnie za mało. Jestem chciwa chciałam więcej 😂😎 Emily to dziewczyna, która ma swoje marzenia jak każda mloda kobieta. Chce studiować na Harvardzie i oddalić się od spraw mafijnych. Chce zacząć żyć w spokoju i normalnie. Ale mafia ma wobec niej inne plany. Los się do niej nie uśmiecha. Niestety jej ojciec postanawia wydać ją za mąż a ona nie mam w tym przypadku nic do powiedzenia. Jej los jej już z góry przesądzony. I tak oto poznajemy Antonio, który nie należy do cierpliwych osób. Jest on zamknięty w własnej skorupie. Tak samo jak dziewczyna nie jest zadowolony z tego małżeństwa. Cóż to jest ich dwoje. Muszą do siebie się przyzwyczaić i tolerować. Z czasem krok po kroku poznają siebie na wzajem. Z początku pałali do siebie negatywnymi emocjami. Na każdym kroku sobie dogadywali, ale z czasem to się zmieniło w przyjemne zaczepki. Aż przyjemnie było to czytać jak budziły się w nich uczucia. A zakończenie nie mogę co tu dolicha się wydarzyło. 🙈🙈 Będziecie chcieli zrobić krzywdę Emily jak ja. Czekam zatem na tom 2. Mam nadzieje, że autorka nie da nam długo na niego czekać.

Byłam zaskoczona tym, jak ta powieść jest ładnie wydana. Uroczo zadrukowany rewers, śliczne ilustracje w środku, dymki wiadomości. Książka wygląda naprawdę pięknie! Jedyne, do czego mogę się przyczepić, to czcionka. Jestem nieco ślepym dyslektykiem, więc to zapewne nie będzie problem wszystkich, ale mi zarówno sama czcionka, jak i mała ilość światła na stronach, trochę utrudniały czytanie. Jednak najważniejsza jest treść, a tu mam nieco mieszane odczucia. Bo z jednej strony, kiedy już do niej usiadłam, czas przy czytaniu miał całkiem fajnie. Jednak, gdy tylko ją na chwilę odłożyłam, nie ciągnęło mnie do powrotu. Nie poczułam więzi z postaciami, trochę się domyślałam, jak to może się skończyć, przez co nie czułam aż takiego dreszczyku. Nie zrozumcie mnie źle, to taki całkiem niezły młodzieżowy (chociaż książka jest +18) thrillero-kryminał z domieszką romansu. Chyba po prostu po opisie liczyłam na więcej, przede wszystkim więcej akcji i emocji. Może vibe pierwszego sezonu „Riverdale” i „Przewodnika po zbrodni…”. Byłam ciekawa, czy moje przypuszczenia się potwierdzą, ale nie czułam tej wewnętrzne potrzeby odkrycia prawdy. Zabrakło mi tego czegoś, ale uważam, że to ok lektura, z pewnością znajdzie swoich fanów. Ja już może po prostu jestem za stara, bo młodzieżą byłam jaaaaaakiś czas temu. Mimo wszystko bawiłam się całkiem nieźle, więc chyba nie mogę narzekać.

Jeszcze kilka lat temu dyskusja o sztucznej inteligencji toczyła się głównie wśród inżynierów, futurologów i entuzjastów science fiction. Dziś AI rozgościło się w naszej codzienności na dobre - w marketingu, edukacji, grafice, programowaniu, a nawet... w pisaniu książek. To już nie przyszłość. To teraźniejszość, którą trzeba zrozumieć, by nie zostać w tyle. I tu pojawia się książka Katarzyny Majzel-Pośpiech - „Komunikacja z AI. Dla początkujących” - czyli przewodnik po tym, jak rozmawiać z maszyną, żeby mieć z tego jak najwięcej. To nie jest książka dla programistów. I całe szczęście. Bo nie o kodowanie tu chodzi, lecz o sposób myślenia, który - raz opanowany - może odmienić sposób pracy i kreatywności w wielu dziedzinach. Katarzyna Majzel-Pośpiech wprowadza nas w świat prompt engineeringu, ale robi to językiem zrozumiałym, przystępnym i, co najważniejsze, nieinfantylnym. Jeśli boisz się, że AI to „czarna skrzynka”, która cię przerośnie - ta książka skutecznie oswaja temat. Autorka nie próbuje robić z AI magicznego tworu, ale pokazuje jej logiczny, komunikacyjny charakter: zadaj dobre pytanie - otrzymasz sensowną odpowiedź. Największym atutem książki jest jej międzydziedzinowy charakter. Choć traktuje o technologii, nie traci z oczu człowieka. Promptowanie to przecież nic innego jak umiejętność precyzyjnego zadawania pytań. A to sztuka, która wymaga uważności, językowego wyczucia, kreatywności i - o dziwo - intuicji. Książka świetnie ukazuje, że skuteczna komunikacja z AI nie polega na „wiedzy tajemnej”, ale na treningu myślenia pytaniami, analizowania wyników i poprawiania komunikatów. W tym sensie książka jest nie tylko poradnikiem, ale też narzędziem do ćwiczenia własnego umysłu. To dobry punkt wyjścia dla nauczycieli, marketerów, freelancerów, studentów czy każdego, kto chce zrozumieć, jak inteligentnie współpracować z narzędziami pokroju ChatGPT, Midjourney czy Copilot. Dla początkujących - tak, ale z zastrzeżeniem: dla osób naprawdę ciekawych. To nie jest szybki tutorial „jak wyklikać AI w 10 minut”. To raczej solidna, ale przystępna lekcja o tym, jak zadawać pytania, analizować odpowiedzi i uczyć się komunikacji z systemami, które nie rozumieją kontekstu tak jak człowiek. Co ważne: książka uczy cierpliwości i pokory. Pokazuje, że AI to nie czarodziejska różdżka, tylko partner - czasem błyskotliwy, czasem nieco oporny, ale zawsze wymagający dobrej instrukcji.

Boże jakie to było słodkie i urocze. Ta książka od @ludkaskrzydlewska_autorka podnosi poziom cukru w organizmie lepiej niż najsłodszy deser nawet ten z truskawkami. Mogłam chociaż na czas lektury przenieść się w świat fantastycznych bohaterów czyli seksownego o zadziornego hokeisty i truskawkowej czarodziejki która potrafi na talerzu wyczarować chyba wszystko. To się nazywa miłość od pierwszego wejrzenia i od pierwszego kęsu choć ten w przypadku Mavericka nie był zbyt fortunny. Romans w świecie hokeja to od niedawna jeden z moich ulubionych. Przyznaję się bez bicia że nie przepadam za sportowymi romansami, jednak hokeiści skutecznie przekonują mnie bym zmieniła zdanie. Niech was nie zwiedzie gabaryt Puck Luck bo ponad 450 stron to nie jest mało, jednak muszę powiedzieć że nie odczuwałam tego podczas czytania. Mamy tu slodziutką jak najdojrzalsze truskawki historię ale żeby nie było zbyt mdło autorka wplotła też kilka trudnych gorzkich momentów i motywów. Jest coś o hejcie w internecie, jest motyw przemocy, nękania może nawet wykorzystywania swojej pozycji i dyskryminacji co idealnie równoważy słodycz "tych" momentów. Chłopaki z drużyny może poza jednym bardzo przypadli mi do gustu. Tworzą nie tylko zgraną drużynę na lodowisku ale i poza nim. Autorka świetnie pokazała silne więzi pomiędzy hokeistami ale również między Daphne i Gabem. Takich przyjaciół chciałby mieć każdy i to nie tylko w tych dobrych ale przede wszystkim w tych trudnych momentach życiowych. Mogłabym tak słodzić tu bez końca tej książce, bohaterom i autorce ale nie chciałabym nikogo przyprawić o niestrawność więc po prostu powiem krótko. Truskaweczka poleca się do lektury. Jeśli więc jeszcze nie czytaliście o Mavericku i jego Truskaweczce to czym prędzej nadrabiajcie. A ja zabieram się za obiad, dziś szef kuchni serwuje pierogi z ..... Kto zgadnie? No jasne że z 🍓 Przy okazji dajcie znać w komentarzach czy lubicie te owoce? A może jak Mav macie na nie uczulenie ?

Boże jakie to było słodkie i urocze. Ta książka od @ludkaskrzydlewska_autorka podnosi poziom cukru w organizmie lepiej niż najsłodszy deser nawet ten z truskawkami. Mogłam chociaż na czas lektury przenieść się w świat fantastycznych bohaterów czyli seksownego o zadziornego hokeisty i truskawkowej czarodziejki która potrafi na talerzu wyczarować chyba wszystko. To się nazywa miłość od pierwszego wejrzenia i od pierwszego kęsu choć ten w przypadku Mavericka nie był zbyt fortunny. Romans w świecie hokeja to od niedawna jeden z moich ulubionych. Przyznaję się bez bicia że nie przepadam za sportowymi romansami, jednak hokeiści skutecznie przekonują mnie bym zmieniła zdanie. Niech was nie zwiedzie gabaryt Puck Luck bo ponad 450 stron to nie jest mało, jednak muszę powiedzieć że nie odczuwałam tego podczas czytania. Mamy tu slodziutką jak najdojrzalsze truskawki historię ale żeby nie było zbyt mdło autorka wplotła też kilka trudnych gorzkich momentów i motywów. Jest coś o hejcie w internecie, jest motyw przemocy, nękania może nawet wykorzystywania swojej pozycji i dyskryminacji co idealnie równoważy słodycz "tych" momentów. Chłopaki z drużyny może poza jednym bardzo przypadli mi do gustu. Tworzą nie tylko zgraną drużynę na lodowisku ale i poza nim. Autorka świetnie pokazała silne więzi pomiędzy hokeistami ale również między Daphne i Gabem. Takich przyjaciół chciałby mieć każdy i to nie tylko w tych dobrych ale przede wszystkim w tych trudnych momentach życiowych. Mogłabym tak słodzić tu bez końca tej książce, bohaterom i autorce ale nie chciałabym nikogo przyprawić o niestrawność więc po prostu powiem krótko. Truskaweczka poleca się do lektury. Jeśli więc jeszcze nie czytaliście o Mavericku i jego Truskaweczce to czym prędzej nadrabiajcie. A ja zabieram się za obiad, dziś szef kuchni serwuje pierogi z ..... Kto zgadnie? No jasne że z 🍓 Przy okazji dajcie znać w komentarzach czy lubicie te owoce? A może jak Mav macie na nie uczulenie ?