Recenzje

🌲Zacznę od tego, że na tę powieść bardzo długo czekałam. Same motywy i cytaty bardzo mnie zainteresowały więc jestem naprawdę szczęśliwa będąc recenzentką. 🌲Styl pisania autorki jest naprawdę przyjemny, dzięki temu przez książkę się płynie. Mimo trochę dłuższych rozdziałów tak bardzo się wciągnęła w fikcyjny świat, że naprawdę ciężko było mi odłożyć chociaż na chwilę tę pozycję. 🌲 Co do samej fabuły, wyciągnęła ze mnie mnóstwo emocji. Autorka porusza tutaj naprawdę trudny temat więc przed przeczytaniem polecam zapoznać się z informacją! Wszystko zostało opisane idealnie i każda scena czy zachowanie danego bohatera zostało wyjaśnione. 🌲Główna bohaterka jest trudną postacią i z bólem czytałam jak bardzo została zniszczona przez swoich rodziców. Dawno nikt mnie tak nie irytował jak jej matka, jednak całe jej postępowanie jest wyjaśnione bardzo zrozumiale. O ojcu to już nie wspomnę… Wydaję mi się, że po prostu trzeba to przeczytać, aby zrozumieć. 🌲 Moimi ulubieńcami są zdecydowanie Alfie i Dolly. Tak bardzo się cieszę, że pojawili się w życiu głównej bohaterki. Dolly jest ciepłą i bardzo pomocną kobietą, a każde spotkania z nią wywoływały ciepło w moim sercu. Alfie, jej syn łobuz, który zadomowił się w moim sercu. Jest zdecydowanie najlepszym bohaterem. Bez dwóch zdań to materiał na męża i wzór do naśladowania. 🌲 Podsumowując jest to zdecydowanie książka godna polecenia. Dawno powieść nie wywołała we mnie tylu emocji. Całym sercem mogę przyznać, że historia Zory i Alfiego stała się moim domem.

4,5/5⭐ Jak zobaczyłam, że jeden z motywów książki, to motyw królestwa/pałacu, to wiedziałam, że muszę to przeczytać. Od czasów Rywalek chyba nie sięgnęłam po nic z takim wątkiem, a szkoda, bo pamiętam, że bardzo mi się podobał taki klimat królestwa. Dlatego zaczynając W cieniu korony, miałam ogromną oczekiwania i nadzieję, że ta historia przypadnie mi do gustu. Na szczęście się nie zawiodłam. Książka jest dosyć długa i początkowo przeraziła mnie ilość stron. To było jednak niepotrzebne, bo całą historię przeczytałam w jedną dzień przez to, jak się zaciekawiłam. Jest kilka świetnych momentów, w których Londynu został oddany wręcz perfekcyjnie. Można go poczuć nawet poprzez czytanie, za co ogromny plus. Tutaj pojawią się spoilery!! Te pół gwiazdki, które odjęłam, to tylko za zakończenie, które w ogóle mi się nie podobało. Wolałabym już, żeby główna bohaterka umarła, niż żeby zostało to przedstawione w taki sposób. Uważam też, że było zbyt chaotyczne, przez co trudno było mi się w nim połapać. Uważam, że „W cieniu korony" to naprawdę wciągająca powieść, którą warto przeczytać, zwłaszcza jeśli lubi się królewskie intrygi i tajemnice!

W cieniu korony Sugerowany wiek 16+ Moja ocena 4/5 ⭐  " - może e czasami lepiej, jak los za nas decyduje. - kto wie, może tylko wydaje się nam, że podejmujemy jakieś decyzję - podsumował z lekkim rozbawieniem - W takim razie powinienem dziękować losowi za to, że cię sprowadził do tego pałacu" Juz od samego początku okładka i opis książki mnie zaintrygował. Miało coś w sobie, co sprawiło, że nie szło oderwać spojrzenia. Cała książka bardzo mi się podobała, nie zawiodłam się. Pełno emocji, zwrotów akcji i nikt nie wiedział co nastąpi na kolejnej stronie. Motyw pałacu, agentki i księcia mnie po prostu przekonał i nie potrafiłam się oderwać. Agentka K17 mnie po prostu urzekła! Pewna siebie, zadziorna, pełna determinacji dziewczyna. jeżeli sobie coś postawiła za cel to go spełniała. Alexander brytyjski książę, następca tronu. Mający przekonanie, że nie musi przestrzegać zasad i schematów. Poczucie wolności dawało mu imprezowanie z największymi gwiazdami. Bardzo mi się podobało to jak zostały napisane postacie. Totalne przeciwieństwa, inne charaktery które się dogadały. Alexander mnie zaskakiwał sporo razy swoim zachowaniem i tekstami. Agentka K17 czyli Evelyn to moja totalna ulubienica. Momentami nie potrafiłam się połapać jeżeli chodzi o innych bohaterów. Ciężko było im ich wszystkich zapamiętać. Dlatego dałam jedną gwiazdkę niżej. Końcowe rozdziały? Totalnie mnie zagięły. Takiego zwrotu akcji się po prostu nie spodziewałam. Zaskoczyłam się i to pozytywnie. Z czystym sercem mogę wam tą pozycję polecić. Jest ona zdecydowanie warta swojej uwagi. Może przerażać jej grubość bo aż 530 stron ale naprawdę warto! Do zobaczenia!! 🩷

Bunt komórek. O faktach, mitach i zagadkach raka. 🦀 Zrozumienie raka to skomplikowane zadanie. 💡 W tej książce odkryjecie, co już wiemy o tej chorobie, jakie są jej przyczyny i jak wygląda leczenie. 💊 Autor opisuje różnorodne zagadnienia i obala mity. Bez zbędnego monologu. Rak może stać się częścią naszego życia lub życia naszych bliskich. Dlatego tak ważne jest, aby zadawać pytania i szukać odpowiedzi! 💬 🔍 Co znajdziecie w "Buncie komórek"? - Fakty i mity o raku - Praktyczne informacje na temat zapobiegania i leczenia - Narzędzia do podejmowania świadomych decyzji Większa wiedza to mniejszy lęk! 💪 Bardzo ciekawa propozycja dla każdego. Pomaga lepiej zrozumieć chorobę i podejść do niej z większą świadomością. ❤️📖

Emocje u najmłodszych to żywioł nieprzewidywalny, gwałtowny i często trudny do okiełznania. Dzieci nie tłumią uczuć. Jeśli czują złość - krzyczą, jeśli są smutne - płaczą, jeśli się boją - chowają się pod stół lub wpadają w histerię. I chociaż z perspektywy dorosłego te reakcje mogą wydawać się przesadzone, dla dziecka to jedyny znany sposób radzenia sobie ze światem, który bywa dla niego niezrozumiały i przytłaczający. Czy można nauczyć dzieci panować nad emocjami, nie każąc im „przestać się mazać” i „nie przesadzać”? Jak wspierać je w tych trudnych chwilach, nie tracąc jednocześnie własnej cierpliwości? O tym właśnie opowiada Weronika Jackowska w książce „Dziecko w świecie trudnych emocji” - poradniku, który daje konkretne wskazówki, jak stać się dla dziecka wsparciem w przeżywaniu emocji. Dorośli często dzielą emocje na dobre i złe, jednak wbrew przyjętej opinii, każda emocja jest ważna. Dziecko nie krzyczy bez powodu, nie płacze na złość i nie boi się dla zabawy. Jego emocje to sygnał, że coś się dzieje. Zamiast je uciszać i odwracać uwagę, powinniśmy nauczyć się je wspierać. Autorka tłumaczy, skąd biorą się emocjonalne burze u dzieci, dlaczego czasem jedno „nie” może wywołać eksplozję, oraz jak pomóc regulować uczucia nie narzucając sztywnego „uśmiechaj się i bądź grzeczny”. Dziecko nie nauczy się regulować emocji w pojedynkę. Jeśli maluch ma problem z panowaniem nad złością, lękiem czy frustracją, to nie dlatego, że jest niewychowany, tylko dlatego, że jeszcze nie wie, jak to robić. Dzieci chłoną nasze reakcje jak gąbka. Jeśli my sami nie radzimy sobie z własnymi emocjami - krzyczymy, gdy jesteśmy sfrustrowani, ignorujemy własny smutek, zamiatamy trudne tematy pod dywan - to trudno oczekiwać, że dziecko nauczy się czegoś innego. Dlatego pierwszym krokiem do wsparcia dziecka jest przyjrzenie się sobie. Nie oznacza to, że mamy być rodzicami idealnymi, wystarczy, że będziemy autentyczni i gotowi na pracę nad sobą. „Dziecko w świecie trudnych emocji” to zbiór konkretnych narzędzi, technik i wskazówek, które można od razu wdrożyć w życie. Jeśli więc chcesz lepiej rozumieć dziecięcy świat i przy okazji zajrzeć w głąb siebi, ta książka będzie idealna. Nie daje gotowych rozwiązań, ale uczy, jak być dla dziecka oparciem, zamiast tylko oczekiwać od niego grzecznego zachowania.