ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Japonia. Kraj możliwości. Oblicza świata

Od zawsze interesowałam się Japonią i bardzo chętnie sięgam po książki związane właśnie z tym krajem. ,,Japonia. Kraj możliwości” to bardzo ciekawa i interesująca książka, która pokazuje różne oblicza Japonii. Autorka w żaden sposób nie koloryzuje tamtego miejsca. Prowadzi nas przez miejsca, które możemy sobie autentycznie wyobrazić. Już od pierwszych stron książka mnie bardzo zaciekawiła i dostarczyła mi sporo nowej wiedzy na temat tego państwa. Sięgając po tę książkę dowiecie się, dlaczego Tokio nie jest zbytnio ładnym miastem. Zaczerpniecie sporo wiedzy na temat wysp, których Japonia ma tak wiele. Szczególną uwagę przyciąga Wyspa Kotów. Wielu z was uwielbia te czworonożne zwierzęta, a tych na tej wyspie jest ogromna ilość.Co ciekawe, wyspa jest całkowicie wyludniona. Autorka również intryguje. W jednym z rozdziałów przeczytacie o świecie płodności, w którym męskości są wyniesione na ołtarze- i to dosłownie. Kontrowersyjne świątynie, festiwale i słodycze w wymownej formie na nich sprzedawane, przyprawiłyby was o zawrót głowy. Bardzo podoba mi się klimat i charakter tej książki, który pozwala poznać Japonię taką jaką jest, a nie jak to ma często miejsce, przez pryzmat różowych okularów. Jestem przekonana, że ta książka również by was bardzo zaciekawiła. Jeśli interesujecie się tym krajem, to ta książka dostarczy wam wielu ciekawostek na temat tego miejsca. Polecam.🇯🇵🌺

Zaczytana.na.emigracji Janaszek Karina

Dirty Mind

“Dirty Mind” to najnowsza książka autorstwa Kinga Litkowiec. Megan O'Brien to piękna młoda kobieta, która żyje w luksusie. Jednak dziewczyna wbrew pozorom nie ma łatwego życia. Megan cierpi ponieważ czuje się samotną. Jej rodzice zajęci są wyłącznie praca oraz sobą nawzajem. Oboje niemal nie dostrzegają córki. W wakacje wysyłają ją na obóz, na który nie chce jechać. Ostatecznie godzi się z decyzją rodziców i trafia między dzieciaki takie jak ona. W obozie Forest Camp - Holiday Paradise oprócz opiekunów i podopiecznych kręcą się Red i Caden, którzy są bardzo przystojni. Obaj mężczyźni mają prawo tu być, ponieważ teren na którym znajduje się obóz jest ich własnością. Podobno obaj mężczyźni są niebezpieczni, ale Megan się podobają. Dziewczyna wchodzi z nimi w miłosny trójkąt. Na początku nic nie wie o swoich kochankach, jednak z czasem poznaje ich tajemnice i mimo wszystko postanawia poznać ich bliżej. “Dirty Mind” to wciągająca od pierwszej strony erotyczny thriller z motywem trójkąta. W książce nie zabraknie emocji, zwrotów akcji, pożądania, ryzyka oraz tajemnic, a takiego zakończenia się nie spodziewałam. Czyta się szybko i przyjemnie, a książka przeznaczona jest dla czytelników powyżej osiemnastego roku życia.

basik_czyta Koleczko Barbara

Dobry Rodzic Wewnętrzny, czyli jak stworzyć pełną troski i miłości relację ze sobą

W ostatnich latach coraz bardziej popularne staje się określenie „Wewnętrzne Dziecko”. Mówi się o nim w wielu kontekstach, ale wydaje się, że najczęściej można usłyszeć słowa zachęcające do odnalezienia swojego wewnętrznego dziecka. Wewnętrzne dziecko to całe spektrum doświadczeń, wspomnień, relacji i potrzeb, które ukryte są w naszej nieświadomości, ale mające wpływ na nasze aktualne decyzje i postrzeganie świata. A jaki ślad pozostawia w nas nieświadomości okres w wczesnego dzieciństwa? Wielu z nas, jako dziecko, nie doświadczyło miłości, a wręcz było odrzuconym. Jeśli zatem tęsknimy za miłością, jeśli czujemy się niekompletni, może to być pokłosie dzieciństwa. Ale nie oznacza to, że jesteśmy z góry skazani na porażkę. Możemy bowiem odkryć miłość w swoim sercu i się nią karmić. W tym celu musimy świadomie powołać i wytrenować wewnętrzny aspekt psychiczny, zwany Dobrym Rodzicem Wewnętrznym. Jest to możliwe, co więcej, jest to ten aspekt psychiki, który - zdaniem Aliny Sordyl, kulturoznawczyni i psychoterapeutki - jest niezbędny do zdrowego i szczęśliwego życia. W swojej książce, pt. „Dobry Rodzic Wewnętrzny, czyli jak stworzyć pełną troski i miłości relację ze sobą”, opublikowanej nakładem wydawnictwa Sensus, przedstawia propozycję rozwoju funkcji rodzicielskich związanych z wczesnymi stadiami rozwoju dziecka według przyjętego modelu rozwojowego. Jest nim teoria relacji z obiektem, teoria charakterologiczno-rozwojowa w wersji Stephena M.Johnsona, teoria przywiązania Johna Bowlbyego oraz model rozwojowy Erika Eriksona. Poradnik jest adresowany zarówno do osób, które mają doświadczenia terapeutyczne za sobą, ale przerwały terapię bądź w jej wyniku nie stworzyły jeszcze pełnej miłości i szacunku relacji ze sobą, dla tych, którzy do tej pory szukali miłości na zewnątrz, zaspokajając w różny sposób swoje braki, a także dla terapeutów różnych nurtów, posługujących się koncepcją wewnętrznego dziecka. Mimo złożoności testu i stopnia trudności tematu, książka unika akademickiego języka, mało w niej zresztą teoretyzowania. Skupia się raczej na konkretnych praktykach, które stają się szkieletem do stworzenia nowych nawyków w relacji do siebie. Książka składa się z trzech części, które prowadzą nas przez pierwsze fazy rozwoju niemowlęcia i małego dziecka oraz przez dostosowane do nich funkcje Dobrego Rodzica Wewnętrznego. Omawiają one znaczenie dostrojonej obecności, odzwierciedlenia i troszczenia się o potrzeby z pomocą Do brego Rodzica, a także kwestie wspierania autonomii i inicjatywy przez Dobrego Rodzica. I tak część pierwsza „Kto ma się zatroszczyć o Wewnętrzne Dziecko”? mówi o tym, kim jest Wewnętrzne Dziecko, a także w jaki sposób uświadomić sobie i zrozumieć, w jakim trybie Dziecka się obecnie znajdujemy. Znajdziemy tu przykłady szkodliwych przekonań, które mogą utkwić i sterować życiem człowieka z podświadomości, a także wyjaśnieniem, co to znaczy „dobry” Wewnętrzny Rodzic, jak go powołać i czym różni się od innych naszych podosobowości. Część druga „Dobry Rodzic Wewnętrzny w funkcji opiekuna” pokazuje, jak rozpoznać, co jest potrzebne naszemu Wewnętrznemu Dziecku, w jakich obszarach ma największe deficyty, a gdzie potrzebne są niewielkie doświadczenia korektywne. Przeczytamy tu o dostrojonej obecności, czyli rodzaju świadomego nastawienia uwagi na kontakt z drugą istotą i czujące odbieranie doświadczenia tej drugiej istoty z chwili na chwilę. Część ta dostarcza również wskazówek do praktykowania zdrowego i adekwatnego odzwierciedlenia, które będzie wspierało samopoznanie, samookreślenie, kontakt ze sobą, odkrywanie i rozwój autentycznego Ja, samouzdrawianie zranień po niewłaściwym, toksycznym odzwierciedleniu oraz unieszkodliwianie Krytyka Wewnętrznego/Nadmiernie Wymagającego Rodzica we własnym umyśle. W części trzeciej, ostatniej, „Dobry Rodzic Wewnętrzny w funkcji przewodnika” przeczytamy o odzyskaniu poczucia autonomii. Książka umożliwia świadome kształtowanie dobrej i wspierającej relacji ze sobą. Koncentruje się na relacji wewnętrznej pomiędzy Dzieckiem a Dobrym Rodzicem. Dobry Rodzic Wewnętrzny pomaga uwolnić przeszłość, uzdrowić rany psychiczne Dziecka i wypełnić niezaspokojone potrzeby, a książka Aliny Sordyl pomaga tego Dobrego Rodzica Wewnętrznego powołać. Oczywiście lektura książki nie zastąpi psychoterapii w przypadku poważnych problemów, ale może stanowić jej kontynuację. To książka, która można towarzyszyć nam zarówno w zmaganiach z trudnymi przeżyciami, jak i z codziennością, pozostając pełnym czułości, miłości i szacunku do i dla siebie.

QulturaSlowa Justyna Gul

Siła Życiowa. Cztery sposoby dokonywania wewnętrznej transformacji i rozpalania swojego potencjału

Masz poczucie, że nie żyjesz takim życiem, jakim chciałabyś? Czujesz, że masz potencjał do rozwoju i zasługujesz na to, żeby być spełniona i szczęśliwa, ale ciągle coś staje Ci na drodze? Odpowiedzialny za to jest Element X, któremu zależy na tym, aby nieustannie uprzykrzać Ci życie. Czy można się mu przeciwstawić? „Siła życiowa” autorstwa Barry’ego Michelsa i Phila Stutza to inspirujący poradnik, który pomaga odkryć wewnętrzną moc i przezwyciężyć wewnętrzne blokady, które utrudniają pełne wykorzystanie swojego potencjału. Autorzy – doświadczony psychoterapeuta i psychiatra – w przystępny sposób tłumaczą, jak zidentyfikować i pokonać destrukcyjny wpływ Elementu X – niewidzialnej siły sabotującej nasze działania. Musisz wiedzieć, że Element X działa podstępnie i zależy mu na tym, aby uprzykrzyć Ci życie w jak najszerszym aspekcie. Jego zabiegi mogą być drobne, właściwie niezauważalne, ale całościowo sprawiają, że tracisz kontrolę nad swoim życiem. Za każdym razem, kiedy rozpoczynasz awanturę – zamiast rozmowy, sięgasz po telefon i przeglądasz social media ‒ zamiast pracy czy pochłaniasz całą tabliczkę czekolady – mimo że obiecałaś sobie, że schudniesz, pozostajesz pod wpływem Elementu X. To on przyczynia się do tego, że nie mamy samokontroli, to on wpędza nas w depresję i zmusza nas do życia, jakiego nie chcemy. Czy można coś z tym zrobić? Książka oferuje nam cztery konkretne narzędzia mentalne: Czarne Słońce, Wir, Matkę oraz Wieżę. Każda z tych metod pomaga zmierzyć się z lękiem, odkryć swoje prawdziwe potrzeby i wzmocnić siłę woli. Praktyczne ćwiczenia oraz przykłady z życia pacjentów i autorów sprawiają, że porady są łatwe do wdrożenia w codzienne życie. Książka nie jest tylko suchym przedstawieniem teorii, poradnikiem, który po przeczytaniu od razu odkłada się na półkę. Dokładny opis, jak stosować metody wraz z przykładami ich użycia, a także historie ludzi, którym pomogły, zachęcają, by wdrożyć je do swojego życia. To pozycja dla tych, którzy nie chcą być bierni; chcą wziąć odpowiedzialność za to, jak żyją i dokonać wewnętrznej transformacji. A czy Ty jesteś gotowa, aby rozpalić i wykorzystać cały swój potencjał?
dlaLejdis.pl Paulina Ziemińska

Wyczerpanie psychiczne, czyli kiedy to już nie jest zwykłe zmęczenie

„Nie wszystkiego, co nas stresuje, jesteśmy w stanie uniknąć. Zaakceptujmy fakty, pogódźmy się z nimi (często niewygodnymi) i postarajmy się mimo wszystko czerpać radość z życia”. Byle nie była to radość głupia lub naiwna... Dobrze, że w ostatnich latach tematy depresji, zaburzeń lękowych, ChAD i wypalenia zawodowego nie są już traktowane wstydliwie ani z przymrużeniem oka, i przyznanie się do nich oraz mocne stawianie granic w dbałości o zdrowie psychiczne, stało się wręcz potwierdzeniem szacunku do siebie oraz otoczenia. Gorzej, że powyższe zaburzenia stały się coraz powszechniejsze, i to wśród osób w każdym wieku, bo dopadają już najmłodszych. „Wyczerpanie psychiczne czyli kiedy to już nie jest zwykłe zmęczenie”, to książka trochę nietypowa na półce poradników z zakresu psychologii, bo porusza temat, który dla wielu z nas jest nierozpoznany, mylony z innymi zaburzeniami lub traktowany jako zwykła bolączka ludzi pracujących, wychowujących dzieci rodziców, zaganianych od poniedziałku do niedzieli. Mimo że już brakuje sił, chęci i radości z tego, co się robi… Często mówiąc o wyczerpaniu psychicznym, na myśl przychodzi nam nerwica lub depresja – mylimy te pojęcia, i o ile w przypadku dwóch ostatnich czasami leczenie jest dość długie, wieloetapowe i uciążliwe, bo jest już za późno by tak po prostu łyknąć tabletkę, wyjść na spacer, pocieszyć się słońcem czy standardowym „nie martw się, wszystko będzie dobrze”, o tyle wyczerpanie psychiczne, będące potężnym zmęczeniem i zniechęceniem względem do tej pory naturalnie przyjmowanych aktywności, może być wstępem do dwóch powyższych, ale wciąż jest szansa by jeszcze zatrzymać, czule się sobą zaopiekowawszy i dawszy sobie szansę na wyrwanie się ze szponów braku sił. Monika Kotlarek, doświadczona psycholog z wieloletnim doświadczeniem we wspieraniu pacjentów na ich drodze ku zdrowiu psychicznemu, autorka licznych książek z zakresu psychologii i rozwoju, wzięła tym razem na warsztat temat wyczerpania psychicznego. Autorka identyfikuje objawy, które mogą być sygnałem, że nasze ciało i umysł już nie dają rady i uczy, jak poprzez odpoczynek oraz zadbanie o siebie w wielu obszarach życia, całościowo się zregenerować. Z książki dowiemy się też, co zwykle było pomijane w literaturze tematu, że wyczerpanie ma wiele twarzy, w zależności od tego, kogo dotyka: matki z małymi dziećmi, lekarza, opiekuna osób chorych, nauczyciela czy managera dużej korporacji. Pojawia się tutaj ważna kwestia. Często, gdy okazuje się, że sobie nie radzimy, że w czymś polegliśmy, otoczenie ale i my sami obwiniamy „za nieudane życie” tylko siebie. Już dawno psychologia odpowiedziała na pytanie „czy to ja jestem winna/y?”. Nie. Chociaż na wiele rzeczy w naszym życiu mamy wpływ, to pisanie o tym, że to wyłącznie my kreujemy nasze życie, sterujemy nim i wybieramy, oraz (moje „ulubione”) szczęście to kwestia wyboru – to nie, obalamy dzisiaj ten mit. „Jedyną stałą rzeczą w życiu jest zmiana” – to słynny cytat starożytnego greckiego filozofa Heraklita. Rzeczywiście życie ciągle się zmienia i ewoluuje. Oznacza to także, że od czasu do czasu rzeczy po prostu przestają istnieć. Utrata pracy, zakończenie małżeństwa czy przeprowadzka do innego miejsca to przykłady zmian, których doświadczyło wiele osób. Tracimy coś ważnego, wali się wielki plan lub zostajemy przez kogoś odrzuceni”. Nasze życie i reakcje organizmu są zależne od tysiąca czynników: począwszy od wrodzonych predyspozycji, historii rodzinnej, nabytej odporności, przebytych chorób, środowiska w którym przyszło nam żyć (biedna wioska afrykańska kontra centrum bogatego Dubaju; wioska pod Rzeszowem kontra warszawska metropolia), rodziny z której pochodzimy, zasobności portfela, licznych przeżyć (śmierć bliskich, nieuleczalne choroby, pandemia, wojna, zwolnienie z pracy, załamanie branży czy firmy, w której pracujemy). Widzicie? Obwinianie się za to, że nie dowozimy i nie doskakujemy, to pierwsza ze ścieżek ku wyczerpaniu psychicznemu. Oczywiście możemy, a nawet jesteśmy zobowiązani mu przeciwdziałać, dbać o siebie i swoje otoczenie na tyle, by do niego nie dopuścić, nie szukać na siłę wymówek i usprawiedliwień, ale czasami stanie nam na drodze ktoś lub coś, czego naprawdę nie da się przeskoczyć… „[…] nie jesteśmy oderwani od środowiska, w którym zostaliśmy wychowani i w którym aktualnie żyjemy. Dlatego nie na wszystko jesteśmy w stanie mieć wpływ i nie nad wszystkim, co się wokół dzieje, mamy kontrolę”. Dobra wiadomość dla wszystkich jest taka, że zwykle koniec jednej rzeczy, przynosi w naszym życiu początek czegoś nowego, zaskakującego, otwarcie innych drzwi, nowe szanse, sytuacje, miejsca i życzliwych ludzi. Kotlarek krok po kroku uczy jak eliminować stres z codziennego życia, daje recepty na szybki relaks i "oddech". Uczy jak zdefiniować swoje najważniejsze życiowe wartości i poprzez ćwiczenia zbudować odporność na stres krótkotrwały jak i ten rozłożony w czasie. Zachęca do głębszego przyjrzenia się swojemu życiu i wielu jego aspektom; uczy jak poprowadzić je w taki sposób, by zbudować sobie tarczę przeciwko stresowi, pilnując swoich granic i wartości. W książce znajdziemy także test pozwalający zidentyfikować, czy na pewno cierpimy na wypalenie oraz historie osób, które wyczerpanie psychiczne przeszły i przetrwały, a dzisiaj silniejsze i pewniejsze siebie, mają swoje rady dla ciebie, jeśli doświadczasz akurat życiowego kryzysu. Świetnie opracowana, rzetelna, wartościowa, nieprzegadana książka o tym, że życie jest warte życia i można je w każdych warunkach spróbować przeżyć na własnych zasadach.
Grom z Jasnego Nieba. Recenzje i tłumaczenia