Recenzje
Moja Maddie. Kaci Hadesa
,,Moja Maddie " to ósmy tom serii ,,Kaci Hadesa". Mimo, że nie czytałam poprzednich to i tak wiedziałam co i jak. Myślałam, że te wszystkie opinie, które tak dobrze mówiły o tym jak ta seria jest świetna to niestety muszę stwierdzić, że się zawiodłam. Wykreowane postacie w ogóle mi nie siadły tak jak i fabuła. Strasznie mi się ta historia ciągnęła. Sporo bym tutaj zmieniła. Styl autorki nie jest taki zły, ale przez to że historia mi nie podpasowała to ciężko się czytało. Moim zdaniem za dużo było również niepotrzebnych opisów a dialogi były tak niepasujące że aż szok. Nie polecam tej pozycji, no chyba że lubicie serie ,,Kaci Hadesa " to może wam podpasować.
Moja Maddie. Kaci Hadesa
Moja Maddie. Kaci Hadesa
Wyczerpanie psychiczne, czyli kiedy to już nie jest zwykłe zmęczenie
Moją pierwszą książką przeczytaną w lutym jest „Wyczerpanie psychiczne” od Moniki Kotlarek, której miałam okazję czytać już kilka książek. W książce znajdziecie przedstawienie wyczerpanie psychicznego. Poznacie jego objawy, ale również zawody, które są szczególnie na nie narażone. Wyczerpanie psychiczne nie jest tym samym co wypalenie zawodowe, ale jest jej dużym elementem. Dla mnie w tej książce nie pojawiło się nic nowego, ale naprawdę możecie dowiedzieć się z niej sporo ważnych rzeczy! Dodatkowo znajdziecie w niej ćwiczenia, które pomogą wam przeciwdziałać wyczerpaniu, lub sobie z nim radzić. A na końcu książki znajdziecie historię najróżniejszych ludzi, którzy zmagali się z wyczerpaniem psychicznym!
Nie randkuj z siostrą kumpla. Nie pasujemy do siebie #2
Byłam mega podekscytowana lekturą, ponieważ bardzo lubię motyw "najlepszy przyjaciel brata". Znając sytuację bohaterów z poprzedniego tomu, wiedziałam mniej więcej, że na pewno będzie gorąco. I tak właśnie było! Przez pierwsze 100 stron napięcie między bohaterami sięgało zenitu. Normalnie nie przepadam za slow burn, ale tutaj sama atmosfera była po prostu świetna. A co z resztą? Mam delikatny problem. Sama historia była świetna, cudownie było wrócić do tej paczki przyjaciół — zabawnych, potrafiących sobie dopiec. Sam Holden (główny bohater) to raczej typ lekkoducha, muzyka i playboya, ale nie do końca zgadzałam się z tym, jak w pewnym momencie wszyscy zaczęli go postrzegać. Holden, choć raczej nie hamował się w relacjach z kobietami, nigdy nie zrobił nic złego. Był uroczy, przyjacielski, z sercem na dłoni, zawsze gotowy rzucić wszystko, by pomóc przyjaciołom. A jednak nagle każdy zaczął wypominać mu przeszłość. Bardzo go polubiłam i było mi naprawdę przykro, że w pewnym momencie musiał niemal przepraszać za to, że żyje. Jeśli chodzi o Lalę, na początku bardzo ją lubiłam, ale kiedy przyszło co do czego, moja sympatia trochę osłabła. Dziewczyna sama nie wiedziała do końca, czego chce, ale za to świetnie szło jej wymaganie konkretów od Holdena. Często podkreślała jego rolę jako "przygody", choć teoretycznie tak nie było (nie dziwię się, że koleś miał mętlik w głowie — nawet ja miałam). Jeśli chodzi o romans, jak wspominałam, atmosfera od początku była gorąca. Bohaterowie byli otwarci, co bardzo mi się podobało. Same sceny 18+ nie przytłaczały, a choć większość fabuły opierała się na pociągu fizycznym i takiej też relacji, nie było ich przesadnie dużo albo były opisane skrótowo. Nie do końca jednak popierałam to, że główny ciężar starań i udowadniania swojej wartości spoczywał wyłącznie na mężczyźnie, podczas gdy kobieta miała po prostu "pachnieć", bo była zbyt dobra (z czym bym polemizowała). Lubię bohaterów, którzy nie są bez wad, a nie tylko wtedy, gdy jedna strona jest niemal diabłem wcielonym. Podobało mi się natomiast to, że Holden nie przyjmował ze stoickim spokojem mentalnych kopniaków, a Lala potrafiła przeprosić. Czytało się błyskawicznie i przyjemnie, choć bywały momenty, kiedy byłam zaskoczona postawą Bille (głównej bohaterki poprzedniego tomu) oraz zachowaniem innych względem Holdena — momentami było to naprawdę krzywdzące, miałam ochotę go przytulić. Nie zabrakło jednak sytuacji, które rozbawiły mnie do łez, jak i takich, które dały mi sporo do myślenia. Więc jeśli szukacie ciekawego romansu o tym, że przeciwieństwa się przyciągają, to jak najbardziej polecam tę serię! Na koniec muszę poświęcić chwilę naszym pięknym polskim okładkom — są naprawdę świetne! Zdecydowanie lepsze niż oryginalne (lekko cringe’owe). Uwielbiam to, że są jednocześnie pełne życia, ale wciąż stonowane.