Recenzje
Klątwa (Złoty #2)
Klątwa to drugi tom historii Serildy i Złotego stworzonej przez Marissę Meyer. Książka została wydana przez Wydawnictwo BeYa. Nie będę ukrywać, że uwielbiam tę historię. Sam fakt, że jest to retelling mojej ulubionej baśni, Rumpelstiltskina, już sprawia, że jestem kupiona, a autorka jeszcze dołożyła do niego duchy, demony, bóstwa oraz masę folkloru inspirowanego germańską kulturą. To wszystko sprawia, że Klątwa wręcz ocieka klimatem baśni i czuć w niej ogromną miłość autorki do baśni czy opowieści. Przez bycie retellingiem Rumpelstiltskina, książka musi mierzyć się z motywem, który zazwyczaj mnie drażni (motyw ciąży), a jednak autorka tak zadziałała klątwami i magią swojego świata, że, choć był ważny i ciągle obecny, nie odczuwałam go zbyt mocno. Co więcej, bardzo dobrze wpasował się w całość fabuły i nadał dodatkowej wagi niektórym wydarzeniom. Co prawda miałam ogromny problem z motywacją Serildy i jej przywiązaniem do duchów martwych dzieci. Zbyt często moim zdaniem stawiała je ponad samą sobą czy swoim nienarodzonym dzieckiem i to nawet wbrew ich woli. Ciągle rzucało mi się to w oczy i trudno było mi to zrozumieć, chociaż jasne było, że wymaga tego fabuła. Poza tym akcja była bardzo ciekawa. Wielu rzeczy udało mi się domyślić, część przewidzieć, ale autorka nawet te odgadnięte rzeczy zdołała przedstawić w taki sposób, że miały w sobie element zaskoczenia. Odczułam to jako bardzo odświeżające i zadziwiające. Końcówka mocno trzymała w napięciu i do samego końca w zasadzie miałam wątpliwości, jakie zakończenie zostanie przedstawione. Finał był jednak jak najbardziej satysfakcjonujący. Naprawdę dobrze bawiłam się przy tej książce i chociaż to jest koniec historii, nie czuję żadnego niedosytu, a jedynie poczucie, że całość została godnie opowiedziana.
Klątwa (Złoty #2)
ocena: ✩✩✩ / 5 Pierwsza część dylogii od Marissy Meyer bardzo mnie zaciekawiła, dlatego z przyjemnością sięgnęłam po tom drugi. Miałam nadzieję, że okaże się być trochę ciekawszy niż pierwszy, ale niestety znowu trochę się wynudziłam. Zastanawiałam się czy to po prostu styl pisania autorki czy jednak konkretnie te dwie książki. Ogólnie akcja jest naprawdę fajna i jako retelling bardzo mi się podoba, ale można byłoby odjąć trochę rzeczy, żeby zrobiło się bardziej dynamicznie. Miałam momenty, kiedy traciłam zainteresowanie fabułą i musiałam przerwać, bo się wybijałam. Pod pewnymi względami ta część wychodzi lepiej niż pierwsza, ale jeśli miałabym wydać jakiś osąd to myślę, że obie się uzupełniają. W pierwszej części były wątki, które mi przeszkadzały i mogłoby ich nie być, a przez to teoretycznie druga wychodzi lepiej, bo ich już nie było. Mam jednak wrażenie, że w ᴢᴌᴏᴛʏᴍ było trochę więcej akcji. Główna bohaterka bardziej przemieszczała się po różnych miejscach, a w ᴋʟᴀ̨ᴛᴡɪᴇ większość część czasu Serilda spędziła w zamku, nie robiąc zbyt wiele. Wątek romantyczny wciąż jest w porządku, ale już nie ekscytował mnie tak jak w pierwszym, co wynika głównie z faktu, że w ᴢᴌᴏᴛʏᴍ dopiero się poznawali i mieli taką super chemię. W drugim tomie wszystko zwolniło, a bohaterowie zrobili krok w tył przez co długo żadnej interakcji romantycznej nie było. Ta seria była interesującym doświadczeniem. Marissa Meyer jako autorka bardzo mnie zainteresowała i teraz z pewnością sięgnę po inne jej książki, bo słyszałam dużo pozytywnych opinii i myślę, że ʜᴇᴀʀᴛʟᴇꜱꜱ czy ᴄɪɴᴅᴇʀ mogą przypaść mi bardziej do gustu. Ogólnie bardzo polecam, zwłaszcza dla fanów retellingów!
Klątwa (Złoty #2)
Bardzo żałuję, że o tej powieści pisze się tak mało. Jest to idealna pozycja dla fanów baśniowej fantastyki. Drugi tom mnie nie zawiódł, gdyż był jeszcze lepszy od poprzedniego. Na kartach powieści Marissy Meyer przenosimy się do baśniowego, mrocznego i zgoła gotyckiego świata. Świata, w którym śmiertelność miesza się z nieśmiertelnością. Na każdym kroku spotykamy przerażające, ale i fascynujące bóstwa i stwory rodem z najpiękniejszych baśni. Jednorożec, bazyliszek, wiwerny, gryfy, drudy, czarne wilki i mnóstwo innych mar, łowców, duchów i tajemniczych postaci opanowało tę powieść. Olbrzymia ilość nieprzewidzianych zwrotów akcji, zaskakujących wydarzeń, fascynujących przygód to wszystko sprawiało, że trudno mi było oderwać się od lektury. A jak jeszcze dodać do tego solidną porcję magii i czarów otrzymujemy ponad 500 stron fascynującej baśni. Według mnie jest to niesamowicie udany retelling powieści "Króla Olch". W tej części śledzimy dalsze losy Złotego i Serildy, którzy podejmują bardzo trudną walkę z Królem Olchy. Ten ostatni niezwykle umiejętnie gra na uczuciach swoich przeciwników. Walka łączy się z kolejnymi ofiarami, ale gra jest o najwyższą stawkę. Kto wygra? Czy zwycięży dobro, jak to zwykle w baśniach bywa? Czy tym razem zatriumfuje zło? Przekonacie się sięgając po książkę. Ja wiem jedno, na pewno powrócę kiedyś raz jeszcze do mrocznych zamków zamieszkałych przez duchy i poddanych Erlinga. By zanurzyć się w fascynujący i magiczny świat wykreowany przez pisarkę.
Zwodniczy los
🔥 RECENZJA 🔥 "Ale ty... ty jesteś klamrą, która spaja całe moje życie. Moją pierwszą i ostatnią miłością." Przyjaźń rodziców sprawiła, że ścieżki Noelle i Archiego ponownie przecięły się w momencie, gdy już jako młodzież wkraczali w świat dorosłych decyzji, hormonalnych zmian, wakacyjnego szaleństwa. Wspólnie kupiony przed laty dom na malowniczej wyspie, aż prosił się by spędzać tam cudowne chwile. Złapać oddech i naładować baterie przed wielkim zamianami. W tym sezonie rodziny zdecydowały się na wspólny pobyt. Młodzi niekoniecznie dogadywali się jak ich rodzice. Zmuszeni zostali do zamieszkania pod jednym dachem, a wszystkie dotychczasowe spotkania nie kojarzyły im się dobrze. Pobyt i spędzony razem czas sprawił, że polubili się, a nawet zostali bratnimi duszami. Wszystko dążyło do czegoś więcej, lecz zwodniczy los, akurat w najgorętszej chwili, spuścił na nich kubeł zimnej wody. Mieli szansę na wielką miłość, pozostala jedynie przyjaźń na długie lata. Książka idealna na paskudne i mega mroźne dni, które właśnie mamy. Plaża, wakacje i gorąco płynące zewsząd. Relacja Noelle i Archiego od początku była dosyć napięta, niepewna, krucha w zarazem gorąca i wyjątkowa. Z czasem i zagłębieniem w treść, możemy poznać ich rozterki, rozważania i trudności z jakimi przyszło im się zmierzyć. Gdy się zaprzyjaźnili, to nie do końca już im wystarczało, ale gdy próbowali czegoś więcej los wysyłał im ostrzenie. Choć pragnęli się nawzajem, trwali w przyjaźni na dobre i złe. Przez długie lata bali się przekroczyć granice, nie chcieli podjąć ryzyka, które mogło nie spełnić marzeń i zrujnować najcenniejszą przyjaźń, której żadne nie chciało stracić. Nie wiedzieli jednak jakie życie przyniesie im zmiany, perypetie, którymi ścieżkami powiedzie. W najważniejszych jednak chwilach byli dla siebie wsparciem, nie ważne jak bardzo by przez to cierpieli. Popełnili mnóstwo błędów, szli ścieżkami nie do końca zgodnymi z pragnieniem, co sprawiało im więcej rozczarowań i zawodu, niż by zakładali, choć zdarzały się i te dobre momenty. Ich wytrwałość w końcu jednak będzie opłacalna i znajdą właściwy moment, by spróbować się zbliżyć, jednak koszty tych decyzji będą duże. Wspaniale napisana historia miłości slow burn, która w końcu rozkwitnie. A kiedy już do tego dojdzie, będziemy cieszyć się razem z bohaterami. Może, musieli spróbować czegoś innego, nim doszli do wniosku, że jedyne czego pragną do sobie nawzajem. Ich miłość była potężna, przyjaźń najpiękniejsza i najwytrwalsza na świecie, mimo przeciwności losu, znaleźli szczęście, którego tak usilnie szukali. Z całego serca polecam.
Nigdy Cię nie opuściłem
Ta książka to piękna i wzruszająca historia o miłości, która mimo upływu lat wciąż ma szansę na drugie życie. Główna bohaterka, Ava, nieoczekiwanie spotyka swoją dawną miłość, Braysona, co wywraca jej świat do góry nogami. Książka wciąga od pierwszych stron, pełna jest emocji, sekretów i napięcia. Czyta się ją lekko, ale trudno się od niej oderwać. Jeśli lubisz historie o uczuciach, które przetrwają wszystko, na pewno Ci się spodoba!