Recenzje

Meghan March to jedna z moich ulubionych autorek. Każda jej książka do tej pory była dla mnie pewniakiem. Autorka potrafi stworzyć świetnych bohaterów, szczególnie męskich bohaterów... bardzo dobrze przedstawia wykreowaną przez siebie fabułę i potrafi zawrzeć mnóstwo emocji w swoich historiach. Najnowsza książka autorki "Eksplozja na trzy serca" zawiera takie motywy jak apokalipsa i trójkąt miłosny. Niestety ja nie jestem fanką tych dwóch motywów przez co ciężko było trafić do mojego serca. Ale muszę przyznać, że historia jest dobra. Bardzo ciekawie wykreowana fabuła oraz bohaterowie. Do tego autorka ma bardzo dobre pióro i to sprawia, że książka czyta się sama. Naprawdę gdyby te dwa motywy mi nie przeszkadzały to byłabym zakochana w tej historii. Ale jeżeli Wy lubicie te motywy to czeka Was zaskakująca historia z nieograniczoną paletą emocji.

To już trzeci tom Urzędu do Spraw Dziwnych. Niestety ostatni. Akcja wraca do Krakowa, gdzie jedna rodzina została zamordowana, przeżyła jedynie Olimpia. Nasza bohaterka Sara postanawia rozwiązać zagadkę. Klimat historii jest niesamowity, bardzo zżyłam się z bohaterami. Ile emocji daje książka, to wie tylko ten, kto przeczytał. Od śmiechu po łzy. Zagadki plot twisty towarzyszą przez całą książkę. Bardzo lubię styl autora, czekam na kolejne książki, jeszcze żadna mnie nie zawiodła. Jeśli szukacie dobrej polskiej fantastyki to nie wąchajcie się przed sięgnięciem po trylogię Urzędu do Spraw Dziwnych.

"Ścieżka do celu" krótki i praktyczny poradnik o tym, aby spełnić swoje marzenia i iść do celu przez poszczególne punkty. Każdy z nas ma jakiś cel w życiu większość próbuje dążyć do spełnienia, a niektórzy uważają wręcz odwrotnie idąc ścieżką, która praktycznie ich nie cieszy. Ta książka według mnie powinna trafić właśnie w takie ręce dla niedowiarków. Autor w prosty sposób opisuje jak wypracować swój sukces motywując do działania. Czytałam już kilka pozycji związanych właśnie z nawykami, poradami na taki temat, więc osoba, która nie chce czytać grubego poradnika tutaj znajdzie najważniejsze porady przygotowujące do zmian w swoim życiu. Wydanie bardzo mi się podoba fajny minimalistyczny styl nawet jeżeli osoba nie posiada biblioteczki na spokojnie może schować taka książkę do szuflady nie zajmie dużo miejsca, a najważniejsze porady zawsze będzie miała pod ręką. Polecam!

❤️Recenzja❤️ Przyjęcie zlecenia na masaż miało być dla Wren McAllister zwykłą pracą... Tylko kiedy stanęła twarzą w twarz z Daxem Moodym, okazało się, że to nie będzie zlecenie jak każde, bo Dax okazał się bogaty, przystojny, ale i pełen tajemnic. Budził w niej różne uczucia i choć wszystko mówiło jej, by trzymała się od niego z daleka, serce miało własne plany. Czy warto ryzykować dla serca, w którym nie ma miejsca na miłość? "Moody. Historia jednego masażu" to historia, która pokaże wam, że czasami walka, która toczy się wewnątrz nas, z góry skazana jest na porażkę, bo nie da się wygrać z tym, co czyje serce. Jak tylko zobaczyłam, że autorka wydaje kolejną książkę, wiedziałam, że będę musiała ją przeczytać! W końcu nie mogę przejść obojętnie obok twórczości autorki, którą uwielbiam. I chyba fakt, że tak bardzo nakręciłam się na kolejną nowość, sprawił, że po skończeniu jej poczułam się, jakbym odnalazła to, czego od dawna szukałam. Była to ta Penelope Ward, którą uwielbiam. T historia miała w sobie tej iskry, która rozpalały mnie i fascynowały przy poprzednich książkach i nie pozwalały, abym o nich zapomniała. Autorka po raz kolejny wprowadziła do swojej historii trochę trudniejszych tematów takich jak adopcja, śmierć czy samotność, które sprawiły, że czytelnik mógł na chwilę zastanowić się i wyciągnąć wnioski. Ale jednocześnie zobaczyć, jak ciężkie czasami może być życie. Bohaterowie również byli tacy jakby bardziej przyziemni, z problemami, mierzący się z przeszłością, ale jednocześnie oczekujący od życia czegoś więcej... Jednak najbardziej moją uwagę skupiła postać Daxa. Był to mężczyzna, który wiele przeszedł w swoim życiu i widać było, że jednak to, co wydarzyło się w przeszłości, wciąż jest jakby żywe... Ona natomiast nie bała się ryzyka, mimo że wiedziała, jak to może się skończyć, ale kto by nie spróbował? Ich relacja będzie inna niż wszystkie, ale dzięki temu zapamiętam ją na dłużej, a podzielenie książki na części okazało się strzałem w dziesiątkę, bo w ogóle się tego nie spodziewałam. Po raz kolejny dzięki autorce spędziłam naprawdę przyjemne chwile z książką i serdecznie wam ją polecam!

Zapraszam was do zapoznania się z moją opinią na temat najnowszej powieści Penelope Ward "Moody. Historia jednego masażu". Wren uwielbia swoją pracę i spełnia się, jako masażystka. Pewnego dnia otrzymuje zlecenie masażu na jednej z bardzo bogatych dzielnic. Dax Moody, przystojny milioner zażyczył sobie właśnie Wren. Od początku spotkanie nie przebiega dobrze... I kiedy Wren myśli, że już nigdy się nie spotkają, on ponownie zamawia wizytę masażystki. Wspólne chwile sprawiają, że nawiązują ze sobą nić porozumienia, ale Dax skrywa pewną tajemnicę, która może zburzyć poukładany świat dziewczyny... Co to takiego? Czy Dax złamie jej serce? Hmmm.... Myślę, że tej autorki nie trzeba przedstawiać. Absolutnie, niezaprzeczalnie jedna z lepszych zagranicznych pisarek, która tworzy świetne książki. Przyzwyczaiłam się już, że każda historia będzie stworzona na bardzo wysokim poziomie. Jak było tym razem? Muszę przyznać, że mam nieco mieszane uczucia. Były w tej historii rzeczy, które zrobiły mi na mnie wrażenie, ale były też takie, przez które kręciłam oczami. Ogólnie jak na Penelope Ward, to czuję lekki niedosyt i zaliczę ją do jednych ze słabszych historii. Przede wszystkim bardzo się na nią napaliłam, ponieważ już samo nazwisko mówi, że czeka mnie świetna książka. Myślę, że autorka tworząc zazwyczaj genialne, zapadające w pamięć powieści przyzwyczaiła nas do tego, że znów poczujemy " to coś". No niestety, bo w moim odczuciu nie zrobiła na mnie piorunującego wrażenia. Nie uważam, że była zła, ale z pewnością nie dam jej 10/10. Skusiłam się na nią ze względu na nazwisko, ale też motywy. Jak tylko zobaczyłam milioner, samotny ojciec, to już wiedziałam, że muszę ją mieć. Mamy tutaj samotnego tatusia, ale adopcyjnego, który nie do końca radzi sobie ze swoim podopiecznym. Bardzo podobało mi się to, że chłopak się nie odzywał, a dzięki Wren poczuł się bezpiecznie i nastąpiła zmiana w jego zachowaniu. Poza tym od początku czuć, że tę dwójkę łączy więź i czuć nic porozumienia. Było mi go szkoda, bo dało się odczuć, że Dax nawala, jako rodzic.Był taki chłody i jakoś nie czułam od niego takiej miłości i cierpliwości. Czasami odnosiłam wrażenie, że bardziej kochała go gosposia, niż adopcyjny ojciec. Trzeba mieć na uwadze, że Dex został postawiony trochę pod ścianą, ale no decydując się na opiekę nad straumatyzowanym dzieckiem, trzeba liczyć się z podnoszeniem odpowiedzialność. Uważam, że autorka rewelacyjnie przedstawiła relacje Wren z jej ojcem. Niesamowite, jak bardzo kochał i wspierał swoją córkę. Myślę, że nie jedna osoba, chciałaby mieć takiego anioła u boku. Ogólnie to sądzę, że ta książka była dość przewidywalna i nie dała mi jakiegoś punktu zaskoczenia. Poruszyła tematykę zmagania się ze stratą, adopcji, samotności, walki ze słabościami, ucieczką w pracę. Może mnie nie zanudziła, ale też nie porwała, jak to zwykle bywa w przypadku książek autorki. Może jako wierna fanka jej pióra oczekuje już czegoś więcej? Tym bardziej że mam jej dużo książek w pamięci i pomimo upływu kilku lat, nadal siedzą mi głowie. Historia do przeczytania w jeden, dwa spokojne wieczorki. Ode mnie 6/10