Recenzje

Q: Jaki fantastyczny świat chcesz odwiedzić? ✨️ „Czarny Kapturek” to opowieść o Kiarze, która pewnego dnia niespodziewanie budzi się w lesie. Ku jej zaskoczeniu, tuż obok znajduje się prawdziwy rycerz. Od tego momentu musi odnaleźć się w świecie dworskich intryg i walki o wpływy, jednocześnie próbując pogodzić to ze swoim codziennym życiem w 2013 roku. Okazuje się, że potężny czarnoksiężnik rzucił zaklęcie mające przynieść mu szczęście. Tylko dlaczego pojawiła się Kiara? I kim tak naprawdę okaże się dla niej Vincent? ✨️ Akcja wciąga od pierwszych stron - wkraczamy w nią z impetem, tak jak Kiara do Magicznego Świata, i razem z nią odczuwamy zagubienie oraz dezorientację. Autorka jednak stopniowo wprowadza nas w historię w bardzo przystępny sposób. To, co dzieje się w tej książce, to istne mistrzostwo - nie sposób przewidzieć dalszego biegu wydarzeń. Szczególnie ciekawym zabiegiem było umożliwienie bohaterce podróżowania między światami, co dodało powieści wyjątkowego charakteru i uczyniło ją jeszcze bardziej wciągającą. ✨️ Dodatkowo książka zawiera elementy zaczerpnięte z klasycznej bajki o „Czerwonym Kapturku”, co było świetnym zabiegiem i jeszcze bardziej zaangażowało mnie w historię. ✨️ Postać Mattiasa natychmiast podbiła moje serce - to bohater, który wnosi do opowieści lekkość i humor, a jego obecność dodaje historii uroku. Nie do końca rozumiałam jednak zachowanie Vincenta, ale za to jako król został wykreowany doskonale - władczy, wyniosły i niezwykle pewny siebie. Kiara natomiast, mimo trudnej sytuacji, w jakiej się znalazła, pozostaje wierna swoim wartościom. Podobało mi się to, że nie jest naiwną bohaterką - doskonale wie, czego chce, i potrafi ocenić, kiedy warto odpuścić. ✨️Cała trójka głównych postaci sprawiła, że trudno było mi oderwać się od lektury. Ich losy tak mnie pochłonęły, że książka powróciła do mnie nawet w śnie. ✨️Jest to debiut autorki, czego totalnie nie czuć. Historia płynie naturalnie, a wszystkie elementy idealnie się ze sobą łączą. A zakończenie? To czyste szaleństwo! Muszę jak najszybciej sięgnąć po kolejny tom! Jeśli jeszcze nie mieliście okazji przeczytać tej książki, koniecznie musicie to nadrobić! Ocena: 4,5/5

Ava to dziewczyna która lubi kłopoty i adrenalinę. Razem z mamą przeprowadza się do Kalifornii gdzie idzie do nowej szkoły i poznaje nowych przyjaciół. Jej pasją jest śpiew, choć nie chcę żeby ktokolwiek o tym wiedział. Milan to chłopak który żyje muzyką. Kiedy pewnego razu słyszy piękny kobiecy głos od razu pragnie odnaleźć dziewczynę do której on należy. Tylko że ona nie chce być odnaleziona i robi wszystko żeby do tego nie doszło. Czy Milanowi uda się odkryć do kogo należy ten głos? Książka zaskoczyła mnie dość pozytywnie. Spodziewałam się książki jak każdej inne w podobnym stylu ale zdecydowanie nei spodziewałam się takiej historii. Kiedy ją otworzyłam nieco się przeraziłam małymi literkami i zapełnionymi stronami i myślałam że będzie mi się trudno ją czytało ale po kilkudziesięciu stronach kiedy już wciągnęłam się w fabułę nie wiedziałam kiedy a już ją kończyłam. Co do bohaterów to kocham duet Avy i Milana. Podobało mi się że ich duet nie był przesłodzony tylko miał swój własny styl. Ich dogryzanie sobie nawzajem doprowadzało mnie do śmiechu dzięki czemu jeszcze bardziej ich polubiłam. Jednak im bliżej końca tym Ava lekko zaczęła mnie irytować. Główna bohaterka odrzucała ciągle Milana a chłopak się tak bardzo dla niej starał że aż mi było go szkoda. Milan to totalny słodziak I choć próbował uchodzić za ,,Bad Boya" to swoim zachowaniem wobec Avy totalnie psuł ten wizerunek. Z początku nie byłam do niego pozytywnie nastawiona ale im głębiej wyciągałam się a ich historię tym bardziej go lubiłam. W końcu skończyło się tak że totalnie przepadłam.

Miłość, która zaczęła się nieświadomą próbą zabójstwa, nie może się przecież udać. Ale czy na pewno? Mam wrażenie, że odnalazłam w tej książce wszystko co uwielbiam w romansach. Świetny humor, genialny styl pisania i poruszone trudne tematy, które są bardzo dobrze napisane. Daphne jest dietetyczką Mavericka, która podała mu w deserze truskawki. Niestety dziewczyna nie wiedziała, że jest on na nie uczulony. Potem jest szpital, filmik, i nienawiść. Oraz próba uratowania reputacji Daphne. Pokochałam bohaterów i bardzo im kibicowałam. Kilkakrotnie pojawiał mi się uśmiech na twarzy, kiedy o nich czytałam. Świetnie się bawiłam przy tej książce i na pewno sięgnę po więcej powieści autorki. 

Drugi tom trylogii "Królestwa Okirth" w końcu wpadł w moje ręce i nie ukrywam, że bardzo czekałam na kontynuację historii Dwórów. Jeśli jednak spodziewacie się opisu dalszych losów Remy i Hale'a, których poznaliście w poprzedniej części, to autorka nieźle Was zaskoczy, ponieważ w "Mieczu Czarownic" cała uwaga skupia się na Ruadorze Dammacus - najmłodszej spośród rodzeństwa fae Dworu Gór Wysokich. Nowy porządek świata w Okrith oraz potrzeba utrzymania wątłego pokoju zmusza księżniczkę Ruadorę, władającą Mieczem Nieśmiertelności do pozostania na Północy, by jednocześnie wspomóc, jak i nadzorować poczynania nowego króla tego regionu - Renwicka Vostemura. Nasza bohaterka oprócz królewskich obowiązków, będzie musiała zmierzyć się z demonami przeszłości, a także otworzyć na poznanie tajemnic zgromadzenia niebieskich czarownic. Kolejna część odsłania przed nami obrazy i sekrety fantastycznie wykreowanego przez Mulford świata. Uniwersum, w którym losy fae, czarownic i ludzi przeplatają się ze sobą w obszarach magii, jak i polityki to moim zdaniem największy atut tej serii. Pomimo zaskoczenia, bardzo podobało mi się, że w kontynuacji autorka przedstawiła nam historię nowych, totalnie innych pod względem charakteru bohaterów. Motyw podróży w głąb siebie, poznania własnych słabości, przepracowania traum i poszukiwania swojego miejsca na świecie był bardzo ujmujący i dopełnił tę powieść. Sam pomysł na fabułę i zwroty akcji jest niezwykle ciekawy i zachęca do odkrywania kolejnych rozdziałów. Jedyną wadą, podobnie, jak w poprzednim tomie były sceny zbliżeń. Nie wiem, czy to kwestia tłumaczenia, czy wizja autorki, ale momentami wywołują one stan zażenowania. Polecam głównie ze względu na wyjątkowo stworzony świat, pełen magii i politycznych zawiłości, a także nietuzinkowych bohaterów. Spicy sceny wystarczy przetrwać - na szczęście nie ma ich wiele.

༄ Miecz Czarownic. Królestwa Okrith Tom 2 A. K. Mulford ⸢ Zaczęłam tą historię od razu jak wpadła w moje ręce i z przyznaję, że zarywałam dla niej noce. Po Dworze Gór Wysokich (który absolutnie pokochałam) nie mogłam doczekać się kontynuacji i oto jest, w dodatku skradła moje serce tak samo jak jej poprzedniczka. ⸢ Tym razem śledzimy historię Okrith z perspektywy księżniczki Ruadory, która pod koniec pierwszego tomu mocno zaintrygowała. Razem z nią poznajemy bliżej Renwicka i kilka innych nowych postaci, ale także powracamy do losów ukochanych bohaterów z poprzedniego tomu. Szczerze uwielbiam różnego rodzaju nawiązania do innych historii/książek, a te tutaj odnośnie wydarzeń z pierwszego tomu, bardzo mnie urzekły. Co do dwójki głównych bohaterów: - Rua - Sama nie jestem pewna co o niej myślę. Z pewnością została dobrze i głęboko wykreowana, jej wszystkie mroczne myśli i postrzeganie samej siebie było czymś z czym mierzyła się przez całą książkę i czymś z czym w pewnym stopniu można się utożsamić. Muszę jednak stwierdzić, że miała swoje niesamowicie irytujące momenty. - Renwick - Z pewnością niósł za sobą koszmarną przeszłość a przez to i nieprzychylny wizerunek Łowcy Czarownic, uważam że stworzyło to z niego naprawdę ciekawą postać. Tak czy inaczej trzeba im przyznać, że są totalnie zagmatwani, intrygujący i cholernie do siebie pasują. Przepracowywali traumy, mierzyli się z nowymi przeszkodami, wyzwaniami i samymi sobą. Tak samo jak w przypadku DGW, relacja romantyczna odgrywa tutaj ważną rolę i choć przez całą historię zupełnie mi to nie przeszkadzało - a wręcz przeciwnie - lubiłam ich wspólne momenty, to w pewnym momencie jakieś 3 rozdziały pod rząd opierały się wyłącznie na ich zbliżeniach, co strasznie mnie odrzuciło. ⸢ Mam wrażenie, że w tym tomie działo się o wiele mniej niż w pierwszym. Czasami aż za bardzo skupiał się na samej Ruadorze, co sprowadzało się do nudniejszych rozdziałów. → Jednak fragmenty bitew niezmiennie pozostawały fantastyczne. W dodatku ten świat. Mamy tutaj wiele nowych elementów i informacji, co tylko dopełnia uniwersum stworzone przez autorkę. Polecam każdemu kto zakochał się w dworze gór wysokich! Ja wciąż czuje niedosyt i mam nadzieję, że szybko uda mi się sięgnąć po finałowy tom. Uwaga: książka porusza takie tematy jak: utrata bliskiej osoby, problemy rodzinne, uzależnienia, przemoc, agresja, pozbawienie życia, sceny intymne, wulgaryzmy, substancje odurzające.