Recenzje

Cieszę się, że trafiłam na ten tytuł. Jest to książka związana z moją ulubioną tematyką, a przy tym łatwa w odbiorze i pełna świetnych ciekawostek. Z tego powodu polecam ją każdemu kto lubi zdobywać nowe informacje, ale nie przepada za naukowymi rozprawami czy pisarstwem ciężkiego kalibru. Autor dziennikarz radiowy, wieloletni korespondent Polskiego Radia w USA zaprasza czytelnika za kulisy Białego Domu. To jest wizyta niezwykle wciągająca i uwierzcie, że nie jest łatwo opuścić to miejsce. Ta wycieczka obejmuje podróż nie tylko w przestrzeni tego znanego budynku, ale i w czasie. Dowiesz się jakie były początki rezydencji amerykańskich prezydentów, który prezydent wraz z małżonką jako pierwszy zamieszkał w Białym Domu i jak wyglądały wówczas wnętrza i otoczenie, co ocalało z pierwotnego wyposażenia i jak budowla wraz z miastem się zmieniały. Poznasz mieszkańców najsłynniejszego domu świata i ich wkład w jego historię. Zwiedziesz każdy kąt, sprawdzisz każdy zakamarek, odkryjesz mnóstwo tajemnic. Przyznam się, że mnie najbardziej ciągnie do cukierni. Chętnie bym posmakowała ciasteczko z prezydencką pieczęcią oraz chociaż mały kawałeczek piernikowego domku będącego repliką Białego Domu. A jeśli chodzi o ekscytujące wydarzenia, to chyba 1 stycznia 1831 roku będzie tym dniem, który może najbardziej zadziwić czytelnika. Zdradzę tylko, że to taki szalony "dzień otwarty" rozpoczynający prezydenturę Andrew Jacksona. Jest też coś dla miłośników zwierząt. Zapraszam więc wraz z autorem i wydawnictwem. 

Ocena: 3/5⭐️ Z klubu nocnego w Alabamie, którego szefem jest tajemniczy i charyzmatyczny Christian Parker, znikają trzy striptizerki. Do śledztwa zostaje przydzielona Alice, charakterna młoda policjantka, która od początku czuje, że coś w tej sprawie się nie klei. Sytuację utrudnia fakt, że Alice coraz częściej natyka się na ciemnookiego Parkera, który przyciąga ją jak magnes. Alice, mimo własnych problemów i prześladujących ją traum, robi wszystko, by rozwiązać zagadkę. Kilka złych decyzji sprawia, że żyjąca dotąd zgodnie z prawem policjantka zostaje wciągnięta w narkotykowy biznes. Okazuje się, że Alice świetnie odnajduje się w nowej rzeczywistości, a członkowie Malbatu, tajemniczej organizacji stworzonej na wzór rodziny, stają się jej coraz bliżsi. Również oni są w stanie wiele poświęcić, by ocalić Alice, teraz już jedną z nich, gdy ta zostaje poważnie ranna. Zemsta za próbę zamordowania Alice, jak na mafię przystało, musi być brutalna. Jednak karma wraca. I to ze zdwojoną siłą… Książkę trochę męczyłam, a ma 450 stron. Dla mnie jest to książka średniej długości i gdy mnie wciągnie pochłaniam ją w jeden wieczór. Narracja jest pierwszoosobowa i poznajemy perspektywę głównej bohaterki, czyli Alice. Styl pisania autorki był okej. Nie poczułam do tej książki tego czegoś mimo, że z opisu bardzo mnie zaciekawiła i miałam do niej duże oczekiwania. Wydawała się czymś co mnie wciągnie na kilka godzin. Jednak tak się nie stało. Nie jest to zła historia, bo ma w sobie rzeczy, które mi się podobały, ale raczej nie sięgnę po nią jeszcze raz. Jest to thriller z romansem mafijnym. Część z thrillerem została jak dla mnie genialnie wykonana. Chciałam dowiedzieć się co się stało i te momenty mnie wciągały. Co do wątku kryminalnego nie mam żadnych zastrzeżeń. Jednak część z romansem zdecydowanie mi się nie podobała i po prostu nie przypadła mi do gustu. Chwilami nic się nie działo i się najzwyczajniej w świecie nudziłam. Zakończenie mnie zszokowało. Spodziewałam się kompletnie czegoś innego i jest zdecydowanie na plus.

Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się jak wejść w udawany związek Hani i Ishu sporządziły poradnik, który może wam pomóc. Tylko nie gwaranruje on, że nie skończycie w prawdziwym związku 🫣🤫 Podchodziłem do książki z niemałym oczekiwaniem. Lubię motyw fake dating, a ten tutaj zapowiadał się naprawde fajniutko. Hani i Ishu postanawiają stworzyć udawany związek, który ma przynieść każdej z nich indywidualne korzyści. Hani chce udowodnić przyjaciółkom, że naprawde jest biseksualna. Ishu chce wykorzystać popularność Hani, aby wygrać wybory na naczelną prefetkę. Podobało mi się w jaki sposób dziewczyny przeszły z "kojarzę ją ze szkoły" do "chyba czuję do niej coś więcej" i w żadnym momencie nie czułem, że było to wymuszone. To się po prostu działo. Książka wywołała we mnie dużo emocji, ale tak jak ciśnienie mi podnosili rodzice Ishu to dawno nikt mnie tak nie denerwował w książkach. Natomiast siostra Ishu to prawdziwy skarb i uwielbiałem czytać te rozdziały, w których się pojawiała. Sama książka jest bardzo lekka, ale mamy też kilka nieprzyjemnych (ras1stiwsk1ch) sytuacji. Nie były one wulgarnymi wyzwiskami, a jednoznacznymi sytuacjami, pokazującymi, że dziewczyny są traktowane gorzej ze względu na swoje bengalskie pochodzenie. Finalnie książka mi się podobała i uważam, że ma w sobie to coś, co sprawia, że chce się ją czytać, a sama historia z łatwością wciąga 4/5 ⭐️ 

Billie przypadkowo odkrywa, że zdradza ją chłopak. Planując zemstę na niewiernym mężczyźnie chce chociaż trochę poprawić sobie humor. Świadkiem cierpkiego triumfu kobiety zostaje Colby, który niefortunnie pada również ofiarą jej ogólnego wkurzenia. Mężczyzna nie ma do niej żalu, przeciwnie jest nią zafascynowany i pragnie poznać ją bliżej. Ona jednak z obawy przed kolejnym cierpieniem boi się zaangażować w nowy związek, szczególnie, że Colby jest ojcem małej córeczki. Oboje dochodzą do wniosku, że narzucenie sobie zasad powstrzyma ich przed pochopnymi ruchami. Czy zasady randkowania, a w zasadzie ich anty randki powstrzymają ich przed uczuciem? __ Najmocniejszym i najpiękniejszym motywem w tej książce jest motyw samotnego rodzica. To jak główny bohater opiekował się swoją córeczką było naprawdę super. Pokochałam ich relację. Wątek romantyczny zaczął się ciekawie, pomysł antyrandek był bardzo trafiony, aż szkoda, że nie było ich więcej. Ogólnie czuć było chemię między bohaterami, humor i potyczki słowne na plus, jednak brakowało mi jakiejś iskry między nimi zwłaszcza w scenach zbliżeń, których szczegółowych opisów było bardzo tyle co nic 🤭 Druga połowa książki wprowadziła nieco więcej emocji, zawirowań i problemów, dzięki czemu z większym zaciekawieniem śledziłam losy tej pary. Ogólnie książka bardzo przyjemna, czytało mi się ją dobrze, chociaż mała czcionka trochę męczyła podczas czytania. Na półce czeka już druga część tej serii, a historia Holdena, przyjaciela Colbego bardzo mnie intryguje. Podobno nie jest to najlepsza książka tego duetu, ale dla mniej była oke

Poczuj to. Zaczekaj. Wiedz, że jesteś. Gdy odpuszcza, pojawia się ulga. Wraca miarowy oddech. Serce bije spokojnie. Lęk. Trudny temat. Już samo to słowo budzi w nas nieprzyjemne skojarzenia. Po co ktoś w ogóle o tym pisze? Po co to czytać? Kiedy spojrzałam na okładkę tej książki, zastanawiałam się, czy po nią sięgnąć. Pierwszy odruch? Nieprzyjemne skojarzenie, lęk. Przedstawiony na niej Czarny Diabeł, którego ktoś przytula, wywołał we mnie niepokój. Mimo to postanowiłam dowiedzieć się więcej o lęku. I wiesz co? Warto było. Zaskoczyło mnie, że coś tak strasznego i mrocznego jak czarny diabeł może być przez kogoś przytulane. Ale to właśnie kluczowa myśl autorki - aby pokonać lęk, trzeba się z nim zaprzyjaźnić i go zrozumieć. Tak wiele naszych decyzji wynika z lęku. Nie aplikujemy na inne stanowisko, bo boimy się, że nie damy rady. Nie mówimy otwarcie o uczuciach, bo obawiamy się, że kogoś zranimy. Lęk to nie strach Lęk to nie to samo co strach. Nie zawsze wynika z realnego zagrożenia, a jednak pełni istotną rolę w naszym życiu. Dlaczego? Bo ostrzega nas i wskazuje to, co naprawdę ważne. Ćwiczenie uważności Jednym z najciekawszych ćwiczeń w tej książce - a jest ich mnóstwo - jest to, w którym patrzymy na swoje stopy i wyobrażamy sobie, że stoimy na plaży. Czujemy, jak nasze nogi obmywa morska woda, dostrzegamy małe kamyczki, odczuwamy ciepło piasku. To ćwiczenie pomaga nam uświadomić sobie, że jesteśmy tu i teraz - w swoim ciele. Cytat, który zostaje w pamięci Wciąż mam w głowie cytat z początku książki: „Ten, kto się boi, ten wie”. To proste zdanie niesie głęboką myśl - lęk wskazuje nam to, na co powinniśmy zwrócić uwagę, co wymaga troski. Dlatego warto się z nim zaprzyjaźnić. Oswajanie lęku to proces Krok po kroku. Najpierw trzeba znaleźć w sobie i otoczeniu poczucie bezpieczeństwa. Jak długo to potrwa? To zależy od siły i czasu trwania naszego lęku. Ale gdy uda się go oswoić, kolejne ćwiczenia pomagają nam iść dalej. Wiele z tych emocji ukrytych jest w ciele - spięte ramiona, ścisk w gardle, ból głowy. Ciało wysyła nam sygnały, ale czy właściwie na nie reagujemy? A może po prostu przyzwyczailiśmy się do nich przez lata? A gdy lęk odpuszcza? Można żyć w lęku i dyskomforcie przez długi czas, nie zdając sobie sprawy, że istnieje inny sposób funkcjonowania. Ale gdy lęk odpuszcza, pojawia się ulga. Wraca miarowy oddech. Serce bije spokojnie. Poczuj to. Zaczekaj. Wiedz, że jesteś.