Recenzje

Z czym kojarzy Wam się cukier? Czy to na pewno tylko popularne słodycze w postaci batoników, czekolad i ciasteczek? A czy naprawdę powinno się ich bezwzględnie unikać? Na jakie choroby wpływa jego nadmiar i czy da się temu zapobiec? Książka zaczyna się obiecująco. Mamy odnaleźć odpowiedzi na powyższe pytania i nauczyć się nawyków poprawiających nasze zdrowie. Miałam wysokie oczekiwania wobec tej publikacji i liczyłam, że to będzie ta, która przekona mnie do trwałego wyeliminowania albo chociaż ograniczenia cukrów w diecie. Niestety, tak się nie stało. Dlaczego? Dowiedziałam się nowych rzeczy, ale ich zrozumienie w gąszczu niewyjaśnionych, specjalistycznych słówek medycznych, sprawiło, że poszukiwanie i zapamiętanie nowych informacji i ciekawostek było po prostu trudne i męczące. Pierwsza część książki to prawie 50 stron biologiczno-chemicznych zagadnień, z których nie zapamiętałam prawie nic. Czułam się, jakbym czytała podręcznik dla studenta medycyny, a nie książkę, która ma w przystępny sposób wyjaśniać, dlaczego cukier nam szkodzi. Przykład? ,,W surowicy krwi występuje podwyższone stężenie CGRP (peptyd związany z genem kalcytoniny)”. Dalej nie mam pojęcia, co to peptyd i kalcytonina, bo nigdzie nie jest wytłumaczone, nawet w króciutkim słowniczku na początku książki. Druga część książki dotyczy chorób, które są związane z nadmiarem i brakiem cukru. Fajnie, że został poruszony temat ,,niedocukrzenia”, bo wcześniej niewiele o nim słyszałam. Dodatkowo przy przedstawieniu każdej z dolegliwości mamy propozycję badań diagnostycznych, które warto wykonać, jeśli zauważymy u siebie wcześniej wymienione objawy. Podczas czytania każdego z rozdziałów natrafimy na wyszczególnione w ramkach informacje ,,uwaga” i ,,ciekawostka”. Bardzo mi się to podobało, bo dzięki temu uważniej wyłapywałam nieznane fakty. Na pewno lektura książki była bardzo uświadamiająca i poszerzająca świadomość o ludzkim organizmie, myślę jednak, że gdyby pominąć fachowe słownictwo to byłaby łatwiejsza do zrozumienia, przystępniejsza i zrozumiałabym z niej o wiele więcej. Warto wspomnieć o rozdziałach opisujących kilka przypadków klinicznych, przykładowym jadłospisie z niskim indeksem glikemicznym i propozycjach przepisów. Bardzo obiecujący pomysł, ale w tej krótkiej, ledwo ponad 200-stronicowej publikacji w moim odczuciu było ich trochę mało. Chętnie przeczytałabym całą książkę o przypadkach klinicznych lub kulinarną dla osób, które chcą zmienić styl żywienia na mniej przetworzony i niskowęglowodanowy. Podsumowując, uważam, że warto do niej zajrzeć. Trochę trudna do zrozumienia, ale to pigułka rzetelnej wiedzy o zdrowym żywieniu.

To była na prawdę przyjemna lektura. Delikatna, przyjemna, nie drastyczna, po prostu fajna książka. Tak sobie myślałam, gdy zaczynałam czytać. To już kolejna książka z kolei, którą czytam, w której występuje imię Ava. Na początku poznajemy młodą mamę trzylatka, która sama stawia czoła przeciwnością losu i wychowaniu syna. W pracy dostaje „awans”, ma za zadanie wykonać projekt domu dla wpływowego i bogatego klienta. Nie spodziewa się jednak, że ów klientem będzie jej były, który porzucił ją dokładnie cztery lata temu. Wszystko ładnie, pięknie, prawda? Mój spaczony umysł liczył na mocną dawkę emocji (jest tu mowa o nielegalnych walkach) i czegoś, nie wiem jak to określić, „lepszego”? „Spektakularnego”? Książka jest napisana w bardzo fajnym językiem, prosta, szybko się ją czyta lecz brakowało mi czegoś w niej. Nie potrafiłam się utożsamić z bohaterami, nie czułam ekscytacji. Sceny zbliżeń były fajne, choć jestem przyzwyczajona do „dokładniejszych” opisów, to nie można się tutaj do niczego doczepić. Powieść jest przyjemną odskocznią, i na pewno znajdzie swoich zwolenników.

"Czasami życie rzuca nam kłody pod nogi i pieprzy się wszystko, co tylko może. Ale warto przeżyć takie momenty, by dotrzeć do tych, które nam to wszystko wynagrodzą." Według najbliższych Daphne Blake nigdzie nie potrafi zagrzać miejsca. Kobieta z zawodu jest dietetykiem. Kiedy kolejny raz traci pracę, postanawia zatrudnić się jako pomoc kucharzowi w jednej z restauracji w Edmonton. Pewnego dnia na polecenie szefa Daphne, który ma w planach sprzedać ową restaurację, przygotowuje pokazową kolację dla potencjalnego nabywcy. Wszystko idzie wyśmienicie do czasu, kiedy dziewczyna pojawia się na sali z deserem w rękach. To wówczas wtedy okazuje się, iż kupcem jest znany na całe Edmonton bramkarz drużyny hokejowej NAFCIARZY, Maverick Holmes. Obawa czy zasmakuje jej deser narasta. Niestety podając smakołyk, Daphne nie wie, iż hokeista uczulony jest na truskawki z których zrobiła deser. Mężczyzna dostaje wstrząsu anafilaktycznego i trafia do szpitala. Co więcej ktoś z nagrywa całe to zdarzenie i wkrótce trafia ono do sieci, wywołując nagonkę na Daphne. Tym oto sposobem dziewczyna staje się wrogiem numer jeden całego Edmonton. Niespodziewanie z pomocą pojawia się Maverick, gdyż zdaje sobie sprawę z tego, iż on również jest winny całemu zamieszaniu. Kto z was wierzy w miłość od pierwszego wejrzenia? Kiedy czujecie te słynne motyle w brzuchu? Zapewne znajdzie się nie jedna osoba, prawda? No dobrze, a wierzycie w miłość od pierwszego.... wstrząsu anafilaktycznego? Ha... być może komuś się to przytrafiło. Tym kimś z całą pewnością była Daphne. Jak ja uwielbiam tego typu historie. Niebanalne i nietuzinkowe. Historie, które sprawiają, iż serce czytelnika bije szybciej, rozgrzewając je do czerwoności. Historie wywołujące uśmiech ale i lekkie wzruszenie. Takie książki są idealne na chandrę i na chwilę relaksu. Kolejny raz autorka porusza temat hejtu w internecie ale i przywraca wiarę i bezinteresowność w innego człowieka. Jestem totalnie zakochana w tym tomie oraz w niektórych hokeistach NAFCIARZY. @ludkaskrzydlewska Czekam na więcej...

Holden to zdolny perkusista, który marzy o tym, żeby w końcu został zauważony w świecie muzyki i ich zespół się wybił. Jest on również wraz z przyjaciółmi współwłaścicielem kamienicy. Parę lat wcześniej, gdy umierał ich wspólny przyjaciel obiecał mu, że zawsze będzie miał oko na jego młodszą siostrę. Pomimo, iż wiedział, że znaczy ona dla niego dużo więcej. Zdawał sobie jednak sprawę, że nie jest odpowiednim facetem do związku. W końcu całe życie zmieniał dziewczyny jak rękawiczki. Lala zawsze chciała być naukowcem i właśnie przeprowadziła się do Nowego Jorku, aby prowadzić badania. Holden dowiadując się o przeprowadzce dziewczyny proponuje jej, żeby zatrzymała się w ich kamienicy. Co z tego wyniknie? Czy żelazna zasada "nie dotykaj siostry kumpla" będzie dotrzymana? "Nie randkuj z siostrą kumpla" to drugi tom serii "Nie pasujemy do siebie". Można jednak ją czytać bez znajomości pierwszej części i spokojnie się w niej odnajdziecie. Występują tu osoby z poprzedniego tomu i poznajemy przy okazji ich dalsze losy co zawsze jest miły dodatkiem dla mnie. "Nie randkuj z siostrą kumpla" to historia Lali i Holdena, którzy znali się od dzieciństwa i od zawsze mieli się ku sobie. To bardzo przyjemna powieść romantyczna, mimo, że troszkę przewidywalna. Znajdziemy w niej sporo emocji, wiele zabawnych momentów i oczywiście nie zabrakło scen zbliżeń napisanych bardzo przyjemnie. Nie zaznamy tutaj nudy, bo od pierwszych stron akcja toczy się bardzo dynamicznie. Jeśli chodzi o głównych bohaterów to Holden był przedstawiony jako taki lekko duch, który zawsze pomoże innym. Mimo miana bawidamka przechodzi przemianę, aby stać się lepszą wersja siebie i zasłużyć na dziewczynę, którą kocha od dzieciństwa. Lala natomiast to mądra i zdolna kobieta, która czasami zachowywała się w bardzo irytujący sposób i nie wiedziała czego chce. Całej tej historii towarzyszyli przyjaciele, którzy dodawali uroku i potrafili rozbawić. Ta książka miała niestety też swoje wady. Zabrakło mi w niej rozwinięcia paru ważnych wątkowi i wytłumaczenia jak do tego dokładnie doszło. No i to zakończenie 🙈 Czuję się nim lekko rozczarowana. Wyszło trochę przesłodzone i zbyt przewidywalne. Liczyłam na coś innego, lepszego. Podsumowując.. Książka nie jest idealna, ale bardzo przyjemnie się ją czytało.

„O prawdziwej miłości można mówić, kiedy uczucie dwojga ludzi nie gaśnie nawet wtedy, gdy coś ich rozdzieli.” W tomie pierwszym serii „Nie pasujemy do siebie” poznaliśmy dwie skrajne osobowości: Colby’ego Lennona i Billie Holland, a tytuł serii wskazuje, że będą to historie par, które teoretycznie nie łączy nic. Są jak ogień i woda. Ten wątek jest obecny także w drugiej odsłonie serii pt.: "Nie randkuj z siostrą kumpla", w której autorki ponownie udowadniają, że przeciwieństwa się przyciągają. Colby, Owen, Holden i Brayden razem zajmują się wynajmowaniem apartamentów w kamienicy, którą otrzymali po śmierci swego kumpla Ryana Ellisona. Wszyscy znają się od dziecka i zawsze razem trzymali się ze sobą, rozrabiali, wspierali się wzajemnie i wiedzieli o sobie wszystko. Wiedzą zatem o jednej zasadzie: nie wolno żadnemu z nich związać się z Laney Ellison, ukochaną siostrzyczką zmarłego Ryana, a szczególnie z Holdenem Catalano. On znamy jest z tego, że jako „Złota Rączka” umie naprawić niemal wszystko, dlatego w kamienicy zajmuje się wszelkimi naprawami. Każdy też wie, że nie jest on odpowiednim kandydatem do trwałych związków. Swoim trybem życia i zachowaniem nie raz to udowodnił, a jako perkusista w rockowym zespole, wciąż ma wiele okazji do tego, by umacniać niepochlebne opinie na swój temat, zwłaszcza jeżeli dotyczą one kobiet i alkoholu. Wiadomym jest, że nie straci on żadnej okazji, by z tego skorzystać. Nie wszyscy jednak wiedzą, że w jego sercu od dawna jest tylko jedna dziewczyna. Jest nią Laney Ellison zwana Lalą, która zawsze mu się podobała. Niestety, zawsze była dla niego nietykalna. Teraz, w dorosłym życiu, los ich ponownie łączy, ale na drodze jest kolejna przeszkoda: Lala jest zaręczona z Warrenem, z którym wkrótce ma wziąć ślub. Jak ja uwielbiam takie historie! Pełne wrzenia, emocji, namiętności, a to wszystko opisane tak, że trudno oderwać się od czytania i wciąż mamy niedosyt w poznawaniu kolejnych rozdziałów. Pisarski duet Keeland - Ward to kobieca para, która świetnie uzupełnia się pod względem pisarskim. Ich sposób prowadzenia fabuły jest spójny, płynny i ekspresyjny. Dzięki właściwie użytym słowom doskonale oddają każde napięcie, chemię między bohaterami i dynamikę. Można wyraźnie się zintegrować z tym, co każda osoba czuje, myśli i przeżywa. Rewelacyjnie są tutaj oddane wewnętrzne dylematy wszystkich postaci, ale też wspaniale pokazana męska przyjaźń między Holdenem, Colbym, Owenem i Braydenem. Ich poczucie humoru, wzajemne porady, wsparcie i dyskusje nie raz wywoływały u mnie uśmiech. Ta ich więź była już widoczna w I tomie, ale teraz jeszcze bardziej mnie ujęła i rozbawiła. Dodatkowej barwy dodają dialogi podszyte humorem, naturalnością i przemyśleniami. To wszystko sprawia, że książkę czyta się z ogromną przyjemnością i zaangażowaniem. Nie brakuje w tego rodzaju opowieściach erotyki, która nie przytłacza fabuły, jednak jest wyczuwalna w pragnieniach bohaterów, tego, jak na siebie reagują i wzajemnie się postrzegają. Oczywiście typowe opisy łóżkowych zabaw także wypełniają strony powieści, ale nie ma ich za dużo, lecz raczej są w sam raz. Przede wszystkim liczy się tutaj historia Holdena i Leny, którzy odkrywają swoje prawdziwe uczucia. Przed nimi piętrzą się problemy, pojawiają się przeszkody będące sprawdzianem dla ich relacji, by mogli przekonać się, czy są dla siebie odpowiednimi osobami. Za Holdenem ciągnie się zła sława z przeszłości, więc każdy przestrzega Lalę przed nim. Jednak siłą przyciągania i intensywne drgania serca są silniejsze, więc przed dziewczyną pojawiają się ważne decyzje życiowe związane zarówno z pracą, ale też z wyborem partnera na całe życie. Spędziłam przy kontynuacji serii „Nie pasujemy do siebie” urocze godziny pełne emocjonujących zwrotów zdarzeń i intrygujących splotów sytuacyjnych. Niektóre z nich można było przewidzieć, ale mimo to, razem wszystkie elementy składają się na wciągającą, pełną żaru, energii, charyzmy i romantyzmu opowieść o miłości, która musi o siebie zawalczyć, by udowodnić, że warto ją wpuścić do swego życia. Historia Lali i Holdena pokazuje, że gdy dwoje ludzi chcące być ze sobą, to nic nie jest w stanie im w tym przeszkodzić i zrobią wszystko, by być razem.