ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

Recenzje

Moja Maddie. Kaci Hadesa

,,Moja Maddie " to ósmy tom serii ,,Kaci Hadesa". Mimo, że nie czytałam poprzednich to i tak wiedziałam co i jak. Myślałam, że te wszystkie opinie, które tak dobrze mówiły o tym jak ta seria jest świetna to niestety muszę stwierdzić, że się zawiodłam. Wykreowane postacie w ogóle mi nie siadły tak jak i fabuła. Strasznie mi się ta historia ciągnęła. Sporo bym tutaj zmieniła. Styl autorki nie jest taki zły, ale przez to że historia mi nie podpasowała to ciężko się czytało. Moim zdaniem za dużo było również niepotrzebnych opisów a dialogi były tak niepasujące że aż szok. Nie polecam tej pozycji, no chyba że lubicie serie ,,Kaci Hadesa " to może wam podpasować.

zaczytana.livia.bookstagram Kandulska Oliwia

Moja Maddie. Kaci Hadesa

🔥I oto jest-VIII tom serii Kaci Hadesa na który z niecierpliwością czekali czytelnicy. Ulubioną parą serii są Maddie i Flame-nie będą mieli łatwo.Muszą zmierzyć się z ciężkim przeciwnikiem-nieprzepracowaną przeszłością i walką z nią. Powracająca przeszłość i wspomnienia niszczą spokój tej dwójki.Flame nie potrafi zapomnieć,bo ognia piekielnie rozgrzewają do czerwoności,a Maddie-pokornie stoi obok i nie pozwala ukochanemu w samozniszczeniu. W dodatku zachodzą nieplanowane zmiany na które nie byli przygotowani! Dzieje się sporo w relacji tej dwójki! Jestem zachwycona nowymi wątkami z ich życia! 🔥Na podziw zasługują postacie drugoplanowe-Ash,Saffie oraz pozostali członkowie klubu-choć ich jest zdecydowanie zbyt mało.Chciałabym ich więcej,bo dali namiastkę zadziorności i nieustępliwości…A zakończenie rozczula a jednocześnie pragnie się kontynuacji na już! W związku z tym nie mówię do widzenia a do zobaczenia Kaci Hadesa🫶 🔥Dla fanów Maddie i Flame’a to dodatkowa gratka i ponowne z nimi spotkanie.Będziecie zachwyceni! 🔥Czytajcie,bo ta seria jest niesamowita!
@fascynacja.ksiazkami Dębdka Barbara

Moja Maddie. Kaci Hadesa

Miłość jest potężnym lekarstwem, ale czy każdą bliznę da się wyleczyć za jej pomocą? Czy to pęknie, choć niekiedy zdradliwe uczucie, jest w stanie ugasić każdy pożar i poradzić sobie z każdym wyzwaniem stawianym przez życie, a także skutecznie i trwale przepędzić każdego demona, który czai się w mroku, gotowy w najmniej odpowiedniej chwili wychylić łeb z ukrycia i narobić zamieszania? Długo musieliśmy czekać na ten moment. Wielu z nas już dawno straciło nadzieję na to, że kiedykolwiek nadejdzie ta chwila, ale szczęśliwie dla wiernych polskich czytelników Tillie Cole, wreszcie nastał kres niepewności i oczekiwania. Po latach przerwy, wydawnictwo wreszcie zdecydowało się na wpuszczenie na nasz rodzimy rynek książki ósmego - i na ten moment ostatniego - tomu serii Kaci Hadesa. ,,Moja Maddie” (org. “My Maddie”) to dark romance, który przenosi nas w świat klubu motocyklowego, którego członkowie co i rusz muszą stawiać czoła sektom, fanatykom religijnym, rasistom, zdrajcom i innym zagrożeniom oraz problemom. W omawianej właśnie książce, wracamy do historii głównego bohatera tomu trzeciego - tytuł to ,,Uleczone dusze” - Falme’a, postaci nietuzinkowej, pokręconej, inaczej postrzegającej świat, noszącej głębokie blizny na sercu i umyśle, przypominające o trudnej i traumatycznej przeszłości, która go ukształtowała. Jego i tytułową Maddie połączyła miłość, która nie powinna była się zdarzyć. Stawili czoła trudnościom, przezwyciężyli problemy, pokonali przeszkody i nauczyli się żyć z drzemiącymi w tym pięknym, ale pokiereszowanym mężczyźnie demonami i na ogół trzymać je w uśpieniu. Teraz jednak wszystko może się posypać. Flame i Maddie będą musieli wspólnie zmierzyć się z nowym wyzwaniem i być może z następnymi problemami oraz płomieniami, które w każdej chwili znowu mogą zacząć trawić głównego bohatera… Dobrze jest czytać dobre książki. Miło jest wziąć do ręki powieść, poznawać kolejne rozdziały i szybko złapać się na tym, że zdążyło się już doszczętnie zatracić w lekturze, wsiąknąć w nią, zaangażować się w losy bohaterów i w napięciu oraz z wieloma innymi towarzyszącymi odczuciami, śledzić rozwój wydarzeń. Właśnie tego potrzebowałam - dzieła, które mnie ruszy i wciągnie na zupełnie innym poziomie niż wszystko inne, co przeczytałam w ciągu ostatnich tygodni. ,,Moja Maddie” tego dokonała. Przy okazji wypędziła z mojego życia ten problem z czytaniem, z którym zmagałam się od początku nowego roku. Poza tym książka ta pozwoliła mi odbyć sentymentalną podróż do starszych, dobrych czasów, kiedy wydawnictwa jeszcze trzymały poziom i sięgały po naprawdę solidne nazwiska do wydania, a ja żyłam serią Kaci Hadesa i kompulsywnym wyszukiwaniem informacji na temat polskiego wydania następnych tomów. Uważam, że Kaci Hadesa to seria, która coś sobą reprezentuje. Zdarzały się w niej nieco słabsze tomy, ale o żadnym nie mogę powiedzieć, że był dla mnie całkowitym rozczarowaniem. ,,Moja Maddie” na pewno nim nie była. Autorka świetnie sobie to wszystko tutaj wymyśliła, zaplanowała całą fabułę, zadbała o logiczny ciąg zdarzeń, zręcznie połączyła ze sobą wątki ciągnące się od poprzednich tomów z tymi nowymi oraz po raz kolejny pozwoliła mi wejść w szeregi społeczności klubu, przeciwstawiającej się krzywdzie wyrządzanej w imię wyimaginowanych bzdur i nękanej przez licznych wrogów… ,,Moja Maddie” nie była lekturą, którą przyjęłam na chłodno, bez emocji, bez przeżywania, ekscytowania się i drżenia o życie postaci, które polubiłam. Już podczas czytania prologu, zalała mnie fala współczucia względem głównego bohatera. Flame przeszedł przez prawdziwe piekło, kiedy był dzieckiem, więc nic dziwnego, że jest, jaki jest. Doświadczył bólu, cierpienia, chłodu, głodu, braku miłości oraz poczucia bezpieczeństwa, a popaprańcy wmówili mu totalne bzdury, które zatruły jego umysł. A to tylko dlatego, że był inny… Kto jak kto, ale on zasłużył na szczęcie i na same dobre rzeczy w obecnym życiu. Ale to wszystko nie przychodzi tak łatwo, zwłaszcza w świecie Katów, którzy nie mogą narzekać na nadmiar spokoju i na nudę. Znowu muszą mieć oczy szeroko otwarte, ponieważ ktoś robi im problemy. I to był dla mnie kolejny ciekawy wątek w tej powieści, te rzeczone ,,problemy”. Ale czy na makabrycznych prezentach i ogniu jednak wszystko się zakończy? Podoba mi się to, że u Tillie Cole obok romansu są też sprawy klubowe. I że tło żyje, a nie jest martwą naturą, na którą nikt nie zwraca uwagi. W ,,Moja Maddie” oprócz tego, co działo się bezpośrednio pomiędzy postaciami wiodącymi, były też różne sprawy na drugim planie, na którym pojawili się również bohaterowie poprzednich części, którzy poszli do przodu, a nie zatrzymali się w czasie, dokładnie w tym punkcie, w których ich zostawialiśmy, kończąc czytać książki o ich losach. Strasznie podoba mi się to, że w tej serii wszystko i wszyscy są ze sobą tak ściśle powiązani oraz to, że klubowi bracia i ich kobiety tworzą prawdziwą rodzinę z wyboru - nieidealną, eklektyczną, ale jednak rodzinę. A jak już jesteśmy przy temacie zalet, jako kolejną obowiązkowo muszę wymienić klimat tej powieści, jej atmosferę i to, jak oddziałuje na czytelnika. Klimat książek z serii Kaci Hadesa jest niepodrabialny. I humor wprowadzany przez członków klubu również (tekst o kulturze mnie najbardziej rozwalił). Kocham to, jaki Flame jest dla Maddie - jedynej osoby, która potrafi ugasić płonący w nim ogień - co zostało w tej części serii jeszcze bardziej uwydatnione. Kocham ich miłość i samą Maddie za to, że jest wodą studzącą pożar, który w każdej chwili mógłby rozszaleć się na nowo i doszczętnie strawić głównego bohatera. Kocham też jej wiarę w to, że wszystko będzie dobrze w związku z tym, co już wkrótce czeka ją i Flame’a. Relacja tej dwójki mimo problemów i trudności, którym muszą stawiać czoła, jest piękna i silna. I to się ceni. Tillie Cole w ,,Moja Maddie” wygospodarowała miejsce na miłość i na akcję. Są tutaj zarówno sceny z udziałem Flame’a i Maddie, jako ta część romansowa oraz takie, kiedy wrogowie się uaktywniają i robią Katom koło pióra (byłoby nudno, gdyby zapanował wreszcie spokój i sielanka). Niektóre rozdziały czytałam i czułam, jak roztapiam się wewnętrznie od nadmiaru miłości, ale i takie, które śledziłam w dużym napięciu, jak te, kiedy Flame prawie stracił cały swój świat. I takie połączenia romansu z nutą sensacji to ja rozumiem! Urozmaiceniem i sposobem autorki na rozbudowanie książki, było wprowadzenie więcej niż dwóch punktów widzenia. Miałam w tej części możliwość zajrzeć do głowy nie tylko głównych bohaterów, ale i kogoś jeszcze, kto również ma demony, które nie dają mu spokoju… ,,Moja Maddie” to książka, którą czytało mi się bardzo dobrze i trudno było mi ją odłożyć na półkę. Trudno było mi się oderwać od lektury, choćby na krótką chwilę, gdyż była we mnie chęć granicząca z potrzebą, aby jak najszybciej dowiedzieć się, jak to wszystko się zakończy. Jest w tej pozycji mrok, ale i światło, które się dobrze uzupełniają. Jest odrobina brutalności i pikanterii, ale również i pewna słodycz oraz piękno pośród brzydoty świata, w którym żyją bohaterowie. Jestem ukontentowana! W tym momencie mam też ochotę olać nadchodzące premiery i zrobić sobie reread wszystkich tomów serii Kaci Hadesa, poznać ten świat jeszcze raz, od samego początku, aby móc znów poczuć to, co czułam wtedy, te kilka lat temu, kiedy ta seria była na topie. Żywię również nadzieję, że Tillie Cole kiedyś jeszcze napisze kolejne części, ponieważ potencjał do dalszego rozwijania uniwersum Katów Hadesa jest ogromny i szkoda byłoby, gdyby został zmarnowany.
katherinethebookworm.blogspot.com Katarzyna Górka

Wyczerpanie psychiczne, czyli kiedy to już nie jest zwykłe zmęczenie

Moją pierwszą książką przeczytaną w lutym jest „Wyczerpanie psychiczne” od Moniki Kotlarek, której miałam okazję czytać już kilka książek. W książce znajdziecie przedstawienie wyczerpanie psychicznego. Poznacie jego objawy, ale również zawody, które są szczególnie na nie narażone. Wyczerpanie psychiczne nie jest tym samym co wypalenie zawodowe, ale jest jej dużym elementem. Dla mnie w tej książce nie pojawiło się nic nowego, ale naprawdę możecie dowiedzieć się z niej sporo ważnych rzeczy! Dodatkowo znajdziecie w niej ćwiczenia, które pomogą wam przeciwdziałać wyczerpaniu, lub sobie z nim radzić. A na końcu książki znajdziecie historię najróżniejszych ludzi, którzy zmagali się z wyczerpaniem psychicznym!

angelsx_book Kowalska Nikola

Nie randkuj z siostrą kumpla. Nie pasujemy do siebie #2

Byłam mega podekscytowana lekturą, ponieważ bardzo lubię motyw "najlepszy przyjaciel brata". Znając sytuację bohaterów z poprzedniego tomu, wiedziałam mniej więcej, że na pewno będzie gorąco. I tak właśnie było! Przez pierwsze 100 stron napięcie między bohaterami sięgało zenitu. Normalnie nie przepadam za slow burn, ale tutaj sama atmosfera była po prostu świetna. A co z resztą? Mam delikatny problem. Sama historia była świetna, cudownie było wrócić do tej paczki przyjaciół — zabawnych, potrafiących sobie dopiec. Sam Holden (główny bohater) to raczej typ lekkoducha, muzyka i playboya, ale nie do końca zgadzałam się z tym, jak w pewnym momencie wszyscy zaczęli go postrzegać. Holden, choć raczej nie hamował się w relacjach z kobietami, nigdy nie zrobił nic złego. Był uroczy, przyjacielski, z sercem na dłoni, zawsze gotowy rzucić wszystko, by pomóc przyjaciołom. A jednak nagle każdy zaczął wypominać mu przeszłość. Bardzo go polubiłam i było mi naprawdę przykro, że w pewnym momencie musiał niemal przepraszać za to, że żyje. Jeśli chodzi o Lalę, na początku bardzo ją lubiłam, ale kiedy przyszło co do czego, moja sympatia trochę osłabła. Dziewczyna sama nie wiedziała do końca, czego chce, ale za to świetnie szło jej wymaganie konkretów od Holdena. Często podkreślała jego rolę jako "przygody", choć teoretycznie tak nie było (nie dziwię się, że koleś miał mętlik w głowie — nawet ja miałam). Jeśli chodzi o romans, jak wspominałam, atmosfera od początku była gorąca. Bohaterowie byli otwarci, co bardzo mi się podobało. Same sceny 18+ nie przytłaczały, a choć większość fabuły opierała się na pociągu fizycznym i takiej też relacji, nie było ich przesadnie dużo albo były opisane skrótowo. Nie do końca jednak popierałam to, że główny ciężar starań i udowadniania swojej wartości spoczywał wyłącznie na mężczyźnie, podczas gdy kobieta miała po prostu "pachnieć", bo była zbyt dobra (z czym bym polemizowała). Lubię bohaterów, którzy nie są bez wad, a nie tylko wtedy, gdy jedna strona jest niemal diabłem wcielonym. Podobało mi się natomiast to, że Holden nie przyjmował ze stoickim spokojem mentalnych kopniaków, a Lala potrafiła przeprosić. Czytało się błyskawicznie i przyjemnie, choć bywały momenty, kiedy byłam zaskoczona postawą Bille (głównej bohaterki poprzedniego tomu) oraz zachowaniem innych względem Holdena — momentami było to naprawdę krzywdzące, miałam ochotę go przytulić. Nie zabrakło jednak sytuacji, które rozbawiły mnie do łez, jak i takich, które dały mi sporo do myślenia. Więc jeśli szukacie ciekawego romansu o tym, że przeciwieństwa się przyciągają, to jak najbardziej polecam tę serię!  Na koniec muszę poświęcić chwilę naszym pięknym polskim okładkom — są naprawdę świetne! Zdecydowanie lepsze niż oryginalne (lekko cringe’owe). Uwielbiam to, że są jednocześnie pełne życia, ale wciąż stonowane.

a.court.of.book Musialska Marta