Recenzje

Pomimo tego, że książka zapowiadała się świetnie i po części taka oczywiście była, to nie zabrakło minusów. Akcja toczyła się zdecydowanie za szybko! Miałam wrażenie, że nie było dokładnych opisów przez co ciężko było mi się przywiązać do bohaterów oraz wczuć się w fabułę. Bohaterowie zostali świetnie wykreowani, co niesamowicie mi się spodobało i jest ogromnym plusem tej książki, gdyż rzadko spotkam się z dobrze wykreowanymi postaciami w fantastyce. A jest to ogromnie ważne, gdyż dzięki temu zapamiętujemy bohaterów. Kiara pewnego dnia budzi się w…lesie. Jest pośrodku niczego, nie ma pojęcia co się stało i jak się tam znalazła! Na swojej drodze niespodziewanie spotyka mężczyznę, który już od początku ich znajomości jest do niej wrogo nastawiony. Po kilku dniach w królestwie, dziewczyna zostaje 𝐧𝐨𝐰𝐲𝐦 𝐜𝐳𝐚𝐫𝐧𝐲𝐦 𝐤𝐚𝐩𝐭𝐮𝐫𝐤𝐢𝐞𝐦 - musi wysłuchiwać żali biedniejszych ludzi, w taki oto sposób pomaga królowi. Ma również kontakt ze starą królową, a ludzie nie mają do niej zaufania, gdyż ma podejrzliwą reputację. ࣪Kiara - historyczka, która prowadziła podwójne życie, podczas snów. Vincent - wredny król, którego matka chce stracić z tronu. Bohaterka pojawiła się w jego świecie na skutek zaklęcia 𝐬𝐳𝐜𝐳𝐞̨𝐬́𝐜𝐢𝐚, które rzucił Vin wraz ze swoją babką.

Książka Mateusza Cieślika przedstawia nam zupełnie na nowo wykreowany świat. Mimo tego, że wskazana powieść umieszczona została w naszym polskim Czernie, przedstawiona jest na dwóch płaszczyznach. Pierwszą z nich jest standardowo świat rzeczywisty, poznajemy historię Sary Kos, zaledwie siedemnastoletniej dziewczyny, która walczy z trudnościami świata codziennego. Dziewczyna doświadcza straty matki, która w niewyjaśnionych okolicznościach zaginęła rok temu, z drugiej natomiast żyjąca z ojcem, który nie stroni od alkoholu, ani nie ma najmniejszego problemu z wystosowaniem przemocy. Jednak nie tylko to składa się na powieść Cieślika, bo w końcu sprawa jej matki to coś dziwnego, nieprawdaż? I w tym momencie wkracza nasz tytułowy Urząd do spraw dziwnych, który pełen jest, no właśnie kogo? Czy może bardziej czego? Jednak lepiej tego nie roztrząsać, ze względu na dużą szansę obrażenia naszych animów, bo w końcu to oni kierują instytutem. Reszty nie będę wam zdradzać 😉 , bo jeszcze ominęłaby was cała rozrywka! Książka jest dość krótka, ma zaledwie trzysta stron. Nie ukrywam jednak, że wiele wątków autor mógłby rozwinąć dużo lepiej. Szczególnie końcówkę, która według mnie była totalną katastrofą. Duży plus za zwrot akcji na końcu, nie ukrywam, że w ogóle się nie spodziewałam tego jak potoczą się losy naszej głównej bohaterki. Wykonanie było jednak tragiczne. Całość została zamknięta w kilkunastu stronach, a najważniejszy moment w dosłownie kilku. Mimo to całość czytało się bardzo dobrze, pewnie stąd moje nieprzyjemne zaskoczenie na końcówce. Powieść była ciekawa, zdecydowanie odróżniała się od poprzednich czytanych przeze mnie książek, mimo tego że gustuje w fantastyce. Wpleciony przez autora "wątek miłosny" o ile takim go można nazwać był raczej średni. Odnosi się wrażenie, że autor sam nie wiedział co chciał pisać. Również sprawa matki Sary, mogła zostać przedstawiona lepiej. Jednak ze względu na długość książki, nie powinno to być też wielkim zdziwieniem, że wiele wątków nie było dobrze rozwiniętych. Historię Sary Kos, czyta się bardzo przyjemnie (i tak wspomnę o tym jeszcze raz, nie licząc końcówki). Zarówno ją, jak i innych bohaterów poznajemy z ciekawością, niektórzy byli nawet dość zabawni. Nie poznajemy ich oczywiście "od podszewki" jednak z ciekawością śledzimy ich losy. Sama książka jest napisana w przyjazny dla oka sposób. I uwaga! Plus dla autora, bo w pewnym momencie potrafił wywołać u mnie stres, tym jak dalej potoczy się powieść. Czyta się ją bardzo dobrze, ani nie zanudza. Jeśli poszukujecie powieści na wieczór, która wprowadzi was w całkowicie nowy świat, to myślę że warto sięgnąć po tą pozycję.

Jak tylko zobaczyłam, że w książce pojawił się motyw rodziny królewskiej, musiałam ją przeczytać. Bardzo lubię takie klimaty, więc miałam wobec niej duże oczekiwania. I chociaż większość książek jest fikcją literacką, bardzo lubię czytać o życiu w pałacu. O plusach i minusach władzy. O tajemnicach i intrygach, które powstają z polecenia samych głów państwa. O zasadach panujących wśród najwyżej postawionych osób. Oraz oczywiście o prawdziwych, szczerych uczuciach, które są jednocześnie zakazane. I w tej książce, dostałam wszystkiego po trochu. Alexander to młody książę, który jest już znudzony ciągłym siedzeniem w pałacu. Żałuje, że nie może wyjść do ludzi jak każdy inny mężczyzna w jego wieku. Nie może zabawić się na imprezie, nie może iść na koncert, nie może spotkać się ze znajomymi w barze… W końcu jest księciem, któremu nie wolno robić takich rzeczy. Czasem czuje się przytłoczony odpowiedzialnością, która na niego spada. A szczególnie czuje się przytłoczony ciągłą kontrolą ze strony jego ochrony. Mężczyźni z K17 stale czuwają nad jego bezpieczeństwem, co momentami staje się niekomfortowe. Dlatego Alexander postanawia dla rozrywki utrudniać im pracę. Gdy kolejni agenci zostają odsyłani z niczym, szef K17 postanawia zadziałać. Proponuje by to jego przybrana córka (Evelyn Evans) została agentką księcia. Dziewczyna dość sceptycznie podchodzi do tego pomysłu, jednak zgadza się pomóc. I chociaż jej pierwsze spotkanie z Alexanderem nie było zbyt udane, w końcu dochodzą do porozumienia. Im więcej czasu ze sobą spędzają, tym lepiej zaczynają się rozumieć, a więź między nimi staje się coraz silniejsza. Evelyn ryzykuje wiele zbliżając się do księcia. Jednak uczucia są silniejsze, niż zdrowy rozsądek… I chociaż początkowo udaje im się żyć w pięknej bańce pełnej miłości, los szybko wystawia ich na próbę. Każdy sekret prędzej czy później ujrzy światło dzienne, a niektóre konsekwencje mogą okazać się trudne do zniesienia… Osobiście sama byłam przeciwna związku Evelyn i Alexandra. Ich relacja od początku wyglądała mniej więcej tak - krok do obrzędu, dwa kroki w tył. Stale pojawiały się jakieś niedopowiedzenia, które rozdzielały bohaterów. I ich kolejne próby zaczęły stawać się nużące… Szczególnie w drugiej połowie książki, nagromadziło się mnóstwo feralnych zdarzeń. Alexander dwa razy złamał serce Evelyn. Dziewczyna walczy z depresją i hejtem skierowanym w swoją stronę. Evans przypadkowo odkrywa tajemnice, która być może dotyczy królestwa. Na koniec Evelyn ratuje księcia przed zamachem na jego życie, sama płacąc za to zdrowiem. I właśnie w tym momencie, poczułam lekkie przytłoczenie akcją i wielowątkowością. Strasznie dużo się działo i nagromadzenie wszystkiego na koniec, pozostawiło uczucie niedosytu. Bo nagle nastąpiło zakończenie. Nie wiem kiedy pojawi się kolejna część ( bo z zakończenia wnioskuję, że chyba kolejna część się pojawi 🫣), ale ja muszę ją mieć teraz i już. Nie lubię takich niedokończonych spraw😂

Bardzo czekałam na tę książkę i byłam bardzo ciekawa, jak potoczy się ta historia. Na początku dowiadujemy się o przeszłości bohaterów i o tym, że musieli się rozstać i nie widzieli się szmat czasu. Bardzo szybko powróciły ich uczucia do siebie, co na początku trochę mi przeszkadzało, bo po prostu przeczytałam 50 stron, a oni już na nowo byli w sobie zakochani. Po przeczytaniu kolejnych rozdziałów i poznaniu wydarzeń z życia Braysona było to w jakimś stopniu zrozumiałe, mimo to lepiej czytałoby mi się książkę, gdyby ich relacja rozwijała się trochę wolniej. Wydaje mi się, że ostatnio ciągle wspominam o tym w recenzjach, ale relacja Avy i jej synka była tak cudowna, że czytało mi się o nich z ogromną przyjemnością. Pióro autorki było bardzo przyjemne, a książkę czytało się szybko - przez historię się płynęło. Zdecydowanie po 100-150 stronach czytało mi się lepiej, bo więcej rozumiałam. Zdecydowanie mogę ją Wam polecić.

Myśląc o swoich ulubionych polskich pisarzach, zawsze na pierwszym miejscu pojawia się Ludka Skrzydlewska. To pierwsza miłość - od samego debiutu przepadłam w jej twórczości i jeszcze nigdy się nie zraziłam. "Puck luck" to niesamowita historia, po której można spodziewać się wszystkiego. Mamy tutaj świetne wątki: dietetyka, hokej, sesje zdjęciowe, ale również autorka intryguje trudniejszymi motywami: molestowanie, ciemna strona show biznesu, strata pracy, czy nawet morderstwo i narkotyki. Zdecydowanie to powieść, która dostarcza wielu emocji i powoduje wypieki na twarzy! Drużynę Nafciarzy poznaliśmy już w pierwszym tomie, a teraz pierwsze skrzypce odgrywa bramkarz Maverick i jego dietetyczka Daphne. Jak zaczęła się ich wspólna przygoda? To miłość, która zrodziła się z próby zabójstwa... Otóż słodka Daphne niechcący prawie uśmierciła Mavericka tartą truskawkową, a nic tak nie łączy ludzi jak wstrząs anafilaktyczny. Pokochałam tę dwójkę od pierwszych stron, a genialne pióro autorki ponownie mnie nie zawiodło. Znalazłam w tej historii wszystko to, co kocham w romansach, a całość została dopełniona przepiękną okładką! Polecam!