Recenzje

Życie bywa przewrotne. Często marzymy o czymś latami, ciężko pracujemy, by w końcu osiągnąć cel, a gdy jesteśmy o krok od spełnienia swoich pragnień, los nagle zrzuca nas w zupełnie inną rzeczywistość. Historia Emily Cavallo to właśnie opowieść o tym, że choć mamy plany, to nie zawsze to my decydujemy o ich realizacji. To także przypomnienie, że chwile, które wydają się oczywiste, mogą w jednej sekundzie stać się tylko wspomnieniem. Emily od zawsze marzyła o Harvardzie. Jej osiemnaste urodziny przynoszą długo wyczekiwany list potwierdzający przyjęcie na studia, to jak symbol wolności, niezależności i nowego życia, z dala od mafijnych układów i cienia ojca. Jednak jej marzenie szybko zostaje zmiażdżone przez przeszłość, której nie może kontrolować. Antonio Rizzo, chicagowski boss, pojawia się w jej życiu niczym burza, niszcząc wszystko, co wydawało się pewne. To właśnie on uświadamia jej brutalną prawdę: nie zawsze dostajemy to, czego chcemy, ale to nasze decyzje i sposób, w jaki radzimy sobie z przeciwnościami, definiują, kim jesteśmy. Ta książka to nie tylko mafijna opowieść o władzy, lojalności i przetrwaniu. To przede wszystkim historia o dojrzewaniu, o utracie złudzeń i o nauce doceniania tego, co mamy, zanim będzie za późno. Często gonimy za przyszłością, nie dostrzegając piękna teraźniejszości. Ta książka przypomina, że każda chwila, każdy moment ma znaczenie, bo w mgnieniu oka możemy stracić to, co najważniejsze. To poruszająca, pełna emocji i napięcia opowieść, która zostaje z czytelnikiem na długo po przewróceniu ostatniej strony. Los nie pyta o zgodę. Czasem zabiera nam to, co kochamy, zmusza do poświęceń i wystawia na próbę naszą siłę. Ta historia nie jest klasycznym romansem ani typową opowieścią o mafijnych układach. To książka o tym, jak łatwo stracić kontrolę nad własnym życiem i jak trudno zaakceptować, że pewnych rzeczy nie można zmienić. Jednocześnie uczy nas, byśmy nie odkładali szczęścia na później. Często żyjemy w przekonaniu, że mamy czas, że zdążymy… Ale życie rzadko daje nam drugą szansę.

Przeczytałam już wiele książek z wątkiem aranżowanego małżeństwa w świecie mafii i tak naprawdę niewiele może mnie zdziwić, także wiem, że ciężko napisać coś co będzie świeże i nowe dla czytelnika. Książka "It's my pleasure, miss Emily" w wielu aspektach jest powtarzalna i powiela dobrze znany nam schemat, jednak zakończenie jest zupełnie nieoczekiwane i zostawia nas z niepokojem, ale również nadzieją na kontynuację! Emily Cavallo, to młoda dziewczyna wkraczająca w dorosłość, mająca plany i nadzieje na przyszłość. Udaje się jej dostać na wymarzone studia na Harvardzie, jednak nieoczekiwanie w tym samym momencie pojawia się w jej domu rodzinnym mężczyzna, który domaga się realizacji umowy jaką kiedyś zawarł z jej ojcem, a która mówi o tym, że Emily ma poślubić jego syna Antonia Rizzo. Dla dziewczyny jest to szok jednak nie ma wyjścia. Ma jedynie nadzieje, że jeżeli da ostro popalić swojemu narzeczonemu to on z niej zrezygnuje... Antonio to silny i władczy mężczyzna, który doskonale zdaje sobie sprawę z tego jak ważny jest ten ślub i za nic nie odpuści. Jednak wraz z upływem czasu para coraz bardziej się do siebie zbliża, ale wtedy okazuje się, że zawarty układ ma tak naprawdę drugie dno, a oni oboje o wielu rzeczach nie mają pojęcia. Rozpoczyna się gra, która poniesie za sobą ogromne straty. Czy Antonio i Emily wyjdą z niej obronną ręką? Czy los okaże się dla nich łaskawy? "It's my pleasure, miss Emily" to książka, która pokazuje nam, że nie na wszystko w życiu mamy wpływ. Są rzeczy, których nie można kupić za żadne pieniądze, dlatego warto doceniać to, co mamy i cieszyć się każdym dniem. Książka pełna emocji, intryg i niespodziewanych zwrotów akcji. Wciąga w świat Emily i Antonia, nie pozwalając na znużenie, ciągle dostarcza nowych przygód i zdecydowanie nie oszczędza bohaterów.

"𝑲𝒍𝒂̨𝒕𝒘𝒂" 𝑴𝒂𝒓𝒊𝒔𝒔𝒂 𝑴𝒆𝒚𝒆𝒓 ★★★/5 Jak wiecie, pierwszy tom czyli "Złoty" nie do końca mi się podobał i nie miałam zbyt dobrych wrażeń po skończeniu tej historii. Jednak byłam ciekawa, co stanie się dalej. Postanowiłam przeczytać drugi tom. Oto jego recenzja! "Klątwa" bardzo mi się podobała! Kontynuowane wydarzenia z pierwszego tomu, rozwinęły się i eskalowały, powodując, że fabuła stała się ciekawa i wyczekiwałam rozwiązania konfliktów i problemów. Serlida urosła w siłę I tak jak irytowała mnie poprzednio, to tutaj? Bardzo ją polubiłam. Jej walka i determinacja wywoływały u mnie ciarki na ciele, a jej poświęcenie w pewnym sensie wzruszyło. Wszystko byłoby super gdyby nie szybkość akcji I powtarzalność, wyglądająca jak próba przeciągnięcia książki by była jak najdłuższa. Pod koniec wspominane były momenty z początku historii co jest kompletnie niepotrzebne, jednak nie mam do czego się więcej przyczepić Jesteście zaciekawieni tą serią? 

O matulu tę historię mogę podpiąć do tych uroczych, jednak pełnych dramatów! Archie i Noelle mieli wyjątkową relację miedzy sobą, od początku się nie lubili, tylko dlatego, że ani jedno, ani drugie nie chciało się bliżej poznać, więc na każdych wspólnych wakacjach po prostu się ignorowali, nawet nie próbując zacząć nowej rozmowy. Dużym plusem tej książki, jest fakt, że była ona napisana z przeszłości oraz teraźniejszości, często lubię wczuć się w historię, jeśli jest w niej opisane coś, co wydarzyło się kilkanaście lat temu. Odejmuje jedną gwiazdkę, dlatego, że było tego trochę za dużo? Mam na myśli to, że w tej książce czasem działo się na raz tyle rzeczy, że w pewnym momencie gubiłam się całkowicie w wątkach, jednak wciąż nie zmienia to faktu, że nie mogłam się od niej oderwać, było to coś innego i na pewno bardzo przyjemnego! Nie ukrywam, że w niektórych momentach również uroniłam parę łez. Niesamowicie było mi szkoda Archiego, przez to, jak był traktowany przez swojego ojca, uważam, że nikt nie powinien w taki sposób stwarzać presji własnemu dziecku, powinno się je wspierać i przede wszystkim wspierać, jeśli podjęło inną decyzję, niż rodzic by chciał, jednak byłam z niego niesamowicie dumna, kiedy podążył swoją własną ścieżką, zasłużył na to 🥹. Noelle była głupiutka, ale z drugiej strony również wiedziałam, czego tak bardzo się obawia i wcale mnie to nie dziwiło, mimo wszystko trzymałam za nią mocno kciuki. Kiedy tak bardzo zapragnęła dziecka, ale jej były partner nawet nie pomyślał, o tym, żeby w ogóle tę sytuację przemyśleć to ani trochę nie dziwiła mnie jej ostateczna decyzja. Zakończenie tej książki było czymś, na co naprawdę bardzo długo czekałam i o matko, to jest jedna z tych książek, które naprawdę warto przeczytać, jeśli potrzebujecie czegoś lekkiego z nutką dramatyzmu!!

🏖️🐚☀️ zwodniczy los - Penelope Ward "zwodniczy los" to książka, która porządnie namieszała mi w głowie! przygotowałam się na gorący, wakacyjny romans, na odrodzenie namiętnych uczuć po kilkuletniej rozłące. jednak Penelope Ward zaserwowała coś o wiele więcej... to opowieść o tym, jak krzywdzące bywa wysuwanie błędnych założeń na temat innych osób. to historia o budowaniu przyjaźni, która z czasem przeradza się w prawdziwą i szczerą miłość. to trudna miłość, którą zwodniczy los wystawia na ciężkie próby. to także opowieść o wsparciu, wspólnym dążeniu do spełniania marzeń i walce o siebie. Penelope Ward dostarczyła mi pełnej gamy emocji, dzięki czemu czytanie tej książki było doskonałą odskocznią od codzienności. dodatkowo świetnym zabiegiem, który zastosowała, było podzielenie fabuły na trzy odcinki czasowe - pozwala to spojrzeć na głównych bohaterów z szerszej perspektywy i poznać ich na różnych etapach życia. "zwodniczy los" to książka, które ma do zaoferowania znacznie więcej niż romans, ale o tym musicie już przekonać się sami! p.s. dla wrażliwców polecam zaopatrzeć się w chusteczki