Recenzje

Czy spicy historia może doprowadzić do łez? Oj może, może... Megan pochodzi z bogatej rodziny, w której nie brakuje pieniędzy tylko miłości. Kiedy rozwala jaguara swojego ojca, żeby nie przeszkadzać, trafia do obozu dla bogatych, problemowych dzieci. Obóz jak obóz - ale ogromne kontrowersje wzbudza dwóch mężczyzn, który się podejrzanie kręcą przy obozowiczach - a krążą o nich legendy. Megan, która nie ma nic do stracenia, postanawia zaryzykować i wejść do tajemniczego świata Reda i Cedena. Jak się okazuje, to świat nie tylko namiętności, ale także balansowanie poza prawem i normami, ale również świat, w którym największą wartością jest przyjaźń, lojalność i miłość. Niestety, szczęście tej trójki nie trwa zbyt długo.. Autorka Kinga_Litkowiec rewelacyjnie przedstawiła świat, w którym nie podziału na dobro i zło, tylko istnieje podział na wartości i ich brak. Mimo, że momentami jest #hot , a status związku to #skomplikowane to wszystko jest pokazne ze smakiem. A zakończenie - łamie serce... Tej książki nie odłożysz, dopóki jej nie skończysz. 

M U Z Y K A 🎶 Chłopak z gitarą hot or not? Ava Morris uwielbia adrenalinę i ciągle pakuje się w kłopoty. Jej nastoletni bunt nie pojawił się znikąd, awanturnicze skłonności pojawiły się w momencie, gdy przyłapała ojca na zdradzie. Ze względu na jej zachowanie, mama nastolatki podejmuje decyzję o przeprowadzce, gdzie na jej córkę czeka nowa szkoła, nowi znajomi oraz nowy start - tylko czy to wystarczy, żeby się zmienić? Wiecie co, mnie niektóre rzeczy teoretycznie nie powinny bawić, ze względu na mój wiek, ale przysięgam, że akcją z poznaniem dyrektora zostałam kupiona przez tą książkę 😂 Ava zadziorna nastolatka, która nie pozwoli sobie wejść na głowę, co dość szybko udowadnia to „trzem świnkom” i nie pozostaje obojętna na ich zaczepki. Dziewczyna prowadzi otwartą wojnę z Soledad oraz jej świtą. Ava ma silny charakter, który dość mocno pokazuje 😎 Milan chłopak szkolnej gwiazdy, ale jego podejście do niej może was zaskoczyć. Cóż, jego pierwsze spotkanie z Avą nie należy do udanych, a gdy dziewczyna pojawia się u nich w szkole, chce dowiedzieć się, dlaczego tak się zachowała. Oprócz nowej uczennicy, Milan ma na głowie tajemniczą śpiewaczkę, która się przed nim ukrywa. Przysięgam, nie wiadomo czego się po tych nastolatkach spodziewać, czasem oni przechodzą samych siebie. Gdy Ava zrobi pewien ruch, Soledad robi odwet i tak w kółko. Sytuację zaognia, rozwijająca się relacja Milana z Avą, co swoją drogą działo się dość naturalnie. Poza tym niektóre jego zachowania, no błagam 🫠 Pomimo tych nastoletnich wojen, książka pokazuje, że warto dążyć do celu i tu odnoszę się, do zawzięcia Milana, a także Avy, kiedy robiła wszystko, aby rozwijać swoją pasję. Pokazuje, że czasem pomimo naszej wrogości, warto wyciągnąć do kogoś pomocną dłoń, nawet wbrew jego woli. Pokazuje również, że czasem wystarczy szczera rozmowa, żeby zaszły jakieś zmiany. To jest bardzo dobra młodzieżówka, do tego całkiem zabawna (Oli o Tobie myślę) 😂 PS Ja pamiętam tak wredne dziewczyny jak świnki, ale w ogóle nie kojarzę chłopców jak Milan. Milan, przecież mi nie wypada mieć na twoim punkcie obsesji 😂 

Ava od samego początku zyskała moją sympatię. Silna, zadziorna, pyskata - wie, czego chce i nie boi się mówić tego na głos. Czasem czytałam jej kwestie i myślałam: "O matko, dziewczyno, serio?" - ale w pozytywnym sensie, bo to bohaterka, która nie jest mdła ani nijaka. Jednak... im dalej w las, tym bardziej zaczęła mnie irytować jej relacja z Milanem. Nie zrozumcie mnie źle - uwielbiam napięcie między bohaterami, droczenie się, te wymiany zdań pełne podtekstów. I na początku Ava i Milan to sztos. Ich interakcje miały w sobie ogień i chemię, której się oczekuje w tego typu książkach. Ale potem... no cóż, Ava trochę za długo uciekała, odpychała Milana i przeciągała to wszystko tak bardzo, że momentami zaczęło mnie to męczyć. Ja rozumiem, że gra w kotka i myszkę jest fajna, ale kiedyś musi być moment, w którym zaczyna się coś więcej. Tu trochę za długo trzymaliśmy się w tej fazie "chcę, ale jednak nie". Za to Milan? O matko, ten gość to chodząca charyzma. To jego teksty sprawiały, że śmiałam się pod nosem, a jego pewność siebie i sposób bycia dodawały fabule takiej iskry, której czasami w young adult brakuje. Był luzakiem, ale w tym wszystkim czuć było, że ma w sobie coś więcej niż tylko rolę typowego bad boya. Czytając ostatnie strony, miałam wrażenie, jakbym właśnie skończyła oglądać jedną z tych komedii romantycznych, które oglądałam jako nastolatka. Wiecie, ten moment, kiedy na ekranie pojawiają się napisy w stylu "Co działo się później?" i dowiadujemy się, jak potoczyły się losy bohaterów. To było totalnie w tym klimacie i sprawiło, że poczułam taką miłą nostalgię. Jeśli szukacie ksiażki, która da Wam fun to "Snow White" pozwoli na oderwanie się od rzeczywistości, idealna na wieczór pod kocem z herbatą, kiedy chcecie coś, co

Ava od samego początku zyskała moją sympatię. Silna, zadziorna, pyskata - wie, czego chce i nie boi się mówić tego na głos. Czasem czytałam jej kwestie i myślałam: "O matko, dziewczyno, serio?" - ale w pozytywnym sensie, bo to bohaterka, która nie jest mdła ani nijaka. Jednak... im dalej w las, tym bardziej zaczęła mnie irytować jej relacja z Milanem. Nie zrozumcie mnie źle - uwielbiam napięcie między bohaterami, droczenie się, te wymiany zdań pełne podtekstów. I na początku Ava i Milan to sztos. Ich interakcje miały w sobie ogień i chemię, której się oczekuje w tego typu książkach. Ale potem... no cóż, Ava trochę za długo uciekała, odpychała Milana i przeciągała to wszystko tak bardzo, że momentami zaczęło mnie to męczyć. Ja rozumiem, że gra w kotka i myszkę jest fajna, ale kiedyś musi być moment, w którym zaczyna się coś więcej. Tu trochę za długo trzymaliśmy się w tej fazie "chcę, ale jednak nie". Za to Milan? O matko, ten gość to chodząca charyzma. To jego teksty sprawiały, że śmiałam się pod nosem, a jego pewność siebie i sposób bycia dodawały fabule takiej iskry, której czasami w young adult brakuje. Był luzakiem, ale w tym wszystkim czuć było, że ma w sobie coś więcej niż tylko rolę typowego bad boya. Czytając ostatnie strony, miałam wrażenie, jakbym właśnie skończyła oglądać jedną z tych komedii romantycznych, które oglądałam jako nastolatka. Wiecie, ten moment, kiedy na ekranie pojawiają się napisy w stylu "Co działo się później?" i dowiadujemy się, jak potoczyły się losy bohaterów. To było totalnie w tym klimacie i sprawiło, że poczułam taką miłą nostalgię. Jeśli szukacie ksiażki, która da Wam fun to "Snow White" pozwoli na oderwanie się od rzeczywistości, idealna na wieczór pod kocem z herbatą, kiedy chcecie coś, co

Wiem, wiem, bardzo często powtarzam, że uwielbiam twórczość Ludki i że Wy już to wiecie, ale skoro mowa o najnowszej premierze, to muszę to powtórzyć, abyście nie zapomnieli. Twórcze Ludki poznałam już na wattpadzie i nigdy, ale to nigdy nie przepuszczałabym, że stanie się jedną z moich ulubionych autorek. Na początku obawiałam się naszego pierwszego spotkania, bo jej pióro albo się kocha, albo nienawidzi i bardzo nie chciałam należeć do tej drugiej grupy. Jak już wiecie, na szczęście spotkało mnie to szczęście i mogę pisać, że zakochałam się w jej twórczości. Mam prawie wszystkie książki z gatunku romans, ale mój plan na 2025 to zmiana tego — chciałabym dowiedzieć się, czy jej książki z innego gatunku są również tak dobre, jak z tego. A skoro mowa o romansach, to niedawno premierę miała jej kolejna książka, czyli „Puck Luck” — właśnie o niej chcę Wam dzisiaj opowiedzieć. Część z was, w tym ja, miała ten zaszczyt, że początkowe rozdziały mogliście przeczytać na wattpadzie. Mimo że swoją karierę z czytaniem zaczęłam właśnie od tej aplikacji, to teraz nie jestem do niej przekonana i zanim zabrałam się do czytania, to Ludka miała usuwać książkę, więc miałam mało czasu, ale zdążyłam i pozostało mi wtedy czekać tylko na premierę. Ludka, jak to Ludka, zakończyła książkę w takim momencie, że nie mogłam doczekać się, aż trafi w moje ręce. Od wydawnictwa otrzymałam e-booka, tak więc mogłam zabrać się do czytania, choć tu również trochę mi to zajęło. Dopiero co ostatnia strona przeleciała mi przed oczami, a ja już postanowiłam podzielić się z Wami swoimi wrażeniami, bo ostatnio mam problem z wyrażaniem tego co czuję po skończeniu więc mam nadzieję, że tu Pójdzie gładko — dobrze, że za marzenia nie karają. Ostatnio romanse hokejowe to mój ulubiony gatunek, a autorka postanowiła wydać kolejną książkę w tym klimacie. Zapewne już wiecie, że po tej informacji uśmiech nie schodził mi z twarzy, a tym bardziej że to romans w stylu Ludki. To również już mówiłam, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby to powtórzyć — autorka, o której dzisiaj mowa, pisze najlepsze romanse i nic nie zmieni mojego zdania. Chcesz przeczytać książkę z najlepiej rozbudowanym wątkiem romantycznym? Książki Ludki Skrzydlewskiej są dla Ciebie! „Puck Luck” to druga część „Puck Me Up”, ale książki nie są ze sobą powiązane, więc można je czytać oddzielnie. Choć wiadomo, że fajnie byłoby znać również pierwszą część, gdyż bohaterowie się w niej pojawiają i wiemy, co dzieje się u nich po zakończeniu. Właśnie to najbardziej lubię, gdy jakieś książki są ze sobą powiązane, bo możemy zobaczyć, jak potoczyły się dalsze losy bohaterów, którzy skradli nasze serca. Przyszedł czas, aby przedstawić Wam losy Daphne i Mvericka. Wszystko to, co musicie wiedzieć na początek, znajdziecie w opisie, a to, co nie zostało powiedziane, przybliżę Wam w recenzji. Najbardziej chcę poruszyć tematy, którymi zajęła się autorka. Historia Daphne, gdy zajrzy się w jej głąb, jest bardzo bolesna. To młoda dziewczyna, a została już tak potraktowana przez życie. Raczej nie muszę pisać, że życie nie jest usłane różami i bywają ciężkie momenty — niektórzy przekonują się o tym w młodym wieku, gdzie powinni cieszyć się z młodzieńczych lat. Historia Daphne jest idealnym przykładem tego, jak rodzice mogą niszczyć swoje dziecko psychicznie, jak i fizycznie. To oni powinni zapewnić nam spokój, a nie go zburzyć — niestety pojawiają się wyjątki, które myślą, że dziecko to ich worek treningowy i mogą nim pomiatać. To przez nich nasze poczucie własnej wartości jest zaburzone i myślimy, że jesteśmy niewystarczający oraz mamy problem z zaufaniem. W tym przypadkiem największym wrogiem był ojczym dziewczyny, który wykorzystywał ją — tak, w taki sposób, jak myślicie, jednak nie wiem, czy Instagrama nie zablokuje mnie za to słowo. Daphne postanowiła poprosić o pomoc, ale jej matka pokazała swoją dojrzałość i zamiast wziąć sprawę na poważnie, to wyśmiała dziewczynę — to przyczyniło się do tego, że Daphne bała się poprosić o nią kolejny raz, a gdy ktoś ją krzywdził, siedziała cicho. Przez to dziewczyna trafia do szkoły z internatem, choć można powiedzieć, że jest to jej wybawienie. Tam poznaję swojego przyjaciela, który pokazał jej, że jest niesamowita i może wiele. Mieć takiego przyjaciela, jak Gabe to prawdziwy skarb. Często mówi się, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie i myślę, że w tym przypadku tak było. Jeśli dzieje wam się krzywda, to nie wstydźcie się prosić o pomoc — wiem, że czasami to słowo ciężko przechodzi przez gardło, ale uwierzcie mi, że jak się odważycie, to wasze życie może zmienić się na lepsze. Są telefony wsparcia, gdzie z pewnością dostaniecie pomoc, której potrzebujecie. Nie bójmy się prosić o pomoc. Na przykładzie historii bohaterki widzimy, że nawet po najtrudniejszych chwilach wychodzi słońce, a złe rzeczy zostają w przeszłości. Ważna jest też pomoc terapeuty, więc jeśli czujecie, że potrzebujecie z kimś szczerze porozmawiać, to psycholog to naprawdę dobre rozwiązanie. Ludka poruszyła niezwykle trudny temat, ale dobrze, że to zrobiła, bo mało się o nim mówi, a coraz częściej takie przypadki się pojawiają. Koniec mówienia o tym, co smutne, a przejdźmy do tego, co było najlepsze. Pewne domyślacie się, że chodzi mi o wątek romantyczny — już to mówiłam, ale powtórzę, że autorka pisze książki z najlepszym wątkiem romantycznym i nic, ale to nic nie zmieni mojego zdania. Dlaczego najlepszym? Już mówię! Jeśli chodzi o romanse, to zawsze największą uwagę zwracam na ten wątek, bo w końcu to on stwierdzi, czy książka jest na dobrym poziomie, czy też nie. Dla mnie dobry wątek romantyczny to taki, w którym czuć napięcie, chemię między bohaterami, którzy nie rzucają się od razu sobie w ramiona, a na słowo kocham cię, musimy trochę poczekać. Nie lubię też gdy para używa słodko-pierdzących słówek — muszą mieć do siebie trochę dystansu a przekomarzanie się to norma. Większość osób się ze mną nie zgodzi, ale to okej, bo każdy ma swoje preferencje. Ludka w swoich książkach zawiera wszystko to, co napisałam. Mimo że bohaterowie jeszcze nie wiedzą, że ze sobą skończą, to czuć między nimi chemię. Mężczyźni, których kreuje to prawdziwi mężowie — u niej nie boją się okazywać uczuć i mówią o tym, co leży im na sercu. Para dba o siebie nawzajem i słucha swoich potrzeb, choć wiadomo, że zdarzają się kłótnie, ale to jak w każdym związku. Nie wyznają sobie uczuć po pierwszym spotkaniu, a dają sobie czas i poznają. Niektórych książkach ogromnie mi tego brakuje, a tutaj nie muszę się martwić, że czegoś nie dostanę. Ludka wie, jak sprawić, żeby czytelnik pokochał historię, którą tym razem może nam podarować. Dodatkowo nie ma u niej tematu tabu, co niezwykle mi się podoba, bo autorka nie owija w bawełnę i mówi prosto z mostu. Oczywiście znajdą się momenty, gdzie sami musimy doszukiwać się tego drugiego dna, ale Ludka na końcu sama nam o nim powie. Wiem, że niektórzy tak, jak ja, nie lubią scen zbliżeń, więc muszę was ostrzec, że będą się pojawiać, ale na samym końcu i nie będzie ich dużo. Jednak są one dość szczegółowo opisane, więc niektórym mogą przeszkadzać. Myślę, co powiedzieć o emocjach i szczerze było ich aż tyle, że nie wiem, za co się zabrać. Jak wiecie, były smutne momenty, ale przeważnie było dużo uśmiechu, bo potyczki Daphne i naszego książkowego męża były przezabawne. Znajdziemy też dużo uroczych momentów, gdzie bohaterowie domyślają się, że coś do siebie czują, ale trochę boją się tych uczuć i nie są pewni, co czuje ta druga osoba. Zanim będą mogli żyć długo i szczęśliwie, to los da im jeszcze w kość, ale razem przezwyciężą wszystko. „Puck Luck” to idealna książka dla fanów romansu hokejowego, ale również dla osób, które potrzebują rozrywki. Lektura zawiera to trochę stron, dlatego przygotujcie się na zerwanie nocki.