Recenzje
Sztuka wojny. Wydanie IV (wydanie specjalne)
Śledztwo w Sprawie Nadzwyczajnej
"Śledztwo w sprawie nadzwyczajnej" to niestety finałowy tom trylogii, którą pokochałam całym sercem. Mówię niestety bo naprawdę trudni było mi się rozstać z bohaterami. Sara na długo zostanie w mojej pamięci. Ten tom już od początku zaczyna się z przytupem. A im dalej w las tym wcale nie jest spokojniej. Nasi bohaterowie mierzą się z nowymi zagadkami, na jaw wychodzą stare sekrety a do tego konflikt z Ortodoksyjnymi zaostrza się. Animowie nie są już bezpieczni w Krakowie. Dodatkowo wydaje się, że ktoś ich wodzi za nos, pytanie tylko kto? Mówię wam jest mrocznie, tajemniczo i zdecydowanie bardzo ciekawie. Plot twisty, dyskrypty, nowi bohaterowie ale też Ci starzy, którzy przechodzą przemianę. Nie zapomnijmy o tytułowym śledztwie, które prowadzą bohaterowie. Jest też wątek romantyczny, na który wszyscy fani czekali tylko że i on przechodzi kryzys. A gdy wszystko zaczyna iść w dobrą stronę to wiadomo, że coś się zepsuje... A ja płakałam bo bardzo niesprawiedliwie potraktował los naszych bohaterów. Jak już nie raz wspomniałam ta historia ma niesamowity klimat. Magia i rzeczywistość przeplatają się między sobą. Autor nie oszczędza bohaterów a finał wyciska łzy z czytelnika. Do końca nie wiadomo czego się spodziewać. Ale na pewno nie ma co liczyć na słodko pierdzący koniec, co to to nie. Jest to jedna z lepszych trylogii jaką czytałam i zdecydowanie powinna trafić na zagraniczny rynek. Oryginalna, magiczna i zdecydowanie warta poznania! Uwielbiam
Śledztwo w Sprawie Nadzwyczajnej
„Śledztwo w sprawie Nadzwyczajnej” to trzeci tom cyklu Urząd do spraw dziwnych autorstwa Mateusza Cieślika. Nie spodziewałam się, że świat animów może być tak dziwny, inny i rozbudzać do zgłębiania go z jeszcze większą uwagą. Z pewnością nie dzieje się tam zbyt dobrze, a zbrodnie są tego potwierdzeniem. Dlaczego zagrożone są rodziny, które cieszyły się szlachetnością krwi? Zaatakowana rodzina należała do jednego z znamienitych krakowskich rodów, jaka była tego przyczyna? Jeśli spotykacie się pierwszy raz z tym cyklem, radzę wam zacząć przygodę od pierwszego tomu. W przeciwnym wypadku nie będziecie potrafili zrozumieć wszystkich wątków, a to sprawi, że nie będziecie czerpali z książki wielu emocji. „Śledztwo w sprawie Nadzwyczajnej” przedstawia zbrodnię popełnioną na pewnej rodzinie. W rodzinie Bonarów należącej do jednych z szanowanych rodów zamieszkujących Kraków dochodzi do zbrodni w wyniku, której zamordowana zostaje prawie cała rodzina. Jedyną ocalałą zostaje mała dziewczynka o imieniu Olimpia. Matka dziewczynki zanim odeszła przekazała jej, by skontaktowała się z Petroniuszem, musi schronić się w Urzędzie. Czy rodzina przypuszczała, że to nie koniec? Sara Kos i Adrian Wysocki zajęli się sprawą, zaczęli prowadzić szczegółowe śledztwo, czy uda im się odkryć prawdę? Dlaczgo zginęła ta rodzina? Czy w świecie animów zapanuje spokój? „Śledztwo w sprawie Nadzwyczajnej” to intrygująca książka, która potrafi wzbudzić w czytelniku wiele emocji, autor potrafi oczarować czytelnika słowami. Jego książka utrzymuje świetny klimat, taki, który idealnie wpasowuje się w przedstawiony przez niego świat. Mateusz Cieślik potrafi pisać w specyficzny sposób, który idealnie się sprawdza w tej historii. Widać zmiany w jego warsztacie, na przestrzeni wydawanych książek jest coraz ciekawiej, dzieje się znacznie więcej. Sama zastanawiałam się, jak potoczy się śledztwo, kto jest odpowiedzialny za te wszystkie wydarzenia. Są momenty, kiedy akcja zwalnia, ale mnie to osobiście nie przeszkadzało, mogłam odetchnąć, by po chwili znowu wpaść w ten wir. Autor potrafi rozbudzić moją ciekawość, a świat animów potrafi być intrygującym miejscem. „Śledztwo w sprawie Nadzwyczajnej” to książka, która mnie przyciągnęła do siebie, sprawiła, że przyjemnie mi było ją czytać. Czas, który jej poświęciłam zdecydowanie nie był stracony. Autor ma wiele możliwości dotyczące świata przedstawionego, jestem przekonana, że kiedyś może nas jeszcze zaskoczyć
Vincitore. Chłopak od wspomnień
Gdy zaczynałam czytać 𝐕𝐢𝐧𝐜𝐢𝐭𝐨𝐫𝐞, widziałam, że będzie to jedna z najlepszych książek, jakie przeczytałam w tym roku. Powieść pochłonęła mnie już od samego początku i mimo swojej wielkości, przeczytałam ją w jeden wieczór. Tak naprawdę to nawet nie wiem od czego zacząć. Historia 𝐇𝐮𝐠𝐨 i 𝐈𝐯𝐚𝐧𝐤𝐢 mną zawładnęła i oddałam jej kawałek siebie. Ich relacja była świetnie poprowadzona i pokazywała problemy z zaufaniem. 𝐇𝐮𝐠𝐨 zawsze był przy 𝐈𝐯𝐚𝐧𝐜𝐞 i nigdy nie dał upaść jej na dno. Autorka świetnie pokazała bezwzględną miłość, bo mimo tego, że bohaterka często zachowywała się oschle wobec 𝐇𝐮𝐠𝐨𝐧𝐚, to on i tak nie odpuścił i się dalej starał. W książce, mimo tego, że pojawiały się smutne sceny, panowała bardzo przyjemna i rodzinna atmosfera. Autorka idealnie oddała to, jak bardzo rodzina się wspiera i potrzebuje. Relacja 𝐈𝐯𝐚𝐧𝐤𝐢 i 𝐖𝐞𝐝𝐚𝐬𝐭𝐚 była pokazana jako wspierające rodzeństwo. Chłopiec mimo swojego wieku wiedział dużo, przez co zrobiło mi się go bardzo szkoda, a napewno nie wybaczę Monice tego co mu zrobiła. Jednak to go też nie zmieniło i pozostał najlepszym dzieckiem jakie istnieje. 𝐕𝐢𝐧𝐜𝐢𝐭𝐨𝐫𝐞 miało dużo ważnych i zachęcającyh wątków, a jednym z nich była świetnie pokazana przyjaźń. Relacja 𝐍𝐢𝐜𝐨 i 𝐈𝐯𝐚𝐧𝐤𝐢 byla świetnie napisana i jako przyjaciele, byliby w stanie zrobić dla siebie naprawdę wiele. Koniec książki był zdecydowanie taki, jakiego chciałam i uważam, że bohaterowie zasłużyli na niego w 100%. Jednak nie powiem, że nie płakałam, bo na jednych z ostatnich stron pojawiły się u mnie łzy. Dodatkowo gdy się dowiedziałam, dlaczego 𝐇𝐮𝐠𝐨𝐧 powiedział, że 𝐈𝐯𝐚𝐧𝐤𝐚 dawała mu się poznawać nocą, to doznałam mega szoku… naprawdę spodziewałam się wszystkiego, ale nie tego. Podsumowując, historia 𝐈𝐯𝐚𝐧𝐤𝐢 i 𝐇𝐮𝐠𝐨𝐧𝐚 należy do jednych z najlepszych książek, jakie przeczytałam do tej pory, nie tylko w tym roku, ale podczas całej mojej przygody z czytaniem.