Recenzje

Pióro Moniki Rutki do tej pory nie było mi znane, więc postanowiłam to zmienić przy najnowszej książce jej autorstwa. Nie wiedziałam czego się spodziewać - czy będzie to zwyczajny romans jak mnóstwo innych, książka pełna zaskoczeń czy może jednak pełna brutalności historia ze zranioną bohaterką, która odnajdzie ukojenie w ramionach silnego i zaborczego mężczyzny. Po jej poznaniu muszę szczerze przyznać, że autorka ma talent, potrafi zaskoczyć czytelnika, a nieczęsto przyznaję taką ocenę twórczości polskich autorek, ponieważ mało która jest w stanie wywrzeć na mnie wrażenie. Tym razem jednak nie jest to przeciętna historia, choć z pozoru myślałam, że taka się okaże. Monika Rutka miała głowę pełną pomysłów, które przemyślała i umiejętnie wplotła w fabułę. Grace jest dziewczyną, która została mocno zraniona w życiu. Nie ufa ludziom, jest zdystansowana i skryta. Zbudowała wokół siebie mur, którego nie sposób przebić, a główną zasadą, którą kieruje się w życiu, jest lojalność. Kiedy na jej drodze staje Damien Dankworth z marszu trafia na dół listy szanowanych przez nią osób. Uważa go za człowieka bez honoru, który porzucił jej ukochanego wuja Tylera. Jednak nic nie jest tak oczywiste, jak się wydaje, a życie każdego z nich usłane jest tajemnicami i cierniami. "Cień Genevieve. W płaszczu kłamstw" to zaledwie wstęp do całej historii. W tym tomie akcja toczy się wolno, jednak co jakiś czas wypływają powoli na wierzch drobne tajemnice związane z życiem głównej bohaterki. Wykreowana przez autorkę fabuła zaskoczyła mnie. Tak naprawdę przez większość treści stopniowo poznajemy Grace i możemy zobaczyć jak powoli otwiera się na świat, jednocześnie odsłaniając przed czytelnikami tajemnice. Jednak jej postać jest tak zawiła, że tak naprawdę w dalszym ciągu jako czytelnik jestem zaintrygowana jej osobowością, a także ukrytymi przed nami pozostałymi do odkrycia sekretami. Pewne jest, że to osoba o wielu twarzach i jeśli autorka dobrze poprowadzi dalszą część historii, będzie to naprawdę świetna kreacja postaci. Odkrywanie tożsamości Damiena czy też Tylera jest równie niezwykle interesujące i jak się okazało, nic tutaj nie jest tak oczywiste, jak mogło się wydawać. Monika Rutka tak zakręciła losami bohaterów i poprowadziła fabułę, że na samym końcu powieści miałam takie "Co tu się odwaliło?!". Niesamowicie mocno wzbudziła we mnie ciekawość i chęć sięgnięcia po kolejny tom. Wątki poboczne, które się pojawiły ,okazały się również przyjemne w odbiorze i ciekawe. Nie tworzyły typowej "zapchaj dziury", tylko tworzyły spójną całość, co jest ogromnym plusem. Przyznać muszę, że trochę brakowało mi akcji w tym tomie, było za spokojnie i dopiero pod koniec był bum. Jednak ma to swój urok i wygląda na celowy zabieg. Całość okraszona tajemnicami, a także małymi zwrotami akcji sprawiły, że czytało się książkę przyjemnie. Styl autorki jest jak najbardziej rozwinięty, widać że nie jest to jej pierwsza książka. I chociaż porusza trudne tematy jak przemoc czy zmuszanie do współżycia, nie jest to przerażające i niesmaczne, nawiązuje do tego typu tematów, jednak nie obrazuje ich wprost w sposób wstrząsający. Zdecydowanie zaskoczyła mnie kreacja bohaterów, myślałam, że będzie tutaj typowy scenariusz z bokserem pełnym testosteronu, który bierze w posiadanie główną bohaterkę, ponieważ ta nie może mu się oprzeć. Tutaj autorka wychodzi poza ramy twardo utartego schematu, beznadziejnie kopiowanego w książkach i poprowadziła relację zupełnie inaczej, co było miłym, świeżym i przyjemnym zaskoczeniem. Obawiałam się czy nie będzie to kolejna książka bez pomysłu, takie zwyczajne romansidło, a jednak stoi od takich książek daleko. Tutaj Grace jest silną kobietą, która potrafi użyć ciętego języka, choć czasami przesadnie. Nie mamy tutaj scenariusza, gdzie rzuca się od pierwszego wejrzenia na męskiego osobnika i wyłącza się jej mózg. Autorka bardzo fajnie i stopniowo buduje relacje między bohaterami. Postać Damiena jest ciepła, dobra. Przyjemnie śledzi się ich losy. Jednak Monika Rutka jednocześnie zakończeniem daje czytelnikowi po prostu liścia w twarz, ale takiego, który sprawia, że czekam na kontynuację, bo MUSZĘ dowiedzieć się, co tu się odwaliło za przeproszeniem i jak zostanie poprowadzona dalsza fabuła. Tyyyyle niewiadomych! "Cień Genevieve. W płaszczu kłamstw" to zdecydowanie ciekawa książka, po którą warto sięgnąć. Ja zostałam pozytywnie zaskoczona i z przyjemnością poznam inne powieści autorki. Było to udane pierwsze spotkanie i zupełnie coś innego, niż się spodziewałam. Pióro autorki odczarowało mi trochę niechęć do polskich książek, na których ostatnim czasem się przejechałam parokrotnie i pokazała, że mamy dobrych pisarzy, którzy potrafią stworzyć coś swojego i oryginalnego, bez kopiowania i powielenia tych samych wątków. Zdecydowanie polecam i zachęcam do sięgnięcia.

„Bo przecież pewne rzeczy mogą trwać wiecznie.” Mason sądził, że gorzej być nie może już być, po przegranym sezonie i niezdobyciu pucharu, ale los postanowił go zaskoczyć. Bo właśnie on i jego drużyna dowiedzieli się, że będą mieć nowego trenera i to kogoś z jego przeszłości. Po sześciu latach będzie musiał stanąć twarzą w twarz z kimś, kogo zawiódł, bo uniósł się honorem. I tym samym sposobem do jego życia wraca Avery, córka trenera, z którą kiedyś łączyła go przyjaźń i którą traktował jak siostrę. Tylko teraz Avery nie ma czternastu lat, a dwadzieścia i jest piękną kobietą, która przeżyła piekło i skrywa tajemnicę, o której mało kto wie. Zniknięcie Masona bardzo zraniło kobietę, teraz będą mogli na nowo nawiązać relację, ale nie będzie ona już tylko przyjacielska. Tylko pełna napięć i wyzwań, którym muszą stawić czoła. Jak zachowa się Mason, gdy pozna prawdę o tym, co spotkało kobietę? Czy zdobędzie serce Avery i kogoś, kto jest jej bliski? „Coffee on Ice” okazał się wciągającym romansem z motywem slow burn. W którym dostałam mieszankę emocji, napięcia, strachu, bólu oraz sportowej rywalizacji. Zostały w niej poruszone trudne i ciężkie tematy, takie jak gwałt, przemoc fizyczna i psychiczna oraz zmącanie się. Bohaterowie mają ze sobą wiele wspólnego, mimo że różnica wieku między nimi to 9 lat. Oboje wykazują się ogromną dojrzałością i mądrością. Mason małymi krokami zdobywa serce Avery i pewnego małego chłopca. To, co robił, jak postępował, sprawiało, że nie można było go nie obdarzyć sympatią. Oboje musieli się zmierzyć ze swoimi demonami i wątpliwościami, ale dla miłości i szczęścia warto, jest zawsze podjąć ryzyko. Oczywiście pojawili się również zwariowani przyjaciele, którzy wywoływali uśmiech. Do tego bardzo dobrze oddała całą atmosferę i rywalizację w hokeju. Autora idealnie budowała napięcie pełne emocji, a dzięki lekkiemu stylowi czytanie tej książki było czystą przyjemnością. W niektórych momentach jest wzruszająca, a w niektórych wywołuje ból i smutek, ale również daje nam nadzieje. Więc kilka razy łezka w oku się zakręciła. Bo przecież w dążeniu do szczęścia nic nie może nas powstrzymać.

Coffe on ice 🧊⛸🏒 - Lori Rave Ocena : 4/5⭐ „Coffe on ice” jest słodką i wzruszającą historią o miłości. Avery jest skrzywdzoną samotną i młodą matką, Mason jest samotnym mężczyzną któremu niedługo wybije trzydziestka. Kilka lat temu poznali się na lodowisku - Av trenowała łyżwiarstwo figurowe, Mase hokej, jednak pewne wydarzenia sprawiły że ich drogi się rozeszły a dziewczyna przestała trenować. Po kilku latach Mason oblewa nieznaną dziewczynę w kawiarni która ucieka, a mężczyzna nie może przestań o niej myśleć… Szczerze nie spodziewałam się wątku dziecka, i gdybym wiedziała to pewnie bym jej nie wzięła bo nie przepadam za czymś takim, ale ten dzieciak był tak uroczy że nie da się go nie lubić. Historia Masona i Avery mimo że jest słodka, ma też kilka smutnych lub niepokojących czytelników wątków. Uważam jednak że jeden z nich był mocno średni i mimo że był na niego wielki potencjał to został zmarnowany. Dlatego tej jednej gwiazdki zabrakło. Do tego niektóre sceny ciężko się czytało, bo były mocno cringowe. Ale mimo wszystko uważam że książka jest naprawdę warta przeczytania.

🧠🧠🧠 Jest to przewodnik, który w przystępny sposób ukazuje, jak precyzyjne myślenie i realistyczne podejście do rzeczywistości mogą stać się kluczem do osiągnięcia zamierzonych celów. Książka podzielona jest na trzy części: 1. Jak zerwać z nieprecyzyjnym myśleniem? Koszt nieprecyzyjnego myślenia Dlaczego sposób, w jaki aktualnie myślisz, może być nieprecyzyjny? 2. Jak dostosować się do rzeczywistości? Akceptowanie rzeczywistości taką, jaką jest Badanie założeń Doprecyzowanie modelu rzeczywistości Unikanie błędnych przekonań i myślenia w kategoriach urojeń Jak stworzyć efektywny proces? 3. Optymalizowanie modelu rzeczywistości Projektowanie inspirującego środowiska Rozwijanie zakresu własnych możliwości Każdy rozdział zawiera (jak zawsze) świetne i praktyczne wskazówki i ćwiczenia, które pomagają czytelnikowi wprowadzić przekazaną teorię w życie. Powtórzę to jeszcze raz: zazwyczaj tego typu pytania w takich książkach nie przemawiają do mnie, jednak ten autor ZAWSZE trafnie ułoży pytania. Dodatkowym plusem jest dołączony zeszyt ćwiczeń (który też jest w każdej jego książce) umożliwiający utrwalenie zdobytej wiedzy i patrzenie na własne postępy. Podsumowując bardzo polecam kolejną książkę tego autora, poziom ciągle jest świetny 🩷 Moja ocena: 9/10 ⭐

,,Puck Luck " to druga książka którą przeczytałam od Ludki i jestem równie zaskoczona jak przy pierwszej ,,Puck Me Up" jak autorka świetnie pisze, a każda jej historia jest bardzo komfortowa. Jest to romans hokejowy który bardzo mi się spodobał. Styl pisania autorki jest tak przyjemny, że przez książkę się wręcz płynie i nie chce się od niej oderwać. Relacja między Maviem a Daphne jest tak delikatna i naturalna od samego początku że tą dwójkę tak bardzo pokochałam, a wykreowane postacie drugoplanowe dopełniały tylko ten komfort w czytaniu. Czytając ,,Puck Luck " wielokrotnie się uśmiechałam. Ogólnie ta historia od samego początku do końca urocza i przyjemna. Polecam każdemu kto uwielbia książki Ludki oraz każdemu kto uwielbia romanse hokejowe.